{"id":1771,"date":"2026-07-06T08:12:18","date_gmt":"2026-07-06T08:12:18","guid":{"rendered":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=1771"},"modified":"2026-07-06T08:12:18","modified_gmt":"2026-07-06T08:12:18","slug":"sobre-ng-mga-utang","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=1771","title":{"rendered":"Sobre ng mga Utang"},"content":{"rendered":"

Bahagi 2: Ang Sobre ng mga Utang<\/strong><\/p>\n

Hindi ako natulog nang gabing iyon.
\nHabang mahimbing na natutulog ang tatlo kong anak sa iisang higaan, tahimik akong nakaupo sa tabi ng maliit naming mesa, kaharap ang sobre na puno ng mga resibo, utang, promissory note, bayarin sa eskuwela, reseta ng gamot, at litrato ng kontrata ng bahay.
\nSa loob ng maraming taon, akala ko ang hirap namin ay kapalaran.
\nAkala ko pareho kaming lumalaban.
\nAko sa loob ng bahay.
\nSiya sa labas.
\nNgunit mali pala ako.
\nAko lang pala ang lumalaban.
\nSiya, matagal nang may ibang mundong pinaghahandaan.
\nKinaumagahan, maaga akong bumangon.
\nHindi ko muna kinompronta si Dario.
\nOo, pinalitan ko na ang pangalan niya sa puso ko.
\nHindi na siya ang asawa kong minahal ko noon.
\nIsa na lang siyang lalaking kailangang panagutin.
\nNagluto ako ng lugaw para sa mga bata.
\nTahimik akong kumilos habang pinagmamasdan niya ako mula sa pintuan.
\n\u2014 Bakit ang tahimik mo?
\nHindi ako lumingon.
\n\u2014 Pagod lang.
\nLumapit siya at hinawakan ang balikat ko.
\nDati, sa simpleng hawak niya, lumalambot agad ang puso ko.
\nNgayon, parang malamig na bakal ang dumampi sa balat ko.
\n\u2014 Huwag mo masyadong isipin ang pera. Aayusin ko rin.
\nNapangiti ako nang bahagya.
\n\u2014 Kailan?
\nNanahimik siya.
\nPagkatapos ay ngumiti nang pilit.
\n\u2014 Kapag natapos ang proyekto.
\nIlang taon ko nang naririnig ang sagot na iyon.
\nKapag natapos ang proyekto.
\nKapag nagbayad ang boss.
\nKapag lumuwag-luwag.
\nKapag nakaipon.
\nLahat ng \u201ckapag\u201d niya ay naging dahilan upang tiisin ko ang gutom, hiya, utang, at luha.
\nNang umalis siya, hindi ako umuwi sa kwarto.
\nKinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ang babaeng may-ari ng maliit na tindahan ng gatas.
\n\u2014 Ate, puwede po ba kitang makausap?
\nHindi siya nagtanong.
\nSinabi lang niya:
\n\u2014 Halika rito.
\nPagdating ko, agad niya akong pinaupo.
\nHabang karga ko ang bunso ko, inilabas ko ang litrato ng kontrata.
\nMatagal niya itong tinitigan.
\n\u2014 Siya nga ang babaeng nakita ko.
\nParang nadurog muli ang dibdib ko.
\n\u2014 Kilala n\u2019yo po ba siya?
\nUmiling siya.
\n\u2014 Hindi. Pero madalas ko na siyang makita sa mall. Palaging kasama ang asawa mo.
\nHuminga ako nang malalim.
\n\u2014 Ate, kailangan ko ng tulong.
\nPinakinggan niya ako hanggang dulo.
\nHindi niya ako pinutol.
\nHindi niya ako sinisi.
\nSa huli, sinabi niya:
\n\u2014 Kailangan mo ng ebidensya. Hindi emosyon lang. Kung may ari-arian, pera, at anak na involved, kailangan mong maging matatag.
\nMula noon, nagsimula akong gumalaw nang tahimik.
\nPumunta ako sa construction site.
\nHindi para gumawa ng gulo.
\nKundi para makinig.
\nIsang dating trabahador ni Dario ang lumapit sa akin.
\n\u2014 Ma\u2019am, pasensya na kung ngayon lang ako magsasalita.
\nIbinigay niya sa akin ang kopya ng ilang payment record.
\nDoon ko nalaman na hindi lang maliit na proyekto ang hawak ni Dario.
\nMay tatlong kontrata siyang tinanggap.
\nMay sariling team.
\nMay sariling supplier.
\nAt may perang pumapasok buwan-buwan na hindi kailanman umabot sa bahay namin.
\nNang gabing iyon, umuwi si Dario na parang walang nangyari.
\n\u2014 May pagkain ba?
\nInihain ko ang ulam.
\nTinignan niya ang mesa at sumimangot.
\n\u2014 Isda na naman?
\nTumingin ako sa kanya.
\n\u2014 Maswerte na tayo. May mga batang hindi nga nakakakain nang maayos.
\nNapairap siya.
\n\u2014 Huwag mo akong dramahan.
\nDoon ko naramdaman na wala na talaga.
\nWala nang respeto.
\nWala nang awa.
\nWala nang pamilyang iniingatan.
\nPagkatapos niyang kumain, pumasok siya sa banyo.
\nNaiwan ang kanyang bag sa upuan.
\nDati, hindi ko kailanman pinakialaman ang gamit niya.
\nNgunit ang tiwalang iyon ang ginamit niya para lokohin ako.
\nBinuksan ko ang bag.
\nSa loob, may maliit na notebook.
\nNakasulat doon ang mga pangalan, halaga, at petsa.
\nMay pahina para sa proyekto.
\nMay pahina para sa utang ng mga trabahador.
\nAt may pahina para sa babaeng tinawag niyang \u201cMahal.\u201d
\nNakasulat doon:
\n\u201cDown payment \u2014 bahay.\u201d
\n\u201cGamit sa nursery.\u201d
\n\u201cCheck-up.\u201d
\n\u201cAllowance.\u201d
\nNapahawak ako sa mesa.
\nNursery.
\nCheck-up.
\nAllowance.
\nBuntis ang babae.
\nKaya pala may vitamins.
\nKaya pala may bahay.
\nKaya pala nagmamadali.
\nHabang ang anak kong may lagnat ay muntik nang hindi ma-admit, naghahanda pala siya para sa panibagong pamilya.
\nKinunan ko ng litrato ang bawat pahina.
\nPagkatapos ay ibinalik ko ang lahat sa dati nitong ayos.
\nNang lumabas siya, nakaupo lang ako sa gilid ng kama.
\n\u2014 Bakit gising ka pa?
\n\u2014 Iniisip ko lang ang mga bata.
\nTumawa siya nang mahina.
\n\u2014 Lagi na lang mga bata.
\nTumingin ako sa kanya.
\n\u2014 Oo. Dahil sila ang responsibilidad natin.
\nHumiga siya nang nakatalikod.
\n\u2014 Ikaw na bahala diyan. Alam mo namang busy ako.
\nSa dilim, tahimik akong ngumiti.
\nOo.
\nAko na ang bahala.
\nAko ang bahala sa mga bata.
\nAko ang bahala sa katotohanan.
\nAt ako rin ang bahala sa pagbagsak ng kasinungalingan niya.<\/p>\n

Bahagi 3: Ang Babaeng Akala Niyang Hindi Lalaban<\/strong><\/h1>\n

Kinabukasan, dinala ko muna ang bunso sa check-up.
\nMas maayos na ang lagay niya, ngunit kailangan pa rin ng gamot at gatas.
\nNang makita ko ang resibo, hindi na ako umiyak.
\nSa halip, inilagay ko iyon sa sobre.
\nIsa pang ebidensya.
\nIsa pang patunay kung gaano kami pinabayaan.
\nPagkatapos, pumunta ako sa isang legal aid office.
\nSimple lang ang suot ko.
\nLumang blouse.
\nKupas na pantalon.
\nBitbit ang bunso sa isang kamay at ang sobre sa kabila.
\nAkala ko pagtitinginan ako.
\nAkala ko huhusgahan ako.
\nNgunit isang babaeng abogado ang tumanggap sa akin.
\n\u2014 Umupo ka. Ikuwento mo mula sa simula.
\nAt doon ko inilabas ang lahat.
\nAng pekeng sweldo.
\nAng unpaid school fees.
\nAng utang sa gatas.
\nAng kontrata ng bahay.
\nAng notebook.
\nAng mga resibo.
\nAng pangalan ng babae.
\nAng tinatagong proyekto.
\nTahimik siyang nakinig.
\nPagkatapos, maingat niyang inayos ang mga dokumento.
\n\u2014 Hindi ito simpleng pagtataksil.
\nNapatingin ako sa kanya.
\n\u2014 Ano po?
\n\u2014 May financial abandonment dito. May pagtatago ng marital assets. Kung mapapatunayan ang kita niya, may karapatan kang humingi ng suporta para sa mga bata at bahagi ng ari-ariang nakuha habang kasal kayo.
\nParang may munting ilaw na nagsindi sa dibdib ko.
\nMatagal akong nabuhay na parang wala akong karapatan.
\nParang utang na loob ko pang pakainin ang mga anak ko.
\nParang kasalanan ko kapag walang pera.
\nNgayon, may nagsabi sa akin na hindi ako walang laban.
\nPag-uwi ko, naroon si Dario.
\nHindi siya pumasok sa trabaho.
\nNakaupo siya sa sala, madilim ang mukha.
\n\u2014 Saan ka galing?
\nMahinahon kong ibinaba ang bag.
\n\u2014 Nagpatingin sa doktor ang bata.
\n\u2014 Bakit ang tagal?
\n\u2014 Maraming pila.
\nTumayo siya.
\n\u2014 Huwag kang magsinungaling. May nagsabi sa akin na nagtatanong-tanong ka sa construction site.
\nTumingin ako sa kanya nang diretso.
\n\u2014 Kung wala kang tinatago, bakit ka kinakabahan?
\nNamula ang mukha niya.
\n\u2014 Talia, huwag mo akong subukan.
\nOo, Talia ang pangalan ko.
\nMatagal ko nang nakalimutan kung sino ako.
\nSa bahay na ito, naging \u201cnanay,\u201d \u201casawa,\u201d \u201ctagaluto,\u201d \u201ctagalaba,\u201d \u201ctagabayad ng utang.\u201d
\nNgunit bago ang lahat ng iyon, ako si Talia.
\nIsang babae.
\nIsang tao.
\nIsang ina na handang lumaban.
\n\u2014 Hindi kita sinusubukan, Dario. Nagtatanong lang ako.
\n\u2014 May karapatan ba akong malaman kung magkano talaga ang kinikita mo?
\nNatawa siya nang malamig.
\n\u2014 Ayan na naman. Pera na naman.
\n\u2014 Oo, pera. Dahil gutom ang mga anak mo habang bumibili ka ng bahay para sa ibang babae.
\nNatigilan siya.
\nIsang segundo lang.
\nNgunit sapat na iyon.
\n\u2014 Nakita mo?
\nHindi ako sumagot.
\nLumapit siya.
\n\u2014 Talia, makinig ka. Hindi iyon tulad ng iniisip mo.
\n\u2014 Ano pala iyon?
\nHindi siya nakasagot.
\n\u2014 Kamag-anak ba siya? Kliyente? Supplier? O pangalawang pamilya?
\nLumakas ang paghinga niya.
\n\u2014 Huwag kang gumawa ng eksena. May mga bata rito.
\nNapangiti ako.
\n\u2014 Ngayon mo lang naalala na may mga bata rito?
\nLumabas si An An mula sa kwarto.
\nNamumutla siya.
\n\u2014 Mommy\u2026
\nAgad akong lumapit.
\n\u2014 Pumasok ka muna, anak.
\nNgunit narinig na niya.
\nNarinig na ng panganay ko ang katotohanang matagal kong sinubukang itago sa kanila.
\nDoon biglang bumaba ang boses ni Dario.
\n\u2014 Talia, pag-usapan natin ito nang maayos.
\n\u2014 Hindi ngayon.
\n\u2014 Huwag mong sirain ang pamilya natin.
\nNapatingin ako sa kanya.
\n\u2014 Ako ang sisira?
\nNapatawa ako nang walang saya.
\n\u2014 Dario, matagal mo nang sinira ang pamilyang ito. Ang ginagawa ko lang, pinupulot ko ang natira.
\nKinagabihan, umalis siya.
\nSinabi niyang kailangan niyang magpalamig ng ulo.
\nAlam kong pupunta siya sa babae.
\nHindi ko siya pinigilan.
\nSa halip, tinawagan ko ang abogado.
\n\u2014 Handa na po ako.
\nSa kabilang linya, tahimik siyang sumagot:
\n\u2014 Bukas, magsisimula tayo.
\nNang gabing iyon, niyakap ko ang tatlong anak ko.
\nMahina akong nangako sa sarili ko:
\nHindi ko na hahayaan na lumaki sila sa bahay na puno ng kasinungalingan.
\nHindi ko man maibalik ang mga taon na nawala, sisiguraduhin kong hindi na mawawala ang kinabukasan nila.<\/p>\n

Bahagi 4: Ang Araw ng Pagbubunyag<\/strong><\/h1>\n

Dumating ang araw na hindi inaasahan ni Dario.
\nAkala niya siguro iiyak lang ako.
\nMakikiusap.
\nTatanggap ng kaunting paliwanag.
\nMananahimik alang-alang sa mga bata.
\nHindi niya alam, tapos na akong manahimik.
\nNang umuwi siya makalipas ang dalawang araw, dala niya ang mukha ng isang lalaking sanay manalo.
\n\u2014 Talia, pagod na ako sa drama mo.
\nIbinaba niya ang bag.
\n\u2014 Mag-usap tayo. Bibigyan kita ng pera buwan-buwan. Pero huwag mong guluhin ang trabaho ko.
\nTahimik kong inilapag sa mesa ang folder.
\n\u2014 Ito ba ang perang ibig mong sabihin?
\nBinuksan niya ang unang pahina.
\nNakita niya ang kopya ng kontrata.
\nNawala ang kulay ng mukha niya.
\nSumunod ang notebook.
\nMga litrato.
\nMga resibo.
\nPayment records.
\nListahan ng proyekto.
\nMga transaksyon.
\nLahat.
\n\u2014 Saan mo nakuha ang mga ito?
\n\u2014 Sa lugar kung saan mo iniwan ang katotohanan.
\nNagngitngit siya.
\n\u2014 Wala kang karapatang halughugin ang gamit ko!
\n\u2014 At may karapatan kang itago ang pera habang nangungutang ako ng gatas para sa anak mo?
\nHindi siya nakasagot.
\nDumating ang abogado ko kasama ang isang kinatawan mula sa lokal na opisina para sa usapin ng pamilya at suporta sa mga bata.
\nHindi ko sinabi kay Dario na darating sila.
\nNang makita niya sila, bigla siyang nagbago ng tono.
\n\u2014 Talia, hindi na kailangan nito. Mag-asawa tayo.
\nMahinahon akong sumagot:
\n\u2014 Tama. Kaya nga kailangan ito.
\nNaupo ang lahat.
\nIsa-isang inilatag ang usapin.
\nSuporta sa tatlong bata.
\nNakatagong kita.
\nAri-ariang binili habang kasal.
\nMga bayaring dapat niyang sagutin.
\nHabang tumatagal ang usapan, unti-unting nabubura ang tapang sa mukha ni Dario.
\n\u2014 Hindi lahat ng perang iyon akin.
\n\u2014 Patunayan mo.
\n\u2014 May utang ako sa negosyo.
\n\u2014 Ilabas mo ang dokumento.
\n\u2014 Hindi ganoon kasimple.
\n\u2014 Ang pagpapabaya sa tatlong anak mo, simple ba?
\nTumahimik siya.
\nDoon unang beses kong nakita si Dario na hindi makapagsinungaling nang diretso.
\nIlang araw pagkatapos noon, lumabas ang mas malaking katotohanan.
\nAng bahay na ipinangalan niya sa babae ay hindi pa pala fully transferred.
\nMay legal hold na inilagay habang iniimbestigahan ang pinagmulan ng pera.
\nAng ilang proyekto niya ay may reklamo rin mula sa mga trabahador na hindi nabayaran nang tama.
\nAng babaeng tinawag niyang \u201cMahal\u201d ay biglang nawala sa tabi niya nang malaman nitong maaaring maipit ang bahay at pera.
\nTinawagan niya ako isang gabi.
\nBoses niya ay pagod at basag.
\n\u2014 Talia\u2026 tulungan mo ako.
\nTahimik kong pinakinggan.
\n\u2014 Sabi mo dati, hindi ako makakaalis dahil may tatlo tayong anak.
\nHindi siya nakapagsalita.
\n\u2014 Mali ka, Dario. Hindi ako umalis noon dahil naniwala ako sa iyo.
\nHuminga ako nang malalim.
\n\u2014 Ngayon, aalis ako dahil naniniwala na ako sa sarili ko.
\nKinabukasan, lumipat kami ng mga bata sa maliit na unit na tinulungan akong mahanap ng isang kaibigan.
\nHindi ito malaki.
\nWalang mamahaling gamit.
\nWalang magandang tanawin.
\nPero tahimik.
\nWalang sigaw.
\nWalang kasinungalingan.
\nWalang ama na uuwi para magreklamo sa lugaw habang nagtatago ng libo-libo para sa ibang babae.
\nSa unang gabi namin doon, tinanong ako ni Ninh Ninh:
\n\u2014 Mommy, mahirap pa rin po ba tayo?
\nTumingin ako sa paligid.
\nSa lumang electric fan.
\nSa manipis na kutson.
\nSa maliit na mesa.
\nPagkatapos ay ngumiti ako.
\n\u2014 Hindi na, anak.
\n\u2014 Bakit po?
\nHinaplos ko ang buhok niya.
\n\u2014 Kasi hindi na tayo niloloko.
\nYumakap siya sa akin.
\nSi An An naman ay tahimik na naglabas ng notebook.
\n\u2014 Mommy, puwede na po ba akong ulit mag-aral nang mabuti?
\nNapaluha ako.
\n\u2014 Oo, anak. Hindi mo na kailangang mag-alala sa bayarin. Ako na ang bahala.
\nAt sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon, hindi ako nagsinungaling.
\nDahil nagsimula nang maglabas ng pansamantalang suporta si Dario para sa mga bata.
\nHindi man madali.
\nHindi man mabilis.
\nPero gumagalaw na ang hustisya.
\nAt higit sa lahat, gumagalaw na rin ako.
\nHindi na ako nakatayo sa dilim hawak ang lata ng gatas na walang laman.
\nNakatayo na ako sa liwanag.
\nHawak ang kamay ng mga anak ko.
\nAt sa pagkakataong ito, hindi na kami magpapaiwan.<\/p>\n

Wakas: Ang Bahay na Hindi Nabili ng Kasinungalingan<\/strong><\/h1>\n

Lumipas ang isang taon.
\nHindi naging madali ang lahat.
\nMay mga gabing umiiyak pa rin ako nang tahimik kapag tulog na ang mga bata.
\nMay mga araw na kinailangan kong magtrabaho mula umaga hanggang gabi.
\nTumanggap ako ng pananahi.
\nNagbenta ng lutong pagkain.
\nNaglinis ng maliit na opisina tuwing weekend.
\nNgunit iba na ang pagod ko ngayon.
\nNoon, pagod ako dahil nilalamon ako ng kasinungalingan.
\nNgayon, pagod ako dahil may binubuo akong bagong buhay.
\nDahil sa legal na proseso, napilitan si Dario na magbigay ng regular na suporta.
\nHindi niya iyon ginawa dahil bigla siyang naging mabuting ama.
\nGinawa niya iyon dahil wala na siyang lusot.
\nAng bahay na dapat sana\u2019y mapunta sa ibang babae ay hindi naituloy ang paglilipat.
\nNabenta ito kalaunan, at ang bahagi ng perang napatunayang galing sa kita habang kasal kami ay napunta sa suporta ng mga bata.
\nHindi malaking kayamanan.
\nNgunit sapat para mabayaran ang utang sa gatas.
\nSapat para maibalik sa klase sa pagguhit si Ninh Ninh.
\nSapat para makabili ng bagong uniporme si An An.
\nSapat para maipagamot nang maayos ang bunso.
\nIsang hapon, habang inaayos ko ang maliit naming tindahan ng pagkain, dumating si Dario.
\nPayat siya kumpara noon.
\nWala na ang mamahaling relo.
\nWala na ang yabang sa tindig.
\nNakatayo siya sa labas, hawak ang isang paper bag.
\n\u2014 Puwede ba kitang makausap?
\nHindi ko siya pinapasok agad.
\n\u2014 Tungkol saan?
\nTumingin siya sa loob.
\nNakita niya ang mga bata.
\nSi An An ay gumagawa ng assignment.
\nSi Ninh Ninh ay nagdodrawing.
\nAng bunso ay natutulog sa duyan.
\n\u2014 Gusto ko silang makita.
\nHindi ako naging malupit.
\nHindi ko ipinagkait sa mga bata ang pagkakataong makilala ang ama nila.
\nPero hindi ko rin hinayaang balikan niya ang dating buhay na sinira niya.
\n\u2014 May schedule ka. Sundin mo iyon.
\nTumango siya.
\n\u2014 Alam ko.
\nSaglit siyang natahimik.
\n\u2014 Talia\u2026 sorry.
\nDati, matagal kong hinintay ang salitang iyon.
\nAkala ko kapag narinig ko iyon, gagaan ang lahat.
\nNgunit nang dumating ang araw na sinabi niya iyon, wala na akong naramdamang pananabik.
\nHindi galit.
\nHindi lungkot.
\nKundi kapayapaan.
\n\u2014 Tanggap ko ang sorry mo.
\nNapatingin siya sa akin, tila umaasang may kasunod pa.
\nNgunit wala.
\nDahil ang pagpapatawad ay hindi laging pagbabalik.
\nMinsan, ang pagpapatawad ay pagsasara ng pinto nang walang poot.
\n\u2014 Pero hindi na ako babalik, Dario.
\nNapayuko siya.
\n\u2014 Alam ko.
\nIniabot niya ang paper bag.
\n\u2014 Para sa mga bata. Mga gamit sa school.
\nTinanggap ko iyon.
\n\u2014 Salamat.
\nPagkatapos ay umalis siya.
\nHindi ko siya hinabol.
\nHindi na ako ang babaeng tumatakbo sa likod ng lalaking palaging may dahilan.
\nPagpasok ko sa loob, tumakbo si Ninh Ninh palapit sa akin.
\n\u2014 Mommy, tingnan mo po ang drawing ko!
\nIpinakita niya ang papel.
\nTatlong bata.
\nIsang babae.
\nIsang maliit na bahay.
\nMay araw sa itaas.
\nSa gilid, may nakasulat sa malalaking titik:
\n\u201cAng Bahay Namin.\u201d
\nNapangiti ako.
\n\u2014 Nasaan si Daddy?
\nSaglit siyang nag-isip.
\n\u2014 Pwede naman siyang bumisita. Pero dito po tayo nakatira.
\nYumakap ako sa kanya.
\nTama siya.
\nAng bahay ay hindi lang pader at bubong.
\nHindi ito nabibili ng pera.
\nHindi ito naitatayo sa kasinungalingan.
\nAng tunay na bahay ay lugar kung saan ligtas kang umiyak.
\nLigtas kang tumawa.
\nLigtas kang maging totoo.
\nKinagabihan, sabay-sabay kaming kumain.
\nSimple lang ang ulam.
\nPero walang reklamo.
\nWalang panlalait.
\nWalang taong nagsasabing pagod siya habang kami ang tunay na nauubos.
\nPagkatapos kumain, tinuruan ko si An An sa assignment niya.
\nSi Ninh Ninh ay nagkulay sa tabi ko.
\nAng bunso ay tumawa nang unang beses nang malakas, parang kampanang maliit.
\nNapahinto ako.
\nTiningnan ko silang tatlo.
\nAt doon ko naintindihan:
\nHindi ako natalo.
\nHindi ako iniwan na walang halaga.
\nHindi ako ang kawawa sa kuwentong ito.
\nAko ang babaeng minsang niloko, pinabayaan, at ginawang tanga.
\nNgunit ako rin ang babaeng bumangon.
\nAng babaeng natutong lumaban nang tahimik.
\nAng babaeng pumili sa sarili at sa mga anak niya.
\nSa labas, malakas ang ulan.
\nPero sa loob ng maliit naming bahay, maliwanag ang ilaw.
\nMainit ang pagkain.
\nMahimbing ang mga bata.
\nAt ang puso ko\u2026
\nSa wakas\u2026
\nTahimik na.<\/p>\n

(Itutuloy sa BAHAGI\u00a0 3 \u2026.)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bahagi 2: Ang Sobre ng mga Utang Hindi ako natulog nang gabing iyon. Habang mahimbing na natutulog ang tatlo kong anak sa iisang higaan, tahimik akong nakaupo sa tabi ng… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1772,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1771","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1771","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1771"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1771\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1773,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1771\/revisions\/1773"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1772"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1771"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1771"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1771"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}