{"id":381,"date":"2026-06-16T07:14:08","date_gmt":"2026-06-16T07:14:08","guid":{"rendered":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=381"},"modified":"2026-06-16T07:14:08","modified_gmt":"2026-06-16T07:14:08","slug":"bahagi-3-ang-unang-gabi-na-walang-tumatawag-sa-akin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/viralvideos168.video\/?p=381","title":{"rendered":"Bahagi 3: Ang Unang Gabi na Walang Tumatawag sa Akin"},"content":{"rendered":"

Bahagi 3: Ang Unang Gabi na Walang Tumatawag sa Akin<\/strong><\/h2>\n

Noong gabing iyon, natulog ako sa maliit na kuwartong inupahan ko malapit sa Katipunan.<\/p>\n

Makitid ang kama.<\/p>\n

Maingay ang electric fan.<\/p>\n

May tagas ang gripo sa banyo.<\/p>\n

Sa labas, rinig ko ang tricycle, aso, at mga estudyanteng dumadaan habang nagtatawanan.<\/p>\n

Pero sa unang pagkakataon matapos ang tatlong taon, nakahinga ako.<\/p>\n

Walang tumatawag ng tubig.<\/p>\n

Walang naghahampas ng tasa sa bedside table.<\/p>\n

Walang sumisigaw na ang lugaw ay malamig.<\/p>\n

Walang nagsasabing malas ako dahil anak na babae lang ang naibigay ko sa pamilya nila.<\/p>\n

Humiga ako, nakatingin sa kisame.<\/p>\n

Doon ko lang naramdaman kung gaano pala ako kapagod.<\/p>\n

Hindi lang katawan.<\/p>\n

Kaluluwa.<\/p>\n

Tatlong taon akong nagising bago sumikat ang araw.<\/p>\n

Tatlong taon kong kabisado ang tunog ng paghinga ni Mama Felisa.<\/p>\n

Alam ko kung kailan totoong sumasakit ang ulo niya.<\/p>\n

Alam ko kung kailan nagpapanggap siya para may tumakbo sa kuwarto.<\/p>\n

Alam ko kung kailan niya sinasadyang ihulog ang baso, at kung kailan nanginginig talaga ang kamay niya.<\/p>\n

Noong una, kinakaawaan ko siya.<\/p>\n

Sinasabi ko sa sarili ko, may sakit siya kaya ganoon.<\/p>\n

Matanda na siya.<\/p>\n

Takot siya.<\/p>\n

Galit siya sa katawan niyang hindi na sumusunod sa kanya.<\/p>\n

Pero kalaunan, naintindihan ko ang mas masakit na totoo.<\/p>\n

Ang sakit ay paliwanag.<\/p>\n

Hindi lisensya.<\/p>\n

Hindi porke nasasaktan ang isang tao, may karapatan na siyang sirain ang buhay ng iba.<\/p>\n

Ilang beses niya akong pinahiya sa harap ng kapitbahay.<\/p>\n

Minsan, inilabas niya ang wheelchair niya hanggang gate habang nasa banyo ako.<\/p>\n

Paglabas ko, naroon na ang dalawang kapitbahay.<\/p>\n

Umiiyak siya.<\/p>\n

\u201cSarado ako rito buong araw. Hindi ako pinapakain.\u201d<\/p>\n

Nang ipakita ko ang plato niyang kalahati pa ang laman, ang sabi lang ng kapitbahay:<\/p>\n

\u201cPagpasensyahan mo na. Matanda na.\u201d<\/p>\n

Matanda na.<\/p>\n

May sakit.<\/p>\n

Nanay siya.<\/p>\n

Paulit-ulit na mga salitang ginawang kandado sa bibig ko.<\/p>\n

Si Ramon naman, laging pareho ang sagot.<\/p>\n

\u201cTiisin mo na lang.\u201d<\/p>\n

Kapag pinagsasabihan ako ni Mama dahil hindi ako nagkaanak ng lalaki:<\/p>\n

\u201cTiisin mo na lang.\u201d<\/p>\n

Kapag umutang si Joel at hindi nagbayad:<\/p>\n

\u201cTiisin mo na lang.\u201d<\/p>\n

Kapag iniwan ni Maricar ang anak niya sa amin ng ilang araw nang walang paalam:<\/p>\n

\u201cTiisin mo na lang.\u201d<\/p>\n

Kapag gusto kong bumalik sa trabaho:<\/p>\n

\u201cTiisin mo muna. Pamilya ito.\u201d<\/p>\n

Pero sa pamilya nila, hindi ako naging pamilya.<\/p>\n

Ako ang taga-tiis.<\/p>\n

Ako ang taga-salo.<\/p>\n

Ako ang taong kailangan laging umintindi.<\/p>\n

Anim na buwan bago ang araw ng handaan, pinadalhan ako ni Lia ng link ng graduate program sa UP.<\/p>\n

\u201cMa,\u201d sabi niya sa chat, \u201cmagaling ka sa caregiving. Pero ayokong maging kulungan mo ang pagiging magaling mo.\u201d<\/p>\n

Natawa ako noon.<\/p>\n

\u201cAno naman ang gagawin ng matanda mong nanay sa UP?\u201d<\/p>\n

Sumagot siya:<\/p>\n

\u201cMag-aaral. Magsisimula ulit.\u201d<\/p>\n

Hindi ako agad naniwala.<\/p>\n

Apatnapu\u2019t anim na ako.<\/p>\n

Matagal na akong hindi nagsusulat ng essay.<\/p>\n

Matagal na akong hindi pumapasok sa classroom.<\/p>\n

Takot ako na matawa ang mga bata sa akin.<\/p>\n

Pero gabi-gabi, matapos makatulog si Mama Felisa, binubuksan ko ang lumang laptop ni Lia.<\/p>\n

Nagbabasa ako.<\/p>\n

Nagsusulat.<\/p>\n

Nagbubura.<\/p>\n

Umiiyak.<\/p>\n

Nagsusulat ulit.<\/p>\n

Sa application essay ko, isinulat ko ang tungkol sa isang babaeng nag-alaga sa biyenan niya nang tatlong taon, hanggang matutunan niyang ang pag-aalaga ay hindi dapat nangangahulugang pagkawala ng sariling buhay.<\/p>\n

Nang dumating ang email na pasado ako, umupo ako sa kusina.<\/p>\n

Hindi ako sumigaw.<\/p>\n

Hindi ako tumalon.<\/p>\n

Umiyak lang ako nang tahimik habang kumukulo ang sinabawang gulay sa kalan.<\/p>\n

Dahil iyon ang unang pintong bumukas para sa akin na hindi kailangan ng permiso ni Ramon.<\/p>\n

Plano kong umalis nang maayos.<\/p>\n

Plano kong maghanap ng caregiver para sa unang buwan.<\/p>\n

Plano kong bayaran ang agency gamit ang natitira kong ipon.<\/p>\n

Plano kong kausapin si Mama Felisa nang mahinahon.<\/p>\n

\u201cMama, hindi ko kayo iiwan nang walang sasalo. Pero kailangan ko na ring mabuhay.\u201d<\/p>\n

Hindi niya ako hinayaang umalis nang may dignidad.<\/p>\n

Kaya kinuha ko na lang ang dignidad ko nang walang paalam.<\/p>\n

Bandang alas-nuwebe ng gabi, kumatok si Lia.<\/p>\n

May dala siyang dalawang rice meal mula sa convenience store.<\/p>\n

Pagbukas ko ng pinto, niyakap niya ako nang mahigpit.<\/p>\n

Hindi niya tinanong kung okay ako.<\/p>\n

Alam niyang hindi.<\/p>\n

Ang sinabi niya lang:<\/p>\n

\u201cSa wakas, Ma.\u201d<\/p>\n

Doon ako tuluyang umiyak.<\/p>\n

Parang batang matagal nang gustong umuwi.<\/p>\n

Hinaplos niya ang likod ko.<\/p>\n

\u201cHuwag ka nang babalik doon.\u201d<\/p>\n

Tumango ako.<\/p>\n

\u201cHindi na.\u201d<\/p>\n

Pero hindi pa tapos ang lahat.<\/p>\n

Tatlong araw matapos akong umalis, pinatawag ako sa barangay.<\/p>\n

Ayon kay Ramon, kailangan daw pag-usapan ang \u201cpagnanakaw ko ng pera ni Mama\u201d at ang \u201cpagpapabaya ko sa gamot niya.\u201d<\/p>\n

Akala nila, doon nila ako tuluyang ibabaon.<\/p>\n

Hindi nila alam, may isang bagay sa kusina na mas matiyaga pa sa akin.<\/p>\n

Tahimik lang iyon.<\/p>\n

Pero nakita nito ang lahat.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bahagi 3: Ang Unang Gabi na Walang Tumatawag sa Akin Noong gabing iyon, natulog ako sa maliit na kuwartong inupahan ko malapit sa Katipunan. Makitid ang kama. Maingay ang electric… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":382,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-381","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/381","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=381"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/381\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":383,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/381\/revisions\/383"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/382"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=381"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=381"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=381"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}