![\"\"](\"https:\/\/pdi.thestartoday.com\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/Gemini_Generated_Image_ucei5tucei5tucei-300x300.jpg\")
<\/p>\nHindi ko akalain na darating yung araw na mapapahiya ako\u2026 hindi dahil sa sarili ko,kundi dahil sa tatay ko.
Simple lang naman ang plano namin: samahan si Tatay magpabunot ng ngipin. May sumasakit daw kasi sa bandang likod, kaya sabi ko, \u201cTay, dentist na yan. Isang bunot lang, tapos na.\u201d
Akala ko magiging mabilis lang. Ako pa nga yung kalmado eh. Pero pagdating pa lang namin sa clinic, iba na agad yung aura ni Tatay.
Habang naghihintay kami, napansin ko pawis na pawis na siya kahit naka-aircon. Tapos maya-maya, tinanong niya ako,
\u201cAnak\u2026 masakit ba talaga magpabunot?\u201d
Sabi ko, \u201cHindi na ngayon Tay, may anesthesia na.\u201d
Tumango siya, pero parang hindi kumbinsido. Limang segundo lang lumipas,
\u201cSigurado ka?\u201d
Doon pa lang, kinabahan na ako.
Pagpasok namin sa loob, ang bait pa nung dentist. Ngumiti pa siya kay Tatay,
\u201cSir, relax lang po. Titingnan lang natin.\u201d
Umupo si Tatay sa dental chair na parang papasok sa gyera. Yung kamay niya nakahawak sa armrest, parang may lalabanan.
Pagtingin pa lang ng dentist sa ngipin niya, sabi agad,
\u201cAy, kailangan na talaga bunutin ito.\u201d
Biglang napatingin si Tatay sa akin, yung mata niya parang nagsasabing \u201ciligtas mo ako.\u201d
\u201cDoc\u2026\u201d sabi niya, medyo nanginginig,
\u201cMasakit po ba yan?\u201d
Ngumiti si Doc, sanay na siguro sa ganito.
\u201cHindi po, may pampamanhid naman tayo.\u201d
Akala ko okay na. Pero biglang\u2026
\u201cDoc, baka kasi hindi tumalab yung pampamanhid\u2026\u201d
Doon ko na gustong maglaho.
Tapos habang kinukuha ni Doc yung syringe, nakita ni Tatay. Mali yun. Sobrang mali.
Bigla siyang napaupo ng tuwid.
\u201cDoc, teka lang po!\u201d
Nagulat si Doc.
\u201cBakit po?\u201d
\u201cParang\u2026 parang hindi ko kaya\u2026\u201d
At doon na nagsimula ang pinaka-epic na eksena.
Yung tatay kong akala ko matapang,biglang napaiyak. Hindi yung simpleng luha ha. Yung legit na umiiyak na parang batang nawalan ng kendi.
\u201cDoc, baka masakit eh\u2026\u201d sabi niya habang pinupunasan yung luha niya.
Yung dentist, kitang-kita mo yung pagpipigil ng inis. Siguro sa isip niya, \u201cSir, ngipin lang yan, hindi puso ang bubunutin ko.\u201d
Ako naman, gusto ko nang magtago sa ilalim ng dental chair.
Sinubukan pa ni Doc maging kalmado,
\u201cSir, hindi po masakit. Mas masakit po yan kung pababayaan.\u201d
Pero si Tatay, tuloy pa rin.
\u201cSigurado po ba? Promise po?\u201d
Sa sobrang kulit ni Tatay, napabuntong-hininga na si Doc.
\u201cSir\u2026 mas matagal pa po tayo mag-uusap kaysa sa mismong pagbunot.\u201d
Hindi ko na napigilan tumawa, kahit nahihiya na ako.
Sa huli, napapayag din si Tatay. Tinurukan siya ng pampamanhid habang nakapikit, hawak ang kamay ko na parang ako yung sasamahan sa opera.
After ilang minuto, sabi ni Doc,
\u201cOkay na po, bunutin na natin.\u201d
Isang iglap lang\u2014TAPOS.
\u201cOkay na po,\u201d sabi ni Doc.
Biglang napadilat si Tatay.
\u201cHa? Tapos na?\u201d
Tumango si Doc, halatang may konting inis pero nakangiti pa rin.
Tapos si Tatay, biglang napatawa.
\u201cHindi pala masakit\u2026\u201d
Napailing na lang ako.
\u201cSinabi ko na sa\u2019yo eh.\u201d
Paglabas namin ng clinic, proud na proud pa siya,
\u201cAng tapang ko no?\u201d
Tiningnan ko siya.
\u201cTay, umiyak ka.\u201d
Sabi niya,
\u201cEh precaution lang yun.\u201d
Simula noon, tuwing may usapan tungkol sa tapang, lagi kong naaalala yung araw na yun\u2014yung araw na mas natakot pa si Tatay sa ngipin kaysa sa multo.
FROM SENDER<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Dahil sa huling hirit ni Tatay, hindi ko na rin napigilang humagalpak ng tawa habang naglalakad kami sa parking lot. Ang matapang na haligi ng tahanan, na kayang pumatay ng malalaking ipis at kayang makipagsabayan sa kahit anong diskusyon sa barangay, ay tinalo lang pala ng isang maliit na syringe sa loob ng dental clinic.<\/p>\n
\u201cPrecaution, Tay? Halos lumubog na nga ako sa silya kanina sa hiya!\u201d pang-aasar ko sa kanya. \u201cNakita mo ba yung mukha ni Doc? Akala niya siguro may binitay sa loob ng clinic niya sa lakas ng hikbi mo.\u201d<\/p>\n
\u201cSus, ganoon talaga ang mga lalaki, anak,\u201d sagot niya habang bahagyang nakangiwi dahil sa bulak sa bibig niya. \u201cHindi iyon iyak ng takot, iyak iyon ng\u2026 paghahanda sa sakripisyo. At saka, malay mo ba kung mapurol yung gamit ni Doc? Kinailangan ko lang siguraduhin na mag-iingat siya.\u201d<\/p>\n
Nang makasakay kami sa sasakyan, tumingin siya sa rearview mirror at sinuri ang kanyang bungi. Sa kabila ng pamamaga, may bakas ng tagumpay sa mukha niya. \u201cPero seryoso, anak, salamat ha? Kung hindi mo ako pinilit, baka hanggang ngayon ay tinitiis ko pa rin ang sakit niyan.\u201d<\/p>\n
Doon ko napagtanto na kahit nakakatawa at nakakahiya ang eksena kanina, may kakaibang bonding kaming nabuo. Si Tatay, na dati ay laging bida sa kuwento ng katapangan noong bata pa ako, ay ipinakita sa akin na tao lang din siya\u2014natatakot, nasasaktan, at nangangailangan din ng karamay.<\/p>\n
Pag-uwi namin sa bahay, sinalubong kami ni Nanay. \u201cO, kumusta ang bunot? Umiyak ba ang Tatay mo?\u201d<\/p>\n
Tumingin sa akin si Tatay, nanlalaki ang mga mata na parang nagmamakaawa na huwag kong ibulgar ang sikreto niya. Ngumiti ako at inakbayan siya.<\/p>\n
\u201cHindi, Nay. Ang tapang nga eh. Sabi pa ni Doc, ngayon lang siya nakakita ng pasyente na ganoon \u2018ka-emosyonal\u2019 sa pagharap sa takot,\u201d biro ko.<\/p>\n
Nagtinginan kami ni Tatay at sabay na natawa. Kahit na muntik na kaming palayasin ng dentist dahil sa eksena niya, sulit naman ang lahat. Sa huli, natutunan ko na ang katapangan ay hindi ang kawalan ng takot, kundi ang pag-upo sa dental chair at pagpabunot ng ngipin kahit gusto mo nang magpalamon sa lupa sa hiya.<\/p>\n
Kaya Kuya Mid, sa lahat ng mga anak na may \u201cmatapang\u201d na tatay, huwag niyo silang susukuan. Minsan, kailangan lang nila ng konting tulak (at maraming peppermint spray o bulak) para harapin ang kanilang mga munting kinatatakutan.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Hindi ko akalain na darating yung araw na mapapahiya ako\u2026 hindi dahil sa sarili ko,kundi dahil sa tatay ko.Simple lang naman ang plano namin: samahan…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":239,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-238","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/238","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=238"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/238\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":240,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/238\/revisions\/240"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/239"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=238"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=238"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=238"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}