![\"\"](\"https:\/\/av.weeknews247.com\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/cats-316-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n\u201cHUWAG! TIGILAN N\u2019YO ANG LAHAT!\u201d<\/p>\n
Sumigaw si Adrian Reyes sa loob ng maliit na crematorium sa Quezon City na para bang nabiyak ang dibdib niya sa gitna ng katahimikan.<\/p>\n
Ilang segundo na lang, isasara na sana ang kabaong ng asawa niyang si Bianca.<\/p>\n
Pero nakita niya.<\/p>\n
Gumalaw ang tiyan nito.<\/p>\n
Hindi hangin. Hindi anino. Hindi imahinasyon ng isang lalaking nabaliw sa pagluluksa.<\/p>\n
May buhay sa loob.<\/p>\n
At ang anak nilang pitong buwan pa lang sa sinapupunan\u2026 ay parang kumakatok mula sa dilim.<\/p>\n
Nanigas ang lahat sa loob ng silid.<\/p>\n
Amoy sampaguita, kandila, at usok ng insenso ang hangin. Sa labas, walang tigil ang mahinang ulan, tila sumasabay sa lamay ng pamilyang Reyes. Sa harap ng kabaong, nakatayo si Adrian, basang-basa ang mukha sa luha, ang dalawang kamay ay nakakapit sa madilim na kahoy na para bang kapag binitawan niya iyon, tuluyan na rin siyang babagsak.<\/p>\n
Sa loob ng kabaong, nakahiga si Bianca.<\/p>\n
Ang babaeng dalawang araw lang ang nakalipas ay tumatawa pa habang inaayos ang maliliit na damit ng anak nilang ipapangalan sana nilang Miguel. Ang babaeng gabi-gabi niyang kinakausap habang nakapatong ang palad niya sa bilugang tiyan nito. Ang babaeng nangakong, \u201cPaglabas ni Miguel, ikaw ang unang hahawak sa kanya.\u201d<\/p>\n
Ngayon, nakapikit siya. Maputla. Tahimik. Nakasuot ng simpleng itim na damit na pinili ng kanyang ina.<\/p>\n
Sinabi ng pulis na aksidente raw ang nangyari sa South Luzon Expressway, malapit sa bahagi ng San Pedro. Madulas daw ang kalsada dahil sa bagyo. Nawalan daw ng kontrol ang sasakyan ni Bianca. Bumangga sa concrete barrier. Wasak ang harapan ng kotse.<\/p>\n
Sinabi ng doktor sa ospital na wala na raw siyang buhay nang dumating.<\/p>\n
Sinabi rin nilang wala na ring pag-asa ang bata.<\/p>\n
Paulit-ulit nilang sinabi iyon kay Adrian hanggang sa parang naging ingay na lang ang lahat.<\/p>\n
Pero mula nang makita niya ang kabaong, may bagay sa dibdib niya na hindi matahimik.<\/p>\n
May mali.<\/p>\n
Hindi niya alam kung bakit.<\/p>\n
Basta may mali.<\/p>\n
Nasa likod niya ang ina ni Bianca, si Aling Marites, nakaupo sa plastic chair habang mahigpit na hawak ang rosaryo. Sa tabi nito, nakatayo ang kapatid ni Bianca na si Carlo, seryoso ang mukha, nakatikom ang panga, at halos hindi kumukurap.<\/p>\n
Hindi sila nilingon ni Adrian. Hindi niya kaya.<\/p>\n
Ang buong mundo niya ay nasa loob ng kabaong.<\/p>\n
Lumapit ang staff ng crematorium, isang lalaking nakaitim na barong, at marahang nagsalita.<\/p>\n
\u201cSir Adrian\u2026 kailangan na po nating simulan.\u201d<\/p>\n
Parang may kutsilyong tumusok sa dibdib niya.<\/p>\n
Dahan-dahan siyang umangat ng tingin.<\/p>\n
\u201cPwede ko ba siyang makita ulit?\u201d paos niyang tanong.<\/p>\n
Nag-alangan ang staff.<\/p>\n
\u201cSir, naiintindihan po namin ang sakit ninyo, pero ayon po sa proseso\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cIsang beses na lang,\u201d putol ni Adrian. \u201cPakiusap.\u201d<\/p>\n
Bumigat ang katahimikan. Nagkatinginan ang dalawang empleyado. Sa huli, marahan nilang binuksan muli ang takip ng kabaong.<\/p>\n
Nang makita ulit ni Adrian ang mukha ni Bianca, halos hindi siya makahinga.<\/p>\n
\u201cBianca\u2026\u201d bulong niya.<\/p>\n
Lumapit siya. Yumuko. Hinawakan ang malamig nitong pisngi. Gusto niyang magalit sa mundo, sa langit, sa sarili niya. Bakit hindi niya sinundo si Bianca noong gabing iyon? Bakit pinayagan niya itong umalis mag-isa kahit malakas ang ulan?<\/p>\n
Itinaas niya ang kamay para haplusin ang buhok nito.<\/p>\n
At doon niya napansin.<\/p>\n
Sa ilalim ng itim na tela, sa bahagi ng tiyan ni Bianca, may bahagyang paggalaw.<\/p>\n
Maliit.<\/p>\n
Halos hindi mapansin.<\/p>\n
Napakurap si Adrian.<\/p>\n
Baka ilaw lang ng kandila.<\/p>\n
Baka anino lang ng empleyadong dumaan.<\/p>\n
Baka pagod lang siya, puyat, wasak, at desperado sa himala.<\/p>\n
Pero muli itong gumalaw.<\/p>\n
Mas malinaw.<\/p>\n
Isang mahinang pagtulak mula sa loob.<\/p>\n
Parang may maliit na palad na humihingi ng tulong.<\/p>\n
Naramdaman ni Adrian na parang tumigil ang dugo sa katawan niya.<\/p>\n
\u201cHindi\u2026\u201d bulong niya.<\/p>\n
Muli niyang tinitigan ang tiyan ni Bianca.<\/p>\n
At sa ikatlong pagkakataon, gumalaw ito.<\/p>\n
Malakas na ngayon.<\/p>\n
\u201cHUWAG!\u201d sigaw ni Adrian habang biglang humarap sa mga staff. \u201cTIGILAN N\u2019YO ANG LAHAT!\u201d<\/p>\n
Napatalon sa gulat si Aling Marites. Natigilan si Carlo. Nagkagulo ang mga empleyado.<\/p>\n
\u201cSir?\u201d litong tanong ng staff.<\/p>\n
\u201cGumalaw ang tiyan niya!\u201d nanginginig na sabi ni Adrian. \u201cMay gumalaw sa loob!\u201d<\/p>\n
May isang kamag-anak na napaatras.<\/p>\n
\u201cBaka hangin lang \u2018yan,\u201d mahinang sabi ng isang matandang babae.<\/p>\n
\u201cBaka cadaveric spasm,\u201d sambit ng isa pang empleyado, halatang kinakabahan. \u201cMinsan po may mga ganoong reaksyon ang katawan pagkatapos\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cHindi!\u201d sigaw ni Adrian. \u201cHindi ito ganoon!\u201d<\/p>\n
Yumuko siya sa kabaong at hinawakan ang tiyan ni Bianca. Nanlamig ang mga daliri niya, pero ramdam niya iyon.<\/p>\n
Isang mahinang tibok.<\/p>\n
Isang tulak.<\/p>\n
Isang buhay na ayaw sumuko.<\/p>\n
\u201cTumawag kayo ng ambulansya!\u201d sigaw niya. \u201cNgayon na!\u201d<\/p>\n
Walang gumalaw agad.<\/p>\n
Kaya si Adrian mismo ang dumukot ng cellphone niya, nanginginig ang kamay habang dina-dial ang emergency hotline.<\/p>\n
\u201cMay buntis dito,\u201d hingal niyang sabi nang may sumagot. \u201cAkala nila patay na siya, pero gumagalaw ang bata. Pakiusap, bilisan ninyo!\u201d<\/p>\n
Biglang nag-iba ang hangin sa loob ng crematorium.<\/p>\n
Ang dating lamay ay naging eksena ng takot.<\/p>\n
Ang kandilang para sa patay ay parang naging ilaw ng isang huling pag-asa.<\/p>\n
Si Aling Marites ay humagulgol, hindi na alam kung takot ba o dasal ang lumalabas sa bibig niya.<\/p>\n
\u201cDiyos ko\u2026 Bianca\u2026\u201d<\/p>\n
Pero si Carlo, na kanina pa tahimik, biglang sumigaw.<\/p>\n
\u201cAdrian, tama na! Huwag mo nang pahirapan ang sarili mo!\u201d<\/p>\n
Dahan-dahang lumingon si Adrian sa kanya.<\/p>\n
May kakaiba sa boses ni Carlo.<\/p>\n
Hindi lungkot.<\/p>\n
Hindi takot.<\/p>\n
Panic.<\/p>\n
\u201cAnong ibig mong sabihin?\u201d malamig na tanong ni Adrian.<\/p>\n
Nag-iwas ng tingin si Carlo.<\/p>\n
At sa mismong sandaling iyon, muling gumalaw ang tiyan ni Bianca.<\/p>\n
Mas malakas.<\/p>\n
Parang ang sanggol mismo ang sumagot.<\/p>\n
Tumunog ang sirena sa labas.<\/p>\n
Dumating ang ambulansya.<\/p>\n
Pero bago pa man makalapit ang mga paramedic, biglang hinablot ni Carlo ang braso ni Adrian.<\/p>\n
\u201cHindi siya dapat dalhin sa ospital,\u201d mariin niyang sabi.<\/p>\n
Nanlaki ang mga mata ni Adrian.<\/p>\n
\u201cBakit?\u201d<\/p>\n
Namumutla si Carlo. Nanginginig ang labi.<\/p>\n
At doon, sa gitna ng crematorium, habang ang kabaong ni Bianca ay nakabukas at ang anak nila ay patuloy na lumalaban sa loob ng sinapupunan, sinabi ni Carlo ang mga salitang nagpahinto sa lahat.<\/p>\n
\u201cDahil kapag nabuksan nila siya\u2026 malalaman nila na hindi aksidente ang nangyari.\u201d<\/p>\n
PARTE2<\/p>\n
<\/p>\n
\u201cAnong sinabi mo?\u201d<\/p>\n
Halos pabulong iyon lumabas sa bibig ni Adrian, pero sapat para marinig ng lahat.<\/p>\n
Ang mukha ni Carlo ay parang inubusan ng dugo. Kanina, mukha siyang nagluluksa na kapatid. Ngayon, mukha siyang taong nahuling hawak ang posporo sa tabi ng nasusunog na bahay.<\/p>\n
Hindi na sumagot si Carlo.<\/p>\n
Pero ang katahimikan niya ang naging sagot.<\/p>\n
Pumasok ang dalawang paramedic, dala ang stretcher at emergency kit. Agad silang lumapit sa kabaong. Isa sa kanila, babaeng doktor na nasa mid-thirties, ang mabilis na humawak sa leeg ni Bianca, pagkatapos ay sa pulso.<\/p>\n
\u201cMay faint pulse,\u201d sabi nito, nanlaki ang mga mata. \u201cMahina, pero meron.\u201d<\/p>\n
Parang may sumabog sa loob ni Adrian.<\/p>\n
\u201cBuhay siya?\u201d halos mapasigaw siya.<\/p>\n
\u201cHindi ko pa masasabi ang kondisyon niya, pero kailangan natin siyang dalhin ngayon din.\u201d<\/p>\n
Doon nagwala si Carlo.<\/p>\n
\u201cHindi pwede! May death certificate na siya! Nakaayos na ang lahat!\u201d<\/p>\n
Napalingon ang doktor sa kanya.<\/p>\n
\u201cSir, may pulso ang pasyente. Buntis siya. Aalis kami ngayon.\u201d<\/p>\n
Tinulak ni Carlo ang stretcher.<\/p>\n
\u201cHindi ninyo naiintindihan!\u201d<\/p>\n
Bago pa siya makagawa ng kung ano, sinunggaban siya ni Adrian sa kuwelyo.<\/p>\n
\u201cHindi namin naiintindihan?\u201d Namumula ang mga mata ni Adrian. \u201cIkaw ang may alam. Sabihin mo kung ano ang ginawa ninyo!\u201d<\/p>\n
\u201cWala akong ginawa!\u201d sigaw ni Carlo, pero nabasag ang boses niya.<\/p>\n
Si Aling Marites ay napahawak sa dibdib.<\/p>\n
\u201cCarlo\u2026 anak\u2026 ano ang sinasabi ni Adrian?\u201d<\/p>\n
Hindi sumagot si Carlo.<\/p>\n
Habang inililipat si Bianca mula sa kabaong papunta sa stretcher, nakita ni Adrian ang bahagyang galaw ng tiyan nito. Muli. Mahina, pero buhay.<\/p>\n
Miguel.<\/p>\n
Anak niya.<\/p>\n
Lumuhod siya sa tabi ng stretcher at hinawakan ang malamig na kamay ni Bianca.<\/p>\n
\u201cKapit ka, mahal,\u201d bulong niya. \u201cNaririto ako. Hindi kita iiwan.\u201d<\/p>\n
Sa ospital sa East Avenue, diretsong isinugod si Bianca sa emergency operating room. Hindi pinapasok si Adrian. Naiwan siya sa hallway, nakaupo sa malamig na upuang bakal, basa ang buhok sa pawis at ulan, hawak ang singsing sa daliri niya na parang iyon ang huling hibla ng katinuan.<\/p>\n
Makalipas ang ilang minuto, dumating ang pulis.<\/p>\n
Hindi dahil may tumawag sa kanila.<\/p>\n
Kundi dahil si Adrian mismo, habang nasa ambulansya, ay nagpadala ng mensahe sa kaibigan niyang si SPO2 Ramon Dizon.<\/p>\n
\u201cMay mali sa pagkamatay ni Bianca. Nasa ospital kami. Bantayan ninyo si Carlo.\u201d<\/p>\n
Pagdating ni Ramon, dala nito ang dalawang pulis.<\/p>\n
\u201cAdrian,\u201d seryoso nitong sabi, \u201cano ang nangyari?\u201d<\/p>\n
Hindi agad nakasagot si Adrian. Tumingin lang siya sa dulo ng hallway kung saan dinala ang asawa niya.<\/p>\n
\u201cSinunog na sana namin siya,\u201d sabi niya. \u201cBuhay pa pala.\u201d<\/p>\n
Napamura nang mahina si Ramon.<\/p>\n
Ilang sandali pa, dinala ng pulis si Carlo sa isang bakanteng consultation room. Hindi siya pinosasan, pero halatang hindi siya pinapaalis.<\/p>\n
Si Aling Marites naman ay nakaupo sa chapel ng ospital, paulit-ulit na nagrorosaryo. Wala na siyang luha. Para siyang bato.<\/p>\n
Makalipas ang halos isang oras, lumabas ang doktor.<\/p>\n
Tumayo si Adrian nang napakabilis, halos madapa.<\/p>\n
\u201cDok, asawa ko? Anak ko?\u201d<\/p>\n
Huminga nang malalim ang doktor.<\/p>\n
\u201cNa-emergency cesarean section namin ang baby. Premature siya, pero buhay. Nasa NICU na ngayon.\u201d<\/p>\n
Nabitawan ni Adrian ang sarili sa pader. Napasubsob siya sa sahig, nanginginig, umiiyak nang walang tunog.<\/p>\n
\u201cSi Bianca?\u201d tanong niya makalipas ang ilang segundo.<\/p>\n
Tumahimik ang doktor.<\/p>\n
\u201cNasa critical condition siya. May head trauma, maraming pasa, at may gamot sa dugo niya na hindi dapat naroroon sa katawan ng buntis. Hindi ito simpleng car accident.\u201d<\/p>\n
Dahan-dahang tumingin si Adrian kay Ramon.<\/p>\n
Pareho silang walang sinabi.<\/p>\n
Hindi na kailangan.<\/p>\n
Iyon ang unang bitak sa kasinungalingan.<\/p>\n
Kinabukasan, lumabas ang resulta ng toxicology. May mataas na dose ng sedative sa dugo ni Bianca. Sapat para antukin, mawalan ng koordinasyon, at hindi makapagmaneho nang maayos.<\/p>\n
Mas masahol pa: ayon sa pagsusuri ng sasakyan, hindi basta nawalan ng preno ang kotse.<\/p>\n
May pinutol.<\/p>\n
May ginawa.<\/p>\n
Nang ipakita iyon kay Carlo, tuluyan itong gumuho.<\/p>\n
Sa harap ng pulis, ni Adrian, at ng sariling ina, umamin siya.<\/p>\n
Hindi raw niya balak patayin si Bianca.<\/p>\n
Iyon ang unang sinabi niya, gaya ng lahat ng duwag na gustong gawing maliit ang kasalanan.<\/p>\n
\u201cPera lang ang kailangan ko,\u201d nanginginig niyang sabi. \u201cNalubog ako sa utang. May mga taong naniningil. Sinabi nila, kapag hindi ako nagbayad, si Mama ang hahabulin nila.\u201d<\/p>\n
Napaupo si Aling Marites, nanginginig ang mga kamay.<\/p>\n
\u201cAnak\u2026 ano ang ginawa mo?\u201d<\/p>\n
Umiiyak si Carlo, pero walang awa sa mukha ni Adrian.<\/p>\n
\u201cMay life insurance si Bianca,\u201d pagpapatuloy ni Carlo. \u201cMalaki. Siya ang beneficiary para kay Miguel, pero habang hindi pa ipinapanganak ang bata, may clause na mapupunta muna sa immediate family kapag namatay silang pareho.\u201d<\/p>\n
Parang sinapak si Adrian sa sikmura.<\/p>\n
\u201cPareho?\u201d ulit niya.<\/p>\n
Hindi makatingin si Carlo.<\/p>\n
\u201cAkala namin\u2026 akala ko\u2026 kapag naaksidente siya\u2026\u201d<\/p>\n
Biglang tumayo si Adrian at sinuntok si Carlo sa mukha.<\/p>\n
Bumagsak ito sa sahig.<\/p>\n
Hindi siya pinigilan agad ni Ramon. Isa, dalawang segundo ang pinalipas nito bago siya hawakan sa balikat.<\/p>\n
\u201cTama na, pare.\u201d<\/p>\n
Pero hindi pa tapos ang katotohanan.<\/p>\n
May kasama si Carlo.<\/p>\n
Hindi niya kayang gawin ang lahat mag-isa.<\/p>\n
Ang lalaking tumulong sa kanya ay si Dennis, boyfriend ng dati niyang kasintahan at isang mekaniko sa Caloocan. Si Dennis ang nagbutingting sa sasakyan. Si Carlo ang naglagay ng gamot sa inumin ni Bianca bago ito umalis papuntang Laguna para asikasuhin ang isang property paper ng pamilya.<\/p>\n
At ang pinakamabigat: pagkatapos ng aksidente, nang dalhin si Bianca sa maliit na private clinic na una niyang pinuntahan, si Carlo ang nagpilit na huwag nang ilipat sa mas malaking ospital.<\/p>\n
\u201cWala na siya,\u201d iyon daw ang sinabi ng doktor doon.<\/p>\n
Pero nang imbestigahan, lumitaw na ang doktor ay kakilala ni Dennis. Binayaran para maglabas ng death certificate nang hindi kumpleto ang pagsusuri.<\/p>\n
Mabilis dapat ang cremation.<\/p>\n
Walang autopsy.<\/p>\n
Walang ebidensya.<\/p>\n
Walang tanong.<\/p>\n
Masusunog ang lahat kasama ni Bianca.<\/p>\n
Kung hindi nakita ni Adrian ang galaw ng tiyan.<\/p>\n
Kung hindi lumaban si Miguel mula sa loob.<\/p>\n
Kung hindi sumigaw ang isang ama sa tamang sandali.<\/p>\n
Natupok na sana ang katotohanan.<\/p>\n
Tatlong araw na nasa ICU si Bianca.<\/p>\n
Tatlong araw na hindi natulog si Adrian nang maayos. Tuwing pinapayagan siyang pumasok, uupo siya sa tabi ng kama, hahawakan ang kamay nito, at ikukuwento ang tungkol kay Miguel.<\/p>\n
\u201cMalakas siya,\u201d bulong niya. \u201cMaliit, pero matapang. Nakuha niya sa\u2019yo.\u201d<\/ins><\/p>\n Sa kabilang building, sa NICU, nasa incubator ang anak nila. Napakaliit. Napakarupok. Pero kapag inilalapit ni Adrian ang daliri sa kamay nito, bahagya itong kumakapit.<\/p>\n At sa bawat kapit, parang sinasabi nitong: Papa, nandito ako.<\/p>\n Sa ikaapat na araw, gumalaw ang daliri ni Bianca.<\/p>\n Akala ni Adrian ay imahinasyon lang ulit.<\/p>\n Pero nang tinawag niya ang pangalan nito, may luhang tumulo mula sa gilid ng mata niya.<\/p>\n \u201cBianca?\u201d<\/p>\n Mabagal. Mahina. Halos hindi marinig.<\/p>\n Pero bumukas ang labi nito.<\/p>\n \u201cBaby\u2026\u201d<\/p>\n Napahagulgol si Adrian.<\/p>\n \u201cBuhay siya,\u201d sabi niya agad. \u201cBuhay si Miguel. Iniligtas mo siya.\u201d<\/p>\n Hindi pa kayang umiyak ni Bianca nang malakas, pero tumulo ang luha niya nang tuloy-tuloy.<\/p>\n Makalipas ang dalawang linggo, opisyal nang kinasuhan si Carlo, Dennis, at ang doktor na naglabas ng pekeng death certificate. Si Aling Marites ay halos gumuho sa kahihiyan at sakit. Nawalan siya ng anak habang buhay, kahit buhay pa ito\u2014dahil ang anak na pinalaki niya ay piniling ipagpalit ang sariling kapatid sa pera.<\/p>\n Isang gabi, humingi siya ng tawad kay Bianca.<\/p>\n Nakaupo si Bianca sa hospital bed, mahina pa, maputla pa, pero buhay. Sa tabi niya, si Adrian. Sa pagitan nila, isang litrato ni Miguel sa incubator.<\/p>\n \u201cAnak,\u201d umiiyak si Aling Marites, \u201cpatawarin mo ako. Hindi ko nakita ang kasamaan sa sarili kong bahay.\u201d<\/p>\n Matagal na tumahimik si Bianca.<\/p>\n Pagkatapos, mahina niyang sinabi, \u201cMa, hindi ikaw ang gumawa. Pero kailangan kong protektahan ang pamilya ko ngayon.\u201d<\/p>\n Iyon ang unang pagkakataon na naintindihan ni Aling Marites na may mga sugat na hindi kayang gamutin ng sorry.<\/p>\n Hindi niya pinilit.<\/p>\n Tumango lang siya, humalik sa noo ng anak, at umalis na tila sampung taon ang itinanda sa isang gabi.<\/p>\n Pagkalipas ng dalawang buwan, nakalabas si Miguel mula sa ospital.<\/p>\n Maliit pa rin siya, pero lumalaban.<\/p>\n Sa unang araw niya sa bahay, inilagay siya ni Adrian sa tabi ni Bianca. Nanginginig ang kamay ni Bianca habang hinahaplos ang pisngi ng anak.<\/p>\n \u201cAkala ko hindi na kita mahahawakan,\u201d bulong niya.<\/p>\n Lumapit si Adrian at yumakap sa kanilang dalawa.<\/p>\n Sa labas ng bintana, maliwanag ang umaga. Walang ulan. Walang sirena. Walang amoy ng kandila o kabaong.<\/p>\n Tanging amoy ng gatas, bagong labang kumot, at tahimik na himala.<\/p>\n Mula noon, hindi na ipinagdiwang nina Adrian at Bianca ang araw ng kapanganakan ni Miguel bilang ordinaryong birthday lamang.<\/p>\n Tinawag nila itong \u201cAraw ng Ikalawang Buhay.\u201d<\/p>\n Dahil sa araw na iyon, hindi lang isang sanggol ang nailigtas.<\/p>\n Nailigtas din ang isang ina.<\/p>\n Nabunyag ang isang kasinungalingan.<\/p>\n At isang pamilya ang natutong ang tunay na pagmamahal ay hindi lang umiiyak sa harap ng kabaong.<\/p>\n Lumlalaban ito.<\/p>\n Sumisigaw ito.<\/p>\n Hindi ito pumapayag na sunugin ang katotohanan.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" NANG GUMALAW ANG TIYAN NG ASAWA KO SA LOOB NG PUNERARYA, PINAHINTO KO ANG CREMATION\u2014AT DOON KO NATUKLASAN ANG KASINUNGALINGANG GUSTONG SUNUGIN KASAMA NIYA \u201cHUWAG! TIGILAN N\u2019YO ANG LAHAT!\u201d Sumigaw… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":189,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-188","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/188","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=188"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/188\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":190,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/188\/revisions\/190"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/189"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=188"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=188"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=188"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}