{"id":1483,"date":"2026-07-01T06:12:11","date_gmt":"2026-07-01T06:12:11","guid":{"rendered":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=1483"},"modified":"2026-07-01T06:12:11","modified_gmt":"2026-07-01T06:12:11","slug":"hapunang-hindi-ko-matatakasan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=1483","title":{"rendered":"HAPUNANG HINDI KO MATATAKASAN"},"content":{"rendered":"
\n

HAPUNANG HINDI KO MATATAKASAN<\/h2>\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

BAHAGI 2: ANG HAPUNANG HINDI KO MATATAKASAN<\/strong><\/p>\n

\u201cKayong dalawa\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cMagkakilala na ba kayo noon?\u201d<\/p>\n

Nanigas ako sa kinatatayuan ko.<\/p>\n

Sa sandaling iyon, parang huminto ang lahat.<\/p>\n

Ang tunog ng aircon, ang patak ng ulan sa labas, pati ang sariling tibok ng puso ko\u2014lahat tila nawala.<\/p>\n

Si Papa ay nakatayo sa may pintuan, hawak pa ang cellphone niya. Hindi ko alam kung gaano katagal na siyang nakatayo roon, o gaano karami ang narinig niya.<\/p>\n

Pero sa itsura ng mukha niya, sapat na ang nakita niya para magduda.<\/p>\n

Si Rafael naman ay nanatiling kalmado.<\/p>\n

Napakakalmado.<\/p>\n

Na para bang hindi siya ang lalaking ilang segundo lang ang nakalipas ay halos pinipigilan akong umatras habang sinasabing sisingilin niya ako sa lumang utang.<\/p>\n

Dahan-dahan siyang tumuwid.<\/p>\n

Inayos niya ang manggas ng polo niya, saka tumingin kay Papa nang may magalang na ngiti.<\/p>\n

\u201cNagkausap po kami dati online.\u201d<\/p>\n

Parang may kumalabog sa dibdib ko.<\/p>\n

Sir, hindi ba puwedeng mas vague?<\/p>\n

Hindi ba puwedeng sabihin mo na lang na napagkamalan mo ako?<\/p>\n

Hindi ba puwedeng iligtas mo muna ako bago mo ako tuluyang ilibing?<\/p>\n

Nanlaki ang mata ni Papa.<\/p>\n

\u201cOnline?\u201d<\/p>\n

Dahan-dahan niyang ibinaling sa akin ang tingin niya.<\/p>\n

\u201cLiana.\u201d<\/p>\n

Napapikit ako.<\/p>\n

Kapag tinawag ni Papa ang buong pangalan ko sa ganoong tono, ibig sabihin, may paparating na sermon na kasinghaba ng nobela.<\/p>\n

\u201cPapa,\u201d mabilis kong sabi, \u201chindi po iyon katulad ng iniisip ninyo.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi katulad ng iniisip ko?\u201d ulit niya.<\/p>\n

Tiningnan niya si Rafael, saka ako, saka muling si Rafael.<\/p>\n

\u201cKung hindi katulad ng iniisip ko, bakit parang nahuli ko kayong dalawa sa eksena ng teleserye?\u201d<\/p>\n

Napasinghap ako.<\/p>\n

\u201cPapa!\u201d<\/p>\n

Bahagyang umubo si Rafael, halatang pinipigilang matawa.<\/p>\n

Lalo akong napahiya.<\/p>\n

Gusto kong sipain ang paa niya, pero naalala kong nasa opisina pa rin kami ng propesor. At mas mahalaga, baka ako ang bumagsak kapag sinubukan ko.<\/p>\n

Lumapit si Papa at seryosong tumingin kay Rafael.<\/p>\n

\u201cRafael, sabihin mo nga sa akin nang diretso. Ano ang relasyon ninyo ng anak ko?\u201d<\/p>\n

Hindi agad sumagot si Rafael.<\/p>\n

Tumingin muna siya sa akin.<\/p>\n

Ang tingin niya ay hindi na mapang-asar tulad kanina.<\/p>\n

Mas tahimik.<\/p>\n

Mas mabigat.<\/p>\n

Parang hinihintay niya kung ako ba ang magsasalita.<\/p>\n

Napakagat ako sa labi.<\/p>\n

Alam kong kasalanan ko ito.<\/p>\n

Ako ang nagsinungaling.<\/p>\n

Ako ang gumamit ng ibang pangalan.<\/p>\n

Ako ang nagpadala ng edited na litrato.<\/p>\n

Ako rin ang biglang nawala.<\/p>\n

Hindi puwedeng hayaan kong siya lang ang humarap sa tanong ni Papa.<\/p>\n

Huminga ako nang malalim.<\/p>\n

\u201cPapa,\u201d sabi ko nang mahina, \u201cnagkakilala po kami online bago ang entrance exam.\u201d<\/p>\n

Tumigas ang mukha ni Papa.<\/p>\n

\u201cAt?\u201d<\/p>\n

\u201cAkala niya po\u2026\u201d<\/p>\n

Napatingin ako kay Rafael.<\/p>\n

Hindi siya kumibo.<\/p>\n

Pero sa mga mata niya, malinaw ang tanong.<\/p>\n

Sasabihin mo na ba lahat?<\/p>\n

Nilunok ko ang hiya.<\/p>\n

\u201cAkala niya po, Mika ang pangalan ko. At akala niya rin po, mas matanda ako kaysa sa totoong edad ko.\u201d<\/p>\n

Sandaling tumahimik si Papa.<\/p>\n

Pagkatapos, dahan-dahan niyang hinawakan ang noo niya.<\/p>\n

\u201cDiyos ko, Liana.\u201d<\/p>\n

Alam kong galit siya.<\/p>\n

Pero mas malaki ang pagkadismaya.<\/p>\n

Mas masakit iyon kaysa sigaw.<\/p>\n

\u201cPapa, sorry po.\u201d<\/p>\n

\u201cSa akin ka ba dapat humingi ng sorry?\u201d<\/p>\n

Napatingin ako kay Rafael.<\/p>\n

Nakatayo siya roon, tahimik, pero ramdam kong hindi pa rin siya tuluyang galit.<\/p>\n

O baka sanay lang siyang itago ang galit.<\/p>\n

\u201cSorry,\u201d bulong ko.<\/p>\n

Tumaas ang kilay ni Papa.<\/p>\n

\u201cGaniyan lang?\u201d<\/p>\n

Napakurap ako.<\/p>\n

\u201cAno pong ibig ninyong sabihin?\u201d<\/p>\n

\u201cKung ako ang niloko, pinuyat, pinaasa, tapos blinock nang dalawang buwan, hindi sapat ang sorry na parang nahuli ka lang kumakain ng midnight snack.\u201d<\/p>\n

Muntik akong maubo.<\/p>\n

Si Rafael ay tuluyang napangiti.<\/p>\n

\u201cSir,\u201d sabi ko, halos hindi makatingin sa kanya, \u201csorry po talaga.\u201d<\/p>\n

Tahimik siyang tumitig sa akin.<\/p>\n

\u201cSir?\u201d<\/p>\n

Gusto kong mawala sa mundo.<\/p>\n

\u201cRafael,\u201d mahinang dagdag ko.<\/p>\n

Doon lang bahagyang lumambot ang mukha niya.<\/p>\n

Tinapik ni Papa ang mesa.<\/p>\n

\u201cSige. Dahil mukhang mahaba ang usapan, itutuloy natin ito sa bahay.\u201d<\/p>\n

Nanlaki ang mata ko.<\/p>\n

\u201cPapa, hindi na po kailangan\u2014\u201d<\/p>\n

\u201cKailangan.\u201d<\/p>\n

Pagkatapos, tumingin siya kay Rafael.<\/p>\n

\u201cPupunta ka pa rin mamaya.\u201d<\/p>\n

Si Rafael, imbes na tumanggi, ay mahinahong tumango.<\/p>\n

\u201cOpo.\u201d<\/p>\n

Pakiramdam ko, ako lang ang may gustong tumakas sa buong mundo.<\/p>\n

Pag-uwi namin, hindi ako halos nagsalita sa kotse.<\/p>\n

Si Papa naman ay hindi rin nagsalita.<\/p>\n

Iyon ang mas nakakatakot.<\/p>\n

Kapag nanahimik ang magulang mo, ibig sabihin nag-iipon siya ng lakas para sa mas malaking pagsabog.<\/p>\n

Pagdating sa bahay, si Mama ang unang sumalubong.<\/p>\n

\u201cAba, bakit parang may lamay?\u201d<\/p>\n

Wala akong nasabi.<\/p>\n

Si Papa ay diretsong pumasok sa sala.<\/p>\n

\u201cMay bisita tayo mamayang gabi.\u201d<\/p>\n

\u201cSinong bisita?\u201d<\/p>\n

\u201cAng propesor ni Liana.\u201d<\/p>\n

Napangiti si Mama.<\/p>\n

\u201cAh, iyong batang doktor na sinasabi mo?\u201d<\/p>\n

Tumango si Papa.<\/p>\n

\u201cSiya rin pala ang online boyfriend ng anak mo.\u201d<\/p>\n

Tumigil si Mama.<\/p>\n

Ako rin ay tumigil sa paghinga.<\/p>\n

Pagkaraan ng ilang segundo, dahan-dahang lumingon si Mama sa akin.<\/p>\n

\u201cLiana Reyes.\u201d<\/p>\n

Gusto kong umiyak.<\/p>\n

Hindi pa nagsisimula ang klase, pero pakiramdam ko nakatanggap na ako ng final exam sa buhay.<\/p>\n

Nang dumating si Rafael kinagabihan, dala niya ang isang maliit na kahon ng pastries.<\/p>\n

Magalang siyang bumati kay Mama.<\/p>\n

Si Mama naman, kahit halatang gulat pa rin, ay mabilis na naging maaliwalas.<\/p>\n

\u201cAng guwapo naman pala,\u201d bulong niya, sapat para marinig ko.<\/p>\n

\u201cMama!\u201d<\/p>\n

\u201cAnong Mama? Totoo naman.\u201d<\/p>\n

Si Rafael ay ngumiti nang magalang, pero nang lumingon siya sa akin, nakita ko ang bahagyang tukso sa mata niya.<\/p>\n

Naupo kami sa hapag.<\/p>\n

Sa simula, tahimik ang lahat.<\/p>\n

Si Papa ang unang nagsalita.<\/p>\n

\u201cRafael, bilang ama, kailangan kong itanong. Noong nagkakilala kayo online, alam mo bang estudyante pa lang siya?\u201d<\/p>\n

Umiling si Rafael.<\/p>\n

\u201cHindi po. Sinabi niya pong nagtatrabaho na siya.\u201d<\/p>\n

Napayuko ako.<\/p>\n

\u201cHindi ko po intensiyong manloko nang seryoso,\u201d sabi ko. \u201cNoong una, pangalan lang po ang itinago ko. Tapos habang tumatagal, nahirapan na akong sabihin ang totoo.\u201d<\/p>\n

Tumango si Mama, pero seryoso ang mukha.<\/p>\n

\u201cAnak, kahit online lang, totoong tao pa rin ang kausap mo. May damdamin pa rin.\u201d<\/p>\n

Alam ko.<\/p>\n

At iyon ang dahilan kung bakit mas lalong bumigat ang dibdib ko.<\/p>\n

\u201cAlam ko po. Kaya nga po sorry talaga.\u201d<\/p>\n

Tahimik si Rafael.<\/p>\n

Hindi niya ako pinagtanggol.<\/p>\n

Hindi rin niya ako sinisi.<\/p>\n

Pero ang katahimikan niya ang pinakamasakit.<\/p>\n

Matapos ang hapunan, pinapunta ako ni Mama sa kusina para tumulong maghugas ng pinggan.<\/p>\n

Akala ko makakatakas ako.<\/p>\n

Pero maya-maya, pumasok din si Rafael dala ang ilang plato.<\/p>\n

\u201cNag-volunteer siyang tumulong,\u201d sabi ni Mama bago lumabas, na para bang hindi niya sinadya kaming iwan.<\/p>\n

Naiwan kaming dalawa sa kusina.<\/p>\n

Ang tunog ng tubig mula sa gripo ang tanging pumupuno sa katahimikan.<\/p>\n

Ako ang unang nagsalita.<\/p>\n

\u201cGalit ka ba talaga sa akin?\u201d<\/p>\n

Hindi agad siya sumagot.<\/p>\n

Kumuha siya ng tuyong tela at pinunasan ang baso.<\/p>\n

\u201cDapat ba hindi?\u201d<\/p>\n

Napakagat ako sa labi.<\/p>\n

\u201cDapat.\u201d<\/p>\n

\u201cKung alam mo pala, bakit mo ginawa?\u201d<\/p>\n

Huminga ako nang malalim.<\/p>\n

\u201cKasi natakot ako.\u201d<\/p>\n

\u201cSa akin?\u201d<\/p>\n

\u201cSa sarili ko.\u201d<\/p>\n

Tumigil ang kamay niya.<\/p>\n

Pinagpatuloy ko.<\/p>\n

\u201cNatatakot akong kapag nagpatuloy pa tayo, hindi ko na kayang bumitaw. Natatakot akong masyado kang seryoso, masyado kang mabuti, at ako\u2026 ako hindi ko pa alam kung sino ako.\u201d<\/p>\n

Dahan-dahan siyang tumingin sa akin.<\/p>\n

\u201cKaya mas pinili mong saktan ako bago ka pa masaktan?\u201d<\/p>\n

Wala akong maisagot.<\/p>\n

Dahil iyon ang totoo.<\/p>\n

Lumapit siya nang kaunti.<\/p>\n

Hindi tulad kanina sa opisina.<\/p>\n

Ngayon, hindi siya nananakot.<\/p>\n

Tahimik lang.<\/p>\n

\u201cLiana, ang pinakamasakit hindi iyong umalis ka.\u201d<\/p>\n

Napatingin ako sa kanya.<\/p>\n

\u201cAng pinakamasakit, hindi mo ako pinagkatiwalaang makinig sa totoo.\u201d<\/p>\n

Para akong sinaksak sa dibdib.<\/p>\n

\u201cSorry,\u201d bulong ko.<\/p>\n

Sa pagkakataong ito, hindi na iyon palusot.<\/p>\n

Hindi na iyon para lang makaligtas.<\/p>\n

Totoo na.<\/p>\n

Tumango siya.<\/p>\n

\u201cTatanggapin ko ang sorry mo.\u201d<\/p>\n

Umangat ang mukha ko.<\/p>\n

\u201cTalaga?\u201d<\/p>\n

\u201cOo.\u201d<\/p>\n

Bago pa ako makangiti, idinagdag niya:<\/p>\n

\u201cPero hindi ibig sabihin noon ay ayos na ang lahat.\u201d<\/p>\n

Bumagsak ang ngiti ko.<\/p>\n

Ngumiti siya nang bahagya.<\/p>\n

\u201cSimula ngayon, walang kasinungalingan.\u201d<\/p>\n

Tumango ako agad.<\/p>\n

\u201cAt isa pa.\u201d<\/p>\n

\u201cAno?\u201d<\/p>\n

\u201cSa campus, propesor ako. Estudyante ka. Walang kahit anong malabo.\u201d<\/p>\n

Tumango ulit ako.<\/p>\n

\u201cAlam ko.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi ako ang magiging direct professor mo. Ire-request ko mismo sa department na hindi kita hawakan sa klase.\u201d<\/p>\n

Nagulat ako.<\/p>\n

\u201cGagawin mo iyon?\u201d<\/p>\n

\u201cKailangan.\u201d<\/p>\n

Doon ko unang naramdaman ang gaan.<\/p>\n

Hindi niya ginagamit ang posisyon niya para guluhin ako.<\/p>\n

Hindi niya rin sinusubukang ipitin ako.<\/p>\n

Galit siya, oo.<\/p>\n

Nasaktan siya, oo.<\/p>\n

Pero kahit ganoon, pinoprotektahan pa rin niya ako.<\/p>\n

At iyon ang mas lalong nagpapakirot sa puso ko.<\/p>\n

Pagkatapos niyang umalis noong gabing iyon, tumayo ako sa may bintana at pinanood ang ilaw ng sasakyan niya hanggang tuluyang mawala sa kanto.<\/p>\n

Hindi pa kami ayos.<\/p>\n

Malayo pa.<\/p>\n

Pero sa unang pagkakataon matapos ang dalawang buwan, hindi na ako tumatakbo.<\/p>\n

At sa dibdib ko, may isang munting pag-asang tahimik na nagsimulang tumubo.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

HAPUNANG HINDI KO MATATAKASAN BAHAGI 2: ANG HAPUNANG HINDI KO MATATAKASAN \u201cKayong dalawa\u2026\u201d \u201cMagkakilala na ba kayo noon?\u201d Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Sa sandaling iyon, parang huminto ang lahat.… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1484,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1483","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1483","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1483"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1483\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1485,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1483\/revisions\/1485"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1484"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1483"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1483"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1483"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}