{"id":1784,"date":"2026-07-07T02:02:56","date_gmt":"2026-07-07T02:02:56","guid":{"rendered":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=1784"},"modified":"2026-07-07T02:02:56","modified_gmt":"2026-07-07T02:02:56","slug":"bahagi-2-sa-likod-ng-pintong-bahagyang-bumukas-narinig-ko-ang-sigaw-ng-pusa-ko-habang-pilit-nila-akong-pinipigilan-pumasok-nakatayo-ako-sa-harap-ng-pintong-unti-unting-bumukas-habang-ang-sigaw-ni-l","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=1784","title":{"rendered":"bahagi 2: sa likod ng pintong bahagyang bumukas, narinig ko ang sigaw ng pusa ko habang pilit nila akong pinipigilan pumasok Nakatayo ako sa harap ng pintong unti-unting bumukas, habang ang sigaw ni Luna ay parang hinihiwa ang dibdib ko."},"content":{"rendered":"
Hindi iyon ordinaryong ngiyaw. Takot iyon. Sakit iyon. Parang humihingi siya ng tulong sa akin.<\/div>\n
\u2014Bitawan n\u2019yo ako!<\/div>\n
Sigaw ko, habang pilit akong hinaharangan ng lalaki at ng staff na nasa gilid. Ngunit mas lalo nilang hinigpitan ang hawak sa braso ko.<\/div>\n
\u2014Ma\u2019am, hindi po puwedeng pumasok diyan.<\/div>\n
Sabi ng lalaki, malamig ang boses.<\/div>\n
\u2014Pusa ko iyon!<\/div>\n
Sigaw ko pabalik. Sa gilid ng pinto, nakita ko ang pink na collar na nakahandusay sa sahig. Yung collar ni Luna. Yung suot niya araw-araw sa bahay. At sa tabi nito, ang maliit na metal tag na may nakaukit na numero: \u201cFemale Cat No. 17.\u201d Nanlamig ang buong katawan ko. Ibig sabihin, hindi na nila siya tinatawag sa pangalan. Isa na lang siyang numero. Sinubukan kong kumawala, pero mas hinigpitan nila ako.<\/div>\n
\u2014Bitawan n\u2019yo ako!<\/div>\n
Ulit ko, mas malakas na ngayon. Sa loob ng silid, narinig ko ang kaluskos ng bakal. Parang kulungan na kinakalampag. Parang may nagtatangkang kumawala. At kasunod noon, isang boses ng babae ang narinig ko. Malamig. Pamilyar.<\/div>\n
\u2014Relax lang kayo diyan, kaya niya \u2019yan.<\/div>\n
Nanlamig ako. Iyon ang boses ng manager.<\/div>\n
\u2014Ma\u2019am, please calm down.<\/div>\n
Sabi niya sa akin, ngayon ay nasa likod ko na. Huminga siya nang malalim, parang sanay na sanay sa ganitong sitwasyon.<\/div>\n
\u2014Overreaction lang po ito. Hindi po ninyo naiintindihan ang operasyon namin.<\/div>\n
Napalingon ako sa kanya, nanginginig sa galit.<\/div>\n
\u2014Operasyon? Pinag-uusapan mo ang pusa ko na parang produkto?<\/div>\n
Ngumiti siya nang bahagya, pero hindi umabot sa mata niya.<\/div>\n
\u2014Business po ito, Ma\u2019am. Hindi charity.<\/div>\n
Sa sandaling iyon, mas lalo akong nagalit.<\/div>\n
\u2014May kontrata tayo! Bawal ang breeding! Bawal ang livestream! Bawal ilipat ng kulungan!<\/div>\n
Dahan-dahan siyang naglakad palapit sa akin.<\/div>\n
\u2014Lahat po \u2019yan ay para sa regular clients. Pero may mga special cases.<\/div>\n
\u2014Special cases?<\/div>\n
Ulit ko, halos mapaatras. Hindi siya sumagot agad. Sa loob ng kwarto, narinig ko ang malakas na kalampag. Isang pusa ang sumigaw ulit, mas malakas, mas desperado.<\/div>\n
\u2014Luna!<\/div>\n
Sigaw ko, halos mabasag ang boses ko. Nagpumiglas ako muli, at sa pagkakataong iyon, bahagyang lumuwag ang pagkakahawak nila sa akin. Isang segundo lang iyon. Sapat para sumilip ako sa loob. At ang nakita ko ay nagpalamig sa buong katawan ko. Sa loob ng silid, maliwanag ang ilaw. May mga bakal na kulungan na nakahanay, parang pabrika. Sa gitna, si Luna. Hindi na siya nakakulot, kundi nakahawak sa gilid ng kulungan, pilit tumatayo, nanginginig ang buong katawan. May dalawang taong nakasuot ng gloves sa tabi niya. At may isa pang babae na may hawak na tablet.<\/div>\n
\u2014Ready na for next session.<\/div>\n
Sabi niya, parang normal lang.<\/div>\n
\u2014Hindi siya stable.<\/div>\n
Sagot ng isang lalaki.<\/div>\n
\u2014Medyo aggressive dahil sa stress.<\/div>\n
\u2014Push pa rin. Sayang ang timing, maraming buyers online.<\/div>\n
Nanlabo ang paningin ko. Buyers? Session? Ano bang klaseng lugar ito? Biglang may kamay na humila sa akin pabalik.<\/div>\n
\u2014Ma\u2019am, hindi po kayo puwedeng pumasok!<\/div>\n
Sigaw ng lalaki. Pero hindi na ako nakinig. Pilit kong tinanggal ang kamay niya.<\/div>\n
\u2014Luna!<\/div>\n
Sigaw ko ulit. Sa loob, biglang tumahimik ang pusa ko. Parang narinig niya ako. At sa isang sandali, lumingon siya. Nagtagpo ang mga mata namin sa gitna ng bakal, ilaw, at sigawan. Nakita ko ang mukha niyang puno ng takot. At sa sumunod na sandali, isang babae ang mabilis na humawak sa kanya sa likod.<\/div>\n
\u2014Stop! Don\u2019t let her react!<\/div>\n
Sigaw niya. Nag-iba ang eksena sa loob. Parang may pinipilit silang itago. May isang lalaki ang mabilis na humila ng kurtina sa harap ng kulungan.<\/div>\n
\u2014Close it!<\/div>\n
Sigaw ng manager sa likod ko. Pero huli na. Nakita ko na. Nakita ko ang mga kamera. Nakita ko ang ilaw pang-livestream. Nakita ko ang mga label sa bawat kulungan: \u201cfor breeding session,\u201d \u201cpremium pair,\u201d \u201corder confirmed,\u201d \u201cfemale unit 17.\u201d Nanlambot ang tuhod ko. Hindi ito simpleng pet care center. Hindi ito hotel. Isang pabrika ito. Isang bagay na hindi dapat umiiral. At sa gitna ng kaguluhan, narinig ko ulit ang sigaw ni Luna, mas mahina ngayon, parang nauubusan na ng lakas.<\/div>\n
\u2014Bitawan n\u2019yo siya!<\/div>\n
Sigaw ko, pero tinulak ako palayo.<\/div>\n
\u2014Ma\u2019am, last warning.<\/div>\n
Malamig na sabi ng manager sa likod ko. At bago ko pa siya masagot, biglang nag-ring ang tablet ng babae sa loob. Tiningnan niya ito. Nanigas ang mukha niya.<\/div>\n
\u2014Go live in 10 seconds.<\/div>\n
Lumingon silang lahat sa pintuan. At sa sandaling iyon, hinila nila ako papalayo sa pinto habang unti-unting bumabalik ang ilaw ng livestream camera.<\/div>\n
bahagi 3: habang binubuksan nila ang livestream camera, nakita ko sa tablet ang pangalan ko bilang pumayag daw sa special breeding program<\/div>\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
Hinila nila ako palayo sa pinto, pero hindi ko inalis ang tingin ko sa loob ng silid. Maliwanag ang ilaw. Sobrang liwanag, parang hindi iyon lugar para sa mga hayop na dapat pinapahinga. Parang studio. Parang entablado. Parang tindahan kung saan lahat ay kailangang magmukhang maganda sa camera, kahit nanginginig na sa takot ang nasa harap nito. Narinig ko ang boses ng babae sa loob.<\/div>\n
\u2014Go live in five\u2026<\/div>\n
Humigpit ang dibdib ko.<\/div>\n
\u2014Four\u2026<\/div>\n
\u2014Bitawan n\u2019yo ako!<\/div>\n
Sigaw ko, habang kumikilos ang dalawang kamay ko para makawala.<\/div>\n
\u2014Three\u2026<\/div>\n
Tumawa nang mahina ang manager sa likod ko. Hindi iyon tawa ng taong kinakabahan. Tawa iyon ng taong sanay nang manalo.<\/div>\n
\u2014Ma\u2019am, kung sisigaw kayo rito, kayo ang magmumukhang nanggugulo.<\/div>\n
\u2014Two\u2026<\/div>\n
Muling sumigaw si Luna. Hindi malakas. Hindi na siya ganoon kalakas. Parang paos na. Parang ubos na ang lakas niya. At iyon ang nagpaalab sa utak ko. Bigla kong iniangat ang paa ko at inapakan nang buong lakas ang sapatos ng lalaking humahawak sa braso ko. Napaungol siya at napabitaw. Iniliko ko ang katawan ko, tinulak ang isa pang staff, at tumakbo pabalik sa pinto.<\/div>\n
\u2014One\u2026<\/div>\n
Bago pa nila ako mahabol, naitulak ko ang pinto. Bumukas ito nang malakas. At nakita ko ang buong silid. Sa gitna, may malaking ring light. Sa harap nito, may mesa, may tablet, may microphone, may mga kahon ng produkto para sa pusa. Sa likod ng mesa, nakahanay ang mga bakal na kulungan. Bawat isa may label. Bawat isa may numero. Bawat isa may hayop na hindi dapat naroon. Sa pinakadulo, si Luna. Nasa loob siya ng kulungan, nakadikit ang katawan sa sulok. Ang balahibo sa leeg niya ay putol-putol. Wala na ang pink collar niya. May manipis na tali sa gilid ng kulungan, at sa sahig, may maliit na patak na kulay pula na ayokong isipin kung ano.<\/div>\n
\u2014Luna!<\/div>\n
Lumingon siya sa akin. Sa isang iglap, nabuhay ang mga mata niya. Humakbang ako papunta sa kanya, pero humarang ang babae na may hawak na tablet.<\/div>\n
\u2014Stop filming!<\/div>\n
Sigaw niya sa isang kasama. Doon ko napansin na may isa pang cellphone sa sulok, nakaharap sa silid. Hindi ko alam kung naka-live na iyon o nagre-record pa lang, pero kumurap-kurap ang pulang ilaw sa ibabaw nito.<\/div>\n
\u2014Alisin n\u2019yo siya rito!<\/div>\n
Utos ng manager.<\/div>\n
\u2014Hindi ako aalis nang wala ang pusa ko.<\/div>\n
Lumapit ako sa kulungan ni Luna, pero isang lalaking naka-gloves ang humarang. May hawak siyang clipboard. Sa itaas nito, nakasulat ang isang code at numero: Female Unit 17. Naramdaman kong sumikip ang lalamunan ko.<\/div>\n
\u2014Pangalan niya Luna.<\/div>\n
Sabi ko, dahan-dahan ngunit nanginginig ang boses.<\/div>\n
\u2014Hindi siya unit. Hindi siya number. Hindi siya gamit.<\/div>\n
Tiningnan lang ako ng lalaki, walang kahit anong awa sa mukha.<\/div>\n
\u2014Ma\u2019am, please step back. The animal is under procedure.<\/div>\n
\u2014Procedure?<\/div>\n
Halos mapasigaw ako.<\/div>\n
\u2014Anong procedure? Wala akong pinirmahang kahit ano!<\/div>\n
Biglang nagsalita ang manager.<\/div>\n
\u2014Meron po.<\/div>\n
Napatigil ako. Dahan-dahan siyang lumapit sa babaeng may tablet at kinuha iyon. Pagkatapos, humarap siya sa akin at ipinakita ang screen. May dokumentong nakabukas. May pangalan ko. May detalye ni Luna. May mga salitang nanununtok sa mata ko: Consent for Premium Breeding Partnership. Sa ibaba, may pirma. Pirma ko. O kahit papaano, mukhang pirma ko. Nanlamig ang mga daliri ko.<\/div>\n
\u2014Hindi ko pinirmahan \u2019yan.<\/div>\n
\u2014Digital consent po.<\/div>\n
Sabi niya.<\/div>\n
\u2014Naka-record sa system namin.<\/div>\n
\u2014Sinungaling ka.<\/div>\n
\u2014Ma\u2019am, ingat po sa salita.<\/div>\n
\u2014Hindi ko pinayagan iyan! Ang kontrata ko ay boarding care! May medical record siya! May heart condition siya!<\/div>\n
Napatingin ang babae sa tablet.<\/div>\n
\u2014May note nga rito.<\/div>\n
Bulong niya. Agad siyang tiningnan ng manager. Tumahimik ang babae. Nahuli ko iyon. May note. Ibig sabihin, alam nila. Alam nilang may sakit si Luna. Alam nilang bawal siya sa ganitong bagay. Pero ginawa pa rin nila.<\/div>\n
\u2014Buksan n\u2019yo ang kulungan.<\/div>\n
Sabi ko. Walang gumalaw.<\/div>\n
\u2014Buksan n\u2019yo.<\/div>\n
Mas lalong tumigas ang mukha ng manager.<\/div>\n
\u2014Hindi po ganoon kadali. Kailangan nating ayusin ito nang legal.<\/div>\n
\u2014Legal?<\/div>\n
Napatawa ako, pero nanginginig ang tawa ko.<\/div>\n
\u2014Peke ang consent. Lumang video ang pinapadala n\u2019yo. Nasa livestream ang pusa ko. At ngayon sasabihin mo sa akin legal ito?<\/div>\n
Ibinulsa niya ang tablet.<\/div>\n
\u2014Ang problema po, ma\u2019am, wala kayong ebidensiya na peke iyon.<\/div>\n
Agad kong inilabas ang cellphone ko.<\/div>\n
\u2014May screen recording ako ng livestream. May screenshot ako. May video update ninyo na lumang petsa ang kalendaryo. May kontrata ako.<\/div>\n
Bahagyang kumurap ang mata niya. Sa unang pagkakataon, nakita kong may takot na dumaan sa mukha niya. Mabilis lang. Pero nakita ko.<\/div>\n
\u2014Pakikuha ang phone niya.<\/div>\n
Utos niya. Biglang gumalaw ang lalaki. Umatras ako.<\/div>\n
\u2014Subukan n\u2019yo.<\/div>\n
\u2014Ma\u2019am, private property ito.<\/div>\n
Sabi ng manager.<\/div>\n
\u2014Bawal ang unauthorized recording.<\/div>\n
\u2014Pusa ko ang nasa loob!<\/div>\n
\u2014Still, bawal po kayong mag-record.<\/div>\n
\u2014Huwag kayong lalapit!<\/div>\n
Pero lumapit pa rin sila. Dalawa sila. Isa sa kanan, isa sa kaliwa. Ang babae sa likod ng tablet ay mabilis na nagtanggal ng livestream setup, pero bukas pa rin ang ilaw. Sa sulok, narinig ko ang notification sound. Ping. Ping. Ping. Parang may pumapasok na comments. Nilingon ko ang cellphone sa tripod. Nasa screen pa rin ang live interface. Hindi nila ito naputol. Naka-live pa rin. Sa baba, mabilis na umaakyat ang mga komento: \u201cAnong nangyayari?\u201d \u201cMay owner ba?\u201d \u201cBakit may sumisigaw?\u201d \u201cFemale 17 ba \u2019yan?\u201d \u201cMukhang may issue.\u201d Tumibok nang malakas ang puso ko. Nakita rin iyon ng manager.<\/div>\n
\u2014Turn it off!<\/div>\n
Sigaw niya. Nataranta ang babae. Tumakbo siya papunta sa tripod, pero sa sobrang pagmamadali, nadulas siya sa isang nakakalat na cable. Tumama ang siko niya sa mesa, bumagsak ang tablet sa sahig, at nagkalat ang ilang papel. Sa sandaling iyon, hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko. Tumakbo ako. Hindi palabas. Papunta sa tablet. Dinampot ko ito bago pa maabot ng lalaki. Bukas pa rin ang screen. Hindi naka-lock. At ang unang nakita ko ay hindi lang file ni Luna. Kundi listahan. Mahabang listahan ng mga alagang pusa. May pangalan ng owner. May pet name. May breed. May status. May presyo. May remarks. Ang iba nakalagay: \u201cowner abroad,\u201d \u201csend old video,\u201d \u201ccamera maintenance excuse,\u201d \u201cgood for live display,\u201d \u201cnot spayed,\u201d \u201chigh buyer interest.\u201d Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ko. Hindi lang si Luna. Marami sila. Marami pang may-ari na naniniwalang ligtas ang mga alaga nila, habang ang mga pusa nila ay ginagawang produkto sa likod ng pinto.<\/div>\n
\u2014Give me that.<\/div>\n
Sabi ng manager. Hindi na niya sinubukang magpanggap na mabait. Ibang-iba na ang boses niya. Mababa. Matigas. Mapanganib. Umatras ako, hawak ang tablet sa isang kamay at phone ko sa kabila.<\/div>\n
\u2014Hindi.<\/div>\n
\u2014Hindi mo alam kung ano ang ginagawa mo.<\/div>\n
\u2014Alam ko. Kinukuha ko ang ebidensiya.<\/div>\n
\u2014Ebidensiya?<\/div>\n
Ngumiti siya.<\/div>\n
\u2014Kanino mo dadalhin? Sa pulis? Sa barangay? Sa social media? Sa tingin mo maniniwala sila sa isang babaeng emosyonal laban sa isang registered pet care center?<\/div>\n
Tumama ang bawat salita niya, pero hindi ako umatras.<\/div>\n
\u2014Maniniwala sila kapag nakita nila ito.<\/div>\n
Itinaas ko ang tablet. Lalong dumilim ang mukha niya.<\/div>\n
\u2014Lock the front door.<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Hindi iyon ordinaryong ngiyaw. Takot iyon. Sakit iyon. Parang humihingi siya ng tulong sa akin. \u2014Bitawan n\u2019yo ako! Sigaw ko, habang pilit akong hinaharangan ng lalaki at ng staff na… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1785,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1784","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1784","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1784"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1784\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1786,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1784\/revisions\/1786"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1785"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1784"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1784"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1784"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}