Ang nanay ko ay isang \u201ciron lady\u201d sa mundo ng negosyo, ang tatay ko ay isang tanyag na scientist, at ang nakababata kong kapatid ay isang henyo na sa edad na labing-apat ay nasa \u201cGifted Child Program\u201d na ng unibersidad.<\/p>\n
Kung pagsasamahin ang IQ ng buong pamilya namin, baka makapulupot ito sa mundo nang tatlong beses. Pero heto ako \u2013 ang kaisa-isang anak na babae \u2013 na mabagal ang pick-up at palaging kulelat sa klase.<\/p>\n
Araw-araw akong nabubuhay sa anino ng aking pamilyang \u201celite,\u201d pakiramdam ko ay isa lang akong extra na naligaw sa maling movie set.<\/p>\n
Eksaktong noong na-post sa buong campus ang pangalan ko dahil bagsak ako sa lahat ng subject, at tinitingnan ako ng pamilya ko na parang basura\u2026<\/p>\n
Biglang sumulpot ang totoong tagapagmana ng pamilya.<\/p>\n
Dumating si\u00a0Lara Velez<\/b>\u00a0na suot ang mamahaling Chanel couture, kasama ang isang top-tier na abogado at resulta ng DNA test na buong tapang niyang ibinalibag sa mesa.<\/p>\n
Napakatalino at napakakinang niya, at pinaratangan niya ako na ninakaw ko ang labing-walong taon ng marangyang buhay na para dapat sa kanya.<\/p>\n
Pagkarinig ko noon, agad na bumuhos ang luha ko at hinawakan ko ang kamay niya na parang nakakita ng tagapagligtas:<\/p>\n
\u201cAte! Sa wakas, dumating ka na! Ang napakayamang pamilyang ito, sayong-sayo na! Sa baba ng IQ ko, aminado akong hindi ako nararapat dito. Mag-eempake na ako at lalayas na agad!\u201d<\/p>\n
Tulala ang buong pamilya, pati si Lara ay natigilan.<\/p>\n
Akala niya siguro ay iiyak ako, magmamakaawa, o gagawa ng eksena para manatili.<\/p>\n
Hindi niya alam, labing-walong taon ko na itong hinihintay.<\/p>\n
Ang tinatawag na IQ, sadyang biyaya \u2019yan ng langit.<\/p>\n
Ang nanay ko \u2013 si\u00a0Madam Sofia<\/b>, ang CEO ng Velez Group, na binansagang \u201cBulldozer ng Business World.\u201d Mas mabilis pa siyang magbasa ng financial reports kaysa sa bilis ko magbuklat ng komiks.<\/p>\n
Ang tatay ko \u2013 si\u00a0Dr. Ricardo<\/b>, isang Academician sa National Academy of Science. Ang laman ng utak niya, kung hindi quantum mechanics, sigurado ay black hole theory.<\/p>\n
Ang kapatid ko \u2013 si\u00a0Rico<\/b>, IQ 160. Isang basa lang, kabisado na ang buong libro. Noong nag-aaral pa lang ako ng multiplication table, nagso-solve na siya ng calculus.<\/p>\n
At siyempre, ako \u2013 si\u00a0Isla<\/b>.<\/p>\n
Isang estudyanteng nakakuha ng 20 sa English, 15 sa Math, at dahil sa dami ng bagsak ay pinapa-kick out na sa school \u2013 isang certified \u201cbottom-tier\u201d student.<\/p>\n
Sa sandaling ito, ang aming 500-square meter na sala ay kasing lamig ng freezer.<\/p>\n
\u201cIsla, maipapaliwanag mo ba kung bakit may notice of dismissal ka mula sa school?\u201d<\/p>\n
Inayos ni Madam Sofia ang kanyang gold-rimmed glasses. Ang boses niya ay kalmado pero nakakapangilabot.<\/p>\n
\u201cMom, kasi po\u2026 parang hindi ergonomic ang upuan sa classroom, naapektuhan po ang concentration ko.\u201d<\/p>\n
Nakakuyom ako sa kanto ng sofa, habang hawak pa ang kalahating mansanas na kinakain ko.<\/p>\n
\u201cBlag!\u201d<\/p>\n
Malakas na ibinagsak ni Dr. Ricardo ang science journal sa mesa.<\/p>\n
\u201cAng pamilya Velez ay may tatlong henerasyon ng UP scholars, dalawang henerasyon ng Harvard graduates\u2026 tapos magkakaroon tayo ng ganitong\u2026 inutil na anak?\u201d<\/p>\n
\u201cDad, ang genetic mutation po ay isang scientific phenomenon. Imbes na pagalitan niyo ako, bakit hindi niyo na lang ako gawing research subject?\u201d bulong ko.<\/p>\n
Si Rico na nasa tabi ko, habang mabilis na nagso-solve ng Rubik\u2019s cube, ay ngumisi nang mapait:<\/p>\n
\u201cI-research ka? I-research kung paano naging single-celled organism ang utak mo?\u201d<\/p>\n
Sasagot pa sana ako nang biglang pumasok nang humihingal ang aming mayordomo na si Mang Lito.<\/p>\n
\u201cSir, Ma\u2019am\u2026 may isang babae sa labas. Sinasabi niyang siya raw ang tunay na panganay na anak ng mga Velez\u2026 may kasama po siyang abogado.\u201d<\/p>\n
Bumukas ang pinto.<\/p>\n
Isang babaeng naka-white power suit at may aura ng isang matalinong elite ang pumasok.<\/p>\n
Kamukhang-kamukha siya ni Mommy. Sa talas pa lang ng tingin niya, alam mo nang siya ang tunay na kadugo.<\/p>\n
\u201cMadam Sofia, Dr. Ricardo, narito po ang DNA test result.\u201d<\/p>\n
Ibinato niya ang folder sa mesa nang walang pag-aalinlangan.<\/p>\n
\u201cAko si Lara Velez. Labing-walong taon ang nakalipas, dahil sa pagkakamali ng ospital, napunta ako sa isang ordinaryong pamilya.\u201d<\/p>\n
\u201cAt ang taong nagnakaw ng pwesto ko, tila hindi man lang pinahalagahan ang resources ng pamilya Velez.\u201d<\/p>\n
Lumingon si Lara at tiningnan ako nang may pandidiri.<\/p>\n
\u201cIsla, tama? Ninakaw mo ang buhay ng iba, anong pakiramdam?\u201d<\/p>\n
Nakatitig lang ako sa DNA report, nanginginig ang buong katawan ko.<\/p>\n
Akala ni Lara ay natatakot ako, kaya mas lalo siyang ngumisi nang mapang-insulto.<\/p>\n
\u201cBakit? Hindi mo ba maiwan ang marangyang buhay na ito? Ang mga branded bags at sports cars?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi, hindi sa ganoon.\u201d<\/p>\n
Bigla akong tumayo, sumugod sa harap ni Lara, at hinawakan nang mahigpit ang mga kamay niya.<\/p>\n
\u201cAte! Ate ko! Sa wakas, dumating ka na!\u201d<\/p>\n
Namula ang mga mata ko, garalgal ang boses ko.<\/p>\n
\u201cAlam mo ba kung gaano ko katagal hinintay ang araw na \u2019to?\u201d<\/p>\n
\u201cDali! Ito ang susi ng bahay, ito ang black card ko, ito ang research paper ni Daddy na hindi pa niya natatapos basahin, at ito ang investment plan ni Mommy para sa susunod na quarter!\u201d<\/p>\n
Dinukot ko ang lahat ng gamit ko at isinalaksak sa mga kamay niya.<\/p>\n
\u201cMula ngayon, ikaw na ang prinsesa ng mga Velez. Ikaw na ang bahalang mag-summa cum laude, ikaw na ang magmamana ng korporasyon, at ikaw na ang makipag-tagisan ng talino sa baliw nating kapatid!\u201d<\/p>\n
Natigilan si Lara. Ang mga nakahanda niyang masasakit na salita ay tila nabara sa kanyang lalamunan.<\/p>\n
\u201cAno\u2026 anong drama ito?\u201d tanong niya nang may pagdududa.<\/p>\n
\u201cWalang drama! Totoo \u2019to!\u201d<\/p>\n
Pinunasan ko ang luha ko at lumingon kay Mommy.<\/p>\n
\u201cMom! Narito na ang tagapagligtas natin! Dali, kunin niyo ang birth certificate ko, burahin niyo ang pangalan ko at ipalit niyo si Ate Lara!\u201d<\/p>\n
\u201cAng yaman-yamang pamilyang ito, kahit sino pwedeng tumira rito, pero sa IQ ko, hindi ko deserve huminga ng aircon dito!\u201d<\/p>\n
Binalot ng nakakabinging katahimikan ang sala.<\/p>\n
Kumislap ang salamin ni Madam Sofia sa talas ng tingin.<\/p>\n
Ang noo ni Dr. Ricardo ay kumunot na parang nilantang dahon.<\/p>\n
At ang Rubik\u2019s cube sa kamay ni Rico\u2026<\/p>\n
\u201cCrack!\u201d<\/p>\n
Nadurog ito.<\/p>\n
Matalino talaga si Lara, mabilis siyang nakabawi.<\/p>\n
Tinabig niya ang kamay ko, inayos ang kanyang kwelyo, at tumingin nang seryoso sa aking mga magulang.<\/p>\n
\u201cKung malinaw na po ang lahat, gusto ko nang lumipat dito ngayong araw.\u201d<\/p>\n
\u201cAt ang impostorang ito, ayon sa batas, dapat na siyang bumalik kung saan siya nararapat.\u201d<\/p>\n
Itinuro niya ako nang may halong poot.<\/p>\n
\u201cAng mga tunay na magulang niya ay mga ordinaryong empleyado lang, nakatira sa isang lumang apartment na may sukat na kwarenta square meters.\u201d<\/p>\n
\u201cIsla, iyon ang totoong tadhana mo.\u201d<\/p>\n
Pagkarinig ko noon, kuminang ang mga mata ko.<\/p>\n
40 square meters?<\/p>\n
Lumang apartment?<\/p>\n
Pamilya ng mga ordinaryong tao?<\/p>\n
Ibig sabihin\u2026 mula ngayon, hindi na ako kailangang gisingin ng kapatid ko tuwing alas-kwatro ng umaga para magsaulo ng German vocabulary?<\/p>\n
Hindi ko na kailangang makinig sa mga lecture ni Daddy tungkol sa quantum entanglement habang kumakain ng hapunan?<\/p>\n
Hindi ko na kailangang pilitin ni Mommy na pumunta sa mga charity gala, tapos mapapahiya lang dahil hindi ko mabasa ang menu na nakasulat sa French?<\/p>\n
\u201cAte Lara, sigurado ka bang ang tunay kong mga magulang ay hindi nag-aaral ng calculus?\u201d tanong ko nang may pag-asa.<\/p>\n
Tiningnan ako ni Lara na parang tumitingin sa isang tanga.<\/p>\n
\u201cHindi man lang nila alam kung ano ang calculus. Masaya ka na?\u201d<\/p>\n
\u201cMasaya! Sobrang saya!\u201d<\/p>\n
Gusto ko nang mag-disco sa tuwa.<\/p>\n
\u201cMom, Dad, narinig niyo \u2019yun? Sa wakas, mabubuhay na ako bilang normal na tao!\u201d<\/p>\n
Huminga nang malalim si Madam Sofia, bakas ang galit sa kanyang mukha.<\/p>\n
\u201cIsla, ganoon mo ba talaga kagustong umalis?\u201d<\/p>\n
\u201cMom, hindi sa gusto ko, kailangan ko lang ibigay ang pwesto kay Ate Lara!\u201d sabi ko nang may paninindigan.<\/p>\n
\u201cTingnan niyo si Ate Lara. Ang aura niya, ang talas ng tingin\u2026 kitang-kita na siya \u2019yung tipo ng tao na kayang humawak ng bilyon-bilyong kontrata sa isang araw.\u201d<\/p>\n
\u201cEh, ako? Ang alam ko lang ay manood ng\u00a0Cocomelon<\/i>\u00a0at cartoons. Pag nanatili ako rito, mahihila ko lang pababa ang average IQ ng pamilya Velez. Masasira ang feng shui niyo!\u201d<\/p>\n
Nanginig ang kamay ni Dr. Ricardo sa galit.<\/p>\n
\u201cKalokohan! Kahit hindi ka namin kadugo, labing-walong taon ka naming inalagaan! Kahit aso nga, kinakapitan ng damdamin!\u201d<\/p>\n
\u201cDad, ang aso po marunong magbantay ng bahay. Ako po, tatlong beses nang nawala ang susi ng bahay natin sa loob ng isang buwan. Mas malala pa po ako sa aso!\u201d<\/p>\n
Tiningnan ko siya nang buong katapatan.<\/p>\n
Umupo si Lara sa sofa nang may pagka-elegante.<\/p>\n
\u201cDr. Ricardo, ang damdamin ay napag-aaralan, pero ang genes ay hindi napapalitan.\u201d<\/p>\n
\u201cTatlong beses akong nanalo ng Gold Medal sa National Math Olympiad, marunong ng apat na lengguwahe, at kasalukuyang naghihintay ng admission sa Harvard.\u201d<\/p>\n
\u201cSa tingin ko, ako ang anak na nararapat para sa pamilyang ito.\u201d<\/p>\n
Tiningnan niya ako nang mapang-uyam.<\/p>\n
\u201cIsla, bukod sa pagkain, ano pa bang alam mong gawin?\u201d<\/p>\n
Nag-isip ako nang malalim.<\/p>\n
\u201cAlam ko ring matulog.\u201d<\/p>\n
\u201cAh, tsaka kaya kong uminom ng isang litrong milk tea nang hindi dighay nang dighay.\u201d<\/p>\n
Nandidiring tumingin si Lara.<\/p>\n
\u201cNapakababaw.\u201d<\/p>\n
Binalingan niya si Rico.<\/p>\n
\u201cIkaw si Rico, tama? Nabalitaan kong henyo ka. Tamang-tama, marami akong academic topics na gustong i-discuss sa\u2019yo.\u201d<\/p>\n
Hindi siya pinansin ni Rico. Nakatitig lang ang kapatid ko sa akin.<\/p>\n
\u201cIsla, sigurado ka na ba talaga?\u201d<\/p>\n
\u201cSiguradong-sigurado! Kahit sino pang humarang sa akin, lalabanan ko!\u201d<\/p>\n
Agad akong pumanhik sa taas. Wala pang sampung minuto, bumaba na ako bitbit ang isang lumang sako.<\/p>\n
Laman nito ang lahat ng paborito kong komiks at chichirya.<\/p>\n
Branded bags? Haute couture gowns? Alahas?<\/p>\n
Hindi ko kailangan \u2019yan!<\/p>\n
Lahat \u2019yan ay tanikala! Isang kahihiyan! Isang ebidensya ng pang-aapi ng mga elite sa katulad ko!<\/p>\n
\u201cDad, Mom, babay! Ate Lara, good luck sa pagmamana ng yaman. Sana sa susunod na taon, maipasok mo na ang Velez Group sa Stock Exchange!\u201d<\/p>\n
Kumaway ako nang walang halong pagsisisi.<\/p>\n
Bago ako lumabas, hindi ko kinalimutang paalalahanan si Lara:<\/p>\n
\u201cNga pala Ate, si Rico ay mainit ang ulo kapag bagong gising. Kapag binuhusan ka niya ng malamig na tubig bukas ng alas-sais ng umaga, huwag kang tatawag ng pulis. Paraan niya lang \u2019yun para \u2018i-activate\u2019 ang brain cells mo.\u201d<\/p>\n
Biglang namutla ang mukha ni Lara.<\/p>\n
Buong ningning akong lumabas ng mansyon.<\/p>\n
Ang hangin sa labas\u2026 napakatamis!<\/p>\n
Hindi pa ako nakakalayo sa gate ng mansyon nang marinig ko ang sigaw ni Mommy mula sa loob.<\/p>\n
\u201cIsla! Bumalik ka rito! Hindi pa tayo tapos!\u201d<\/p>\n
Pero sa halip na huminto, mas binilisan ko pa ang takbo. Sa utak ko, para akong isang bilanggo na sa wakas ay nakalaya sa isang \u201chigh-security intellectual prison.\u201d<\/p>\n
Nakarating ako sa address na ibinigay ni Lara. Isang lumang apartment sa Tondo. Pagpasok ko pa lang, amoy tuyo at sinangag na \u2013 ang amoy ng kalayaan!<\/p>\n
\u201cSino ka?\u201d tanong ng isang lalaki na nakasuot ng kupasing sando, habang nagkakamot ng tyan at nanonood ng balita.<\/p>\n
\u201cTay? Ako po \u2019to, ang nawawala niyo pong anak na hindi marunong mag-calculus!\u201d<\/p>\n
Nabitawan ni Tatay ang remote. Si Nanay naman, na galing sa kusina, ay muntik nang mabitawan ang hawak na sandok.<\/p>\n
\u201cIsla? Ikaw ba talaga \u2019yan?\u201d<\/p>\n
Niyakap ko sila nang mahigpit. Walang usapang business, walang quantum mechanics, tanging tanong lang kung \u201ckumain ka na ba?\u201d Ito ang langit!<\/p>\n
Samantala, sa mansyon ng mga Velez, nagsisimula na ang kalbaryo ni Lara.<\/p>\n
Kinaumagahan, ganap na alas-sais, narinig ang isang matinis na tili mula sa kwarto ni Lara.<\/p>\n
\u201cANONG GINAGAWA MO?!\u201d<\/p>\n
Si Rico, bitbit ang isang timba ng yelo at tubig, ay nakatayo sa tapat ng kama ni Lara. Ang kanyang mukha ay kasing lamig ng tubig na ibinuhos niya.<\/p>\n
\u201cSabi ni Isla, kailangan mong i-activate ang brain cells mo. Masyado kang mabagal magising, baka bumagsak ang stocks natin sa New York,\u201d sabi ni Rico sabay balibag ng isang makapal na libro sa dibdib ni Lara. \u201cBasahin mo \u2019yan. I-summarize mo sa loob ng sampung minuto. In English, French, at Mandarin.\u201d<\/p>\n
\u201cPero\u2026 bagong gising pa lang ako!\u201d pagmamakaawa ni Lara, habang nanginginig sa lamig.<\/p>\n
\u201cSa pamilyang ito, ang tulog ay para lang sa mga mahihina,\u201d malamig na sagot ni Madam Sofia na pumasok sa kwarto, suot na ang kanyang office suit. \u201cLara, bakit hindi mo pa nasasagot ang email ng mga investors mula sa London? At ang sabi mo, math gold medalist ka, bakit mali ang computation mo sa tax deduction ng kumpanya?\u201d<\/p>\n
Si Lara, na akala ay magiging senyorita, ay naging isang \u201cacademic slave.\u201d Walang katapusang review, walang katapusang meeting, at bawal ang pagkakamali.<\/p>\n
Pagkalipas ng isang linggo, sumabog na ang tensyon.<\/p>\n
Nag-organisa si Madam Sofia ng isang malaking party para ipakilala si Lara sa buong high society ng Pilipinas. Lahat ng mga bilyonaryo at politiko ay naroon.<\/p>\n
\u201cIto ang tunay kong anak, si Lara,\u201d pagmamalaki ni Madam Sofia.<\/p>\n
Ngunit sa kalagitnaan ng gabi, isa-isang lumapit ang mga bisita para magtanong tungkol sa physics, macroeconomics, at international law. Si Lara, na akala niya ay sapat na ang kanyang talino, ay unti-unting pinagpapawisan.<\/p>\n
Hindi lang pala talino ang kailangan sa pamilya Velez \u2013 kailangan mo ng \u201cinhuman endurance.\u201d<\/p>\n
Biglang bumukas ang pinto ng ballroom.<\/p>\n
Pumasok si Rico, hila-hila ako. Nakasuot lang ako ng simpleng t-shirt at maong, at may hawak pa akong plastik ng isaw.<\/p>\n
\u201cBakit mo siya dinala rito?!\u201d galit na tanong ni Lara, na mukhang haggard na sa dami ng tanong ng mga bisita.<\/p>\n
Tumingin si Rico kay Mommy at Daddy. \u201cMom, Dad. Pag-isipan niyo. Mula nang umalis si Isla, wala na tayong taga-balanse. Ang bahay natin ay naging isang higanteng calculator. Wala nang tawa, wala nang saya, puro na lang tayo numero.\u201d<\/p>\n
Lumapit si Rico sa akin at kinuha ang isaw. Kinain niya ito sa harap ng mga elite.<\/p>\n
\u201cLara,\u201d sabi ko habang nakangiti. \u201cKamusta ang buhay bilyonaryo? Masarap bang hindi matulog para lang mabilang ang pera na hindi mo naman pwedeng gastusin dahil wala kang oras?\u201d<\/p>\n
Napaiyak si Lara. \u201cAyoko na! Gusto ko nang bumalik sa Tondo! Mas gusto ko pang magtinda ng kwek-kwek kaysa mag-solve ng algorithm ni Rico!\u201d<\/p>\n
Lumapit si Madam Sofia, kinuha ang isaw mula kay Rico, at tinikman ito. Nanlaki ang kanyang mga mata.<\/p>\n
\u201cIsla\u2026 ano ito? Bakit mas masarap ito kaysa sa caviar?\u201d<\/p>\n
\u201c\u2019Yan ang tinatawag na \u2018street food,\u2019 Mom. Isang scientific discovery na hindi niyo nahanap sa laboratoryo niyo,\u201d biro ko.<\/p>\n
Natahimik ang buong ballroom. Sa unang pagkakataon, nakita kong ngumiti si Dr. Ricardo.<\/p>\n
\u201cSiguro\u2026 kailangan nating i-research ang chemical composition ng isaw na ito,\u201d sabi ni Dad.<\/p>\n
Hinarap ko si Lara. \u201cAte, gusto mo ba talagang magpalit? Dahil miss na miss na ni Nanay at Tatay ang luto mong adobo.\u201d<\/p>\n
Lumuhod si Lara sa harap ko. \u201cPlease, Isla! Kunin mo na ulit ang korona mo! Ayoko nang maging henyo! Gusto ko na lang maging normal!\u201d<\/p>\n
Ngumisi ako. \u201cSige, pero sa isang kondisyon.\u201d<\/p>\n
\u201cAno? Kahit ano!\u201d<\/p>\n
\u201cSa susunod na party, bawal ang calculus. Karaoke lang tayo hanggang madaling araw!\u201d<\/p>\n
Doon ko napagtanto, na sa pamilyang puro henyo, ang pagiging \u201cnormal\u201d ang pinakamalaking rebelde sa lahat.<\/p>\n
Nagkagulo ang lahat sa ballroom. Ang mga bilyonaryong akala mo ay estatwa sa pormalidad ay nagsimulang magbulungan nang makita si Madam Sofia na kumakain ng isaw at si Dr. Ricardo na sinusuri ang baso ng sago\u2019t gulaman na dala ko.<\/p>\n
\u201cIsla,\u201d seryosong sabi ni Mommy habang pinupunasan ang gilid ng labi. \u201cHindi ka pwedeng umalis nang tuluyan. Ang kumpanya\u2026 kailangan ng puso, hindi lang utak.\u201d<\/p>\n
\u201cAt ang laboratoryo ko,\u201d hirit ni Daddy, \u201cay masyadong tahimik. Wala nang nagpapasabog ng mga test tube dahil sa maling timpla. Boring.\u201d<\/p>\n
Tumingin ako kay Lara na kanina pa hikbi nang hikbi sa tabi ng piano. Mukhang tunay na siyang sumusuko sa \u201chigh-stakes lifestyle\u201d ng mga Velez.<\/p>\n
\u201cGanito ang deal,\u201d sabi ko habang nakapamewang. \u201cSi Lara ang magpapatakbo ng kumpanya at sasagot sa mga quiz ni Rico. Siya ang utak. Pero ako\u2026\u201d ngumiti ako nang malapad, \u201cako ang magtuturo sa inyo kung paano mabuhay.\u201d<\/p>\n
Pagkalipas ng isang buwan.<\/p>\n
Sa mansyon ng mga Velez, wala na ang nakabibinging katahimikan. Sa halip, maririnig ang malakas na boses ni Andrew E. mula sa isang giant karaoke machine sa sala.<\/p>\n
Si Dr. Ricardo, na dating puro quantum physics ang iniisip, ay abala ngayon sa pag-aaral ng \u201cperfect ratio\u201d ng suka at bawang para sa kanyang bagong hobby: ang paggawa ng homemade chicharon.<\/p>\n
Si Madam Sofia? Nakasuot siya ng daster \u2013 oo, daster na galing sa Divisoria \u2013 habang nagdidilig ng mga halaman sa garden. Sabi niya, mas relax daw ang utak niya kaysa nung nakasuot siya ng masikip na Chanel suit.<\/p>\n
Si Rico naman ay hindi na masyadong \u201crobot.\u201d Kahit henyo pa rin siya, natuto na siyang mag-ML (Mobile Legends) at paminsan-minsan ay nagmumura kapag \u201ctalon\u201d ang kampi. Ako ang nagturo sa kanya nun.<\/p>\n
At si Lara? Nanatili siya sa mansyon bilang CEO in training. Tuwing Sabado, sabay kaming pumupunta sa Tondo para bisitahin ang mga tunay niyang magulang. Doon, kumakain kami ng balut at nagtatawanan. Hindi na siya nanginginig sa takot kapag tinatanong tungkol sa calculus, dahil alam niyang sa dulo ng araw, may pamilya siyang tatanggap sa kanya kahit magkamali siya.<\/p>\n
Isang gabi, habang nakatambay kaming lahat sa pool area at nag-iihaw ng liempo, lumapit sa akin si Rico.<\/p>\n
\u201cAte Isla,\u201d sabi niya habang inaayos ang salamin niya. \u201cNa-calculate ko na.\u201d<\/p>\n
\u201cAng ano na naman? Stocks? GDP ng Pilipinas?\u201d tanong ko habang nilalantakan ang kanin sa dahon ng saging.<\/p>\n
\u201cHindi,\u201d sagot niya sabay ngiti \u2013 isang tunay na ngiti. \u201cNa-calculate ko na ang formula ng kaligayahan.\u201d<\/p>\n
\u201cO, ano daw?\u201d<\/p>\n
\u201cHappiness equals\u2026 balance of IQ and Isaw.\u201d<\/p>\n
Nagtawanan kaming lahat. Sa mundong ito na puno ng mga taong gustong maging pinakamatalino, pinakamayaman, at pinakasikat, napagtanto ko na ang pinaka-henyong move pala ay ang piliin ang maging masaya.<\/p>\n
Minsan, kailangan mo munang \u201cbumagsak\u201d sa paningin ng iba, para mahanap mo ang lugar kung saan ka talaga \u201cpasa.\u201d<\/p>\n
At ako si Isla Velez \u2013 ang kaisa-isang \u201cdropout\u201d na nagpabagsak sa pader ng mga henyo, gamit lang ang isang sako ng komiks at pusong hindi marunong sumuko.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ang nanay ko ay isang \u201ciron lady\u201d sa mundo ng negosyo, ang tatay ko ay isang tanyag na scientist, at ang nakababata kong kapatid ay…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":278,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-277","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/277","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=277"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/277\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":279,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/277\/revisions\/279"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/278"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=277"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=277"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=277"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}