{"id":184,"date":"2026-06-13T05:31:50","date_gmt":"2026-06-13T05:31:50","guid":{"rendered":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=184"},"modified":"2026-06-13T05:31:50","modified_gmt":"2026-06-13T05:31:50","slug":"minahal-niya-ako-nang-higit-pa-sa-sarili-niyang-buhay","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=184","title":{"rendered":"Minahal niya ako nang higit pa sa sarili niyang buhay."},"content":{"rendered":"
\n

Minahal niya ako nang higit pa sa sarili niyang buhay.<\/p>\n

Pero isang mensahe lang ang iniwan ko bago ako tuluyang naglaho.<\/p>\n

At nang mabunyag ang katotohanan pagkalipas ng walong taon, natigilan ang lahat\u2026<\/p>\n

Noong gabing iyon ng taunang Festival of Lights sa lungsod, iniwan ko siya sa gitna ng malakas na ulan.<\/p>\n

Walang paliwanag.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Walang paalam.<\/p>\n

Isang maikling mensahe lamang ang ipinadala ko.<\/p>\n

\u201cHuwag mo na akong hanapin.\u201d<\/p>\n

Pagkatapos noon, tuluyan akong nawala sa buhay niya sa loob ng walong taon.<\/p>\n

Pagkalipas ng walong taon.<\/p>\n

Bumalik ako.<\/p>\n

At ang lalaking iniwan ko noon ay naging isa sa pinakamakapangyarihang tao sa mundo ng negosyo at pananalapi.<\/p>\n

Umaalingawngaw ang marahang musika sa loob ng engrandeng ballroom ng hotel.<\/p>\n

Kumikislap ang mga kristal na ilaw habang sumasalamin sa mga baso ng champagne.<\/p>\n

Nakatayo ako sa isang sulok habang mahigpit na hawak ang folder sa aking kamay.<\/p>\n

Ito ang pinakamalaking charity gala ng taon.<\/p>\n

At ito rin ang huling pag-asa upang mailigtas ang aking design company mula sa pagkalugi.<\/p>\n

\u201cDumating na si President Marco!\u201d<\/p>\n

Biglang sigaw ng isang tao.<\/p>\n

Agad na nagkagulo ang buong bulwagan.<\/p>\n

Lahat ng mata ay napalingon sa pangunahing entrada.<\/p>\n

Sunod-sunod na pumasok ang mga lalaking naka-itim na suit.<\/p>\n

Sa gitna nila ay isang matangkad na lalaki na may malamig na ekspresyon.<\/p>\n

Marco Villanueva.<\/p>\n

Walong taon ko siyang hindi nakita.<\/p>\n

Mas matalim na ngayon ang kanyang mga mata.<\/p>\n

Mas matikas.<\/p>\n

Mas makapangyarihan.<\/p>\n

Nakakapit sa kanyang braso ang isang napakagandang babae.<\/p>\n

Bianca Reyes.<\/p>\n

Agad silang pinalibutan ng mga bisita.<\/p>\n

\u201cTalagang bagay sina Marco at Bianca.\u201d<\/p>\n

\u201cKailan kaya ang kasal?\u201d<\/p>\n

\u201cBuong siyudad ang naghihintay sa kanilang wedding invitation.\u201d<\/p>\n

Bahagyang itinaas ni Marco ang kanyang baso.<\/p>\n

Ngumiti siya nang tipid.<\/p>\n

\u201cWalang nakakaalam ng mangyayari sa hinaharap.\u201d<\/p>\n

Tumawa ang lahat.<\/p>\n

Samantalang ako ay yumuko at dahan-dahang umatras.<\/p>\n

Gusto kong makaalis bago niya ako makita.<\/p>\n

Ngunit sa mismong sandaling iyon\u2014<\/p>\n

Tumagos ang tingin ni Marco sa gitna ng napakaraming tao.<\/p>\n

At huminto ito sa akin.<\/p>\n

Nawala ang ngiti sa kanyang labi.<\/p>\n

Nanigas ang buong katawan ko.<\/p>\n

Parang huminto ang oras.<\/p>\n

Isang segundo.<\/p>\n

Dalawang segundo.<\/p>\n

Tatlong segundo.<\/p>\n

Marahan niyang ibinaba ang kanyang baso.<\/p>\n

Pagkatapos ay naglakad papunta sa akin.<\/p>\n

Awtomatikong nagbigay-daan ang mga tao.<\/p>\n

Parang may paparating na bagyo.<\/p>\n

Gusto kong tumakbo.<\/p>\n

Ngunit hindi gumalaw ang mga paa ko.<\/p>\n

Huminto siya sa harap ko.<\/p>\n

Wala pang isang metrong layo.<\/p>\n

Matagal niya akong tinitigan.<\/p>\n

Napakatagal.<\/p>\n

Hanggang sa halos hindi na ako makahinga.<\/p>\n

Sa wakas ay ngumiti siya.<\/p>\n

Ngunit ang ngiting iyon ay nagpalamig sa aking dugo.<\/p>\n

\u201cIkaw nga.\u201d<\/p>\n

Pinilit kong ngumiti.<\/p>\n

\u201cMatagal na panahon.\u201d<\/p>\n

Tumahimik ang buong paligid.<\/p>\n

Alam ng lahat na may kakaibang nangyayari.<\/p>\n

Tumingin siya nang diretso sa akin.<\/p>\n

Akala ko patay ka na.\u201d<\/p>\n

Mas lalong humigpit ang pagkakahawak ko sa folder.<\/p>\n

\u201cSiguro madidismaya ka.\u201d<\/p>\n

Mahina siyang natawa.<\/p>\n

Ngunit walang saya sa pagtawang iyon.<\/p>\n

Lumapit si Bianca.<\/p>\n

\u201cKilala mo siya?\u201d<\/p>\n

Hindi man lang lumingon si Marco.<\/p>\n

Patuloy lamang niya akong tinitigan.<\/p>\n

\u201cKilala.\u201d<\/p>\n

Huminto siya sandali.<\/p>\n

\u201cSobrang kilala.\u201d<\/p>\n

Nagulat si Bianca.<\/p>\n

Pati ang mga tao sa paligid ay nagsimulang magbulungan.<\/p>\n

Ayoko nang manatili roon.<\/p>\n

\u201cKailangan ko nang umalis.\u201d<\/p>\n

Ngunit nang susubukan kong dumaan\u2014<\/p>\n

Hinaharangan na niya ang daan ko.<\/p>\n

Tumingala ako.<\/p>\n

At muling sinalubong ang kanyang malamig na mga mata.<\/p>\n

\u201cNagmamadali ka?\u201d<\/p>\n

\u201cWalong taon tayong hindi nagkita.\u201d<\/p>\n

\u201cWala ka bang balak magpaliwanag?\u201d<\/p>\n

Natahimik ako.<\/p>\n

Paano ako magpapaliwanag?<\/p>\n

Na baon sa utang ang aking ama noon?<\/p>\n

Na may nagbanta sa kaligtasan ng pamilya ko?<\/p>\n

Na napilitan akong umalis sa mismong gabing iyon?<\/p>\n

O sasabihin kong walong taon kitang hindi nakalimutan?<\/p>\n

Hindi ko magawa.<\/p>\n

Kahit isang salita.<\/p>\n

Lumamig lalo ang kanyang mga mata.<\/p>\n

\u201cGaya ka pa rin noon.\u201d<\/p>\n

\u201cKahit magsinungaling, tinatamad ka.\u201d<\/p>\n

Pagkatapos ay tumalikod siya.<\/p>\n

Ngunit bago siya tuluyang umalis, kumuha siya ng isang business card.<\/p>\n

At inihagis iyon sa paanan ko.<\/p>\n

\u201cBukas.\u201d<\/p>\n

\u201cAlas otso ng gabi.\u201d<\/p>\n

\u201cBibigyan kita ng isang pagkakataon.\u201d<\/p>\n

Tiningnan ko ang card.<\/p>\n

Address ng kanyang pribadong mansyon.<\/p>\n

\u201cPumunta ka.\u201d<\/p>\n

\u201cAt kapag hindi\u2026\u201d<\/p>\n

Huminto siya.<\/p>\n

Pagkatapos ay tumingin muli sa akin.<\/p>\n

\u201cWawasakin ko ang kumpanya mo.\u201d<\/p>\n

Kinabukasan ng gabi.<\/p>\n

Eksaktong alas otso.<\/p>\n

Nakatayo ako sa harap ng kanyang mansyon.<\/p>\n

Pinapasok ako ng matandang mayordomo.<\/p>\n

Napakalaki ng bahay.<\/p>\n

Parang isang palasyo.<\/p>\n

Nakatayo si Marco sa harap ng malawak na salamin.<\/p>\n

May hawak na baso ng whisky.<\/p>\n

Hindi siya lumingon.<\/p>\n

\u201cNaaalala mo pa ba ang lugar na ito?\u201d<\/p>\n

Napatigil ako.<\/p>\n

Paano ko makakalimutan?<\/p>\n

Bawat bato.<\/p>\n

Bawat halaman.<\/p>\n

Magkasama naming pinili noon.<\/p>\n

\u201cBakit ka bumalik?\u201d<\/p>\n

Tahimik ako.<\/p>\n

\u201cBakit hindi ka na lang tuluyang nawala?\u201d<\/p>\n

Tahimik pa rin.<\/p>\n

Biglang nabasag ang baso sa kanyang kamay.<\/p>\n

Tumulo ang dugo sa sahig.<\/p>\n

Nagulat ako.<\/p>\n

\u201cNasugatan ka.\u201d<\/p>\n

Napatawa siya nang mapait.<\/p>\n

\u201cMarunong ka pa palang mag-alala.\u201d<\/p>\n

Lumapit siya.<\/p>\n

Palapit nang palapit.<\/p>\n

Hanggang sa maamoy ko ang pamilyar niyang pabango.<\/p>\n

\u201cWalong taon.\u201d<\/p>\n

\u201cAlam mo ba kung gaano kita hinanap?\u201d<\/p>\n

\u201cWalong taon.\u201d<\/p>\n

\u201cHalos buong bansa na ang pinuntahan ko.\u201d<\/p>\n

\u201cPero para kang naglaho sa mundo.\u201d<\/p>\n

Unti-unting tumulo ang mga luha ko.<\/p>\n

Ngunit hinawakan niya ang aking baba.<\/p>\n

At pinilit akong tumingin sa kanya.<\/p>\n

\u201cBakit ka umiiyak?\u201d<\/p>\n

\u201cIkaw ang umalis.\u201d<\/p>\n

\u201cAko ang iniwan.\u201d<\/p>\n

\u201cAnong karapatan mong umiyak?\u201d<\/p>\n

Hindi ako makasagot.<\/p>\n

Sa mismong sandaling iyon\u2014<\/p>\n

Biglang bumukas nang malakas ang pinto.<\/p>\n

Isang matandang lalaki ang nagmamadaling pumasok.<\/p>\n

\u201cSir Marco!\u201d<\/p>\n

\u201cNalaman na namin ang katotohanan tungkol sa nangyari walong taon na ang nakalipas!\u201d<\/p>\n

Nanigas ako.<\/p>\n

Mabilis na lumingon si Marco.<\/p>\n

Humihingal ang lalaki habang inilalabas ang isang makapal na folder.<\/p>\n

\u201cAng taong nagpilit kay Angela na umalis noon\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cHindi kalaban ng pamilya.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi rin mga pinagkakautangan.\u201d<\/p>\n

\u201cKundi\u2026\u201d<\/p>\n

Unti-unti siyang tumingin sa ikalawang palapag.<\/p>\n

Kung saan nakasabit ang malaking larawan ng pamilya.<\/p>\n

\u201cAng sarili mong ama.\u201d<\/p>\n

Nahulog ang baso sa kamay ni Marco.<\/p>\n

Nabasag ito sa sahig.<\/p>\n

Namutla ako.<\/p>\n

At sa itaas.<\/p>\n

May isang taong nakatayo sa dilim.<\/p>\n

Dahan-dahang pumalakpak.<\/p>\n

Pagkatapos ay lumabas ang isang matandang lalaki.<\/p>\n

Nakakakilabot ang ngiti sa kanyang labi.<\/p>\n

\u201cMukhang\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cSa wakas ay nalaman na rin ninyo.\u201d<\/p>\n

Itutuloy\u2026
\n\u2026<\/p>\n

D\u01b0\u1edbi \u0111\u00e2y l\u00e0 ph\u1ea7n k\u1ebft n\u1ed1i ti\u1ebfp b\u1eb1ng ti\u1ebfng Filipino v\u1edbi h\u01b0\u1edbng k\u1ebft th\u00fac c\u00f3 h\u1eadu, gi\u00e0u c\u1ea3m x\u00fac v\u00e0 nhi\u1ec1u c\u00fa twist.<\/p>\n

Biglang nanahimik ang buong mansyon.<\/p>\n

Parang tumigil maging ang hangin.<\/p>\n

Nanatiling nakatayo si Marco habang nakatitig sa matandang lalaking nasa ikalawang palapag.<\/p>\n

Ang kanyang ama.<\/p>\n

Ang taong buong buhay niyang hinangaan.<\/p>\n

Ang taong itinuring niyang huwaran.<\/p>\n

At ngayon\u2026<\/p>\n

Siya pala ang dahilan kung bakit nawala si Angela.<\/p>\n

\u201cWala kang karapatang magsinungaling.\u201d<\/p>\n

Malamig ang boses ni Marco.<\/p>\n

Ngunit kitang-kita ang panginginig ng kanyang mga kamay.<\/p>\n

Ngumiti lamang ang matanda.<\/p>\n

Hindi man lang siya mukhang nagsisisi.<\/p>\n

\u201cAt kung ako nga?\u201d<\/p>\n

Namilog ang mga mata ni Marco.<\/p>\n

Habang ako naman ay napapikit.<\/p>\n

Ito na.<\/p>\n

Ang katotohanang itinago ko sa loob ng walong taon.<\/p>\n

Unti-unting inilapag ng abogado ang makapal na folder sa mesa.<\/p>\n

\u201cNarito po ang lahat ng ebidensya.\u201d<\/p>\n

Mga bank record.<\/p>\n

Mga recording.<\/p>\n

Mga kontrata.<\/p>\n

Mga liham.<\/p>\n

Isa-isang binuksan ni Marco ang mga dokumento.<\/p>\n

Habang tumatagal ay lalo siyang namumutla.<\/p>\n

Nakita niya ang dokumentong nagpapatunay na binayaran ng kanyang ama ang mga pinagkakautangan ng aking pamilya.<\/p>\n

Nakita niya ang mga mensaheng ipinadala sa akin.<\/p>\n

Mga pagbabanta.<\/p>\n

Mga ultimatum.<\/p>\n

Mga utos.<\/p>\n

Isang dokumento ang tuluyang nagpayanig sa kanya.<\/p>\n

Ang kasunduan.<\/p>\n

Nakasaad doon:<\/p>\n

Kung hindi aalis si Angela sa buhay ni Marco, sisirain ang kanyang pamilya.<\/p>\n

Kukuhanin ang bahay nila.<\/p>\n

Isasara ang negosyo ng kanyang ama.<\/p>\n

At maaaring makulong ang kanyang nakababatang kapatid dahil sa isang gawa-gawang kaso.<\/p>\n

Tahimik na bumagsak ang papel mula sa kamay ni Marco.<\/p>\n

Dahan-dahan siyang lumingon sa akin.<\/p>\n

Namumula na ang kanyang mga mata.<\/p>\n

\u201cWalang sinabi sa akin\u2026\u201d<\/p>\n

Mahina niyang bulong.<\/p>\n

Hindi ko na napigilan ang pagluha.<\/p>\n

\u201cAnong silbi noon?\u201d<\/p>\n

Ngumiti ako nang mapait.<\/p>\n

\u201cKung sinabi ko sa iyo, lalaban ka.\u201d<\/p>\n

\u201cTama ba ako?\u201d<\/p>\n

Hindi siya sumagot.<\/p>\n

Dahil alam naming pareho ang sagot.<\/p>\n

Oo.<\/p>\n

Lalaban siya.<\/p>\n

At maaaring mawala sa kanya ang lahat.<\/p>\n

\u201cPinili kong umalis.\u201d<\/p>\n

\u201cPara mabuhay ka.\u201d<\/p>\n

\u201cPara mabuhay ang pamilya ko.\u201d<\/p>\n

\u201cBakit hindi ka bumalik?\u201d<\/p>\n

Parang batang nawawala ang boses niya.<\/p>\n

Napayuko ako.<\/p>\n

Dahil iyon ang tanong na pinakakinatatakutan ko.<\/p>\n

\u201cDahil natakot ako.\u201d<\/p>\n

Tahimik ang paligid.<\/p>\n

\u201cNatatakot akong makita ang galit mo.\u201d<\/p>\n

\u201cNatatakot akong makita kang masaya kasama ang iba.\u201d<\/p>\n

\u201cNatatakot akong malaman na wala ka nang pakialam.\u201d<\/p>\n

Sa unang pagkakataon sa loob ng walong taon\u2026<\/p>\n

Nakita kong tumulo ang luha ni Marco.<\/p>\n

Hindi ko kailanman inakalang mangyayari iyon.<\/p>\n

Ang lalaking kinatatakutan ng buong industriya.<\/p>\n

Ang lalaking hindi yumuyuko kahit kanino.<\/p>\n

Ngayon ay umiiyak sa harap ko.<\/p>\n

Dahil sa walong taong pagkakamali.<\/p>\n

Biglang bumagsak sa sofa si Marco.<\/p>\n

Tinakpan niya ang kanyang mukha.<\/p>\n

At sa loob ng maraming minuto ay wala siyang sinabi.<\/p>\n

Tanging mahihinang hikbi lamang ang naririnig.<\/p>\n

Samantala.<\/p>\n

Nanatiling nakatayo ang kanyang ama.<\/p>\n

Malamig.<\/p>\n

Walang emosyon.<\/p>\n

Hanggang sa biglang nagsalita si Marco.<\/p>\n

\u201cUmalis ka.\u201d<\/p>\n

Natahimik ang lahat.<\/p>\n

\u201cAno?\u201d<\/p>\n

Tanong ng matanda.<\/p>\n

Dahan-dahang tumayo si Marco.<\/p>\n

At sa unang pagkakataon.<\/p>\n

Tiningnan niya ang kanyang ama na parang estranghero.<\/p>\n

\u201cUmalis ka.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi na kita ama.\u201d<\/p>\n

Namutla ang matanda.<\/p>\n

\u201cMarco!\u201d<\/p>\n

\u201cPinaghiwalay mo kami.\u201d<\/p>\n

\u201cSinira mo ang walong taon ng buhay namin.\u201d<\/p>\n

\u201cBinigyan mo ako ng dahilan para kamuhian ang babaeng pinakamamahal ko.\u201d<\/p>\n

\u201cBawat gabing hindi ako makatulog.\u201d<\/p>\n

\u201cBawat araw na hinanap ko siya.\u201d<\/p>\n

\u201cKasalanan mo.\u201d<\/p>\n

Tahimik ang buong mansyon.<\/p>\n

Walang nangahas magsalita.<\/p>\n

Sa gabing iyon.<\/p>\n

Tuluyang umalis ang matanda.<\/p>\n

At kasabay noon.<\/p>\n

Parang may malaking tanikala ring nawala sa pagitan namin ni Marco.<\/p>\n

Ngunit hindi ibig sabihin noon ay agad na naging maayos ang lahat.<\/p>\n

Masyadong malalim ang sugat ng walong taon.<\/p>\n

Masyadong maraming luha.<\/p>\n

Masyadong maraming sakit.<\/p>\n

Lumipas ang isang buwan.<\/p>\n

Dalawang buwan.<\/p>\n

Tatlong buwan.<\/p>\n

Hindi kami naging magkasintahan muli.<\/p>\n

Hindi rin kami nagkunwaring parang walang nangyari.<\/p>\n

Sa halip.<\/p>\n

Muli kaming nagsimula.<\/p>\n

Parang dalawang taong unang beses na nagkakilala.<\/p>\n

Minsan sabay kaming nagkakape.<\/p>\n

Minsan sabay maghapunan.<\/p>\n

Minsan tahimik lamang na naglalakad sa tabing-dagat.<\/p>\n

Walang pilitan.<\/p>\n

Walang pangako.<\/p>\n

Walang pagmamadali.<\/p>\n

Isang gabi.<\/p>\n

Habang nakatanaw kami sa dagat.<\/p>\n

Bigla niyang sinabi:<\/p>\n

\u201cGalit pa rin ako.\u201d<\/p>\n

Napatawa ako.<\/p>\n

\u201cAko rin.\u201d<\/p>\n

\u201cTanga ka.\u201d<\/p>\n

\u201cSobra.\u201d<\/p>\n

\u201cTanga ka rin.\u201d<\/p>\n

\u201cAlam ko.\u201d<\/p>\n

Pareho kaming natawa.<\/p>\n

At iyon ang unang pagkakataong nakatawa kami nang totoo matapos ang walong taon.<\/p>\n

Makalipas ang anim na buwan.<\/p>\n

Unti-unting bumangon ang kumpanya ko.<\/p>\n

Hindi dahil tinulungan ako ni Marco.<\/p>\n

Kundi dahil ipinakilala niya ako sa mga taong handang pahalagahan ang talento ko.<\/p>\n

Hindi siya nakialam.<\/p>\n

Hindi niya ako binigyan ng pera.<\/p>\n

Ngunit binigyan niya ako ng pagkakataon.<\/p>\n

At sapat na iyon.<\/p>\n

Samantala.<\/p>\n

Tahimik ding umatras si Bianca.<\/p>\n

Nang malaman niya ang buong katotohanan.<\/p>\n

Ngumiti lamang siya.<\/p>\n

At sinabing:<\/p>\n

\u201cNgayon ko naiintindihan kung bakit hindi niya kayang mahalin ang iba.\u201d<\/p>\n

Hindi siya nagalit.<\/p>\n

Hindi siya nagtanim ng sama ng loob.<\/p>\n

At bago siya umalis ay niyakap pa niya ako.<\/p>\n

\u201cIngatan mo siya.\u201d<\/p>\n

Sabi niya.<\/p>\n

\u201cDahil walong taon ka niyang hindi nakalimutan.\u201d<\/p>\n

Lumipas pa ang isang taon.<\/p>\n

Muling ginanap ang Festival of Lights.<\/p>\n

Parehong lungsod.<\/p>\n

Parehong lugar.<\/p>\n

Parehong ulan.<\/p>\n

Ngunit ibang-iba na ang lahat.<\/p>\n

Nakatayo ako sa gitna ng liwanag.<\/p>\n

Habang pinagmamasdan ang mga ilaw sa kalangitan.<\/p>\n

Biglang may payong na tumapat sa ulo ko.<\/p>\n

Hindi ko na kailangang lumingon.<\/p>\n

Kilalang-kilala ko ang taong iyon.<\/p>\n

\u201cNaalala mo?\u201d<\/p>\n

Mahina niyang tanong.<\/p>\n

Tumango ako.<\/p>\n

\u201cPaano ko makakalimutan?\u201d<\/p>\n

Ngumiti siya.<\/p>\n

Pagkatapos ay may inilabas na maliit na kahon.<\/p>\n

Napatigil ako.<\/p>\n

Nanlaki ang aking mga mata.<\/p>\n

Dahil agad kong alam kung ano iyon.<\/p>\n

Lumuhod si Marco sa harap ko.<\/p>\n

At parang tumigil muli ang mundo.<\/p>\n

Katulad ng walong taon na ang nakalipas.<\/p>\n

Ngunit ngayon.<\/p>\n

Wala nang takot.<\/p>\n

Wala nang lihim.<\/p>\n

Wala nang paghihiwalay.<\/p>\n

Tanging pagmamahal na lamang.<\/p>\n

\u201cAngela Villanueva.\u201d<\/p>\n

Puno ng luha ang kanyang mga mata.<\/p>\n

Ngunit nakangiti siya.<\/p>\n

\u201cWalong taon kitang hinintay.\u201d<\/p>\n

\u201cPwede bang huwag mo na akong paghintayin pa?\u201d<\/p>\n

Tuluyan nang bumuhos ang luha ko.<\/p>\n

Habang tumatawa.<\/p>\n

Habang umiiyak.<\/p>\n

Habang tumatango.<\/p>\n

\u201cOo.\u201d<\/p>\n

Mahina kong sagot.<\/p>\n

Ngunit sapat na iyon.<\/p>\n

Sapat para mapuno ng sigawan at palakpakan ang paligid.<\/p>\n

Sapat para mapangiti ang buong mundo niya.<\/p>\n

At sapat para sa dalawang pusong walong taong pinaghiwalay ng kasinungalingan\u2026<\/p>\n

Na sa wakas ay muling nagtagpo.<\/p>\n

Sa pagkakataong ito.<\/p>\n

Habang-buhay na.<\/p>\n

Wakas.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Minahal niya ako nang higit pa sa sarili niyang buhay. Pero isang mensahe lang ang iniwan ko bago ako tuluyang naglaho. At nang mabunyag ang katotohanan pagkalipas ng walong taon,… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":186,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-184","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/184","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=184"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/184\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":187,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/184\/revisions\/187"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/186"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=184"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=184"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=184"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}