**Bahagi 2: Sinabi Ng Buong Barangay Na Ako Raw Ang Pumirma Sa Bentahan, Pero Noong Hinawakan Ko Ang Kopya Ng Dokumento, Hindi Ko Na Nakilala Ang Sarili Kong Pangalan**<\/p>\n
Hindi ako nakabalik agad sa loob ng bahay dahil nakatayo lang ako sa tabi ng poste ng kuryente, hawak ang maleta, habang paulit-ulit sa utak ko ang sinabi ni Jun tungkol sa deed of sale, sa pirma ko, at sa lupang nakapangalan sa akin na nabenta raw nang hindi ko nalalaman.<\/p>\n
Ang lupang iyon ay hindi malaking hacienda at hindi rin yaman na puwedeng ipagmalaki sa social media, pero iyon ang huling alaala ko kay Lola Felisa, ang babaeng laging nagsasama sa akin sa palayan noong bata pa ako, nagpapakain sa akin ng nilagang saging kapag wala kaming ulam, at tumatawag sa akin na matigas ang ulo pero malambot ang puso.<\/p>\n
Bago siya mawala, sinabi niya kay Nanay na ang maliit na lupa sa likod ay para sa akin, dahil ako raw ang marunong magtiis at balang araw ay kailangan ko ng sariling sandalan. Hindi ko iyon masyadong naintindihan noon, pero habang tumatanda ako, naging lihim kong seguridad iyon, dahil doon ko balak magpatayo ng maliit na bahay para kina Nanay at Tatay, may garden si Nanay, may upuan si Tatay sa ilalim ng puno, at may lugar kaming babalikan kapag pagod na kaming lahat.<\/p>\n
Kaya nang sabihin ni Jun na nabenta iyon, parang hindi lang lupa ang nawala sa akin, kundi pati ang huling bilin ni Lola at ang tahimik kong pangarap para sa pamilya.<\/p>\n
\u2014Kanino nabenta?<\/p>\n
Mahina ang boses ko nang itanong iyon.<\/p>\n
Tumingin si Jun sa bahay namin bago siya sumagot.<\/p>\n
\u2014Sa isang developer mula Lipa. Pero ang usapan, may bahagi raw ang pamilya mo sa project. Kaya naging Casa Santos Events Pavilion ang bahay ninyo. May advance payment. May shares. May renovation package.<\/p>\n
\u2014Magkano?<\/p>\n
Hindi siya agad sumagot.<\/p>\n
\u2014Jun, magkano?<\/p>\n
Huminga siya nang malalim bago ibinaba ang boses.<\/p>\n
\u2014Labing-apat na milyong piso raw ang buong halaga.<\/p>\n
Pakiramdam ko ay may sumuntok sa sikmura ko, dahil habang may labing-apat na milyong piso palang pumasok sa buhay nila, ako sa Maynila ay iniiyakan ang presyo ng isang simpleng meal, ayokong magpacheck-up kahit sumasakit na ang likod ko, at nagpapadala pa rin tuwing sinasabi ni Nanay na wala silang pambayad sa kuryente o sinasabi ni Tatay na nasira na naman ang tricycle. Noong isang taon, nagpadala ako ng walong libo dahil gipit daw sila sa bills, sumunod ay dalawampung libo para sa tricycle, at nang sabihin nilang nagkasakit si Nanay, nag-loan pa ako sa office cooperative para maipadala ang limampung libo. Sa parehong taon palang iyon, may bentahang nagkakahalaga ng labing-apat na milyon, at ako ang tanging taong hindi nakakaalam.<\/p>\n
\u2014May kopya ka ba?<\/p>\n
Umiling si Jun.<\/p>\n
\u2014Wala sa akin. Pero si Ate Lorna sa barangay hall, may nakita raw siya noong may hearing tungkol sa right of way. Siya ang nagsabi sa nanay ko.
\nHindi ko na siya pinatapos. Iniwan ko ang maleta sa bahay ni Jun at dumiretso sa barangay hall, na bukas pa dahil may community program sa plaza. Naroon si Ate Lorna, ang barangay secretary na dati kong tinutulungan ang anak sa math, at nang makita niya ako, halatang kinabahan siya.
\n\u2014Marina, anak, umuwi ka pala.<\/p>\n
\u2014Ate Lorna, kailangan kong makita ang dokumento tungkol sa lupa namin.<\/p>\n
Nanigas ang ngiti niya.<\/p>\n
\u2014Anong dokumento?<\/p>\n
\u2014Iyong deed of sale na may pirma ko.<\/p>\n
Tumahimik siya, at sa katahimikang iyon, alam kong totoo ang sinabi ni Jun.<\/p>\n
\u2014Anak, hindi ko puwedeng basta ilabas iyon.<\/p>\n
\u2014Ate, lupa ko iyon.<\/p>\n
\u2014Alam ko.<\/p>\n
\u2014Kung alam mo, bakit hindi ninyo ako tinawagan?<\/p>\n
Napayuko siya, pagkatapos ay halos pabulong na sumagot.<\/p>\n
\u2014Sinabi ng tatay mo na nasa abroad ka raw at hindi ka puwedeng istorbohin. May dala silang SPA.<\/p>\n
\u2014Special Power of Attorney?<\/p>\n
Tumango siya.<\/p>\n
\u2014May pirma mo rin.<\/p>\n
Napahawak ako sa mesa, dahil hindi ako kailanman nag-abroad, hindi ako gumawa ng SPA, hindi ako pumirma, at wala akong pinayagang ibenta. Matagal akong tiningnan ni Ate Lorna bago niya binuksan ang drawer at inilabas ang isang photocopy.<\/p>\n
\u2014Hindi ko ito dapat ibigay. Pero kung ako ang nasa lugar mo, gusto ko ring malaman.<\/p>\n
Inabot niya sa akin ang papel, at sa unang pahina pa lang ay nakita ko na ang pangalan ko: MARINA F. SANTOS. Sa ibaba, may pirma na pilit ginaya ang pirma ko, pero mali ang ikot ng M, mali ang haba ng S, at mali ang pagitan ng pangalan. Sa tabi ng pirma, may photocopy ng lumang company ID ko mula sa unang trabaho ko sa Makati, ang ID na nawala tatlong taon na ang nakalipas at akala ko ay nahulog lang sa jeep. Hindi pala iyon nawala. Ginamit pala iyon para ibenta ang lupang iniwan sa akin ni Lola.<\/p>\n
Hindi ko alam kung maiiyak ako o masusuka habang binubuklat ang ibang pahina. Naroon ang pangalan ni Tatay bilang attorney-in-fact, ang pangalan ni Nanay bilang witness, at ang pangalan ni Carlo bilang representative ng bagong negosyo. Sa dulo ng pahina, may linyang lalong nagpahinto sa paghinga ko: \u201cOwner voluntarily waives claim over future business proceeds in favor of immediate family beneficiaries.\u201d Ibig sabihin, hindi lang nila ibinenta ang lupa ko, kundi pinalabas pa nilang pumayag akong wala akong hahabulin sa kikitain ng negosyo. Sa tarpaulin, wala ang mukha ko. Sa negosyo, wala ang pangalan ko. Sa pera, wala ang bahagi ko. Pero sa dokumento, ginamit nila ang pangalan ko.<\/p>\n
Nang gabing iyon, bumalik ako sa bahay na parang kalmadong tao, pero sa loob ko ay may bagyong nagwawala. Sa sala, nagsisimula na ang programa. May microphone, may videoke, may mga kamag-anak na hindi ko nakita sa loob ng maraming taon, at lahat sila ay kumakain ng lechon na binili gamit ang lupang hindi ko ibinenta. Lumapit si Nanay, suot pa rin ang gintong kwintas na kanina ko pa tinititigan.<\/p>\n
\u2014Anak, saan ka galing? Kanina ka pa namin hinahanap.<\/p>\n
Tinitigan ko siya, at sa isip ko ay tinanong ko kung magkano ang kwintas na iyon, kung sampung libo ba, dalawampu, o bahagi rin ng perang nakuha nila mula sa pekeng pirma ko.<\/p>\n
\u2014Nay, may tanong ako.<\/p>\n
Biglang nagbago ang mukha niya.<\/p>\n
\u2014Mamaya na, anak. Maraming bisita.<\/p>\n
\u2014Tungkol sa lupa ni Lola.<\/p>\n
Nawala ang ngiti niya. Sa likod niya, napalingon si Tatay, napatigil si Carlo sa pagtawa, at maging si Denise na fianc\u00e9e niya ay tumingin sa akin na parang may naamoy na sunog.<\/p>\n
Bumaba ang boses ni Tatay.<\/p>\n
\u2014Marina, pumasok tayo sa kuwarto. Huwag dito.<\/p>\n
\u2014Bakit, Tay? Nahihiya ba kayo kapag narinig ng mga bisita?<\/p>\n
May ilang kamag-anak na natahimik. Lumapit si Tatay at hinawakan ang braso ko nang mahigpit.<\/p>\n
\u2014Huwag kang gumawa ng eksena sa Pasko.<\/p>\n
Tiningnan ko ang kamay niya sa braso ko. Noon, ang kamay na iyon ang humawak sa akin habang tinuturuan akong tumawid ng kalsada. Ngayon, parang kamay iyon ng taong takot mahuli.<\/p>\n
\u2014Hindi ako ang gumawa ng eksena, Tay.<\/p>\n
Dahan-dahan kong inilabas mula sa bag ko ang photocopy ng deed of sale. Nang makita iyon ni Nanay, namutla siya. Nang makita iyon ni Carlo, napaatras siya. At nang makita iyon ni Tatay, ang unang lumabas sa bibig niya ay hindi paliwanag, hindi paghingi ng tawad, at hindi pagkabigla.<\/p>\n
\u2014Sino ang nagbigay sa iyo niyan?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
**Bahagi 2: Sinabi Ng Buong Barangay Na Ako Raw Ang Pumirma Sa Bentahan, Pero Noong Hinawakan Ko Ang Kopya Ng Dokumento, Hindi Ko Na Nakilala Ang Sarili Kong Pangalan** Hindi… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1246,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1245","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1245","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1245"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1245\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1247,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1245\/revisions\/1247"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1246"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1245"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1245"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1245"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}