{"id":117,"date":"2026-07-11T07:10:20","date_gmt":"2026-07-11T07:10:20","guid":{"rendered":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=117"},"modified":"2026-07-11T07:10:20","modified_gmt":"2026-07-11T07:10:20","slug":"sinundan-ko-ang-tawag-mula-sa-ampunan-pero-ang-ba","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=117","title":{"rendered":"sinundan ko ang tawag mula sa ampunan, pero ang ba…"},"content":{"rendered":"
\n

sinundan ko ang tawag mula sa ampunan, pero ang batang babae sa loob ay hindi unang tumawag sa akin na nanay<\/h2>\n

bahagi 2: sinundan ko ang tawag mula sa ampunan, pero ang batang babae sa loob ay hindi unang tumawag sa akin na nanay<\/strong><\/p>\n

Hindi ko alam kung saan ako kumuha ng lakas para bumangon mula sa kama ng ospital.<\/p>\n

Masakit pa rin ang tiyan ko.<\/p>\n

Nanginginig pa rin ang mga tuhod ko.<\/p>\n

Pero sa sandaling narinig ko ang boses ni Sister Teresa sa telepono, para bang may apoy na sumiklab sa dibdib ko.<\/p>\n

\u201cAnong ibig n\u2019yong sabihin?\u201d halos mapasigaw ako. \u201cSinong batang babae? Sino ang nagsisimulang makaalala?\u201d<\/p>\n

Sa kabilang linya, saglit na natahimik ang madre.<\/p>\n

Pagkatapos, mahina niyang sinabi:<\/p>\n

\u201cMa\u2019am\u2026 hindi po ito dapat sa telepono pag-usapan.\u201d<\/p>\n

Hinawakan ni Rafael ang braso ko.<\/p>\n

\u201cBel, ibaba mo \u2018yan.\u201d<\/p>\n

Tiningnan ko siya.<\/p>\n

Sa loob ng maraming taon, ang boses na iyon ang sinusunod ko.<\/p>\n

Kapag sinabi niyang huwag akong magalit, pinipigilan ko ang sarili ko.<\/p>\n

Kapag sinabi niyang masyado akong praning, pinaniwalaan ko siyang ako ang mali.<\/p>\n

Kapag sinabi niyang patay na ang anak naming babae, kahit may parte ng puso kong ayaw maniwala, lumuhod ako sa harap ng kabaong na hindi man lang niya pinayagang buksan.<\/p>\n

Pero ngayong gabi, tapos na iyon.<\/p>\n

Hinawi ko ang kamay niya.<\/p>\n

\u201cSaan ang San Isidro Children\u2019s Home?\u201d<\/p>\n

\u201cMa\u2019am,\u201d sabi ni Sister Teresa, \u201cnasa labas po kami ng Antipolo. Pero pakiusap, huwag po kayong mag-isa pumunta.\u201d<\/p>\n

Napatingin ako kay Rafael.<\/p>\n

\u201cBakit? Delikado ba sa akin? O delikado sa kanila?\u201d<\/p>\n

Namuti ang mukha niya.<\/p>\n

Si Do\u00f1a Carmen naman ay biglang lumuhod sa sahig, pinupulot ang mga butil ng pulbos na kumalat.<\/p>\n

Parang hindi niya naririnig ang nangyayari.<\/p>\n

Parang mas mahalaga pa sa kanya ang bote kaysa sa buhay ng apo niya.<\/p>\n

Lumapit si Dr. Reyes at hinarang si Rafael.<\/p>\n

\u201cSir, kailangan n\u2019yong sagutin ang ilang tanong. Ang pulbos na ito ay kukunin namin para sa pagsusuri.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi n\u2019yo puwedeng gawin \u2018yan!\u201d sigaw ni Do\u00f1a Carmen.<\/p>\n

Bigla siyang sumugod para agawin ang bote, pero dalawang nurse ang pumigil sa kanya.<\/p>\n

Doon ko nakita.<\/p>\n

Sa ilalim ng lumang handbag niya, may nakatagong maliit na sobre.<\/p>\n

Nahulog ito nang buksan niya ang zipper.<\/p>\n

Tinapakan agad ni Rafael ang sobre.<\/p>\n

Hindi mabilis para hindi ko mapansin.<\/p>\n

Tumingin ako sa paa niya.<\/p>\n

\u201cAnong tinatapakan mo?\u201d<\/p>\n

\u201cWala.\u201d<\/p>\n

\u201cAlisin mo ang paa mo.\u201d<\/p>\n

\u201cBel, hindi ito ang oras\u2014\u201d<\/p>\n

\u201cAlisin mo ang paa mo!\u201d<\/p>\n

Napatingin ang lahat sa amin.<\/p>\n

Dahan-dahang umatras si Rafael.<\/p>\n

Dinampot ni Dr. Reyes ang sobre at iniabot sa akin.<\/p>\n

May sulat-kamay sa harap.<\/p>\n

Lumang tinta.<\/p>\n

Kupas na papel.<\/p>\n

Nakasulat doon:<\/p>\n

para kay ni\u00f1a, kapag labing-apat na siya<\/strong><\/p>\n

Hindi ko kilala ang pangalan.<\/p>\n

Pero nang makita iyon ni Do\u00f1a Carmen, sumigaw siya na para bang sinaksak.<\/p>\n

\u201cHuwag mong buksan!\u201d<\/p>\n

Hindi ko siya pinakinggan.<\/p>\n

Pinunit ko ang sobre.<\/p>\n

Sa loob, may lumang litrato.<\/p>\n

Isang sanggol na babae, nakabalot sa puting kumot.<\/p>\n

Sa tabi niya, nakatayo si Rafael, mas bata ng ilang taon.<\/p>\n

At sa likod nila, isang madre ang may kargang maliit na dokumento.<\/p>\n

May isa pang papel.<\/p>\n

Birth record.<\/p>\n

Nang mabasa ko ang pangalan ng ina, parang tumigil ang tibok ng puso ko.<\/p>\n

Isabel Dela Cruz-Santos.<\/strong><\/p>\n

Ako.<\/p>\n

At ang pangalan ng bata:<\/p>\n

Ni\u00f1a Isabel Santos.<\/strong><\/p>\n

Hindi patay ang anak ko.<\/p>\n

Hindi siya namatay noong ipinanganak.<\/p>\n

Hindi siya inilibing.<\/p>\n

Kinuha siya sa akin.<\/p>\n

Naramdaman kong umiikot ang buong silid.<\/p>\n

\u201cRafael\u2026\u201d<\/p>\n

Hindi ko na siya matawag na asawa.<\/p>\n

Parang estranghero ang lalaking nasa harap ko.<\/p>\n

\u201cBakit?\u201d<\/p>\n

Wala siyang naisagot.<\/p>\n

Si Do\u00f1a Carmen ang sumagot, umiiyak, nanginginig, pero hindi nagsisisi.<\/p>\n

\u201cMahina siya! Babae siya! Ipinanganak siyang halos walang hininga! Sabi ng doktor, baka hindi rin mabuhay!\u201d<\/p>\n

\u201cSinong doktor?\u201d tanong ni Dr. Reyes, mabigat ang boses.<\/p>\n

Hindi sumagot si Do\u00f1a Carmen.<\/p>\n

Nagpatuloy siya, mas malakas na.<\/p>\n

\u201cAng kailangan ng pamilyang ito ay lalaking tagapagmana. Hindi isang batang babae na magdadala lang ng malas!\u201d<\/p>\n

Pumikit ako.<\/p>\n

Sa isang iglap, bumalik ang gabi ng panganganak ko.<\/p>\n

Ang sakit.<\/p>\n

Ang dugo.<\/p>\n

Ang boses ni Rafael na paulit-ulit nagsasabing huminga ako.<\/p>\n

Pagkatapos, paggising ko, sinabi nilang wala na ang anak ko.<\/p>\n

Hindi nila ako pinahawak.<\/p>\n

Hindi nila ako pinakita.<\/p>\n

Sinabi ni Do\u00f1a Carmen na mas mabuti raw iyon, para hindi ako mas masaktan.<\/p>\n

At naniwala ako.<\/p>\n

Diyos ko.<\/p>\n

Naniwala ako.<\/p>\n

Tumayo si Dr. Reyes.<\/p>\n

\u201cMa\u2019am Isabel, kailangan nating tawagan ang pulis.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi muna,\u201d sabi ko.<\/p>\n

Tumingin siya sa akin.<\/p>\n

\u201cMa\u2019am, seryoso ito.\u201d<\/p>\n

\u201cAlam ko.\u201d<\/p>\n

Pinunasan ko ang luha ko gamit ang likod ng kamay.<\/p>\n

\u201cPero bago sila makaisip ng bagong kasinungalingan, pupunta ako sa San Isidro.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi ka pupunta kahit saan,\u201d mariing sabi ni Rafael.<\/p>\n

Bigla siyang humarang sa pinto.<\/p>\n

Doon ko naramdaman ang tunay na takot.<\/p>\n

Hindi dahil baka patayin niya ako.<\/p>\n

Kundi dahil malinaw na malinaw sa mukha niya: gagawin niya ang lahat para pigilan akong makita ang anak ko.<\/p>\n

\u201cKailangan muna nating pag-usapan ito bilang pamilya,\u201d sabi niya.<\/p>\n

Tumawa ako.<\/p>\n

Mapait.<\/p>\n

Basag.<\/p>\n

\u201cPamilya? Apat na taon n\u2019yong nilalason ang anak ko. Pitong taon n\u2019yong itinago ang anak kong babae. Tapos pamilya pa rin ang tawag mo rito?\u201d<\/p>\n

\u201cHindi ko alam na lalasonin ni Mama si Mateo!\u201d<\/p>\n

\u201cPero alam mong buhay si Ni\u00f1a.\u201d<\/p>\n

Nanahimik siya.<\/p>\n

At sapat na iyon.<\/p>\n

Iyon ang sagot.<\/p>\n

Hinablot ko ang bag ko, tinanggal ang suwero sa kamay, at naglakad palabas.<\/p>\n

Hinabol ako ni Rafael.<\/p>\n

Pero sinalubong siya ni Dr. Reyes at ng guard na tinawag ng nurse.<\/p>\n

Sa hallway, narinig ko ang hiyaw ni Do\u00f1a Carmen:<\/p>\n

\u201cHindi kanya ang batang iyon! Sa amin siya! Sa dugo namin siya!\u201d<\/p>\n

Hindi ako lumingon.<\/p>\n

Tumawag ako ng taxi.<\/p>\n

Habang bumabagtas kami sa basang kalsada papuntang Antipolo, paulit-ulit kong tinitigan ang litrato.<\/p>\n

Ni\u00f1a.<\/p>\n

Anak ko.<\/p>\n

Pitong taon.<\/p>\n

Pitong taon akong ginising ng bangungot na hindi ko man lang nakita ang mukha ng anak kong namatay.<\/p>\n

Pitong taon pala siyang humihinga sa kung saan.<\/p>\n

Lumalaki.<\/p>\n

Natututong magsalita.<\/p>\n

Natututong maglakad.<\/p>\n

Siguro tinawag niyang nanay ang ibang babae.<\/p>\n

Siguro naghintay siya sa akin nang hindi niya alam kung sino ako.<\/p>\n

Pagdating ko sa San Isidro Children\u2019s Home, halos hatinggabi na.<\/p>\n

Lumang gusali iyon sa gilid ng maliit na simbahan.<\/p>\n

Tahimik ang paligid.<\/p>\n

Basang-basa ang mga puno.<\/p>\n

May ilaw sa ikalawang palapag.<\/p>\n

Sa gate, naghihintay si Sister Teresa.<\/p>\n

Maliit siyang babae, maputla, may hawak na rosaryo.<\/p>\n

Pagkakita niya sa akin, agad niyang sinabi:<\/p>\n

\u201cMa\u2019am Isabel?\u201d<\/p>\n

Tumango ako.<\/p>\n

\u201cNasaan siya?\u201d<\/p>\n

Hindi niya agad ako pinapasok.<\/p>\n

Sa halip, tumingin siya sa likod ko.<\/p>\n

\u201cWala po ba kayong kasama?\u201d<\/p>\n

\u201cWala.\u201d<\/p>\n

Mas lalo siyang kinabahan.<\/p>\n

\u201cMa\u2019am, may kailangan po kayong malaman. Hindi po aksidente kung bakit ngayon lang kami tumawag.\u201d<\/p>\n

\u201cAnong ibig sabihin?\u201d<\/p>\n

\u201cMay dumating po kanina.\u201d<\/p>\n

Namutla ako.<\/p>\n

\u201cSino?\u201d<\/p>\n

Hindi siya nakasagot agad.<\/p>\n

Mula sa loob ng gusali, may narinig akong tunog.<\/p>\n

Basag na baso.<\/p>\n

Pagkatapos, sigaw ng batang babae.<\/p>\n

Manipis.<\/p>\n

Takot na takot.<\/p>\n

Tumakbo ako papasok.<\/p>\n

\u201cSister, nasaan siya?\u201d<\/p>\n

\u201cSa therapy room!\u201d<\/p>\n

Tinakbo ko ang pasilyo.<\/p>\n

Sa dulo, may pintong bahagyang nakabukas.<\/p>\n

Sa loob, nakita ko ang isang batang babae.<\/p>\n

Payat.<\/p>\n

Mahaba ang buhok.<\/p>\n

May peklat na maliit sa may kilay.<\/p>\n

Hawak niya ang berdeng dinosaur toy na kaparehong-kapareho ng kay Mateo.<\/p>\n

At sa harap niya, nakatayo si Rafael.<\/p>\n

Hindi ko alam kung paano siya nauna sa akin.<\/p>\n

Pero ang mas nagpahinto sa paghinga ko ay hindi iyon.<\/p>\n

Kundi ang narinig kong sinabi ng batang babae habang nanginginig siyang umaatras:<\/p>\n

\u201cHindi ako sasama sa\u2019yo.\u201d<\/p>\n

\u201cSinabi ni Lola Carmen noon\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cKapag bumalik si Mama, kailangan n\u2019yo siyang patayin.\u201d<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

sinundan ko ang tawag mula sa ampunan, pero ang batang babae sa loob ay hindi unang tumawag sa akin na nanay bahagi 2: sinundan ko ang tawag mula sa ampunan,… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":118,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-117","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/117","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=117"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/117\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":119,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/117\/revisions\/119"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/118"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=117"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=117"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=117"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}