{"id":1018,"date":"2026-06-24T07:07:01","date_gmt":"2026-06-24T07:07:01","guid":{"rendered":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=1018"},"modified":"2026-06-24T07:07:01","modified_gmt":"2026-06-24T07:07:01","slug":"pinapalitan-ng-asawa-ko-ang-qr-code-ng-mini-mart-p","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=1018","title":{"rendered":"PINAPALITAN NG ASAWA KO ANG QR CODE NG MINI-MART P…"},"content":{"rendered":"
\n

PINAPALITAN NG ASAWA KO ANG QR CODE NG MINI-MART PARA SA EX NIYA; NANG WALA KAMING PAMBAYAD SA RENTA, SINABI NIYANG MANGUTANG AKO\u2014KAYA ISINARA KO ANG TINDAHAN AT NILABAS ANG TUNAY NA MAY-ARI SA HARAP NG BUONG BARANGAY<\/h2>\n

Akala ko asawa ko ang katuwang ko sa negosyo.
Hindi pala.
Ako ang nagbubuhat ng kahon, nagbabayad ng renta, nagpapasok ng paninda.
Siya naman, tahimik na ipinapadaan ang kita namin sa GCash ng ex-wife niya.<\/p>\n

Ang pangalan ko ay\u00a0Mara Dizon<\/strong>, tatlumpu\u2019t dalawang taong gulang, may-ari ng isang maliit pero malakas na mini-mart sa Pasig.<\/p>\n

Dalawang taon na kaming kasal ni\u00a0Rafael Soriano<\/strong>. Sa paningin ng mga tao, maswerte ako dahil may asawa akong \u201cmaalalahanin.\u201d Sa totoo lang, maalalahanin lang siya kapag ang pinag-uusapan ay si\u00a0Karen<\/strong>, ang ex-wife niya, at ang anak nitong si Nica.<\/p>\n

Noong araw na iyon, pinag-usapan na namin nang maayos na ang kita ng kalahating buwan ay ilalaan namin sa renta ng puwesto.\u00a0\u20b185,000<\/strong>\u00a0iyon. Mabigat, pero kaya sana.<\/p>\n

Habang nagsasara ako ng libro ng benta, biglang napakamot si Rafael sa batok.<\/p>\n

\u201cPatay,\u201d sabi niya. \u201cNakalimutan ko palang palitan ang QR code. Yung kita nitong dalawang linggo\u2026 pumasok lahat sa GCash ni Karen.\u201d<\/p>\n

Nanlamig ang likod ko.<\/p>\n

Hindi iyon unang beses.<\/p>\n

Noong isang buwan,\u00a0\u20b138,000<\/strong>\u00a0na pangdagdag sana sa paninda ang napunta kay Karen. Sabi ni Rafael, huwag ko na raw singilin dahil kailangan daw ni Karen pambayad ng condo dues.<\/p>\n

Noong may customer na bumili ng imported wine at mamahaling sigarilyo, halos\u00a0\u20b127,000<\/strong>\u00a0ang na-scan sa QR ni Karen. Sabi ni Rafael, nakakahiya raw bawiin dahil mag-isa lang daw si Karen sa pagpapalaki kay Nica.<\/p>\n

Kahit perang nakalaan sana sa simpleng gold necklace para sa birthday ko, ipinadala niya kay Karen.<\/p>\n

\u201cHindi naman maganda bumili ng alahas na pinilit,\u201d sabi niya noon. \u201cIsipin mo na lang, tulong na natin sa kanila.\u201d<\/p>\n

Pero ngayon, renta na ng tindahan ang nawala.<\/p>\n

Tinitigan ko siya.<\/p>\n

\u201cPuntahan mo si Karen ngayon. Ibalik niya ang pera.\u201d<\/p>\n

Kumunot ang noo niya. \u201cNagastos na siguro iyon. Paano mo pa babawiin?\u201d<\/p>\n

\u201cHindi ko problema iyon.\u201d<\/p>\n

\u201cAng tigas ng ulo mo, Mara. Manghiram muna tayo sa kamag-anak. Bayaran na lang natin kapag nakaluwag.\u201d<\/p>\n

Tumayo ako sa harap niya. \u201cHindi ako manghihiram para takpan ang perang ibinigay mo sa ex mo.\u201d<\/p>\n

Bigla niya akong itinulak. Tumama ang balikat ko sa istante ng delata. May nahulog na ilang lata sa sahig.<\/p>\n

\u201cNapakagulo mong babae,\u201d singhal niya. \u201cLahat na lang pinapalaki mo!\u201d<\/p>\n

Habang palabas siya ng tindahan, hawak ko ang masakit kong balikat. Hindi ako umiyak. Ubos na ang luha ko sa dalawang taong paulit-ulit na pagpapatawad.<\/p>\n

Kinuha ko ang cellphone ko at nagpadala ng voice message kay Mang Nestor, ang may-ari ng puwesto.<\/p>\n

\u201cKuya, hindi ko na po itutuloy ang upa. Bukas po lilinisin ko ang tindahan. Kung may kaltas sa deposit, tanggap ko po.\u201d<\/p>\n

Pagkatapos, tinawagan ko si Kuya Ben, bumibili ng secondhand shelves at freezer.<\/p>\n

\u201cKuya, may mini-mart akong ipapa-liquidate. Lahat\u2014rack, freezer, POS, counter. Mas maganda kung ngayong gabi.\u201d<\/p>\n

Kinabukasan, sarado ang kalahati ng rolling door nang dumating si Rafael. Halos masira niya ang pinto sa lakas ng katok.<\/p>\n

\u201cAnong kabaliwan na naman ito? Bakit sarado ang tindahan sa umaga?\u201d<\/p>\n

Binuksan ko ang rolling door hanggang kalahati. Yumuko siya at pumasok, diretso sa likod ng cashier.<\/p>\n

\u201cSaan ang dalawang kahon ng Blue Label na inangkat ko kahapon?\u201d sigaw niya.<\/p>\n

\u201cIbinalik ko sa supplier.\u201d<\/p>\n

Nanlaki ang mata niya. \u201cIbinalik mo? Birthday ng tatay ni Karen ngayon! Nangako akong magdadala ako ng mamahaling alak!\u201d<\/p>\n

Napatawa ako sa sobrang inis.<\/p>\n

\u201cRafael, renta ng tindahan wala tayo. Pero may alak ka para sa tatay ng ex-wife mo?\u201d<\/p>\n

\u201cMatanda na si Mang Rudy! Respeto iyon!\u201d<\/p>\n

\u201cRespeto gamit ang pera ko?\u201d<\/p>\n

Namula ang mukha niya. \u201cAraw-araw libo-libo ang benta ng tindahan. Bakit ba ang kuripot mo?\u201d<\/p>\n

\u201cBenta iyon, hindi kita. Ako ang gumigising ng alas-kuwatro para tumanggap ng delivery. Ako ang nagbubuhat. Ako ang nagbabayad sa supplier. Ikaw? Nakaupo ka sa cashier, naglalaro ng Mobile Legends, tapos pinapalitan mo ang QR code para kay Karen.\u201d<\/p>\n

Nanigas ang panga niya.<\/p>\n

\u201cWag mong banggitin si Karen nang ganyan. Hindi siya makuwenta tulad mo. Hirap lang siya ngayon.\u201d<\/p>\n

\u201cHirap?\u201d Tiningnan ko siya nang diretso. \u201cAt ako ang bangko?\u201d<\/p>\n

Lumapit siya, mababa ang boses pero matalim.<\/p>\n

\u201cAlam mo kung bakit mas gusto kong tulungan sila? Dahil kahit hindi na kami, tinatawag pa rin ako ni Nica na Papa. Ikaw, Mara? Dalawang taon na tayong kasal, ni anak hindi mo maibigay.\u201d<\/p>\n

Parang may malamig na kutsilyong tumusok sa dibdib ko.<\/p>\n

May malubha akong myoma. Sinabi ng doktor, kailangan ko ng operasyon bago pa ako makapagbuntis nang ligtas. Dalawang taon akong nagtipid. Hindi ako bumili ng bagong damit. Hindi ako kumain sa labas. Lahat para sa operasyon, para sana sa pamilyang pinangarap namin.<\/p>\n

At iyon ang ginamit niyang sandata laban sa akin.<\/p>\n

Huminga ako nang malalim.<\/p>\n

\u201cKung ganoon pala, bumalik ka sa kanila. Ibalik mo ang \u20b185,000, pagkatapos maghiwalay tayo.\u201d<\/p>\n

Napangisi siya.<\/p>\n

\u201cHiwalay? Sino ang kukuha sa babaeng baog na tulad mo?\u201d<\/p>\n

Hindi na ako sumagot.<\/p>\n

Makalipas ang isang oras, dumating si Karen.<\/p>\n

Naka-makeup, naka-coat kahit mainit, at may bitbit na mamahaling bag na alam kong galing sa perang nawala noong nakaraang buwan.<\/p>\n

\u201cRaffy,\u201d malambing niyang tawag, \u201cbakit ang gulo rito?\u201d<\/p>\n

\u201cSi Mara na naman,\u201d sabi ni Rafael. \u201cMay topak.\u201d<\/p>\n

Dumaan ang tingin ni Karen sa mga kahong nakasalansan, tapos huminto sa imported cherries sa istante.<\/p>\n

\u201cKunin ko na itong dalawang box ha? Paborito ni Nica.\u201d<\/p>\n

Inabot niya iyon kay Rafael na para bang tindahan niya ang lugar.<\/p>\n

Tumingin ako sa kanya.<\/p>\n

\u201cBayad muna.\u201d<\/p>\n

Napatigil si Karen. Namula ang mata niya agad, sanay na sanay sa pag-arte.<\/p>\n

\u201cGrabe ka, Ate Mara. Bata lang naman ang kakain.\u201d<\/p>\n

Sumabog si Rafael. \u201cMara! Dalawang box lang ng cherries! Anong klaseng babae ka?\u201d<\/p>\n

Kinuha ko ang maliit na acrylic stand sa cashier. Doon nakasuksok ang QR code ni Karen.<\/p>\n

Binaligtad ko ito.<\/p>\n

Sa likod, may maliit na recording camera na kumikislap.<\/p>\n

Pagkatapos, inilagay ko sa speaker ang cellphone ko.<\/p>\n

Mula sa kabilang linya, nagsalita ang abogado ko.<\/p>\n

\u201cMara, malinaw ang lahat. I-lock mo ang pinto. Papunta na kami.\u201d<\/p>\n

PARTE2<\/h3>\n

\"\"<\/p>\n

<\/p>\n
<\/div>\n

<\/ins><\/div>\n

Pagkasabi ni Atty. Salazar ng mga salitang iyon, biglang nawala ang kulay sa mukha ni Rafael.<\/p>\n

Si Karen naman, napaatras nang isang hakbang. Ang dalawang box ng cherries na hawak niya ay halos mabitawan.<\/p>\n

\u201cAno \u2018to?\u201d sigaw ni Rafael. \u201cPinapa-record mo kami?\u201d<\/p>\n

Kinuha ko ang acrylic stand mula sa counter at inilapag sa ibabaw ng resibo, ledger, at kopya ng bank transfer.<\/p>\n

\u201cHindi lang ngayon,\u201d sabi ko. \u201cTatlong linggo na.\u201d<\/p>\n

Namula ang mukha niya sa galit.<\/p>\n

\u201cTaksil ka!\u201d<\/p>\n

Napatawa ako nang mahina. \u201cAko ang taksil? Ako ba ang nagpapalit ng QR code gabi-gabi? Ako ba ang naglilipat ng kita ng tindahan sa GCash ng ex?\u201d<\/p>\n

Tinuro ni Karen ang camera. \u201cBawal \u2018yan! Wala kang permiso!\u201d<\/p>\n

\u201cPermiso?\u201d Humarap ako sa kanya. \u201cSa tindahan kong nakapangalan sa akin? Sa counter na ako ang bumili? Sa negosyo na ako ang nagparehistro sa DTI at BIR?\u201d<\/p>\n

Natigilan si Rafael.<\/p>\n

Madalas niyang ipagmayabang sa mga kainuman niya na siya ang may-ari ng mini-mart. Hinahayaan ko lang noon. Akala ko, asawa ko naman siya. Akala ko, hindi ko kailangang ipahiya ang sarili kong asawa.<\/p>\n

Pero ang pagtahimik ko pala ang ginamit niyang lisensya para apakan ako.<\/p>\n

Binuksan ko ang drawer at inilabas ang brown envelope.<\/p>\n

Nandoon ang business permit, lease contract, supplier agreements, at bank statements. Lahat nakapangalan sa akin:\u00a0Mara Dizon<\/strong>.<\/p>\n

\u201cRafael,\u201d sabi ko, \u201chindi ka may-ari. Pinayagan lang kitang tumulong.\u201d<\/p>\n

Nanlaki ang mata niya. \u201cPamilya tayo!\u201d<\/p>\n

\u201cPamilya?\u201d Huminga ako nang mabagal. \u201cNoong kailangan kong magpa-checkup, sinamahan mo ba ako? Noong umiiyak ako dahil sinabi ng doktor na kailangan kong operahan, hinawakan mo ba kamay ko? Noong nagtitipid ako para sa future IVF natin, sino ang pinapadalhan mo ng pera?\u201d<\/p>\n

Walang naisagot si Rafael.<\/p>\n

Si Karen naman, biglang lumambot ang boses.<\/p>\n

\u201cAte Mara, baka puwede naman nating pag-usapan. Hindi ko naman alam na galing sa renta \u2018yung pera.\u201d<\/p>\n

Tiningnan ko ang bag niya. \u201cHindi mo alam? Pero alam mong hindi kay Rafael ang GCash QR na nakadikit sa cashier. Alam mong kalahati ng customers, doon nagbabayad. Alam mong kapag may malaking pasok, kinabukasan may bagong sapatos si Nica, bagong bag ka, o bayad ang condo dues mo.\u201d<\/p>\n

Napayuko siya, pero hindi dahil sa hiya. Galit ang nasa mata niya.<\/p>\n

Dumating si Mang Nestor kasama ang dalawang barangay tanod at si Atty. Salazar. Kasunod nila si Kuya Ben at dalawang helper na may dalang tools para kalasin ang racks.<\/p>\n

\u201cAnong nangyayari rito?\u201d tanong ni Mang Nestor.<\/p>\n

Lumapit ako sa kanya. \u201cKuya, gaya po ng sinabi ko kagabi, hindi ko na itutuloy ang puwesto. Kukuhain ko na lang ang mga natitirang gamit at paninda.\u201d<\/p>\n

Sumingit agad si Rafael. \u201cHindi puwede! Tindahan namin \u2018to!\u201d<\/p>\n

Tiningnan siya ni Mang Nestor mula ulo hanggang paa.<\/p>\n

\u201cRafael, pasensya ka na, pero si Mara ang kausap ko sa kontrata. Siya ang nagbigay ng deposit. Siya ang nagbayad ng advance. Wala ang pangalan mo rito.\u201d<\/p>\n

Parang sinampal si Rafael sa harap ng lahat.<\/p>\n

Si Karen, na kanina ay parang reyna kung pumasok, biglang nanahimik.<\/p>\n

Inilapag ni Atty. Salazar ang folder sa counter.<\/p>\n

\u201cMr. Soriano, base sa mga records, may paulit-ulit na diversion ng business income papunta sa personal account ni Ms. Karen Villanueva. Kung hindi ninyo ibabalik ang halagang nakalista rito, maghahain kami ng complaint for misappropriation at civil recovery.\u201d<\/p>\n

\u201cComplaint?\u201d Lumakas ang boses ni Rafael, pero nanginginig na. \u201cAsawa ko siya! Pera namin iyon!\u201d<\/p>\n

\u201cHindi,\u201d mahinahong sagot ng abogado. \u201cAng perang iyon ay kita ng registered business ni Ms. Dizon. At may ebidensiya na sinadya mong palitan ang payment QR kahit malinaw na inalis na niya ito.\u201d<\/p>\n

Napalunok si Rafael.<\/p>\n

Doon ko inilabas ang pinakamabigat.<\/p>\n

Pinindot ko ang phone ko at pinatugtog ang video mula sa camera noong gabing akala niya wala akong alam.<\/p>\n

Sa screen, malinaw na makikita si Rafael na pumasok matapos akong umuwi. Tinanggal niya ang QR code ko sa counter, inilagay ang kay Karen, at nag-message.<\/p>\n

Narinig ang boses niya sa recording:<\/p>\n

\u201cKaren, okay na. Sa\u2019yo ulit pasok ng payments. Huwag mong galawin lahat, baka mapansin ni Mara.\u201d<\/p>\n

Sumunod ang boses ni Karen mula sa speaker ng phone call niya.<\/p>\n

\u201cBilisan mo lang makuha \u2018yung renta. Birthday ni Papa bukas. Ayokong mapahiya sa mga pinsan ko.\u201d<\/p>\n

Tahimik ang buong tindahan.<\/p>\n

Kahit ang barangay tanod napailing.<\/p>\n

Namutla si Karen. \u201cHindi ako \u2018yan.\u201d<\/p>\n

Tiningnan ko siya. \u201cBoses mo. Number mo. GCash mo. Bag mo.\u201d<\/p>\n

Nang maramdaman niyang wala nang lusot, bigla siyang umiyak.<\/p>\n

\u201cRaffy, sabihin mo sa kanila! Sinabi mo naman na hati tayo sa negosyo!\u201d<\/p>\n

Napatigil si Rafael.<\/p>\n

Ako rin, natigilan.<\/p>\n

\u201cHati kayo?\u201d tanong ko.<\/p>\n

Hindi agad sumagot si Rafael.<\/p>\n

Si Karen, sa sobrang takot, siya na mismo ang nagbukas ng lihim.<\/p>\n

\u201cSabi mo kapag lumaki ang mini-mart, aalisin mo rin siya! Sabi mo ako at si Nica pa rin ang tunay mong pamilya!\u201d<\/p>\n

Parang bumagsak ang buong kisame sa ibabaw ko.<\/p>\n

Hindi pala simpleng awa. Hindi pala simpleng tulong. Habang ako ang nagpupuyat, nagbubuhat, nagbibilang ng piso-pisong kita, may pangako pala silang dalawa na babalik sila sa dating pamilya gamit ang negosyong itinayo ko.<\/p>\n

Tumingin ako kay Rafael.<\/p>\n

\u201cDahil hindi ako makabuo ng anak?\u201d<\/p>\n

Hindi siya makatingin sa akin.<\/p>\n

Iyon ang sagot.<\/p>\n

May ilang segundo akong hindi makahinga. Hindi dahil nanghihinayang ako sa kanya, kundi dahil sa sarili ko. Sa lahat ng gabing sinisi ko ang katawan ko. Sa lahat ng araw na pinilit kong maging mabuting asawa kahit pakiramdam ko kulang ako.<\/p>\n

Hindi pala ako kulang.<\/p>\n

Maling tao lang ang pinaglaanan ko.<\/p>\n

Lumapit si Rafael, biglang lumambot ang boses.<\/p>\n

\u201cMara, nadala lang ako. Alam mo namang mahal kita.\u201d<\/p>\n

Umatras ako.<\/p>\n

\u201cHindi mo ako mahal. Ginamit mo ako.\u201d<\/p>\n

\u201cPlease,\u201d pakiusap niya. \u201cHuwag mo akong kasuhan. Wala akong pambayad.\u201d<\/p>\n

\u201cMay pang-Blue Label ka. May pang-bag si Karen. May pang-condo dues. May pang-music class. Pero wala kang pambalik sa perang ninakaw ninyo?\u201d<\/p>\n

Napayuko siya.<\/p>\n

Kinuha ko ang isang papel mula sa folder at inilapag sa harap niya.<\/p>\n

\u201cSettlement agreement. Ibabalik mo ang \u20b1216,000 na total na pumasok sa account ni Karen mula sa business sales. Kasama ang \u20b185,000 na renta. Bibigyan kita ng pitong araw. Pag hindi, itutuloy ko ang kaso.\u201d<\/p>\n

Nanlaki ang mata ni Karen. \u201c\u20b1216,000?\u201d<\/p>\n

\u201cTama,\u201d sabi ko. \u201cHindi ako bobo, Karen. Tahimik lang ako noon.\u201d<\/p>\n

Dumating si Kuya Ben at nagsimulang tanggalin ang unang rack. Ang tunog ng screwdriver sa bakal ang unang tunay na tunog ng pagtatapos.<\/p>\n

Nagwala si Rafael.<\/p>\n

\u201cHindi mo puwedeng sirain ang tindahan!\u201d<\/p>\n

\u201cHindi ko sinisira,\u201d sagot ko. \u201cNililigtas ko ang natitira sa akin.\u201d<\/p>\n

Isa-isang nilabas ang freezer, shelves, POS system, at mga panindang hindi pa expired. Ang ibang supplier, tinawagan ko na. Ang ibang paninda, ibinalik. Ang iba, ibinenta ko nang palugi pero malinis.<\/p>\n

Habang kinakalas ang signage sa labas, nakatayo si Rafael sa gilid, hawak ang ulo, parang ngayon lang niya naintindihan na wala pala siyang hawak.<\/p>\n

Si Karen, tahimik nang umalis dala ang luha at walang cherries. Bago siya makalabas, hinarang siya ni Atty. Salazar.<\/p>\n

\u201cMa\u2019am, huwag po kayong mawawala. Kasama kayo sa demand letter.\u201d<\/p>\n

Hindi na siya nakapagsalita.<\/p>\n

Kinahapunan, tuluyan nang nalinis ang mini-mart.<\/p>\n

Ang dating maliwanag na tindahan na puno ng paninda, naging bakanteng puwesto na lang. Pero kakaiba ang pakiramdam ko. Hindi ako nadurog. Gumaan ako.<\/p>\n

Parang matagal akong nakatira sa bahay na puno ng usok, at ngayon lang ako nakalabas para makahinga.<\/p>\n

Lumapit si Rafael sa akin habang hawak ko ang huling kahon ng dokumento.<\/p>\n

\u201cMara,\u201d mahina niyang sabi, \u201csaan ako pupunta?\u201d<\/p>\n

Tiningnan ko siya. \u201cSa pamilyang pinili mo.\u201d<\/p>\n

\u201cGalit ka lang ngayon. Babalik ka rin.\u201d<\/p>\n

Umiling ako. \u201cHindi lahat ng babae bumabalik kapag napagod na. May mga babae ring natauhan.\u201d<\/p>\n

Makalipas ang isang linggo, ibinalik ni Karen ang bahagi ng pera. Hindi dahil nagsisi siya, kundi dahil natakot siya nang makatanggap ng demand letter. Ang natitira, pinirmahan ni Rafael bilang utang na babayaran niya buwan-buwan.<\/p>\n

Umalis ako sa inuupahan naming bahay. Kinuha ko ang gamit ko, medical records ko, at maliit na alkansiya na pinag-ipunan ko para sa operasyon.<\/p>\n

Akala ko noong una, talo ako dahil nagsara ang tindahan.<\/p>\n

Pero pagkalipas ng dalawang buwan, nagbukas ako muli\u2014hindi na mini-mart. Mas maliit, pero mas tahimik: isang online grocery supply business para sa mga kapitbahay, sari-sari store owners, at working moms sa Pasig at Marikina.<\/p>\n

Ako ang may hawak ng account. Ako ang pumipili ng tao. Ako ang nagdedesisyon.<\/p>\n

At sa unang pagkakataon matapos ang dalawang taon, bumili ako ng damit na gusto ko. Hindi mahal, pero bago. Hindi luho, pero simbolo.<\/p>\n

Simbolo na hindi ko na kailangang ubusin ang sarili ko para sa taong laging may ibang uunahin.<\/p>\n

Minsan, may mga taong hindi ka iiwan agad. Mananatili sila sa tabi mo habang inuubos ka paunti-unti. Tatawagin nilang pagmamahal ang paggamit sa iyo. Tatawagin nilang sakripisyo ang pananahimik mo. Tatawagin kang madamot kapag natuto kang magtira para sa sarili mo.<\/p>\n

Pero tandaan ito: ang pagiging mabuti ay hindi lisensya para abusuhin ka. Ang pera na pinaghirapan mo, ang katawan na inalagaan mo, at ang dignidad na halos mawala sa\u2019yo\u2014lahat iyon, karapatan mong bawiin.<\/p>\n

Hindi ka kulang dahil hindi ka pinili nang tama.<\/p>\n

Minsan, ang pinakamatapang na pagmamahal ay hindi ang manatili.<\/p>\n

Kundi ang isara ang pintong matagal nang pinapasukan ng mga taong nagnanakaw ng liwanag mo.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

PINAPALITAN NG ASAWA KO ANG QR CODE NG MINI-MART PARA SA EX NIYA; NANG WALA KAMING PAMBAYAD SA RENTA, SINABI NIYANG MANGUTANG AKO\u2014KAYA ISINARA KO ANG TINDAHAN AT NILABAS ANG… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1019,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1018","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1018","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1018"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1018\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1020,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1018\/revisions\/1020"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1019"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1018"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1018"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1018"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}