{"id":1117,"date":"2026-06-25T08:59:34","date_gmt":"2026-06-25T08:59:34","guid":{"rendered":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=1117"},"modified":"2026-06-25T08:59:34","modified_gmt":"2026-06-25T08:59:34","slug":"nagmaneho-ako-ng-truck-nang-tatlong-araw-at-tatlong-gabi-nang-walang-tigil","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=1117","title":{"rendered":"Nagmaneho ako ng truck nang tatlong araw at tatlong gabi nang walang tigil"},"content":{"rendered":"
\n

Nagmaneho ako ng truck nang tatlong araw at tatlong gabi nang walang tigil, kaya nakauwi ako nang mas maaga kaysa sa inaasahan.<\/h2>\n<\/div>\n
\n

Pagkabukas ko ng pinto, nakita ko ang asawa ko na nakasubsob sa sulok ng kusina. Ang kaliwang pulso niya ay may balot na benda, at ang mga mata niya ay pulang-pula at maga na parang dalawang buto ng peach.<\/h2>\n<\/div>\n
\n
Sa loob ng refrigerator, kalahatng piraso na lang ng repolyong naninilaw na ang natitira.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Kinuha ko ang cellphone niya para tingnan \u2014 ang balanse sa banko: 37.50 pesos.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Samantalang buwan-buwan akong nagpapadala ng 20,000 pesos nang walang kulang kahit isang singko.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cNasaan ang pera?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Hindi siya kumibo. Ang mga luha niya ay isa-isang pumatak sa sahig na semento.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Binuksan ko ang Facebook ng nanay ko \u2014 ang pinakabagong post niya ay larawan ng isang kulay pulang sofa set na may caption na:<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cDumating na ang bago kong sofa! Napakagara talaga, pang-mayaman!\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Sa gilid ng litrato, makikita ang pamilya ng ate ko na apat silang nakangiti nang abot-tainga.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nanggigil ang kamay ko sa pagkapit sa cellphone.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Ang asawa ko, ako dapat ang nag-aalaga. Sinumang manakit sa kanya, tatalikuran ko kahit kamag-anak ko pa.<\/div>\n<\/div>\n
\n

1<\/h2>\n
Ako si Ricardo Dalisay, isang long-haul truck driver. Mahigit dalawampung araw sa loob ng isang buwan ay nasa kalsada ako.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Pagod kung pagod, pero tinitiis ko dahil alam kong may naghihintay sa akin sa bahay.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Si Teresa, ang asawa ko.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nagkakilala kami sa reto. Mahiyain siya; noong unang date namin, nakayuko lang siyang kumain ng lomi, hanggang sabaw ay inubos niya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Sabi ng nanay ko noon: \u201cGaling sa hirap \u2018yan, halatang walang pinag-aralan ang asal.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Hindi ko siya pinakinggan. Dahil pagkatapos kumain ni Teresa, tumingala siya sa akin at ngumiti. Ang ngiting iyon ang nagsabi sa akin na siya na ang habambuhay ko.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Walang engrandeng kasal, walang sariling bahay. Umupa lang kami ng maliit na apartment sa bayan. Hindi naghangad ng kahit ano si Teresa; suot lang ang pulang bestida na binili sa ukay-ukay, sumama siya sa akin sa huwes.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Habang bumibyahe ako, nagtatrabaho siya bilang cashier sa isang supermarket, sumasahod ng 8,000 pesos kada buwan. Simple lang ang buhay pero may pangarap.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Lahat ng sahod ko, nagtatabi lang ako ng 5,000 para sa sarili ko, at ang natitira ay ipinapadala ko sa kanila.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Sabi ni Nanay: \u201cAko na ang magtatago ng pera niyo, bata pa si Teresa at baka hindi marunong humawak ng pera.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Hindi ako nag-isip nang masama noon. Nanay ko \u2018yun eh, bakit naman niya ako ipapahamak?<\/div>\n<\/div>\n
\n
Ngayon, nakauwi ako nang maaga dahil pumutok ang gulong ng truck sa NLEX. Naghintay ako sa stopover pero walang piyesa, kaya pinauwi muna ako ng amo ko para magpahinga.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Hindi ako tumawag dahil gusto ko sanang sorpresahin si Teresa. Pero ang bumungad sa akin ay hindi sorpresa, kundi kilabot.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Alas-tres ng hapon ako dumating. Nakakunci ang pinto kaya ginamit ko ang susi ko. Tahimik ang sala, pero may ingay sa kusina. Pagpasok ko, nakita ko si Teresa na nakaupo sa sahig, namumulot ng mga tirang dahon ng repolyo habang may benda ang pulso.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cTeresa?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Lumingon siya. Noong makita niya ako, natigilan siya. Pagkatapos, biglang bumuhos ang luha niya. Hindi hagulgol, kundi tahimik na pag-iyak na parang gripo, nanginginig ang mga labi at hindi makapagsalita.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cAnong nangyari sa kamay mo?\u201d Susubukan ko sanang hawakan ang kamay niya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Umatras siya. \u201cWala \u2018to\u2026 nasugatan lang ako habang naghihiwa.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Inalis ko ang benda para tingnan. Hindi iyon sugat ng kutsilyo. Pasa iyon \u2014 isang malaking pasa mula pulso hanggang braso. Mukhang pinilipit nang malakas ng kamay ng tao.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Kumirot ang dibdib ko. \u201cSino ang may gawa nito?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cWala\u2026 totoo, nabunggo lang ako.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Hindi ko siya pinilit. Tumayo ako at binuksan ang ref. Kalahating repolyo, dalawang itlog, at isang supot ng instant noodles na malapit nang ma-expire. Tiningnan ko ang lagayan ng toyo at asin \u2014 halos ubos na rin.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cKailan ka huling namili ng ulam?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nakayuko siya. \u201cGusto ko lang munang magtipid.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Sabi ko: \u201cNasaan ang ATM card? Buwan-buwan akong nagpapadala ng 20,000, nasaan ang pera?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Hindi siya sumagot. Kinuha ko ang cellphone niya at binuksan ang mobile banking app.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Balanse: 37.50 pesos.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Tiningnan ko ang history ng mga transaksyon sa nakalipas na tatlong buwan. Tuwing papasok ang padala ko, sa mismong araw na iyon o kinabukasan, may malaking transfer na nagaganap.<\/div>\n<\/div>\n
\n
12,000\u2026 15,000\u2026 may buwan pa na diretsong 20,000 ang nawawala.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Iisa lang ang pangalan ng recipient: Luzviminda Dalisay (Nanay).<\/div>\n<\/div>\n
\n
Napatitig ako sa pangalang iyon ng sampung segundo. Binuksan ko ang Facebook ng nanay ko. Ang huling post niya kahapon:<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cSa wakas dumating na ang bagong sofa! Higit 15,000 din \u2018to, ang sarap upuan!\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Sa litrato, ang ate kong si Gina ay nakade-kwatrong nakaupo sa sofa habang kumakain ng chichirya, nagtatakbuhan ang dalawang anak niya. Ang bayaw kong si Berto ay may yosi sa bibig at naka-thumbs up pa.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Habang ang asawa ko, sa inuupahang bahay na malayo sa kanila, ay namumulot ng bulok na repolyo.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Ibinaba ko ang cellphone nang walang imik. Pumasok ako sa kwarto at binuksan ang aparador. Sa panig ni Teresa, tatlong set lang ng damit ang nandoon \u2014 mga lumang damit pa noong bagong kasal kami na kupas na ang kulay.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Sa ibabaw ng side table, may nakapatong na mumurahing sanitary pad \u2014 \u2018yung pinakamura na nabibili sa palengke.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Napaupo ako sa sahig at nagsindi ng sigarilyo. Nanginginig ang kamay ko sa galit.<\/div>\n<\/div>\n
\n

2<\/h2>\n
Hindi ko agad pinuntahan si Nanay dahil baka hindi ako makapagpigil. Ipinagluto ko muna si Teresa ng noodles. Ang huling dalawang itlog sa ref, inilagay ko lahat sa mangkok niya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Humigop siya ng dalawang beses, tapos huminto.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cKain na, Teresa.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cIkaw? Hindi ka pa kumakain\u2026\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cKumain na ako sa daan,\u201d pagsisinungaling ko.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Dahan-dahan siyang kumain habang nakayuko, ang mga luha niya ay pumapatak sa sabaw. Kinakain niya ang noodles kasabay ng sarili niyang luha. Hindi ako makahinga sa tindi ng sakit sa dibdib.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cTeresa, may itatanong ako. Huwag kang magsisinungaling.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Tumigil ang pagsubo niya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cSi Nanay\u2026 magkano ang hinihingi niya sa\u2019yo buwan-buwan?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Katahimikan.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cLahat ba ng padala ko, kinukuha niya?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Hindi siya sumagot, pero nakita kong nanginginig ang mga kamay niya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cAng pasa sa kamay mo, sino ang gumawa?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nalaglag ang mga chopsticks niya. Bigla siyang tumayo para magligpit. \u201cMaghuhugas lang ako\u2014\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Pinigilan ko siya. \u201cTeresa, tingnan mo ako.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Sa wakas, tumingin siya. Puno ng takot ang mga mata niya. Hindi takot sa akin, kundi takot sa kung anong pwedeng mangyari kapag nalaman ko ang totoo.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cRicardo\u2026 huwag kang magagalit. Para sa pamilya rin naman \u2018yun, gipit lang talaga sina Ate Gina\u2026\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Parang sasabog ang dibdib ko.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cGipit? Ang asawa niya maghapon sa sabungan, siya naman ay panay order sa Shopee, ang mga anak nila ay kay Nanay pinapaalaga. Saan banda sila gipit?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cRicardo\u2026\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cSabihin mo sa akin, sinong gumawa niyan sa kamay mo?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Matagal siyang natahimik. Sa wakas, pabulong siyang sumagot:<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201c\u2026Si Berto.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Parang may sumabog sa utak ko.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cKailan pa?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cNoong nakaraang linggo\u2026 pumunta siya rito para humingi ng pera. Sabi ko wala na sa card, kailangang hintayin ang sahod mo. Nagalit siya\u2026 pinilipit niya ang kamay ko.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Lalong humina ang boses niya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cSabi niya, \u2018Huwag kang magmarunong. Ang perang kinikita ng bayaw ko, dapat lang na napupunta kay Nanay. Si Nanay ang magpapasya kung tutulungan niya ang anak niyang babae. Sino ka para makialam?’\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nabaon ang mga kuko ko sa palad ko sa tindi ng panggigil.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cMay iba pa ba?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201c\u2026Wala na.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cTeresa, ulitin mo \u2014 may iba pa ba?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nanginig ang mga labi niya. \u201cSinampal\u2026 sinampal din niya ako.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Pagkasabi niyon, parang nawalan siya ng lakas at napasandal sa upuan.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cAyaw ko lang sabihin sa\u2019yo\u2026 ayaw kong mag-away kayo ni Nanay. Ayaw kong masira ang pamilya\u2026\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cPamilya?\u201d Tumayo ako nang mabilis kaya napatumba ang upuan. \u201cSinaktan niya ang asawa ko, tapos tatawagin nating pamilya?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nagtatatakot si Teresa at napaurong. Umupo ako ulit at dahan-dahang hinawakan ang mga kamay niya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cMula ngayon, kahit anong mangyari, ako ang unang dapat mong pagsabihan. Sinumang humawak sa\u2019yo kahit sa dulo ng daliri mo, babaliin ko ang kamay nila.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Napatulala siya, tapos bigla siyang yumakap sa akin at humagulgol. Matagal na panahon na pala siyang walang tagapagtanggol.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Hindi ako nakatulog nang gabing iyon. Naupo ako sa sala at nag-yosi magdamag habang binabasa ang mga message ni Nanay sa cellphone ni Teresa.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cPumasok na ba ang pera? I-transfer mo na agad.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cNasira ang gripo nina Ate mo, padalhan mo ng tatlong libo.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cMay kailangang bayaran sa school ang mga bata, dagdagan mo ng dalawang libo.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cMadali lang ba kumita ng pera si Ricardo sa labas? Huwag kang magwaldas, naintindihan mo?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Ang boses sa bawat message ay parang nag-uutos sa katulong. Ang sagot ni Teresa ay laging:<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cOpo, Nanay,\u201d<\/div>\n
\u201cI-transfer ko na po,\u201d<\/div>\n
\u201cSige po, Nay.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nakita ko pa ang message noong nakaraang dalawang buwan:<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nanay: \u201cPati sahod mo sa supermarket, i-transfer mo na rin dito. Kailangan nina Gina.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Teresa: \u201cNay, hindi pa po bayad ang upa namin ngayong buwan\u2026\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nanay: \u201cMagkano lang naman ang upa? Ang laki ng kinikita ni Ricardo, hindi niyo mabayaran ang upa? O baka naman nagtatabi ka ng sarili mong pera?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Teresa: \u201cHindi po, Nay. Wala po akong itinatabi\u2026\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nanay: \u201cIpadala mo na \u2018yan. Ngayong kasal ka na sa anak ko, pamilya Dalisay ka na. Ang pamilya, hindi nagbibilangan.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Sa huli, nagpadala si Teresa ng 5,000 pesos. Iyon na ang buong sahod niya. Para mabayaran ang upa, nangutang pa siya sa katrabaho niya ng 2,000 para lang mabuo ang pambayad.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Pinatay ko ang sigarilyo sa ashtray.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Bukas, oras na para umuwi ako sa probinsya.<\/div>\n
\"\"<\/div>\n

3<\/h2>\n
\n
continue: Alas-sais pa lang ng umaga, gising na ako. Hindi ko na hinintay na magising si Teresa. Nag-iwan ako ng 1,000 pesos sa ibabaw ng mesa\u2014iyong huling pera sa pitaka ko\u2014at isang maikling sulat: \u201cHintayin mo ako, bibili tayo ng masarap na ulam mamaya.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Kinuha ko ang susi ng truck at diretsong bumiyahe patungo sa bahay nina Nanay sa probinsya. Dalawang oras ang biyahe, pero sa bawat pihit ng manibela, ang nakikita ko ay ang naninilaw na repolyo sa ref at ang pasang-pasa na braso ni Teresa.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Pagdating ko, saktong nagkakape sila sa harap ng bahay\u2014sa tapat ng bagong pulang sofa na inilabas pa nila sa beranda para maipagmalaki sa mga kapitbahay.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cOh, Ricardo! Napadalaw ka? Bakit hindi ka nagsabi?\u201d nakangiting salubong ni Nanay. Akmang yayakapin niya ako pero umiwas ako.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cNasaan si Berto?\u201d malamig kong tanong.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Napatigil si Ate Gina sa pag-nguya ng pandesal. \u201cNasa loob, natutulog pa. Bakit, Carding? Parang ang dilim ng mukha mo.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Hindi ko sila sinagot. Tuloy-tuloy akong pumasok sa loob ng bahay. Nakita ko si Berto na nakahilata sa sofa, walang pakialam sa mundo. Kinuha ko ang pitsel ng tubig sa lamesa at ibinuhos nang direkta sa mukha niya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cAno ba! Sino \u2018yun?!\u201d sigaw ni Berto habang naghahabol ng hininga. Pagkakita niya sa akin, nanlaki ang mga mata niya. \u201cO, Bayaw\u2026 bakit\u2014\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Hindi ko na siya pinatapos. Hinablot ko ang kuwelyo niya at isinandig siya sa pader. \u201cAnong ginawa mo sa asawa ko noong nakaraang linggo?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cRicardo! Ano ba \u2018yan! Bitiwan mo ang bayaw mo!\u201d sigaw ni Nanay na kakarating lang, kasunod si Ate Gina.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cNanay, huwag kayong makikialam dito,\u201d sabi ko nang hindi inaalis ang tingin kay Berto. \u201cBerto, tinatanong kita. Bakit mo pinilipit ang kamay ni Teresa? Bakit mo siya sinampal?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cCarding, nagmamalasakit lang naman ako kay Nanay!\u201d depensa ni Berto, bagama\u2019t nanginginig ang boses. \u201cAng asawa mo, madamot! Ayaw maglabas ng pera para sa pamilya niyo!\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cPamilya? Pamilya niyo?\u201d Natawa ako nang mapait. \u201cAng perang ipinapadala ko, para sa asawa ko \u2018yun. Para may makain siya, para may maayos siyang tirahan habang wala ako. Pero ano? Ang asawa ko, namumulot ng bulok na repolyo sa ref habang kayo, nakaupo sa bagong sofa?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cAnak, sobra ka naman,\u201d singit ni Nanay. \u201cPera mo naman \u2018yun, karapatan ko ring makinabang dahil ako ang nagpalaki sa\u2019yo. Si Teresa, asawa lang \u2018yan. Mapapalitan \u2018yan, pero ang Nanay at kapatid, hinding-hindi.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Doon ako tuluyang nanginig sa galit. Binitiwan ko si Berto at hinarap si Nanay.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cNanay, simula noong bata ako, ibinigay ko lahat sa inyo. Hindi ako nakapagtapos dahil pinag-aral ko si Ate Gina, na hindi rin naman nakatapos dahil nagbuntis agad kay Berto. Simula noong nag-drive ako, sa inyo napupunta ang kalahati ng buhay ko. Pero ang saktan ang asawa ko? Ang gutumin siya habang nagpapakasarap kayo? Doon tayo magtatapos.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cAnong ibig mong sabihin?\u201d tanong ni Ate Gina.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Kinuha ko ang cellphone ko at binuksan ang mobile banking. Sa harap nila, pinalitan ko ang password at in-un enroll ang account ni Nanay.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cSimula sa araw na ito, wala na kayong matatanggap na kahit singko mula sa akin,\u201d deklarasyon ko. \u201cAt itong sofa? Itong mga gamit na binili gamit ang pera ng asawa ko? Kukunin ko lahat \u2018yan.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cWala kang karapatan! Bahay ko \u2018to!\u201d sigaw ni Nanay.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cBahay niyo? Nay, nakalimutan niyo na ba? Ang titulong ito, nasa akin pa rin. Kung gusto niyo talagang maging \u2018pamilya\u2019 na walang bilangang, sige. Pero simula ngayon, si Berto na ang magtatrabaho para sa inyo. Tutal, malakas naman siyang manakit ng babae, siguradong malakas din siyang mag-kargador sa palengke.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cRicardo, huwag mong gawin \u2018to sa amin!\u201d pagmamakaawa ni Ate Gina. \u201cPaano ang mga anak ko?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cMay tatay sila, Ate. Hayaan mong gampanan ni Berto ang pagiging lalaki niya.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Lumingon ako kay Berto na ngayon ay nakayuko na. \u201cIsang beses pa\u2026 isang beses pa na malaman kong lumapit ka sa asawa ko o kahit tiningnan mo lang siya nang masama, hindi lang tubig ang ibubuhos ko sa\u2019yo. Tandaan mo \u2018yan.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Bumalik ako sa truck. Habang nagmamaneho pabalik kay Teresa, nakaramdam ako ng kakaibang gaan. Masakit talikuran ang pamilyang kinagisnan, pero mas masakit makitang nadudurog ang taong tanging nagmahal sa akin nang walang hinihintay na kapalit.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Pag-uwi ko, gising na si Teresa. Nakaupo siya sa hapag, tinitingnan ang isang libong iniwan ko.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cMag-impake ka, Teresa,\u201d sabi ko habang hinihingal pa.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cBakit? Saan tayo pupunta? Palalayasin na ba tayo ng landlord?\u201d takot niyang tanong.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Niyakap ko siya nang mahigpit. \u201cHindi. Lilipat tayo sa mas maayos na bahay. At bukas, pupunta tayo sa bangko. Ikaw lang ang may hawak ng pera natin. Mula ngayon, tayo na lang. Tayong dalawa lang.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Sa unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon, nakita ko ang tunay na ngiti ni Teresa\u2014ang ngiting dahilan kung bakit ko siya pinakasalan sa harap ng huwes, suot ang kanyang pulang bestida.<\/div>\n

4<\/h2>\n
\n
wakas: Pinunasan ni Teresa ang mga luha niya, at sa unang pagkakataon, nakita ko ang bahagyang pag-asa sa kanyang mga mata. Hindi na ako nag-aksaya ng panahon. Habang nag-iimpake siya, tinawagan ko ang operator ng trucking company.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cBoss, magre-resign na ako sa long-haul. Ibaling niyo ako sa local delivery dito sa probinsya o sa kalapit na bayan. Kahit mas maliit ang sahod, basta gabi-gabi akong makakauwi sa asawa ko.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Natigilan ang Boss ko, pero dahil isa ako sa pinakamatiwalaang driver niya, pumayag siya. \u201cSige, Ricardo. Sayang ang galing mo sa malalayo, pero naiintindihan ko. Pamilya muna.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Paglipas ng isang linggo, nakalipat kami sa isang maliit ngunit maayos na apartment. Simple lang, pero ang mahalaga, walang nakakaalam ng address namin kundi ako at si Teresa.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Isang hapon, habang nagkakape kami, may kumatok sa pinto. Pagbukas ko, nandoon si Nanay at si Ate Gina. Namumutla sila at halatang hindi nakatulog.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cRicardo, anak\u2026 patawarin mo kami,\u201d hikbi ni Nanay. \u201cNaputulan na kami ng kuryente. Si Berto, iniwan si Gina dahil wala na kaming pera. Hindi namin kaya\u2026\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Tiningnan ko si Teresa. Nakita ko ang panginginig ng kamay niya, ang trauma na dulot ng mga taong ito ay nandoon pa rin. Hinarap ko si Nanay nang walang emosyon.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cNay, binigyan ko kayo ng lahat sa loob ng maraming taon. Ang kapalit noon ay ang gutom at pasa ng asawa ko. Sabi niyo pamilya tayo, \u2018di ba? Ang pamilya, nagtutulungan. Pero ang ginawa niyo ay pang-aabuso.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Kumuha ako ng 500 pesos sa bulsa ko\u2014ang huling barya mula sa biyahe ko kahapon. Inabot ko iyon kay Nanay.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cIto ang huling tulong na makukuha niyo sa akin. Hindi dahil sa galit ako, kundi dahil kailangan ko nang itabi ang bawat sentimo para sa kinabukasan ng asawa ko at ng magiging anak namin. Huwag na kayong babalik dito.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cAnak, ganyan ka na ba katigas?\u201d sigaw ni Ate Gina.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cHindi ako matigas, Ate. Natuto lang akong maging bakod para sa taong walang ibang inaasahan kundi ako.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Dahan-dahan kong isinara ang pinto. Lumingon ako kay Teresa na ngayon ay nakatayo na sa tabi ko. Hinawakan niya ang kamay ko\u2014wala na ang pasa, wala na ang benda.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cSalamat, Ricardo,\u201d pabulong niyang sabi.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cWala \u2018yon, Teresa. Truck driver lang ako, sanay sa lubak at puyatan. Pero hinding-hindi ko papayagan na ang sarili kong pamilya ang maging pinakamalaking aksidente sa buhay mo.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Sa gabing iyon, kumain kami nang masarap. Hindi repolyo, kundi paborito niyang lomi. At habang tinitingnan ko siyang nakangiti, alam kong sa wakas, nakauwi na talaga ako.<\/div>\n<\/div>\n
\n
WAKAS<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nagmaneho ako ng truck nang tatlong araw at tatlong gabi nang walang tigil, kaya nakauwi ako nang mas maaga kaysa sa inaasahan. Pagkabukas ko ng pinto, nakita ko ang asawa… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1118,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1117","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1117","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1117"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1117\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1119,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1117\/revisions\/1119"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1118"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1117"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1117"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1117"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}