{"id":156,"date":"2026-06-13T02:28:25","date_gmt":"2026-06-13T02:28:25","guid":{"rendered":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=156"},"modified":"2026-06-13T02:28:25","modified_gmt":"2026-06-13T02:28:25","slug":"ibinenta-ng-madrasta-ko-ang-bahay-ni-papa-para-turuan-daw-ako-ng-respeto-pero-hindi-niya-alam-na-may-lihim-na-kasunduan-ang-abogado-na-magpapabagsak-sa-kanya-sa-araw-na-akala-niyang-panalo-na","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=156","title":{"rendered":"Ibinenta ng Madrasta Ko ang Bahay ni Papa Para Turuan Daw Ako ng Respeto\u2014Pero Hindi Niya Alam na May Lihim na Kasunduan ang Abogado na Magpapabagsak sa Kanya sa Araw na Akala Niyang Panalo Na Siya"},"content":{"rendered":"
\n

Tinawagan ako ng madrasta ko habang mainit pa ang kape sa kamay ko.
Sabi niya, \u201cIbinenta ko na ang bahay mo para matuto kang rumespeto.\u201d
Tumawa pa siya nang sabihin niyang lilipat na raw ang bagong may-ari sa susunod na linggo.<\/p>\n

Pero habang nagbubunyi siya sa kabilang linya, ang naaalala ko ay ang tahimik na opisina ni Atty. Salvador Cruz\u2014at ang lihim na iniwan ni Papa bago siya pumanaw.<\/p>\n

Martes iyon ng umaga sa New Manila, Quezon City. Tahimik ang kalsada, may nagwawalis sa tapat ng kapitbahay, at pumapasok ang araw sa lumang stained-glass sa tabi ng pinto. Nasa kusina ako, nakasandal sa counter na si Papa mismo ang nagliha at nagbarnis noong dalagita pa ako.<\/p>\n

\u201cHello, Clarissa,\u201d sabi ko.<\/p>\n

Walang bati. Walang kumusta.<\/p>\n

\u201cIbinenta ko na ang bahay,\u201d sabi niya, mahinahon pero puno ng yabang. \u201cPirmahan na ang mga papeles. Next week, lilipat na sila rito.\u201d<\/p>\n

Napatingin ako sa bintana. Sa likod-bahay, bumubuka pa lang ang mga rosas na itinanim ni Papa. Siya mismo ang nagdidilig noon tuwing umaga, kahit may gout na siya.<\/p>\n

\u201cAling bahay?\u201d tanong ko, kahit alam ko na.<\/p>\n

\u201cWag kang magpanggap, Mikaela,\u201d singhal niya. \u201cBahay ng tatay mo. Yung akala mong sa\u2019yo habang-buhay.\u201d<\/p>\n

Humigop ako ng kape. Hindi ko alam kung dahil sa init o sa biglang katahimikan sa dibdib ko, pero hindi ako nanginig.<\/p>\n

\u201cMalaking desisyon \u2019yan,\u201d sabi ko. \u201cSana nabasa ninyong mabuti ang lahat.\u201d<\/p>\n

Tumahimik siya.<\/p>\n

\u201cAno\u2019ng ibig mong sabihin?\u201d<\/p>\n

\u201cWala naman,\u201d sagot ko. \u201cSana lang maayos ang lahat.\u201d<\/p>\n

Tumawa siya, maikli at matalim.<\/p>\n

\u201cHanggang Biyernes ka na lang diyan. Sabi ng buyer, gusto na nilang simulan ang renovation. Tatanggalin nila yang makalumang hagdan, papalitan ang sahig, at gagawing modern ang sala. Finally, may silbi na rin ang bahay na \u2019yan.\u201d<\/p>\n

Renovation.<\/p>\n

Iyon ang salitang nagpangiti sa akin.<\/p>\n

Hindi niya talaga naintindihan ang bahay na ito.<\/p>\n

Para kay Clarissa, lupa lang ito. Address. Presyo. Listing. Para kay Papa, buhay ito. Dito niya dinala si Mama noong bagong kasal sila. Dito ako unang natutong magbisikleta sa driveway. Dito niya ako inakay pababa ng hagdan noong graduation ko. Bawat gasgas sa kahoy, bawat lumang bintana, bawat ukit sa banister\u2014may kuwento.<\/p>\n

Si Clarissa, dumating lang limang taon bago namatay si Papa. Maganda, maayos magsalita, palaging nakangiti kapag may ibang tao. Noong una, akala ko mabait siya. Pero unti-unti, nagbago ang tono niya.<\/p>\n

\u201cProperty\u201d ang tawag niya sa bahay. Hindi tahanan.<\/p>\n

\u201cInvestment\u201d ang tawag niya sa alaala.<\/p>\n

At kapag tahimik si Papa, akala ko sumusuko na siya.<\/p>\n

Ngayon ko lang naintindihan: hindi siya sumusuko. Naghahanda siya.<\/p>\n

\u201cHanda ka na mag-empake,\u201d sabi ni Clarissa.<\/p>\n

\u201cSalamat sa tawag,\u201d sagot ko.<\/p>\n

\u201cHindi ka man lang magmamakaawa?\u201d<\/p>\n

\u201cHindi.\u201d<\/p>\n

Naputol ang katahimikan niya sa kabilang linya. Siguro hindi iyon ang inaasahan niya.<\/p>\n

Tinapos ko ang tawag bago pa niya ma-enjoy ang sarili niyang drama.<\/p>\n

Ilang segundo akong nakatayo sa kusina. Naririnig ko ang mahinang ugong ng refrigerator. Sa labas, may asong tumahol minsan. Tapos, kinuha ko ulit ang phone ko at tinawagan si Atty. Cruz.<\/p>\n

Sumagot siya sa ikalawang ring.<\/p>\n

\u201cMikaela,\u201d sabi niya, kalmado. \u201cNaghihintay na ako ng tawag mo.\u201d<\/p>\n

\u201cGinawa niya na,\u201d sabi ko. \u201cIbinenta niya raw ang bahay.\u201d<\/p>\n

May maikling katahimikan.<\/p>\n

\u201cKung ganoon,\u201d sagot niya, \u201coras na.\u201d<\/p>\n

\u201cPakiusap,\u201d sabi ko. \u201cAyokong madamay ang buyers kung hindi nila alam ang buong sitwasyon.\u201d<\/p>\n

\u201cNakausap na sila ng opisina ko ngayong umaga,\u201d sabi niya. \u201cNagulat sila. Pero nagpapasalamat sila na nalaman nila bago sila naglabas ng mas malaking pera.\u201d<\/p>\n

Napapikit ako.<\/p>\n

Si Papa talaga.<\/p>\n

Kahit wala na siya, nag-iwan pa rin siya ng paraan para protektahan ang bahay. At protektahan ako.<\/p>\n

Pagkababa ng tawag, naglakad ako sa bawat sulok.<\/p>\n

Sa sala, naroon pa rin ang lumang piano na pilit tinutugtog ni Papa tuwing Linggo, kahit iisa lang ang kantang alam niya. Sa dining room, tumatama ang liwanag sa mesa kung saan ako gumagawa ng assignment habang nagbabasa siya ng dyaryo. Sa study, naroon pa ang brass latch na laging kumakalansing kapag binubuksan.<\/p>\n

Makaluma raw, sabi ni Clarissa.<\/p>\n

Pero sa akin, iyon ang tunog ng tahanan.<\/p>\n

Bandang hapon, nag-text siya.<\/p>\n

Ihanda mo ang susi. Pupunta kami bukas kasama ang buyer. Wag mo nang pahirapan ang sarili mo.<\/strong><\/p>\n

Hindi ako sumagot.<\/p>\n

Kinabukasan, eksaktong alas-diyes ng umaga, may humintong itim na SUV sa tapat ng gate. Bumaba si Clarissa, suot ang puting dress at malaking salamin, parang artista sa teleseryeng siya ang bida.<\/p>\n

Kasunod niya ang isang mag-asawa\u2014halatang kinakabahan. At sa likod nila, dumating si Atty. Cruz, may dalang brown envelope.<\/p>\n

Namula ang mukha ni Clarissa nang makita siya.<\/p>\n

\u201cAno\u2019ng ginagawa mo rito?\u201d tanong niya.<\/p>\n

\u201cTrabaho ko,\u201d sagot ni Atty. Cruz.<\/p>\n

Ngumisi siya. \u201cTapos na ang trabaho mo. Patay na si Ernesto. Ako ang asawa. Ako ang nagbenta.\u201d<\/p>\n

Tiningnan siya ni Atty. Cruz nang tahimik.<\/p>\n

\u201cGinang Clarissa,\u201d sabi niya, \u201ciyon ang unang pagkakamali mo.\u201d<\/p>\n

Nanlamig ang hangin.<\/p>\n

Hinawakan ko ang pinto. Nakatingin sa akin ang mag-asawang buyer. Si Clarissa naman, unti-unting nawawala ang ngiti.<\/p>\n

Binuksan ni Atty. Cruz ang envelope.<\/p>\n

At sa boses na kalmado pero matalim, sinabi niya:<\/p>\n

\u201cDahil ang totoo, hindi bahay ang naibenta niya\u2014\u201d<\/p>\n

PARTE2<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\u2014kundi ang huling karapatan niyang manatili sa loob nito.\u201d<\/p>\n

Parang may humampas na malamig na hangin sa mukha ni Clarissa.<\/p>\n

\u201cAno?\u201d halos pabulong niyang tanong.<\/p>\n

Hindi gumalaw si Atty. Cruz. Inilabas niya ang ilang dokumento mula sa brown envelope at inilapag iyon sa maliit na mesa sa veranda. Ang tunog ng papel sa kahoy ay mahina lang, pero sa katahimikan ng umagang iyon, parang bagsak ng martilyo sa korte.<\/p>\n

\u201cBago ikasal si Don Ernesto kay Ginang Clarissa,\u201d paliwanag niya, \u201cmay pinirmahan silang kasunduan. Ang bahay na ito ay hindi kailanman nailipat sa pangalan niya. Hindi rin ito naging conjugal property.\u201d<\/p>\n

Sumimangot si Clarissa.<\/p>\n

\u201cImposible. Ako ang asawa niya.\u201d<\/p>\n

\u201cOo,\u201d sagot ni Atty. Cruz. \u201cNgunit ang bahay ay nakalagay sa Rivera Family Trust. Ang tanging benepisyaryo ay si Mikaela Rivera.\u201d<\/p>\n

Naramdaman kong napatingin sa akin ang mag-asawang buyer. Ang babae, si Mrs. Dela Pe\u00f1a, napahawak sa braso ng asawa niya.<\/p>\n

\u201cPero,\u201d pagpapatuloy ni Atty. Cruz, \u201cbinigyan ni Don Ernesto si Ginang Clarissa ng limitadong karapatang manirahan dito bilang biyuda\u2014hangga\u2019t hindi niya ibinebenta, isinasanla, inuupahan sa iba, o ipinagigiba ang anumang bahagi ng bahay.\u201d<\/p>\n

Nanigas si Clarissa.<\/p>\n

Nawala ang kulay sa labi niya.<\/p>\n

\u201cHindi mo puwedeng gawin \u2019yan,\u201d sabi niya. \u201cHindi niya puwedeng itago sa akin \u2019yan.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi itinago sa inyo,\u201d sagot ni Atty. Cruz. \u201cNarito ang kopya ng kasunduan. May pirma ninyo sa bawat pahina.\u201d<\/p>\n

Iniharap niya ang dokumento.<\/p>\n

Tumitig si Clarissa roon, at sa unang pagkakataon mula nang makilala ko siya, wala siyang masabi.<\/p>\n

Naalala ko ang sinabi ni Papa noon sa opisina ni Atty. Cruz, ilang araw matapos ang libing niya.<\/p>\n

Hindi na niya iyon personal na nasabi, pero iniwan niya sa sulat.<\/p>\n

\u201cAnak, hindi ko alam kung kailan susubukan ni Clarissa na kunin ang bahay. Pero kung mangyari iyon, huwag kang matakot. Hindi ko siya hinusgahan habang buhay ako, pero naghanda ako para sa araw na piliin niyang sirain ang tahanang itinayo natin.\u201d<\/strong><\/p>\n

Noong una kong nabasa iyon, umiyak ako nang tahimik.<\/p>\n

Hindi dahil sa galit.<\/p>\n

Kundi dahil kahit patay na si Papa, parang nakatayo pa rin siya sa pagitan ko at ng mundo, hawak ang lumang susi ng bahay.<\/p>\n

\u201cHindi ko naiintindihan,\u201d sabi ni Mr. Dela Pe\u00f1a, halatang nagpipigil ng inis. \u201cKami ba ay naloko?\u201d<\/p>\n

Humarap si Atty. Cruz sa kanila.<\/p>\n

\u201cSa kasamaang-palad, may maling representasyon sa bentahan. Hindi maaaring ibenta ni Ginang Clarissa ang property dahil wala siyang legal authority. Ang opisina namin ay handang tulungan kayong mabawi ang anumang nailabas ninyong pera.\u201d<\/p>\n

Mabilis na lumingon ang babae kay Clarissa.<\/p>\n

\u201cMa\u2019am,\u201d sabi niya, nanginginig ang boses, \u201csinabi ninyong kayo ang owner.\u201d<\/p>\n

\u201cOwner ako!\u201d sigaw ni Clarissa. \u201cAko ang asawa! Ako ang nag-alaga sa lalaking iyon hanggang mamatay siya!\u201d<\/p>\n

Hindi ko na napigilan.<\/p>\n

\u201cAlaga?\u201d tanong ko.<\/p>\n

Napalingon siya sa akin.<\/p>\n

\u201cAlam mo ba kung ilang gabi kitang nakita sa sala habang si Papa nasa kuwarto, hirap huminga?\u201d sabi ko. \u201cAlam mo ba kung ilang beses kong narinig na tinawag ka niya pero pinatay mo lang ang TV dahil ayaw mong istorbohin?\u201d<\/p>\n

Namula ang mukha niya.<\/p>\n

\u201cWala kang alam sa sakripisyo ko.\u201d<\/p>\n

\u201cMay alam ako,\u201d sabi ko. \u201cAlam kong habang nasa ospital siya, kinukumbinsi mo siyang ibenta ito para makabili ng condo sa BGC. Alam kong gusto mong gawing cash ang bahay bago pa man siya mamatay.\u201d<\/p>\n

Tumawa siya, pero basag na ang tunog.<\/p>\n

\u201cNatural lang. Ano ba ang silbi ng lumang bahay na \u2019to? Ikaw lang naman ang sentimental.\u201d<\/p>\n

Hindi ako sumagot agad.<\/p>\n

Tumingin ako sa likod niya\u2014sa gate, sa puno ng santol, sa porch kung saan ako hinihintay ni Papa tuwing umuulan noon, bitbit ang tuwalya at payong.<\/p>\n

\u201cHindi sentimental ang tawag sa pag-alala,\u201d sabi ko sa wakas. \u201cTahanan ang tawag doon.\u201d<\/p>\n

Dumating ang katahimikan na mas mabigat kaysa sigawan.<\/p>\n

Pagkatapos, bumaling si Atty. Cruz kay Clarissa.<\/p>\n

\u201cDahil tinangka ninyong ibenta ang bahay, awtomatikong nawalan ng bisa ang inyong karapatang manirahan dito. Epektibo agad.\u201d<\/p>\n

Napaatras siya ng kalahating hakbang.<\/p>\n

\u201cPinalalayas ninyo ako?\u201d<\/p>\n

\u201cHindi kami,\u201d sagot ni Atty. Cruz. \u201cAng kasunduang pinirmahan ninyo.\u201d<\/p>\n

Bigla siyang tumawa nang malakas, desperado.<\/p>\n

\u201cHindi ako aalis. Subukan ninyo. Ipapahiya ko kayo. Sasabihin ko sa lahat na pinagkaitan ako ng anak-anakan kong walang utang na loob.\u201d<\/p>\n

Tahimik akong lumapit sa mesa at kinuha ang isa pang sobre.<\/p>\n

Matagal ko iyong hindi binubuksan sa harap ng iba. Pero alam kong ito ang tamang oras.<\/p>\n

\u201cMay iniwan pa si Papa,\u201d sabi ko.<\/p>\n

Natigilan siya.<\/p>\n

Binuksan ko ang sobre at inilabas ang maliit na USB drive. Ikinabit iyon ni Atty. Cruz sa tablet niya. Ilang segundo lang, lumabas ang video ni Papa.<\/p>\n

Nakapolo siya, nakaupo sa study. Payat na siya noon, pero malinaw pa rin ang mata. Sa likod niya, nakikita ang bookshelf at ang brass lamp na paborito niya.<\/p>\n

\u201cKung pinapanood ninyo ito,\u201d sabi ni Papa sa video, \u201cibig sabihin, sinubukan nang ibenta ni Clarissa ang bahay.\u201d<\/p>\n

Napahawak ako sa gilid ng mesa.<\/p>\n

Hindi ko alam kung bakit mas masakit marinig ang boses niya sa araw na iyon kaysa noong una.<\/p>\n

Nagpatuloy siya.<\/p>\n

\u201cClarissa, hindi kita iniwan na walang-wala. May sarili kang ipon mula sa account na binuksan ko para sa\u2019yo. May insurance share ka. May sapat para magsimula muli. Pero ang bahay na ito ay para kay Mikaela. Hindi dahil mas mahal ko siya kaysa sa\u2019yo, kundi dahil ang bahay na ito ay buhay ng pamilya namin bago ka dumating. Hindi ka pinagbawalan mahalin ito. Pero pinagbawalan kitang ibenta ito.\u201d<\/p>\n

Namumula ang mga mata ni Clarissa, pero hindi iyon mukhang lungkot. Mukhang galit na hindi na makahanap ng lusot.<\/p>\n

Sa video, huminga nang malalim si Papa.<\/p>\n

\u201cMika, anak, kung dumating ang araw na ito, huwag mong hayaang lamunin ka ng galit. Protektahan mo ang tahanan. Pero huwag mong hayaang maging katulad ka ng taong sumubok sumira nito.\u201d<\/p>\n

Napayuko ako.<\/p>\n

Iyon ang Papa ko. Kahit sa huling habilin, mas iniisip pa rin niya kung anong klaseng tao ang magiging anak niya.<\/p>\n

Natapos ang video.<\/p>\n

Walang nagsalita.<\/p>\n

Si Mrs. Dela Pe\u00f1a ang unang umiyak nang tahimik.<\/p>\n

\u201cPasensya na,\u201d sabi niya sa akin. \u201cHindi namin alam. Akala namin normal na sale lang.\u201d<\/p>\n

Lumapit ako sa kanya.<\/p>\n

\u201cHindi ninyo kasalanan.\u201d<\/p>\n

Tumango si Mr. Dela Pe\u00f1a, pero halata ang bigat ng loob. \u201cKailangan naming mabawi ang reservation at down payment. Malaki iyon.\u201d<\/p>\n

Lumingon kaming lahat kay Clarissa.<\/p>\n

Doon siya unang nataranta.<\/p>\n

\u201cWala na,\u201d pabulong niyang sabi.<\/p>\n

Nanikip ang dibdib ko.<\/p>\n

\u201cAno\u2019ng ibig mong sabihin na wala na?\u201d<\/p>\n

Hindi siya makatingin sa amin.<\/p>\n

\u201cGinamit ko na ang pera.\u201d<\/p>\n

\u201cPara saan?\u201d tanong ni Atty. Cruz.<\/p>\n

Hindi siya sumagot, pero sapat na ang katahimikan.<\/p>\n

Nalaman namin makalipas ang ilang minuto, matapos siyang paulit-ulit tanungin ng mag-asawang Dela Pe\u00f1a: ginamit niya ang pera para mag-reserve ng condo, bumili ng alahas, at magbayad ng lumang utang na hindi alam ni Papa.<\/p>\n

Doon tuluyang gumuho ang ipinagmamalaki niyang panalo.<\/p>\n

Ang buyer na akala niya kakampi niya, ngayon ay humihingi ng paliwanag. Ang abogado na akala niya tapos na ang trabaho, hawak ang dokumentong pumipigil sa kanya. At ako, ang babaeng akala niya mapapalayas niya sa sariling tahanan, nakatayo sa mismong pintong pinoprotektahan ni Papa.<\/p>\n

\u201cClarissa,\u201d sabi ko, \u201cmay dalawang paraan. Isa, haharap ka sa kasong isasampa nila at sa legal action ng trust. Dalawa, ibabalik mo ang pera nila, aalis ka nang maayos, at hindi mo na muling aangkinin ang bahay na ito.\u201d<\/p>\n

Tumingin siya sa akin na parang hindi makapaniwala.<\/p>\n

\u201cBinibigyan mo ako ng kondisyon?\u201d<\/p>\n

\u201cHindi,\u201d sabi ko. \u201cBinibigyan kita ng pagkakataong hindi tuluyang masira.\u201d<\/p>\n

Napanganga siya, pero wala na siyang lakas sumigaw.<\/p>\n

Sa sumunod na linggo, ibinenta niya ang ilang alahas. Kinansela niya ang condo reservation. Nakabawi ang mag-asawang Dela Pe\u00f1a ng malaking bahagi ng pera nila, at ang natira ay pinirmahan niya bilang obligasyong babayaran buwan-buwan.<\/p>\n

Umalis siya sa bahay sa isang maulan na hapon.<\/p>\n

Walang eksena. Walang sigawan.<\/p>\n

Isang malaking maleta lang, isang handbag, at mukha ng taong natalo hindi dahil sa akin\u2014kundi dahil sa sarili niyang kasakiman.<\/p>\n

Bago siya sumakay ng Grab, tumigil siya sa gate.<\/p>\n

\u201cAkala mo nanalo ka?\u201d tanong niya.<\/p>\n

Tiningnan ko siya nang mahinahon.<\/p>\n

\u201cHindi ito tungkol sa panalo, Clarissa.\u201d<\/p>\n

\u201cThen tungkol saan?\u201d<\/p>\n

Tumingin ako sa bahay. Sa stained-glass. Sa porch. Sa mga rosas ni Papa.<\/p>\n

\u201cTungkol ito sa hindi pagbebenta ng bagay na hindi mo kailanman minahal.\u201d<\/p>\n

Hindi siya sumagot.<\/p>\n

Pumasok siya sa kotse at umalis.<\/p>\n

Nang gabing iyon, binuksan ko ang lahat ng bintana. Pumasok ang hangin, dala ang amoy ng ulan at lupa. Umupo ako sa piano bench ni Papa at pinindot ang iisang nota na lagi niyang mali ang timing.<\/p>\n

Tumunog iyon sa buong sala.<\/p>\n

At sa unang pagkakataon mula nang mamatay siya, hindi lang lungkot ang naramdaman ko.<\/p>\n

Kundi kapayapaan.<\/p>\n

Kinabukasan, tinawagan ko si Atty. Cruz.<\/p>\n

\u201cGusto kong ayusin ang trust,\u201d sabi ko. \u201cAyokong maging museo ang bahay. Gusto kong mabuhay pa rin ito.\u201d<\/p>\n

\u201cAnong plano mo?\u201d tanong niya.<\/p>\n

Ngumiti ako.<\/p>\n

\u201cGagawin kong maliit na reading room ang study ni Papa para sa mga bata sa barangay tuwing Sabado. Ayaw niyang nakasara ang bahay. Gusto niya laging may natututo rito.\u201d<\/p>\n

Sandaling tumahimik si Atty. Cruz.<\/p>\n

\u201cMatutuwa ang tatay mo.\u201d<\/p>\n

Napatingin ako sa lumang litrato ni Papa sa ibabaw ng bookshelf.<\/p>\n

\u201cOo,\u201d sabi ko. \u201cAlam ko.\u201d<\/p>\n

Minsan, may mga taong iniisip na ang respeto ay nakukuha sa pananakot, sa pera, o sa pagpapaalis sa iba. Pero ang tunay na respeto, hindi ipinipilit. Pinatutunayan ito sa paraan ng pag-alaga natin sa mga bagay, alaala, at taong ipinagkatiwala sa atin. Ang bahay ay puwedeng may titulo, presyo, at sukat\u2014pero ang tahanan, hindi nabibili ng kahit sinong walang puso para mahalin ito.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tinawagan ako ng madrasta ko habang mainit pa ang kape sa kamay ko.Sabi niya, \u201cIbinenta ko na ang bahay mo para matuto kang rumespeto.\u201dTumawa pa siya nang sabihin niyang lilipat… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":157,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-156","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/156","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=156"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/156\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":158,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/156\/revisions\/158"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/157"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=156"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=156"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=156"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}