\u201cMa,\u201d nanginginig kong tanong, \u201cnasaan ang pera ko?\u201d<\/p>\n
Hindi agad sumagot si Mama.<\/p>\n
Si Papa, nakaupo sa gilid ng mesa, umiwas ng tingin.
Si Clarisse, pinsan kong pinalaki namin mula bata, nakayuko sa sofa habang tahimik na nagbabalat ng butong pakwan.<\/p>\n
Sa mesa, nakabukas ang passbook ko.<\/p>\n
Tatlong araw na ang nakalipas: Isang buwan bago iyon: Parang may malamig na kamay na humawak sa batok ko.<\/p>\n \u201cMa,\u201d ulit ko, mas mahina pero mas matalim, \u201cpera ko \u2019to. Walong taon ko \u2019tong pinaghirapan. Nasaan?\u201d<\/p>\n Lumabas si Mama mula sa kusina, hawak ang basang pamunas. Namumutla siya.<\/p>\n \u201cAnak, maupo ka muna. Ipapaliwanag namin.\u201d<\/p>\n \u201cHindi ako uupo.\u201d Hinampas ko ang passbook sa lamesa. \u201cSagutin n\u2019yo ako.\u201d<\/p>\n Napabuntong-hininga si Papa. \u201cHuwag kang sumigaw, Lianne. Maririnig ng kapitbahay.\u201d<\/p>\n \u201cNinakaw n\u2019yo ang ipon ko, tapos kapitbahay ang problema n\u2019yo?\u201d<\/p>\n Kumibot ang labi ni Mama.<\/p>\n \u201cHindi namin ninakaw,\u201d sabi niya. \u201cGinamit lang muna.\u201d<\/p>\n \u201cGinamit saan?\u201d<\/p>\n Tumahimik ang buong bahay.<\/p>\n Hanggang sa marinig ko ang mahina at nanginginig na boses ni Clarisse.<\/p>\n \u201cAte Lianne\u2026 kasalanan ko.\u201d<\/p>\n Napatingin ako sa kanya.<\/p>\n Tumaas ang kilay ko. \u201cAno\u2019ng kasalanan mo?\u201d<\/p>\n Umiyak siya agad. Ganoon siya palagi. Isang tanong pa lang, luha na agad. At palaging gumagana iyon kay Mama.<\/p>\n \u201cAng pamilya ni Marco\u2026\u201d hikbi niya, \u201chumihingi ng malaking dowry. Sabi nila, \u20b13.5 milyon dapat ang maipakita ng side ko bago ang kasal. Kung wala, mapapahiya ako sa buong barangay.\u201d<\/p>\n Parang tumigil ang hangin.<\/p>\n \u201cDowry?\u201d paulit kong tanong.<\/p>\n Lumapit si Mama sa kanya at hinaplos ang balikat niya. \u201cAlam mo naman, anak, maagang nawala ang mga magulang ni Clarisse. Tayo na lang ang pamilya niya. Kung hindi natin siya tutulungan, sino?\u201d<\/p>\n Kumawala ang isang maikling tawa sa bibig ko.<\/p>\n \u201cTulungan? Kaya kinuha n\u2019yo ang \u20b12.6 milyon ko?\u201d<\/p>\n \u201cHindi naman lahat para sa dowry,\u201d singit ni Papa. \u201cYung \u20b1600,000 noong nakaraan, ginamit sa checkup niya, vitamins, at mga paghahanda. Mahina kasi katawan niya.\u201d<\/p>\n Napatingin ako kay Clarisse.<\/p>\n Nakasuot siya ng bagong branded na blouse. May mamahaling relo sa pulso. Katabi niya sa sofa ang bagong phone na halos \u20b170,000 ang halaga.<\/p>\n Ako? \u201cMay sakit siya?\u201d tanong ko. \u201cAnong sakit? Sakit sa luho?\u201d<\/p>\n \u201cLianne!\u201d sigaw ni Mama.<\/p>\n Hindi ako umatras.<\/p>\n \u201cBawat buwan, \u20b150,000 pinapadala ko sa bahay. Naiiwan sa akin halos \u20b112,000. Doon na lahat\u2014pamasahe, pagkain, bills, damit, gamot. Samantalang si Clarisse, \u20b120,000 lang ang inaabot sa inyo, pero may bagong phone, facial, yoga class, at out-of-town trip?\u201d<\/p>\n Nanginginig ang kamay ni Mama.<\/p>\n \u201cHindi mo dapat sinusumbat ang tulong mo sa pamilya.\u201d<\/p>\n \u201cPamilya?\u201d Napangiti ako kahit basa na ang mata ko. \u201cAko ba talaga ang anak n\u2019yo?\u201d<\/p>\n Tumayo si Papa. \u201cAnak ka namin kaya nga alam naming maiintindihan mo.\u201d<\/p>\n \u201cMaiintindihan ko?\u201d Turo ko sa passbook. \u201cIkakasal ako next month, Pa. Alam n\u2019yo iyon. Alam n\u2019yong gagamitin namin ni Adrian ang perang \u2019yan para sa bahay. Ano ang ihaharap ko sa kanya ngayon?\u201d<\/p>\n Walang sumagot.<\/p>\n \u201cMay inihanda ba kayo para sa kasal ko?\u201d<\/p>\n Nagkatinginan sina Mama at Papa.<\/p>\n Doon ko unang naramdaman ang tunay na takot.<\/p>\n Hindi galit. Dahil alam kong may sagot sila.<\/p>\n At ayaw kong marinig.<\/p>\n Pero tumalikod si Mama, lumapit sa lumang aparador sa sala, at may kinuha sa pinakailalim.<\/p>\n Isang puting plastic bag.<\/p>\n Inabot niya sa akin.<\/p>\n \u201cBinili ko ito noong sale sa Divisoria,\u201d sabi niya, pilit na nakangiti. \u201cMagagamit mo sa bagong bahay.\u201d<\/p>\n Binuksan ko.<\/p>\n Isang pulang palanggana. May price tag pa.<\/p>\n Palanggana: \u20b1120 Kabuuan:\u00a0\u20b1399.<\/strong><\/p>\n Napatingin ako sa plastic bag.<\/p>\n Tapos sa passbook.<\/p>\n Si Clarisse, may \u20b13.5 milyon na dowry. Bigla akong natawa.<\/p>\n Tawa nang tawa, hanggang sa naging luha.<\/p>\n \u201cGanito pala kababa ang halaga ko sa bahay na \u2019to.\u201d<\/p>\n Lumapit si Mama. \u201cLianne, huwag kang magsalita nang ganyan. Maganda ang relasyon n\u2019yo ni Adrian. Hindi siya magbibilang. Mabait siyang bata. Maiintindihan niya.\u201d<\/p>\n \u201cMaiintindihan niya na ninakaw n\u2019yo ang perang pinagpaguran ko?\u201d<\/p>\n \u201cHindi pagnanakaw iyon!\u201d sigaw ni Papa. \u201cMagulang mo kami!\u201d<\/p>\n Kinuha ko ang phone ko.<\/p>\n Binuksan ko ang banking app. \u201cKung magulang ko kayo,\u201d malamig kong sabi, \u201cbakit parang ako ang bangko n\u2019yo?\u201d<\/p>\n Natigilan silang lahat.<\/p>\n Huminto sa pag-iyak si Clarisse.<\/p>\n \u201cMay dalawang option kayo,\u201d sabi ko. \u201cUna, ibalik n\u2019yo ang \u20b12.6 milyon sa loob ng tatlong araw. Kahit piso, walang kulang.\u201d<\/p>\n Nanlaki ang mata ni Mama.<\/p>\n \u201cPangalawa,\u201d ipinakita ko ang phone ko, \u201cpupunta ako sa barangay, sa pulis, at sa bangko. Ipapadala ko rin ang screenshots sa pamilya ni Marco, sa mga kamag-anak natin, at sa office n\u2019yo.\u201d<\/p>\n Namuti ang mukha ni Clarisse.<\/p>\n \u201cHindi mo gagawin \u2019yan,\u201d bulong niya.<\/p>\n Tinitigan ko siya.<\/p>\n \u201cSubukan mo ako.\u201d<\/p>\n Sa sandaling iyon, tumunog ang phone ko.<\/p>\n Pangalan ni Adrian ang lumabas sa screen.<\/p>\n Nanginginig kong sinagot.<\/p>\n \u201cLianne,\u201d sabi niya sa kabilang linya, mabigat ang boses. \u201cNandito ako sa labas ng bahay n\u2019yo.\u201d<\/p>\n Nanlamig ako.<\/p>\n \u201cTapos\u2026\u201d huminga siya nang malalim.<\/p>\n \u201cNarinig ko lahat.\u201d<\/p>\n PARTE2<\/p>\n Hindi ako agad nakapagsalita.<\/p>\n Parang may bumara sa lalamunan ko. Sa loob ng walong taon, si Adrian ang dahilan kung bakit ko kinaya ang lahat.<\/p>\n Kapag pagod ako sa trabaho, siya ang sumusundo sa akin kahit galing pa siya sa night shift. At ngayon, ang perang pinangako kong magiging simula ng buhay namin, wala na.<\/p>\n Lumabas ako ng bahay.<\/p>\n Nakatayo si Adrian sa may gate. Basa ang buhok niya sa ambon, hawak ang helmet ng motor. Nakatingin siya sa akin, hindi galit, pero sobrang bigat ng mukha niya.<\/p>\n \u201cAdrian\u2026\u201d Isa lang ang nasabi ko bago ako tuluyang napaiyak.<\/p>\n Hindi niya ako sinisi.<\/p>\n Hindi niya tinanong kung bakit hinayaan kong mangyari iyon.<\/p>\n Lumapit lang siya at niyakap ako.<\/p>\n Doon ako lalong nadurog.<\/p>\n Sa likod ko, lumabas si Mama.<\/p>\n \u201cAdrian, anak,\u201d mabilis niyang sabi, biglang naging malambing ang boses. \u201cButi nandito ka. Pakiusap, ikaw na ang magpaliwanag kay Lianne. Masyado siyang emosyonal ngayon.\u201d<\/p>\n Dahan-dahang bumitaw si Adrian sa akin.<\/p>\n Tumingin siya kay Mama. \u201cTita, ano po ang ipapaliwanag ko?\u201d<\/p>\n \u201cNa hindi naman mahalaga ang pera sa pagsasama,\u201d sabi ni Mama. \u201cMahal n\u2019yo ang isa\u2019t isa. Hindi ba?\u201d<\/p>\n Tumango si Adrian. \u201cMahal ko po si Lianne.\u201d<\/p>\n Saglit akong umasa.<\/p>\n Pero sumunod niyang sinabi, \u201cKaya hindi ko po kayang panoorin na ginagatasan siya ng sarili niyang pamilya.\u201d<\/p>\n Nanigas si Mama.<\/p>\n Lumabas din si Papa, halatang pinipigilan ang galit. \u201cAdrian, huwag kang makialam sa usaping pamilya.\u201d<\/p>\n \u201cKasama po ako sa usaping ito,\u201d sagot ni Adrian. \u201cKami ni Lianne ang bibili ng bahay. Kami ang ikakasal. Kinabukasan namin ang kinuha n\u2019yo.\u201d<\/p>\n \u201cNanghiram lang kami,\u201d giit ni Papa.<\/p>\n \u201cMay promissory note po ba?\u201d tanong ni Adrian. \u201cMay consent ba ni Lianne? May pirma niya? May record na pinayagan niya kayong i-withdraw ang pera?\u201d<\/p>\n Walang nakaimik.<\/p>\n Doon ko naintindihan.<\/p>\n Hindi lang siya emosyonal. Alam ni Adrian ang dapat gawin.<\/p>\n \u201cLianne,\u201d sabi niya sa akin, \u201cmay dala ka bang valid ID at kopya ng passbook?\u201d<\/p>\n Tumango ako.<\/p>\n \u201cGood. Pupunta tayo sa bank bukas ng umaga. Ire-request natin ang full transaction records. Kung may forged signature o unauthorized withdrawal, may kaso.\u201d<\/p>\n Biglang napasigaw si Clarisse mula sa loob.<\/p>\n \u201cAte, pakiusap! Huwag mo akong ipahiya sa pamilya ni Marco!\u201d<\/p>\n Lumingon ako.<\/p>\n Nakatayo siya sa pinto, umiiyak, pero ngayon hindi na ako naaawa.<\/p>\n \u201cNapahiya ka?\u201d tanong ko. \u201cAko, ano? Walong taon akong nagpanggap na okay lang na ako ang huli sa lahat. Walong taon akong nagtipid para sa pangarap ko. Tapos ngayon ako pa ang masama?\u201d<\/p>\n Lumapit si Mama at hinawakan ang kamay ko.<\/p>\n \u201cAnak, huwag mo nang palakihin. Kapag nalaman ng pamilya ni Marco na wala na ang dowry, baka i-cancel nila ang kasal. Kawawa si Clarisse.\u201d<\/p>\n Doon ako tuluyang natauhan.<\/p>\n \u201cKawawa si Clarisse,\u201d ulit ko. \u201cKahit kailan, siya ang kawawa.\u201d<\/p>\n Tumingin ako kay Papa. \u201cNoong Grade 4 ako, may field trip ako sa Science Museum. Hindi ako nakasama kasi sabi n\u2019yo mahal ang bayad. Kinabukasan, binilhan n\u2019yo si Clarisse ng gown para sa school program niya.\u201d<\/p>\n Hindi sila nagsalita.<\/p>\n \u201cNoong college ako, gusto kong mag-dorm malapit sa campus. Sabi n\u2019yo mag-commute na lang ako para makatipid. Pero si Clarisse, pinag-rent n\u2019yo ng condo kasi \u2018mahina ang katawan niya.\u2019\u201d<\/p>\n Napalunok si Mama.<\/p>\n \u201cNoong unang bonus ko, sinabi n\u2019yo kailangan ng bagong refrigerator sa bahay. Ibinigay ko lahat. Pero nakita ko, ginamit pala sa Boracay trip ni Clarisse.\u201d<\/p>\n Namula ang mata ni Papa. \u201cMatagal na iyon.\u201d<\/p>\n \u201cHindi matagal sa taong paulit-ulit na nababawasan,\u201d sagot ko.<\/p>\n Huminga ako nang malalim.<\/p>\n \u201cNgayon malinaw na sa akin. Hindi n\u2019yo ako anak. Ako ang emergency fund.\u201d<\/p>\n Tumahimik ang buong kalsada.<\/p>\n Kahit kapitbahay na nakasilip sa bintana, hindi gumalaw.<\/p>\n Kinabukasan, maaga kaming pumunta ni Adrian sa bangko.<\/p>\n Kasama ko ang passbook, ID, screenshots, at ang natitirang lakas ng loob ko.<\/ins><\/p>\n Pagdating sa counter, ipinaliwanag ko ang nangyari. Tinawag ang branch manager. Pinakita nila ang transaction records.<\/p>\n Doon lumabas ang unang katotohanan.<\/p>\n Hindi lang basta withdrawal.<\/p>\n May authorization letter na ginamit.<\/p>\n Pirma ko ang nakalagay.<\/p>\n Pero hindi ko pirma iyon.<\/p>\n Naramdaman kong nanlamig ang mga kamay ko.<\/p>\n \u201cMa\u2019am,\u201d sabi ng manager, \u201ckailangan po nating i-escalate ito. Kung hindi kayo ang pumirma, possible forgery po ito.\u201d<\/p>\n Napatingin ako kay Adrian.<\/p>\n Tahimik siyang tumango.<\/p>\n \u201cituloy natin,\u201d sabi ko.<\/p>\n Pag-uwi namin, may mga tao na sa bahay.<\/p>\n Naroon si Mama, Papa, Clarisse, pati si Marco at ang mga magulang niya. Halatang may emergency meeting.<\/p>\n Pagpasok ko, unang nagsalita ang nanay ni Marco.<\/p>\n \u201cLianne, totoo ba na pera mo ang ginamit para sa dowry?\u201d<\/p>\n Hindi na ako nagpaligoy-ligoy.<\/p>\n \u201cOpo.\u201d<\/p>\n Namula ang mukha ni Mama. \u201cHindi ganoon kasimple\u2014\u201d<\/p>\n \u201cMay forged authorization letter din,\u201d dagdag ko.<\/p>\n Biglang tumayo si Marco.<\/p>\n \u201cClarisse,\u201d malamig niyang tanong, \u201calam mo ito?\u201d<\/p>\n Umiyak agad si Clarisse. \u201cMahal, wala akong choice. Pinipilit ako ng pamilya mo. Natatakot akong iwan mo ako.\u201d<\/p>\n \u201cHindi kita iiwan dahil kulang ang pera,\u201d sabi ni Marco. \u201cPero iiwan kita kung kaya mong tanggapin ang perang ninakaw sa pinsan mo.\u201d<\/p>\n Nagulat ako.<\/p>\n Akala ko, si Marco ang klase ng lalaking naghahanap ng malaking dowry. Pero mas matindi pala ang totoo.<\/p>\n Huminga nang malalim ang tatay ni Marco.<\/p>\n \u201cKami ang sinisisi n\u2019yo?\u201d tanong niya kay Mama. \u201cWala kaming hininging \u20b13.5 milyon. Ang sabi namin, kung may maibibigay ang pamilya bilang tulong sa bagong buhay ng mga bata, kahit ano, tatanggapin namin. Si Clarisse at ang nanay mo ang nagsabing gusto nilang magdala ng malaking dowry para hindi mapahiya.\u201d<\/p>\n Parang may sumabog sa loob ng sala.<\/p>\n Napatingin ako kay Mama.<\/p>\n Si Mama, hindi makatingin sa akin.<\/p>\n Si Clarisse, napaupo sa sofa.<\/p>\n \u201cSo hindi pala sila humingi,\u201d sabi ko nang dahan-dahan. \u201cKayo ang nagdesisyon.\u201d<\/p>\n Nanginginig ang labi ni Mama. \u201cGusto ko lang\u2026 gusto ko lang maging proud ang mga tao kay Clarisse. Ang dami na niyang pinagdaanan.\u201d<\/p>\n \u201cAt ako?\u201d tanong ko. \u201cWala ba akong pinagdaanan?\u201d<\/p>\n Walang sagot.<\/p>\n Doon nagsalita si Papa, halos pabulong.<\/p>\n \u201cAkala namin, ikaw ang mas matatag.\u201d<\/p>\n Napangiti ako nang mapait.<\/p>\n \u201cIyon ang parusa sa anak na hindi umiiyak, ano? Dahil tahimik ako, akala n\u2019yo hindi ako nasasaktan. Dahil hindi ako nanghihingi, akala n\u2019yo puwede n\u2019yo akong ubusin.\u201d<\/p>\n Bumagsak sa pag-iyak si Mama.<\/p>\n Pero sa unang pagkakataon, hindi ako lumapit para yakapin siya.<\/p>\n Tumayo ang nanay ni Marco.<\/p>\n \u201cHindi matutuloy ang kasal hangga\u2019t hindi naibabalik ang perang iyan.\u201d<\/p>\n Napalingon si Clarisse. \u201cTita!\u201d<\/p>\n \u201cHindi ako magpapapasok ng manugang na nagsisimula ng pamilya sa perang ninakaw,\u201d matigas niyang sabi.<\/p>\n Si Marco naman, tinanggal ang singsing sa daliri ni Clarisse at inilapag sa mesa.<\/p>\n \u201cKapag naayos mo ang sarili mo, mag-usap tayo. Pero hindi ngayon.\u201d<\/ins><\/p>\n Umalis sila.<\/p>\n At doon tuluyang gumuho ang mundo ni Clarisse.<\/p>\n Sumunod ang tatlong araw na pinakamabigat sa buhay ng pamilya namin.<\/p>\n Tinawagan ako ni Mama nang paulit-ulit. Hindi ko sinagot.<\/p>\n Nag-message si Papa: Sumagot ako ng isang linya: Sa ikatlong araw, ipinatawag ako sa bahay.<\/p>\n Nandoon ang kamag-anak namin. Nandoon din ang barangay captain. May dala si Papa na folder.<\/p>\n Ibinenta nila ang lumang lupa sa Laguna na matagal na palang nakapangalan kay Papa. Isinanla nila ang sasakyan. Kinuha ni Mama ang alahas na tinatago niya para sana sa \u201cfuture\u201d ni Clarisse.<\/p>\n Naibalik nila ang \u20b12.6 milyon.<\/p>\n Hindi buo ang tiwala. Pinapirma ko sila ng kasulatan sa harap ng barangay: hindi na sila maaaring gumamit ng pangalan, pirma, account, o anumang ari-arian ko nang walang pahintulot. Kapag naulit, diretso kaso.<\/p>\n Habang pumipirma si Mama, tumutulo ang luha niya sa papel.<\/p>\n \u201cLianne,\u201d sabi niya, \u201canak pa rin kita.\u201d<\/p>\n Tumingin ako sa kanya.<\/p>\n \u201cAlam ko po.\u201d<\/p>\n Saglit siyang umasa.<\/p>\n Pero idinugtong ko, \u201cPero hindi ibig sabihin noon, puwede n\u2019yo akong saktan habang buhay.\u201d<\/p>\n Pagkaraan ng isang buwan, natuloy ang kasal namin ni Adrian.<\/p>\n Hindi engrande.<\/p>\n Walang malaking dowry. Pero sa maliit na chapel sa Antipolo, habang hawak ni Adrian ang kamay ko, naramdaman kong sa wakas, hindi na ako mag-isa.<\/p>\n Sa reception, wala sina Mama at Papa.<\/p>\n Nagpadala sila ng sobre. Sa loob, may sulat.<\/p>\n Anak, hindi namin alam kung kailan mo kami mapapatawad. Pero ngayong wala ka na sa bahay, doon namin naramdaman kung gaano ka namin sinanay na magbigay nang hindi tinatanong kung may natitira pa ba sa\u2019yo. Sana balang araw, makabawi kami.<\/em><\/p>\n Hindi ako umiyak.<\/p>\n Itinupi ko ang sulat at itinago.<\/p>\n Hindi bilang tanda ng pagpapatawad.<\/p>\n Kundi bilang paalala.<\/p>\n Makalipas ang anim na buwan, nakabili kami ni Adrian ng maliit na townhouse sa Cavite. Hindi malaki. Hindi mamahalin. Pero sa unang gabi namin doon, bumili ako ng bagong kumot, bagong plato, at oo\u2014isang palanggana.<\/p>\n Hindi pulang palanggana na \u20b1120 mula sa plastic bag ni Mama.<\/p>\n Kundi palangganang pinili ko mismo.<\/p>\n Tinawanan ako ni Adrian. \u201cBakit palanggana ang unang binili mo?\u201d<\/p>\n Ngumiti ako.<\/p>\n \u201cKasi dati, iyon ang halaga ko sa kanila.\u201d<\/p>\n Tumingin ako sa buong bahay namin.<\/p>\n \u201cNgayon, gamit na lang siya. Hindi sukatan ng pagkatao ko.\u201d<\/p>\n Minsan, hindi pamilya ang unang nagbibigay sa atin ng halaga. Minsan, tayo mismo ang kailangang tumayo at magsabing: sapat na. Ang pagmamahal na tunay ay hindi nang-uubos, hindi nagnanakaw, at hindi ginagawang obligasyon ang sakripisyo. Matuto tayong magmahal nang may hangganan, dahil ang taong laging nagbibigay, tao rin\u2014napapagod, nasasaktan, at karapat-dapat ding piliin.<\/p>\n Walong taon akong hindi bumili ng bagong damit.Bawat sahod, \u20b150,000 ang pinapadala ko sa bahay.Inipon ko ang \u20b12.6 milyon para sa down payment namin ni Adrian sa unang bahay namin.… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":124,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-123","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/123","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=123"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/123\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":125,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/123\/revisions\/125"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/124"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=123"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=123"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=123"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Withdrawal: \u20b12,000,000.00<\/strong><\/p>\n
Withdrawal: \u20b1600,000.00<\/strong><\/p>\n
Tatlong taon ko nang suot ang iisang jacket kapag malamig.
Kapag may butas ang sapatos ko, dinidikit ko muna ng rugby.
Noong nabasag ang molar ko, dalawang buwan akong nagtiis dahil ayokong bawasan ang ipon namin ni Adrian.<\/p>\n
Hindi lungkot.
Takot.<\/p>\n
Dalawang tuwalya.
Isang pares ng tsinelas.<\/p>\n
Tuwalya: \u20b1180
Tsinelas: \u20b199<\/p>\n
Ako, anak nila, may palanggana.<\/p>\n
Kinuha ko rin ang screenshots ng withdrawals.<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/av.weeknews247.com\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/cats-284-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n
Kapag birthday ko at nakalimutan ng pamilya ko, siya ang dumadala ng maliit na cake sa harap ng office.
Kapag sinasabi ni Mama na \u201ckonting tiis pa,\u201d si Adrian ang tahimik na humahawak sa kamay ko at nagsasabing, \u201cMalapit na tayo.\u201d<\/p>\n
Anak, pag-usapan natin. Huwag na nating idaan sa kaso.<\/em><\/p>\n
Ibalik n\u2019yo ang pera ko.<\/em><\/p>\n
Pero buo ang perang kinuha nila.<\/p>\n
Walang bonggang handaan.
Walang palabas para sa ibang tao.<\/p>\n