{"id":1103,"date":"2026-07-27T07:18:04","date_gmt":"2026-07-27T07:18:04","guid":{"rendered":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=1103"},"modified":"2026-07-27T07:18:04","modified_gmt":"2026-07-27T07:18:04","slug":"akala-ko-ayaw-sa-akin-ng-mabangis-kong-stepfather","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=1103","title":{"rendered":"AKALA KO AYAW SA AKIN NG MABANGIS KONG STEPFATHER\u2014…"},"content":{"rendered":"
\n

AKALA KO AYAW SA AKIN NG MABANGIS KONG STEPFATHER\u2014HANGGANG MAKITA KO ANG LIHIM NIYANG POST ONLINE AT UMUWI SIYANG NAKA-PINK PARA LANG HINDI NA AKO MATAKOT<\/h2>\n

Mukhang taong kayang magpatigil ng buong kalsada sa isang tingin ang stepfather ko.<\/p>\n

Matangkad, malapad ang balikat, parehong braso ay puno ng tattoo, at halos puro itim ang suot araw-araw.<\/p>\n

Pero isang gabi, nakita ko ang lihim niyang post online.<\/p>\n

\u201cIniiwasan ako ng anak ko. Galit ba siya sa akin?\u201d<\/strong><\/p>\n

Mahigit isang taon nang kasal si Mama kay Tito Ramon.<\/p>\n

Pero hanggang ngayon, hindi ko pa rin kayang makipag-usap sa kanya nang hindi kinakabahan.<\/p>\n

Hindi naman niya ako sinisigawan.<\/p>\n

Hindi rin niya ako pinapagalitan.<\/p>\n

Sa katunayan, mas tahimik pa siya kaysa sa karamihan ng mga taong kilala ko.<\/p>\n

Pero sa tuwing nakikita ko ang matalim niyang mga mata at seryosong mukha, parang kusang naninigas ang katawan ko.<\/p>\n

Pakiramdam ko, isang maling salita ko lang, maiinis na siya.<\/p>\n

Kaya kapag nasa sala siya, nananatili ako sa kuwarto.<\/p>\n

Kapag kumakain siya sa kusina, hinihintay kong matapos siya bago ako lumabas.<\/p>\n

At kapag sabay kaming nasa hapag, palagi akong nakatungo sa plato.<\/p>\n

Hindi ko alam kung napapansin niya.<\/p>\n

At ayaw ko ring malaman.<\/p>\n

Labing-anim ako nang makilala ni Mama si Tito Ramon.<\/p>\n

Galing kami noon sa isang malaking bahay sa Quezon City\u2014bahay na pag-aari ng tunay kong ama.<\/p>\n

Pero kahit malaki ang bahay, hindi iyon naging tahanan.<\/p>\n

Kapag lasing si Papa, lagi niyang sinasabi kay Mama na malas daw siyang asawa dahil hindi siya nagkaanak na lalaki.<\/p>\n

Ako naman daw ay dagdag gastos lang.<\/p>\n

\u201cWala ka namang silbi,\u201d madalas niyang sabihin sa akin.<\/p>\n

\u201cPuro ka aral. Pagkatapos niyan, mag-aasawa ka rin at iiwan mo kami.\u201d<\/p>\n

Dalawang taon iyong tiniis ni Mama matapos akong mag-high school.<\/p>\n

Hanggang sa isang gabi, hinagis ni Papa sa sahig ang report card ko dahil mas mataas pa raw ang matrikula ko kaysa sa halaga ko bilang anak.<\/p>\n

Kinabukasan, umalis kami ni Mama.<\/p>\n

Walang dala kundi dalawang maleta, ilang dokumento, at natitirang dignidad.<\/p>\n

Makalipas ang dalawang taon, nakilala niya si Tito Ramon.<\/p>\n

May maliit itong construction supply business sa Marikina.<\/p>\n

Hindi siya mayaman.<\/p>\n

Nakatira siya sa isang simpleng three-bedroom condominium na hindi kalakihan pero malinis at maayos.<\/p>\n

Nang pakasalan niya si Mama, lumipat kami roon.<\/p>\n

Maayos ang pakikitungo niya sa amin.<\/p>\n

Hindi siya madamot sa pagkain.<\/p>\n

Hindi niya pinapabayaran kay Mama ang mga gastusin sa bahay.<\/p>\n

At hindi siya nagreklamo kahit ako ang gumamit sa pinakamalaking bakanteng kuwarto dahil kailangan ko raw ng study table.<\/p>\n

Pero hindi ibig sabihin noon ay gusto niya ako.<\/p>\n

Ilang beses kong sinubukang lumapit sa sala habang nagtatawanan sila ni Mama.<\/p>\n

Pero sa tuwing makikita niya ako, tumitigil siya sa pagsasalita.<\/p>\n

Minsan ay tatayo pa siya at sasabihing may kailangan siyang gawin sa garahe o sa tindahan.<\/p>\n

Dahil doon, lalo akong naniwalang ayaw niya sa presensya ko.<\/p>\n

Siguro, para sa kanya, isa lang akong anak sa una.<\/p>\n

Isang responsibilidad na kasama sa pagpapakasal kay Mama.<\/p>\n

Kaya hindi na ako humiling ng higit pa.<\/p>\n

Sapat nang may tirahan ako.<\/p>\n

Sapat nang may pagkain.<\/p>\n

Sapat nang hindi niya ako minamaliit gaya ng tunay kong ama.<\/p>\n

Isang hapon, habang gumagawa ako ng assignment, napadpad ako sa isang public parenting forum.<\/p>\n

May isang post na mabilis na dumami ang comments.<\/p>\n

\u201cHindi na ako kinakausap ng anak ko. Ibig bang sabihin, malaki na siya?\u201d<\/strong><\/p>\n

Maraming nagbiro.<\/p>\n

\u201cHindi po. Ibig sabihin, wala na siyang pasensiya sa inyo.\u201d<\/p>\n

\u201cKapag hindi na umaasa sa tatay, mature na ba?\u201d<\/p>\n

\u201cMature o sawa?\u201d<\/p>\n

Natawa ako sa mga sagot.<\/p>\n

Akala ko nakikisabay lang sa uso ang nag-post.<\/p>\n

Pero maya-maya, sumagot siya.<\/p>\n

\u201cBaka nga wala talaga akong silbi. Bago kami ikasal ng asawa ko, nakatira sila sa malaking bahay. Ngayon, dahil sa akin, nasa maliit na condominium na lang sila. Pakiramdam ko, napababa ko ang buhay nila.\u201d<\/strong><\/p>\n

Napatigil ako.<\/p>\n

Parang may kung anong malamig na dumaan sa likod ko.<\/p>\n

Masyadong pamilyar ang sitwasyon.<\/p>\n

Napindot ko ang profile ng nag-post.<\/p>\n

Walang mukha sa litrato.<\/p>\n

Dalawang matipunong braso lang na puno ng tattoo ang makikita habang may hawak na tasa ng kape.<\/p>\n

Ang display name niya ay \u201cR.M.\u201d<\/p>\n

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko.<\/p>\n

Hindi.<\/p>\n

Maraming lalaki ang may initials na R.M.<\/p>\n

Maraming tattooed men ang may anak sa unang asawa ng partner nila.<\/p>\n

Nagpatuloy akong magbasa.<\/p>\n

May isang commenter na nagtanong:<\/p>\n

\u201cAnak n\u2019yo po ba talaga?\u201d<\/p>\n

Mabilis ang sagot ng lalaki.<\/p>\n

\u201cHindi ko siya biological daughter. Pero anak ko siya sa puso.\u201d<\/strong><\/p>\n

Parang may humawak sa dibdib ko.<\/p>\n

\u201cNoong sinabi ng asawa ko na may anak siyang babae at tinanong kung problema iyon sa akin, halos hindi ako makapaniwala sa swerte ko. Pangarap kong magkaroon ng anak na babae.\u201d<\/strong><\/p>\n

\u201cMabait siya. Masipag. Mahusay sa school. Tahimik pero maalaga sa nanay niya. Hindi ko alam kung anong ginawa kong tama sa buhay para mapunta siya sa bahay ko.\u201d<\/strong><\/p>\n

Napatitig ako sa screen.<\/p>\n

Hindi ko namalayang namuo na pala ang luha sa mga mata ko.<\/p>\n

Inggit ang una kong naramdaman.<\/p>\n

Sana ganoon din ang tingin sa akin ni Tito Ramon.<\/p>\n

Sana kahit minsan, naisip din niyang swerte siyang kasama ako.<\/p>\n

Pero imposibleng siya iyon.<\/p>\n

Dahil sa tuwing lumalapit ako, umaalis siya.<\/p>\n

Sa tuwing magsasalita ako, parang hindi niya alam ang gagawin.<\/p>\n

Nag-post ulit ang lalaki.<\/p>\n

\u201cLahat naman maganda sa anak ko. Ang problema lang, hindi niya ako kinakausap. Kapag kaibigan niya, kaya niyang makipagkuwentuhan nang dalawang oras. Pero kapag ako, isang salita lang ang sagot. Galit ba siya sa akin?\u201d<\/strong><\/p>\n

May isang commenter na tumingin sa profile niya.<\/p>\n

\u201cSir, baka hindi siya galit. Baka takot.\u201d<\/p>\n

\u201cPuro tattoo ang braso n\u2019yo, puro itim ang damit, tapos hindi pa kayo ngumingiti. Mukha kayong kontrabida sa action movie.\u201d<\/p>\n

\u201cLalaki akong trenta anyos pero hindi rin ako lalapit sa inyo.\u201d<\/p>\n

\u201cBoss, anong grupo po ba kayo?\u201d<\/p>\n

Sumagot ang lalaki nang seryoso.<\/p>\n

\u201cWala akong grupo. Negosyante lang ako. Nagtatrabaho para buhayin ang pamilya.\u201d<\/strong><\/p>\n

\u201cKung natatakot nga siya sa akin, paano ko babaguhin iyon?\u201d<\/strong><\/p>\n

Doon naging seryoso ang lahat.<\/p>\n

\u201cBawasan n\u2019yo po ang all-black outfit.\u201d<\/p>\n

\u201cMagsuot kayo ng mas maliwanag na kulay.\u201d<\/p>\n

\u201cNgumiti kayo kahit konti.\u201d<\/p>\n

\u201cSubukan n\u2019yo pong pink. Walang nakakatakot na naka-pink.\u201d<\/p>\n

Wala nang sumunod na sagot mula sa lalaki.<\/p>\n

Pero pinindot ko ang follow button.<\/p>\n

Hindi ko alam kung bakit.<\/p>\n

Siguro gusto kong malaman kung naging maayos ba ang relasyon nila ng anak niya.<\/p>\n

O baka gusto kong mangarap na balang araw, may isang ama ring mag-aalala kapag iniiwasan ko siya.<\/p>\n

Nang gabing iyon, naghahanda si Mama ng hapunan nang marinig namin ang susi sa pinto.<\/p>\n

Bumukas ang lock.<\/p>\n

Pero walang pumasok.<\/p>\n

Nagkatinginan kami ni Mama.<\/p>\n

\u201cRamon?\u201d tawag niya.<\/p>\n

Walang sumagot.<\/p>\n

Hinawakan ni Mama ang malaking sandok na parang sandata.<\/p>\n

Ako naman ay kumuha ng mabigat na tumbler.<\/p>\n

Maya-maya, may dahan-dahang sumilip mula sa pinto.<\/p>\n

Isang napakalaking lalaki.<\/p>\n

Matipuno.<\/p>\n

Puno ng tattoo ang mga braso.<\/p>\n

At nakasuot ng mapusyaw na pink na polo shirt.<\/p>\n

Si Tito Ramon.<\/p>\n

Nanlaki ang mata ni Mama.<\/p>\n

\u201cExcuse me,\u201d sabi niya. \u201cSino ka at ano ang ginawa mo sa asawa ko?\u201d<\/p>\n

Napakamot si Tito Ramon sa batok.<\/p>\n

\u201cGusto ko lang\u2026 mag-iba ng style.\u201d<\/p>\n

Tinitigan siya ni Mama mula ulo hanggang paa.<\/p>\n

\u201cMay nagsabi na naman bang nakakatakot ka?\u201d<\/p>\n

\u201cWala.\u201d<\/p>\n

\u201cMay nagkamali na namang akalaing bodyguard ka?\u201d<\/p>\n

\u201cWala nga.\u201d<\/p>\n

Hinila niya nang bahagya ang laylayan ng pink na polo.<\/p>\n

\u201cSabi ng saleslady, nakakaputi raw ito at mas nakababata.\u201d<\/p>\n

Matagal na tumahimik si Mama.<\/p>\n

Pagkatapos ay seryosong sinabi:<\/p>\n

\u201cAng pink ay bagay sa kabataan. Ramon, ilang taon ka na ba?\u201d<\/p>\n

Hindi ko napigilan ang sarili ko.<\/p>\n

Napahalakhak ako.<\/p>\n

Sobrang lakas.<\/p>\n

Sobrang totoo.<\/p>\n

Isang lalaking halos anim na talampakan, may tattoo ng tigre at dragon sa mga braso, tapos nakasuot ng hapit na pink na polo\u2014hindi ko talaga kinaya.<\/p>\n

Pero nang tumingin ako sa kanya, nanigas ako.<\/p>\n

Nakatitig siya sa akin.<\/p>\n

Nakaawang ang bibig.<\/p>\n

Biglang nawala ang tawa ko.<\/p>\n

Naku.<\/p>\n

Napahiya ko siya.<\/p>\n

Baka isipin niyang binabastos ko siya.<\/p>\n

Baka ito na ang sandaling patunayan niyang tama ang lahat ng kinatatakutan ko.<\/p>\n

Pero imbes na magalit, maingat niyang tinanong:<\/p>\n

\u201cLia\u2026 sa tingin mo, bagay ba sa akin?\u201d<\/p>\n

Halos hindi ako makasagot.<\/p>\n

Tumango ako.<\/p>\n

\u201cBagay po. Mas\u2026 mabait kayong tingnan.\u201d<\/p>\n

Biglang tumaas ang kilay niya.<\/p>\n

May bahagyang pagmamalaki sa mukha.<\/p>\n

\u201cSabi ko na nga ba. Ang tawag dito, masculine pink.\u201d<\/p>\n

Napakagat ako sa labi para hindi matawa ulit.<\/p>\n

Sa hapunan, ilang beses kong napansing pasulyap-sulyap siya sa akin na parang hinihintay kung magsasalita ako.<\/p>\n

Sinubukan kong huwag tumingin sa hapit niyang damit.<\/p>\n

Pero nang abutin niya ang tissue sa kabilang dulo ng mesa\u2014<\/p>\n

Rrrrip!<\/strong><\/p>\n

Napunit ang tahi sa balikat ng polo.<\/p>\n

Natawa nang malakas si Mama.<\/p>\n

Ako naman ay napayuko, nanginginig ang balikat sa pagpipigil.<\/p>\n

Sa unang pagkakataon mula nang lumipat kami roon, hindi mabigat ang hapag-kainan.<\/p>\n

Hindi nakakatakot ang katahimikan.<\/p>\n

At hindi ako nagmamadaling bumalik sa kuwarto.<\/p>\n

Kinabukasan, may bagong post ang \u201cR.M.\u201d<\/p>\n

\u201cNatawa ang anak ko sa suot ko. Ibig bang sabihin, nabawasan na ang takot niya?\u201d<\/strong><\/p>\n

Ngumiti ako habang nagta-type ng anonymous reply.<\/p>\n

\u201cOo, Tito. Pero baka sa susunod, bumili kayo ng tamang size.\u201d<\/strong><\/p>\n

Ilang segundo lang ang lumipas nang may marinig akong katok sa pinto ng kuwarto ko.<\/p>\n

Tatlong mahihinang katok.<\/p>\n

Pagbukas ko, naroon si Tito Ramon.<\/p>\n

Hawak niya ang cellphone niya.<\/p>\n

Nasa screen ang comment ko.<\/p>\n

At sa unang pagkakataon, nakita kong namutla ang mabangis na lalaking kinatatakutan ko.<\/p>\n

\u201cLia\u2026\u201d mahina niyang sabi.<\/p>\n

\u201cAlam mo na?\u201d<\/p>\n

PARTE2<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Nanigas ako sa harap niya.<\/p>\n

Hindi ko alam kung alin ang mas nakakahiya\u2014ang mahuli niyang binabasa ko ang lihim niyang posts o ang malaman niyang matagal ko nang pinagdududahan na siya ang \u201cR.M.\u201d<\/p>\n

Dahan-dahan niyang ibinaba ang cellphone.<\/p>\n

\u201cHindi ko sinasadyang basahin,\u201d mabilis kong sabi. \u201cNapadaan lang talaga sa feed ko. Hindi ko rin alam noong una na kayo iyon.\u201d<\/p>\n

Tumango siya, pero halatang hindi niya alam kung saan titingin.<\/p>\n

Kung dati, akala ko ang katahimikan niya ay dahil naiirita siya sa akin, ngayon ay mukha lang siyang lalaking nahuling nagsusulat ng diary.<\/p>\n

\u201cPasensiya na,\u201d sabi niya. \u201cNakakahiya.\u201d<\/p>\n

\u201cBakit po kayo nahihiya?\u201d<\/p>\n

\u201cMatanda na akong lalaki. Dapat alam ko na kung paano makisama sa anak ko. Pero nagtanong pa ako sa mga estranghero online.\u201d<\/p>\n

May kakaibang sakit sa boses niya.<\/p>\n

Hindi galit.<\/p>\n

Hindi yabang.<\/p>\n

Kundi pagkadismaya sa sarili.<\/p>\n

\u201cHindi naman masamang humingi ng advice,\u201d sabi ko.<\/p>\n

Napatingin siya sa akin.<\/p>\n

\u201cHindi ka ba nainis?\u201d<\/p>\n

Umiling ako.<\/p>\n

\u201cHindi rin po ako natawa sa mga sinabi ninyo.\u201d<\/p>\n

\u201cSa pink na damit lang?\u201d<\/p>\n

Napangiti ako.<\/p>\n

\u201cMedyo.\u201d<\/p>\n

Sa wakas, bahagya siyang ngumiti.<\/p>\n

Napansin kong hindi pala nakakatakot ang mukha niya kapag lumalambot ang mga mata niya.<\/p>\n

Lumipas ang ilang segundo.<\/p>\n

Pareho kaming hindi makapagsalita.<\/p>\n

Hanggang sa tinanong niya:<\/p>\n

\u201cLia, totoo ba?\u201d<\/p>\n

\u201cAno po?\u201d<\/p>\n

\u201cTakot ka sa akin?\u201d<\/p>\n

Doon bumalik ang bigat sa dibdib ko.<\/p>\n

Gusto kong magsinungaling.<\/p>\n

Sabihin na hindi.<\/p>\n

Sabihin na mahiyain lang talaga ako.<\/p>\n

Pero pagkatapos kong mabasa ang lahat ng isinulat niya, parang hindi na tama ang magkunwari.<\/p>\n

\u201cOpo,\u201d mahina kong sagot.<\/p>\n

Parang may kung anong bumagsak sa mukha niya.<\/p>\n

Napayuko siya.<\/p>\n

\u201cDahil sa tattoo?\u201d<\/p>\n

\u201cHindi lang po.\u201d<\/p>\n

\u201cDahil sa mukha ko?\u201d<\/p>\n

\u201cHindi rin po.\u201d<\/p>\n

Huminga ako nang malalim.<\/p>\n

\u201cAkala ko po ayaw n\u2019yo sa akin.\u201d<\/p>\n

Biglang napatingin siya.<\/p>\n

\u201cAyaw?\u201d<\/p>\n

\u201cOpo. Kapag lumalabas ako sa sala, umaalis kayo. Kapag lumalapit ako sa inyo ni Mama, tumitigil kayo sa pagsasalita. Kapag nagkakasabay tayo, parang umiiwas kayo ng tingin.\u201d<\/p>\n

Hindi siya agad nakasagot.<\/p>\n

Mukhang hindi niya alam na bawat maliit na kilos niya ay binibigyan ko ng ganoong kahulugan.<\/p>\n

\u201cLia,\u201d sabi niya sa wakas. \u201cUmaalis ako dahil kinakabahan ako.\u201d<\/p>\n

Napakurap ako.<\/p>\n

\u201cKayo po?\u201d<\/p>\n

\u201cOo.\u201d<\/p>\n

Parang imposible.<\/p>\n

Ang lalaking kinatatakutan ng mga delivery rider, suppliers, at minsan maging ng guard sa lobby\u2014kinakabahan sa isang estudyante?<\/p>\n

\u201cHindi ko alam kung paano ka kakausapin,\u201d paliwanag niya. \u201cKapag nilalapitan mo kami ng mama mo, naiisip kong baka gusto mong mapag-isa kayong mag-ina. Ayokong makisingit.\u201d<\/p>\n

\u201cPero bakit po kayo biglang tumatayo?\u201d<\/p>\n

\u201cDahil minsan, kapag nakikita kita, may gusto akong sabihin. Tapos natatakot akong mali ang masabi ko.\u201d<\/p>\n

Hindi ko napigilan ang sarili ko.<\/p>\n

\u201cAno po sana?\u201d<\/p>\n

Nagkamot siya sa batok.<\/p>\n

\u201cKung kumain ka na. Kung may kailangan ka sa school. Kung gusto mong ihatid kita. Kung ayos ba ang aircon sa kuwarto mo.\u201d<\/p>\n

Napayuko siya.<\/p>\n

\u201cMga simpleng bagay lang. Pero kapag nasa harap na kita, naiisip kong baka maramdaman mong pinipilit kong palitan ang tunay mong ama.\u201d<\/p>\n

Napuno ng init ang mga mata ko.<\/p>\n

Hindi ko inaasahan ang sagot na iyon.<\/p>\n

Lumaki akong may amang walang pakialam kung nasasaktan ako.<\/p>\n

Kaya hindi ko naisip na may taong mananahimik dahil takot siyang makasakit.<\/p>\n

\u201cHindi ko po kayo ikukumpara sa kanya,\u201d sabi ko.<\/p>\n

Hindi ko kailangang sabihin kung sino ang tinutukoy ko.<\/p>\n

Alam niya.<\/p>\n

Matagal nang alam ni Tito Ramon ang lahat tungkol kay Papa.<\/p>\n

Si Mama mismo ang nagsabi bago sila ikasal.<\/p>\n

\u201cHindi ko rin gustong palitan siya,\u201d sagot niya. \u201cGusto ko lang\u2026 kung papayag ka\u2026 magkaroon ng lugar sa buhay mo.\u201d<\/p>\n

Hindi ako nakasagot.<\/p>\n

Sa halip, pinapasok ko siya sa kuwarto.<\/p>\n

Umupo siya sa maliit na upuan sa tabi ng study table, maingat na maingat na parang natatakot siyang makasira ng gamit.<\/p>\n

Doon namin unang napag-usapan ang tunay naming nararamdaman.<\/p>\n

Ikinuwento niya na matagal na pala niyang pangarap magkaroon ng anak na babae.<\/p>\n

Lumaki siya sa bahay na puro lalaki\u2014apat silang magkakapatid.<\/p>\n

Noong kabataan niya, nag-alaga siya sa bunsong kapatid niya matapos mamatay ang kanilang ama.<\/p>\n

Dahil kailangan niyang tumulong sa pamilya, hindi siya nakapag-asawa agad.<\/p>\n

Nang makilala niya si Mama, nasa early forties na siya.<\/p>\n

\u201cAkala ko wala na akong pagkakataong maging ama,\u201d sabi niya. \u201cTapos dumating kayong dalawa.\u201d<\/p>\n

\u201cPero hindi n\u2019yo naman po ako kinakausap.\u201d<\/p>\n

\u201cDahil ayaw kong magkamali.\u201d<\/p>\n

Napangiti ako nang mapait.<\/p>\n

\u201cDahil hindi tayo nag-usap, pareho tuloy tayong nagkamali.\u201d<\/p>\n

Tumango siya.<\/p>\n

\u201cKasalanan ko.\u201d<\/p>\n

\u201cKasalanan din po ng imagination ko.\u201d<\/p>\n

Napatawa siya nang mahina.<\/p>\n

Mula sa labas, biglang nagsalita si Mama.<\/p>\n

\u201cMatagal na akong nakatayo rito at nakikinig. Pwede ba akong pumasok?\u201d<\/p>\n

Sabay kaming napalingon.<\/p>\n

Nakasandal siya sa pinto, nakatiklop ang mga braso.<\/p>\n

Namumugto ang mga mata niya.<\/p>\n

\u201cMama!\u201d<\/p>\n

\u201cAkala n\u2019yo ba hindi ko napapansin na pareho kayong parang estatwa kapag magkasama?\u201d<\/p>\n

Pumasok siya at marahang hinampas sa balikat si Tito Ramon.<\/p>\n

\u201cIlang beses kong sinabi sa iyong kausapin mo si Lia.\u201d<\/p>\n

\u201cSabi mo huwag ko siyang pilitin.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi ko sinabing huwag mo siyang pansinin!\u201d<\/p>\n

\u201cAba, sinabi mong bigyan ko siya ng space.\u201d<\/p>\n

\u201cSpace, hindi isang buong solar system!\u201d<\/p>\n

Hindi ko napigilan ang tawa ko.<\/p>\n

Natawa rin si Tito Ramon.<\/p>\n

Sa unang pagkakataon, hindi siya nagmukhang stepfather na kailangang pakisamahan.<\/p>\n

Mukha siyang bahagi ng pamilya.<\/p>\n

Akala ko roon matatapos ang problema.<\/p>\n

Pero makalipas ang ilang araw, dumating ang taong pinakahuli kong gustong makita.<\/p>\n

Ang tunay kong ama.<\/p>\n

Isang Sabado ng hapon, kumatok siya nang malakas sa pinto ng condominium.<\/p>\n

Pagbukas ni Mama, hindi man lang siya bumati.<\/p>\n

\u201cNasaan si Lia?\u201d<\/p>\n

Amoy alak siya.<\/p>\n

May hawak na sobre at ilang papeles.<\/p>\n

Nang makita ako, itinapon niya ang sobre sa coffee table.<\/p>\n

\u201cMag-sign ka rito. Kailangan ko ang consent mo.\u201d<\/p>\n

\u201cAno iyan?\u201d tanong ni Mama.<\/p>\n

\u201cMay ibebenta akong property. Nasa pangalan naming mag-ama\u2014mag-ama\u2019t mag-anak.\u201d<\/p>\n

Mabilis na kinuha ni Mama ang dokumento.<\/p>\n

Lumalim ang noo niya.<\/p>\n

Hindi iyon simpleng consent.<\/p>\n

May nakasaad doon na isinusuko ko ang claim ko sa isang property na iniwan ng lolo ko.<\/p>\n

\u201cHindi pipirma si Lia,\u201d matigas na sabi ni Mama.<\/p>\n

\u201cBakit hindi? Ako ang tatay niya.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi mo nga siya tinuring na anak.\u201d<\/p>\n

Napangisi si Papa.<\/p>\n

\u201cAnak ko pa rin siya sa papel.\u201d<\/p>\n

Doon tumayo si Tito Ramon mula sa dining area.<\/p>\n

Nakaputi siyang simpleng T-shirt.<\/p>\n

Wala na ang all-black outfit.<\/p>\n

Pero kahit anong kulay pa ang suot niya, nanatili ang bigat ng presensya niya.<\/p>\n

\u201cUmalis ka,\u201d sabi niya.<\/p>\n

Tiningnan siya ni Papa mula ulo hanggang paa.<\/p>\n

\u201cHindi kita kinakausap.\u201d<\/p>\n

\u201cPero bahay ko ito.\u201d<\/p>\n

\u201cBahay mo?\u201d sarkastikong ulit ni Papa. \u201cItong maliit na kahon na ito?\u201d<\/p>\n

Nakita kong kumuyom ang kamao ni Tito Ramon.<\/p>\n

Pero hindi siya lumapit.<\/p>\n

Hindi siya sumigaw.<\/p>\n

Hindi niya hinayaang manalo ang galit.<\/p>\n

\u201cMas maliit man ito sa dating bahay nila,\u201d sabi niya, \u201cdito walang umiinsulto kay Lia.\u201d<\/p>\n

Namula ang mukha ni Papa.<\/p>\n

\u201cAnong alam mo sa pagpapalaki sa anak ko?\u201d<\/p>\n

Tahimik ang buong sala.<\/p>\n

Tumingin si Tito Ramon sa akin.<\/p>\n

Pagkatapos ay bumalik ang tingin niya kay Papa.<\/p>\n

\u201cAlam kong mahilig siya sa hot chocolate kapag nag-aaral sa gabi.\u201d<\/p>\n

Napakurap ako.<\/p>\n

\u201cAlam kong ayaw niya ng pasas sa tinapay.\u201d<\/p>\n

Naramdaman kong namuo ang luha sa mga mata ko.<\/p>\n

\u201cAlam kong nagkukunwari siyang ayos lang kapag mababa sa inaasahan niya ang grade, pero hindi siya nakakatulog.\u201d<\/p>\n

Hindi nagsalita si Papa.<\/p>\n

\u201cAlam kong gusto niyang kumuha ng architecture. Alam kong takot siyang humingi ng pera para sa review classes dahil ayaw niyang maging pabigat.\u201d<\/p>\n

Napatingin ako sa kanya.<\/p>\n

Hindi ko kailanman sinabi iyon.<\/p>\n

Paanong alam niya?<\/p>\n

\u201cAlam kong noong isang buwan, tatlong araw siyang walang maayos na tulog dahil sa school project. Alam kong tahimik siya kapag nasasaktan. At alam kong hanggang ngayon, iniisip pa rin niyang kailangan niyang magpasalamat kahit sa pinakakaunting kabutihang ibigay sa kanya.\u201d<\/p>\n

Lumapit si Tito Ramon sa mesa.<\/p>\n

Kinuha niya ang mga papeles.<\/p>\n

\u201cHindi ko siya anak sa dugo. Pero araw-araw, pinipili kong maging ama niya.\u201d<\/p>\n

Mababa ang boses niya.<\/p>\n

Pero bawat salita ay tumama.<\/p>\n

\u201cSamantalang ikaw, may karapatan ka sa dugo, pero hindi mo siya pinili.\u201d<\/p>\n

Namutla si Papa.<\/p>\n

Maya-maya, tinangkang agawin ang dokumento.<\/p>\n

\u201cWala kang karapatang makialam!\u201d<\/p>\n

Bago pa siya makalapit, humarang ako.<\/p>\n

Hindi ko alam kung saan nanggaling ang tapang ko.<\/p>\n

\u201cTama na, Pa.\u201d<\/p>\n

Napatigil siya.<\/p>\n

\u201cHindi ako pipirma.\u201d<\/p>\n

\u201cLia\u2014\u201d<\/p>\n

\u201cHindi rin ako sasama sa inyo.\u201d<\/p>\n

\u201cTatay mo ako.\u201d<\/p>\n

\u201cSa birth certificate.\u201d<\/p>\n

Nanikip ang panga niya.<\/p>\n

\u201cWalang utang na loob.\u201d<\/p>\n

Dati, kapag sinasabi niya iyon, nanginginig ako.<\/p>\n

Ngayon, may isang malaking lalaking nakatayo sa likod ko.<\/p>\n

Hindi para magsalita para sa akin.<\/p>\n

Kundi para tiyaking kaya kong magsalita para sa sarili ko.<\/p>\n

\u201cHindi utang ang pagiging anak,\u201d sabi ko. \u201cAt hindi kabayaran ang pagmamahal.\u201d<\/p>\n

Ilang segundo kaming nagkatitigan.<\/p>\n

Pagkatapos, kinuha ni Papa ang sobre at nagdabog palabas.<\/p>\n

Pagkasara ng pinto, nanghina ang mga tuhod ko.<\/p>\n

Agad akong inalalayan ni Mama.<\/p>\n

Si Tito Ramon naman ay nanatiling ilang hakbang ang layo.<\/p>\n

Parang gusto niya akong yakapin pero hindi niya alam kung papayag ako.<\/p>\n

Kaya ako ang lumapit.<\/p>\n

At sa unang pagkakataon, niyakap ko siya.<\/p>\n

Nanigas ang buong katawan niya.<\/p>\n

Parang hindi siya makahinga.<\/p>\n

\u201cTito,\u201d bulong ko.<\/p>\n

\u201cO?\u201d<\/p>\n

\u201cSalamat.\u201d<\/p>\n

Dahan-dahan niyang itinaas ang mga braso at niyakap ako.<\/p>\n

Maingat.<\/p>\n

Mahigpit.<\/p>\n

Pero hindi nakakasakal.<\/p>\n

\u201cNandito lang ako,\u201d sabi niya.<\/p>\n

Doon tuluyang bumuhos ang luha ko.<\/p>\n

Kinagabihan, may bagong post ang \u201cR.M.\u201d<\/p>\n

\u201cNiyakap ako ng anak ko ngayon. Hindi ko alam kung tama bang umiyak ang lalaking malaki at may tattoo.\u201d<\/strong><\/p>\n

Pumutok sa comments ang tawanan at pagbati.<\/p>\n

\u201cUmiyak ka lang, Tito!\u201d<\/p>\n

\u201cAchievement unlocked: Daddy mode.\u201d<\/p>\n

\u201cBasta huwag mong isuot ulit ang napunit na pink polo.\u201d<\/p>\n

Nag-comment ako gamit ang anonymous account ko.<\/p>\n

\u201cPwede naman po kayong umiyak. Pero bumili muna kayo ng pink na one size bigger.\u201d<\/strong><\/p>\n

Ilang minuto ang lumipas.<\/p>\n

Kumatok siya sa pinto ko.<\/p>\n

May hawak siyang maliit na paper bag.<\/p>\n

Sa loob ay isang pink na T-shirt.<\/p>\n

\u201cPara sa iyo,\u201d sabi niya.<\/p>\n

Napatingin ako sa print sa harap.<\/p>\n

DADDY\u2019S FAVORITE GIRL<\/strong><\/p>\n

Napatawa ako.<\/p>\n

\u201cHindi ba corny?\u201d<\/p>\n

\u201cSabi ng saleslady, uso raw.\u201d<\/p>\n

\u201cPareho ba kayo ng saleslady noong polo?\u201d<\/p>\n

\u201cHindi na ako bumalik doon. Binenta niya sa akin ang maling size.\u201d<\/p>\n

Mula noon, unti-unting nagbago ang bahay.<\/p>\n

Hindi na ako nagkukulong sa kuwarto kapag naroon siya.<\/p>\n

Tuwing umaga, tinatanong niya kung ihahatid niya ako.<\/p>\n

Tuwing gabi, nag-iiwan siya ng hot chocolate sa mesa kapag nag-aaral ako.<\/p>\n

Natuto rin siyang ngumiti bago kausapin ang mga kaklase kong pumupunta sa bahay, kahit may isa pa ring halos mapatakbo nang makita ang tattoo niyang dragon.<\/p>\n

Ako naman, natuto ring magtanong.<\/p>\n

Kung pagod ba siya.<\/p>\n

Kung kumain na ba siya.<\/p>\n

Kung kailangan niya ng tulong sa inventory ng tindahan.<\/p>\n

Isang taon matapos ang gabing iyon, nagtapos ako ng senior high school.<\/p>\n

Pagkatapos ng ceremony, naghanap ako sa crowd.<\/p>\n

Una kong nakita si Mama.<\/p>\n

Katabi niya si Tito Ramon.<\/p>\n

Naka-pink na polo ulit siya.<\/p>\n

Pero tamang size na.<\/p>\n

Nang makita niya ako, buong yabang siyang kumaway habang may hawak na bouquet na halos kasinlaki ko.<\/p>\n

Lumapit ako sa kanila.<\/p>\n

Inabot niya ang bulaklak.<\/p>\n

\u201cCongratulations, Lia.\u201d<\/p>\n

\u201cSalamat po.\u201d<\/p>\n

May maliit na kahon sa loob ng bouquet.<\/p>\n

Pagbukas ko, nakita ko ang isang drafting pen set na matagal ko nang gustong bilhin para sa architecture school.<\/p>\n

\u201cPaano n\u2019yo nalaman?\u201d<\/p>\n

\u201cKilala kita,\u201d sagot niya.<\/p>\n

Tatlong simpleng salita.<\/p>\n

Pero sapat iyon para pawiin ang lahat ng taon na pakiramdam ko ay isa lamang akong pasanin.<\/p>\n

Tumingin ako sa kanya.<\/p>\n

Sa seryosong mukha.<\/p>\n

Sa mga tattooed na braso.<\/p>\n

Sa pink na polo na dati ay isinuot niya dahil sinabi ng mga estranghero online na mukha siyang nakakatakot.<\/p>\n

\u201cAt kilala ko na rin po kayo,\u201d sabi ko.<\/p>\n

\u201cTalaga?\u201d<\/p>\n

Tumango ako.<\/p>\n

\u201cHindi kayo nakakatakot.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi?\u201d<\/p>\n

\u201cMedyo lang.\u201d<\/p>\n

Napatawa siya.<\/p>\n

Pagkatapos ay itinuro niya ang sarili.<\/p>\n

\u201cAlam mo ba kung ano ang tawag dito?\u201d<\/p>\n

\u201cAno?\u201d<\/p>\n

\u201cMasculine pink.\u201d<\/p>\n

Natawa kaming tatlo.<\/p>\n

At nang kumuha kami ng graduation photo, hindi na ako tumayo sa tabi ni Mama lamang.<\/p>\n

Pumuwesto ako sa gitna nila.<\/p>\n

Isang kamay ko ang nakahawak kay Mama.<\/p>\n

Ang isa naman ay nakaangkla sa braso ni Tito Ramon.<\/p>\n

Dahil sa wakas, hindi na siya ang estrangherong napangasawa ng nanay ko.<\/p>\n

Hindi na rin siya ang lalaking iniiwasan ko sa sariling bahay.<\/p>\n

Siya ang ama na hindi ko nakuha sa kapanganakan\u2014<\/p>\n

pero pinili akong mahalin araw-araw.<\/p>\n

At kung minsan, ang pinakamatapang na anyo ng pagmamahal ay hindi laging marunong magsalita.<\/p>\n

Minsan, nagtatanong muna ito sa internet.<\/p>\n

Minsan, nagkakamali ng size.<\/p>\n

At minsan, nagsusuot ito ng pink na polo\u2014<\/p>\n

para lang maramdaman ng isang takot na bata na ligtas na siyang lumapit.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

AKALA KO AYAW SA AKIN NG MABANGIS KONG STEPFATHER\u2014HANGGANG MAKITA KO ANG LIHIM NIYANG POST ONLINE AT UMUWI SIYANG NAKA-PINK PARA LANG HINDI NA AKO MATAKOT Mukhang taong kayang magpatigil… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1104,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1103","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1103","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1103"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1103\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1105,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1103\/revisions\/1105"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1104"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1103"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1103"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1103"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}