Matapos kaming sabay na m\/a\/d\/u\/k\/o\/t kasama si\u00a0Tanya<\/b>, gaya ng inaasahan ko, si Tanya ang pinili ni\u00a0Vincent<\/b>.<\/p>\n
Tahimik ko lang siyang pinanood habang kalong si Tanya sa kanyang mga braso, tila isang mamahaling kayamanan na nawala ng maraming taon at muling nahanap. Nilagpasan niya lang ako at unti-unting lumayo.<\/p>\n
Ang mga huling salitang iniwan niya sa mga d\/u\/m\/u\/k\/o\/t ay kasing lamig ng yelo:<\/p>\n
\u201cAng babaeng \u2018yan? Gawin niyo ang gusto niyo sa kanya.\u201d<\/p>\n
Ngunit sa sandaling iyon, wala na akong naramdamang kahit anong pait sa aking puso.<\/p>\n
Dahil pagkatapos niyon, n\/a\/m\/a\/t\/a\/y ako sa isang malakas na pagsabog.<\/p>\n
Bago ako pumikit, ang tanging nasa isip ko ay\u2026 sana ay makabalik ako sa edad na labing-pito. Sana noong gabing iyon, hindi ko na lang nakilala si Vincent.<\/p>\n
At ngayon, nalaman ko\u2026 talagang binigyan ako ng tadhana ng pagkakataong mabuhay muli sa taong iyon.<\/p>\n
1.<\/b><\/p>\n
Napakabilis ng p\/a\/g\/s\/a\/b\/o\/g.<\/p>\n
Ilang sandali matapos buhatin ni Vincent si Tanya paalis, niyanig ang abandonadong bodega ng isang malakas na tunog. Halos wala akong naramdamang sakit, at ang huling hiling ko lang ay:<\/p>\n
Sana makabalik ako sa gabi noong labing-pito pa ako.<\/i><\/p>\n
Kung noong gabing iyon, matapos ang klase, ay hindi ako nagmadali at dumaan sa madilim na eskinita, hindi ko sana nakita si Vincent na nakahandusay sa sarili niyang dugo, m\/a\/s\/a\/m\/a ang t\/a\/g\/a, at naghihingalong humihingi ng tulong.<\/p>\n
Kung hindi ko siya tinulungan dahil sa awa, hindi sana n\/a\/m\/a\/t\/a\/y ang mga magulang ko sa isang aksidente habang nagmamadaling pumunta sa ospital para sunduin ako.<\/p>\n
Kung hindi n\/a\/m\/a\/t\/a\/y ang mga magulang ko, hindi sana ako kukunin ng mga magulang ni Vincent dahil sa labis na pagkakautang na loob.<\/p>\n
At ako\u2026 hindi sana ako nakatali sa isang masakit na relasyon sa kanya sa buong buhay ko.<\/p>\n
Nagsisisi ako hanggang sa kaibuturan ng aking puso.<\/p>\n
Bakit ba ako dumaan sa eskinita na iyon?<\/p>\n
Ang mga alaala ay bumalik na parang pelikulang pinatatakbo pabalik. Gusto ko lang magising at malaman na ang lahat ay isang masamang panaginip lang. Na ako pa rin si\u00a0Kayla<\/b>\u00a0na labing-pito, hindi pa nakikilala si Vincent, at hindi pa nawawala ang lahat.<\/p>\n
Kumirot ang puso ko. Noong una, akala ko ay dahil sa pagsabog.<\/p>\n
Hanggang sa may maramdaman akong kamay na humawak sa akin, at narinig ang nag-aalalang boses ng isang babae:<\/p>\n
\u201cKayla, anong nangyari sa iyo?\u201d<\/p>\n
Nag-angat ako ng tingin at natigilan.<\/p>\n
Ang katabi ko ay si\u00a0Liza<\/b> \u2014 ang seatmate ko noong high school.<\/p>\n
Nanlaki ang mga mata ko. Ang silid-aralan sa harap ko ay pamilyar ngunit parang matagal ko nang hindi nakikita. Sa tabi ng pisara, may nakapaskil na papel na malinaw na nagsasabing:<\/p>\n
\u201c105 araw na lang bago ang College Entrance Exam.\u201d<\/p>\n
Ang numerong iyon ay parang gumising sa aking diwa.<\/p>\n
Ngayong gabi.<\/p>\n
Ngayong gabi na iyon.<\/p>\n
Dahil ang daan sa harap ng paaralan ay sarado dahil sa repair, kailangan naming umikot nang malayo. Kaya pagkatapos ng klase, pinili kong dumaan sa likurang pinto, sa maliit na eskinita para mas mabilis.<\/p>\n
At doon, makikita ko si Vincent na duguan.<\/p>\n
Biglang bumalik sa isip ko ang malupit na sinabi niya sa mga d\/u\/m\/u\/k\/o\/t, ang nakakalokong ngiti ni Tanya, at ang p\/a\/g\/s\/a\/b\/o\/g sa bodega.<\/p>\n
Hindi ko man lang naipakita ang totoong kulay ni Tanya bago ako p\/i\/n\/a\/t\/a\/y.<\/p>\n
Ang galit ay bumara sa aking lalamunan. Nang maramdaman ko ang sakit ng aking mga kuko sa aking palad, doon ko lang napagtanto na totoo ang lahat.<\/p>\n
Dahil sa pananahimik ko, lalong nag-alala si Liza at winagayway ang kamay sa harap ko:<\/p>\n
\u201cKayla, hindi ka ba nakatulog kagabi? Ang putla mo ngayon.\u201d<\/p>\n
Bigla kong hinawakan ang kamay niya.<\/p>\n
Ang init ng kanyang palad ay tila nagpakalma sa mabilis na tibok ng aking puso.<\/p>\n
Totoong nabuhay ako muli.<\/p>\n
Bumalik ako sa edad na labing-pito.<\/p>\n
Paos ang boses kong nagtanong:<\/p>\n
\u201cAnong oras na?\u201d<\/p>\n
Tumingin si Liza sa kanyang relo.<\/p>\n
\u201cAlas-nuwebe.\u201d<\/p>\n
Ibig sabihin, may kalahating oras pa bago matapos ang klase.<\/p>\n
Binitawan ko ang kamay niya, tinignan ang kalahati pa lang na Physics test sa mesa, at dahan-dahang hinawakan ang ballpen.<\/p>\n
Karamihan sa mga napag-aralan ko noon ay nakalimutan ko na. Sa nakaraang buhay ko, dahil sa gulat sa pagkamatay ng aking mga magulang, bumagsak ang aking mga grado at sa isang hindi gaanong sikat na unibersidad lang ako nakapasok.<\/p>\n
Ngunit ang hitsura ng aking mga magulang na duguan sa ospital ay malinaw pa rin sa aking isipan. Napahigpit ang hawak ko sa ballpen.<\/p>\n
Humarap ako kay Liza at pilit na ngumiti:<\/p>\n
\u201cHindi lang maganda ang tulog ko kagabi. Kailangan ko nang matulog nang maaga mamaya, baka m\/a\/m\/a\/t\/a\/y ako sa puyat.\u201d<\/p>\n
Tumingin si Liza sa kanyang sariling papel at nagreklamo:<\/p>\n
\u201cKung ang isang matalinong tulad mo ay nahihirapan, paano na kaming mga hindi gaanong matalino?\u201d<\/p>\n
Hindi ako sumagot.<\/p>\n
Wala na ako sa mood mag-aral, nagpanggap na lang akong abala habang hinihintay ang bawat segundo ng pagtunog ng bell.<\/p>\n
Sa wakas, tumunog na ito.<\/p>\n
Ang unang ginawa ko ay tawagan ang aking mga magulang at sabihing huwag na akong sunduin.<\/p>\n
Nagsinungaling ako na sasabay ako sa kaibigan, at sinabing gusto ko ng barbecue malapit sa bahay namin, kaya pakiusap na bumili sila para sa akin.<\/p>\n
Nang matapos ang klase, hindi ako pumunta sa likurang pinto.<\/p>\n
Mas pinili kong umikot nang malayo sa daang may mga harang.<\/p>\n
Sa buhay na ito, ayaw ko nang magkaroon ng anumang koneksyon kay Vincent.<\/p>\n
2.<\/b><\/p>\n
Sinasadya kong iwasan ang eskinita na iyon.<\/p>\n
Kung m\/a\/m\/a\/t\/a\/y man o mabubuhay si Vincent, wala na akong pakialam.<\/p>\n
Ang tanging gusto ko ay makauwi agad at makitang ligtas ang aking mga magulang.<\/p>\n
Nang bumukas ang pinto ng bahay at nakita ko ang aking ina sa kusina, biglang uminit ang aking mga mata.<\/p>\n
Tumakbo ako at niyakap siya nang mahigpit.<\/p>\n
Ganoon pa rin si Nanay gaya ng nasa alaala ko. Hinahaplos ang ulo ko habang tumatawa:<\/p>\n
\u201cMalaki ka na pero parang bata ka pa ring yumakap?\u201d<\/p>\n
Malambing niyang tinanong kung nahihirapan ba ako sa pag-aaral.<\/p>\n
Pagkatapos akong payuhan, pinapunta na niya ako para kumain ng barbecue.<\/p>\n
Ang aking tatay naman ay nakaupo sa tabi, nagbibirong aagawan ako ng pagkain:<\/p>\n
\u201cAba, kung nahuli ka pa nang konti, ubos na sana ito sa akin.\u201d<\/p>\n
Lumapit ako at niyakap ang kanyang leeg, isinandal ang mukha sa kanyang balikat, at nanginginig ang boses na sinabi:<\/p>\n
\u201cTay, balang araw, bibigyan ko kayo ng magandang buhay ni Nanay.\u201d<\/p>\n
Pagkatapos noon, umupo ako sa tabi niya at kinuha ang paborito kong isaw at kumain nang marami.<\/p>\n
Natawa si Tatay, tinapik ang ulo ko at kumuha ng juice para sa akin.<\/p>\n
Nang makapasok ako sa aking kuwarto, doon na ako naiyak nang tuluyan.<\/p>\n
Nang makita ko silang ligtas, doon lang nawala ang takot na nararamdam ko mula pa sa paaralan.<\/p>\n
Hindi ako dumaan sa eskinita.<\/p>\n
Hindi ko iniligtas si Vincent.<\/p>\n
Hindi rin ako pupunta sa ospital.<\/p>\n
Hindi magmamadaling pumunta ang mga magulang ko, at hindi sila maaaksidente.<\/p>\n
Sa buhay na ito, kasama ko pa sila.<\/p>\n
Kinabukasan sa paaralan, pagpasok ko pa lang ay nakita ko na ang mga kaklase kong nagbubulungan.<\/p>\n
Lumapit agad si Liza at bumulong:<\/p>\n
\u201cKayla, narinig mo ba? \u2018Yung transferee, n\/a\/s\/a\/k\/s\/a\/k daw sa likod ng school kagabi!\u201d<\/p>\n
Naririnig ko rin ang pangalan ni Vincent mula sa iba.<\/p>\n
Biglang bumalik sa isip ko ang imahe niya noong nakaraang buhay: nakahandusay sa dugo, maputla ang mukha, at humihingi ng tulong.<\/p>\n
Noon, nang malaman niyang n\/a\/m\/a\/t\/a\/y ang mga magulang ko dahil sa kanya, nakaramdam siya ng matinding pagsisisi.<\/p>\n
Sa mga unang taon, noong parang wala akong buhay, mabuti naman ang trato niya sa akin. Inaalagaan niya ako sa lahat ng bagay.<\/p>\n
Ngunit kalaunan, nagbago ang lahat.<\/p>\n
Dahil kay Tanya.<\/p>\n
Naalala ko noong nagpuyat ako para tapusin ang isang proyekto para lang makauwi nang maaga at isorpresa siya sa kanyang kaarawan.<\/p>\n
Pero sa labas ng pintuan, narinig ko siyang lasing na sumisigaw sa kanyang mga kaibigan:<\/p>\n
\u201cSa loob ng maraming taon, hindi ba sapat ang ginagawa ko para kay Kayla? Ang nangyari sa mga magulang niya noon, hindi naman lahat ay kasalanan ko. Marami na akong nagawa para sa kanya\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cBinigay ko lang ang resulta ng proyekto kay Tanya. Kailangan iyon ni Tanya para sa promotion niya, samantalang si Kayla ay hindi naman kailangan iyon. Bakit kailangang mag-iskandalo siya sa akin?\u201d<\/p>\n
\u201cNagpunta pa siya sa probinsya para magtampo. Akala ba niya hindi tatakbo ang kumpanya nang wala siya?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi lang ang proyekto, pati ang posisyon ng Project Manager ay ibibigay ko rin kay Tanya. Gusto kong iparamdam kay Kayla kung sino talaga ang may kapangyarihan dito.\u201d<\/p>\n
Hindi ko na matandaan kung paano ako nakaalis doon.<\/p>\n
Ang mamahaling regalo na pinaghirapan kong bilhin para sa kanya ay itinapon ko sa basurahan.<\/p>\n
Tumayo ako mag-isa sa tabing-ilog sa gitna ng lamig buong gabi.<\/p>\n
Dapat noon pa lang ay naintindihan ko na, ang malaking utang na loob ay minsan nagiging malaking galit.<\/p>\n
Sa totoo lang, hindi ko isinisisi sa kanya ang pagkamatay ng aking mga magulang.<\/p>\n
Ang sinisisi ko ay ang aking sarili.<\/p>\n
Sinisisi ko ang sarili ko dahil hindi ko naipaliwanag nang maayos sa telepono noong gabing iyon.<\/p>\n
Nasabi ko lang na nasa ospital ako bago namatay ang phone ko dahil lowbat. Paghiram ko ng phone para tumawag ulit, wala nang sumasagot.<\/p>\n
At pagkatapos noon, ang nakita ko ay ang pinakamasakit na tanawin sa buhay ko.<\/p>\n
Nakaligtas si Vincent.<\/p>\n
Habang ako naman, sa ospital ding iyon, ay nakita ang mga magulang kong w\/a\/l\/a n\/a\/n\/g b\/u\/h\/a\/y.<\/p>\n
Matapos kong marinig ang mga sinabi niya sa party na iyon, agad akong nag-resign.<\/p>\n
At mula noon, nagsimula ang aking pagsisisi.<\/p>\n
Pagsisisi kung bakit ko pa siya iniligtas.<\/p>\n
Isang linggo na ang lumipas. Sinubukan kong ituon ang lahat ng atensyon ko sa pag-aaral. Tuwing dadaan ako sa riles ng tren o sa gilid ng eskinita, binibilisan ko ang lakad. Iniisip ko na sa wakas, malaya na ako.<\/p>\n
Ngunit isang gabi, habang naglalakad ako pauwi galing sa library, hinarang ako ng tatlong lalaking nakasuot ng itim. Ang mga mukhang ito\u2026 kilala ko sila. Sila ang mga tauhan ng kumpetensya ng pamilya ni Vincent sa nakaraan kong buhay.<\/p>\n
\u201cIkaw si Kayla, \u2018di ba? Ang balita namin, ikaw ang huling nakakita kay Vincent sa eskinita noong isang gabi,\u201d sabi ng lalaking may malaking t\/a\/t\/a\/o sa leeg.<\/p>\n
Nanlamig ang buo kong katawan.\u00a0Paano? Hindi ko naman siya tinulungan!<\/i><\/p>\n
\u201cHindi ko alam ang sinasabi niyo,\u201d sagot ko habang pilit na pinatatatag ang boses. \u201cWala akong nakita.\u201d<\/p>\n
\u201cHuwag kang magsinungaling, bata. May nakakita sa iyo na dumaan malapit doon. At ngayon, nawawala si Vincent. Kung hindi mo ituturo kung nasaan siya, ikaw ang papalit sa kanya.\u201d<\/p>\n
Biglang may pumaradang itim na sasakyan. Bumukas ang pinto at linuwa nito ang isang pamilyar na pigura. Si\u00a0Vincent<\/b>. Pero hindi siya ang sugatang lalaki na nakita ko sa eskinita. Nakasuot siya ng mamahaling suit, may benda sa braso, at ang kanyang mga mata ay kasing talim ng s\/a\/k\/s\/a\/k.<\/p>\n
\u201cBitawan niyo siya,\u201d utos ni Vincent. Ang boses niya ay nagpadala ng panginginig sa aking gulugod.<\/p>\n
Ang mga lalaki ay napaatras, tila takot sa presensya niya. Lumapit si Vincent sa akin, bawat hakbang niya ay parang tunog ng kabaong na ipinapako.<\/p>\n
\u201cKayla,\u201d tawag niya sa pangalan ko. Hinawakan niya ang aking baba at pilit na itinaas ang aking tingin. \u201cAkala ko ba matalino ka? Bakit hindi mo ako tinulungan noong gabing iyon?\u201d<\/p>\n
Tumitig ako sa kanya, walang bakas ng takot, tanging purong poot. \u201cBakit kita tutulungan? Sino ka ba sa akala mo?\u201d<\/p>\n
Tumawa siya nang mapait, isang tunog na walang bahid ng saya. \u201cInteresante. Sa loob ng tatlong araw na nakahandusay ako doon, ang tanging nasa isip ko lang ay ang mukha ng babaeng dumaan at tiningnan lang ako na parang isang dumi sa kalsada. Ikaw \u2018yun, \u2018di ba?\u201d<\/p>\n
Biglang dumaan si\u00a0Tanya<\/b>\u00a0sa gilid niya, nakakapit sa braso ni Vincent. \u201cVincent, hayaan mo na siya. Isang hamak na estudyante lang naman \u2018yan.\u201d<\/p>\n
Tiningnan ko si Tanya. Ang babaeng naging sanhi ng p\/a\/g\/s\/a\/b\/o\/g na p\/u\/m\/a\/t\/a\/y sa akin. Ang galit na itinago ko ay biglang sumabog.<\/p>\n
\u201cVincent, kung gusto mo ng tapat na sagot, heto: Sa paningin ko, mas mabuting m\/a\/m\/a\/t\/a\/y ka na lang sa eskinitang iyon kaysa mabuhay para manira ng buhay ng iba,\u201d bulyaw ko.<\/p>\n
Nagdilim ang mukha ni Vincent. Hinawakan niya nang mas mahigpit ang braso ko, halos m\/a\/b\/a\/l\/i ang buto ko. \u201cGusto mong m\/a\/m\/a\/t\/a\/y ako? Sayang, Kayla. Dahil ngayong buhay na ako, sisiguraduhin kong hindi ka makakaalis sa tabi ko. Kahit anong takbo mo, akin ka.\u201d<\/p>\n
Sa sandaling iyon, narinig ko ang pamilyar na tunog mula sa malayo. Isang sirena ng p\/o\/l\/i\/s.<\/p>\n
\u201cTakbo!\u201d sigaw ng isa sa mga tauhan.<\/p>\n
Sa gitna ng gulo, itinulak ko si Vincent nang buong lakas. Ngunit bago ako makalayo, bumunot ng b\/a\/r\/i\/l ang isa sa mga tauhan at itinutok ito sa akin.<\/p>\n
\u201cKung hindi siya makuha, w\/a\/l\/a\/n\/g makakakuha sa kanya!\u201d<\/p>\n
Bang!<\/i><\/p>\n
Isang putok ang bumasag sa katahimikan ng gabi. Pumikit ako, handa na sa sakit. Ngunit ang narinig ko ay ang hiyaw ni Tanya at ang pagbagsak ng isang mabigat na katawan sa semento.<\/p>\n
Idinilat ko ang aking mga mata. Si Vincent\u2026 nakaharang siya sa harap ko, d\/u\/d\/u\/g\/o ang balikat. Tumingin siya sa akin, may pilit na ngiti sa labi.<\/p>\n
\u201cNgayon\u2026 may utang na loob ka na sa akin, Kayla. Hindi mo na ako matatakasan.\u201d<\/p>\n
Nanginig ang buong pagkatao ko. Hindi ito ang plano ko. Ang layunin ko ay iligtas ang mga magulang ko, hindi ang muling mabitag sa m\/a\/n\/i\/p\/u\/l\/a\/t\/i\/v\/e na pag-ibig ni Vincent.<\/p>\n
Ang tadhana ay tila nakikipaglaro sa akin. Kahit anong iwas ko, ang d\/u\/m\/u\/d\/u\/g\/o\/n\/g tadhana namin ay pilit kaming pinaglalapit sa isang mas madugong paraan.<\/p>\n
Nanatili akong nakatayo, tinitingnan ang d\/u\/m\/u\/d\/u\/g\/o\/n\/g balikat ni Vincent. Sa nakaraang buhay ko, iiyak ako at magsusumamo sa mga doktor na iligtas siya. Pero ngayon? Ramdam ko lang ang lamig sa aking mga ugat.<\/p>\n
\u201cVincent,\u201d bulong ko habang lumalapit sa kanya, sapat na para siya lang ang makarinig. \u201cIniligtas mo ako? O iniligtas mo ang pag-aari mo?\u201d<\/p>\n
Nanlaki ang kanyang mga mata sa gulat. Sa gitna ng sakit, pilit siyang ngumiti. \u201cAno ang pinagsasabi mo, Kayla? Utang mo sa akin ang buhay mo ngayon.\u201d<\/p>\n
Lumingon ako kay Tanya na nanginginig sa takot sa gilid. Alam ko ang susunod na mangyayari. Sa nakaraang buhay, si Tanya ang nag-utos sa p\/a\/g\/s\/a\/b\/o\/g dahil sa selos. Ngayon, gagawin ko ang hindi ko nagawa noon.<\/p>\n
\u201cTanya,\u201d tawag ko sa kanya. \u201cAlam kong ikaw ang nag-utos sa tauhan na iyon na b\/u\/m\/a\/r\/i\/l. Gusto mo akong m\/a\/m\/a\/t\/a\/y dahil natatakot kang mas mahalaga ako kay Vincent kaysa sa iyo.\u201d<\/p>\n
Napaatras si Tanya, namumutla. \u201cH-hindi! Nagsisinungaling siya, Vincent!\u201d<\/p>\n
Tiningnan ko si Vincent. \u201cAyan ang babaeng pinili mo noon, at pinipili mo pa rin ngayon. Magkasama kayo sa d\/u\/m\/u\/d\/u\/g\/o\/n\/g mundong ito. Pero ako? Tapos na ako sa inyo.\u201d<\/p>\n
Tumalikod ako at naglakad paalis habang dumarating ang mga pulis at ambulansya. Hindi ko na nilingon ang pagsigaw ni Vincent sa pangalan ko.<\/p>\n
Lumipas ang tatlong buwan.<\/p>\n
Hindi na bumalik si Vincent sa paaralan. Balita ko ay ipinadala siya ng kanyang pamilya sa ibang bansa para magpagaling at umiwas sa gulo ng batas na kinasangkutan ni Tanya. Si Tanya naman ay tuluyang n\/a\/t\/a\/l\/s\/i\/k sa paaralan at nahaharap sa mga kaso.<\/p>\n
Dumating ang araw ng College Entrance Exam. Maaga akong nagising, hindi dahil sa kaba, kundi dahil sa pananabik.<\/p>\n
Paglabas ko ng kuwarto, naamoy ko ang paborito kong almusal na niluluto ni Nanay. Nakita ko si Tatay na nagbabasa ng dyaryo habang humihigop ng kape.<\/p>\n
\u201cAnak, galingan mo sa exam ha? Huwag kang magpapakapagod,\u201d sabi ni Tatay habang nakangiti.<\/p>\n
Lumapit ako at hinalikan sila sa pisngi. Ito ang tagumpay na hinahanap ko. Hindi ang pag-ibig ng isang m\/a\/n\/i\/p\/u\/l\/a\/t\/i\/v\/e na tao, kundi ang kaligtasan ng mga taong tunay na nagmamahal sa akin.<\/p>\n
Habang naglalakad ako patungo sa paaralan, dumaan ako sa tapat ng eskinita. Maliwanag na ang sikat ng araw doon. Wala na ang amoy ng d\/u\/g\/o, wala na ang bakas ng l\/u\/m\/a\/n\/g s\/a\/k\/i\/t.<\/p>\n
Kinuha ko ang aking cellphone at binura ang huling mensahe mula sa isang hindi kilalang numero na alam kong kay Vincent:\u00a0\u201cHahanapin kita.\u201d<\/i><\/p>\n
Pinindot ko ang\u00a0Delete<\/b>.<\/p>\n
Sa buhay na ito, hindi ako ang biktima. Hindi ako ang t\/a\/p\/a\/g\/l\/i\/g\/t\/a\/s ng sinuman. Ako si Kayla, at hawak ko ang sarili kong tadhana.<\/p>\n
Huminga ako nang malalim, ngumiti sa langit, at tuluyang pumasok sa loob ng paaralan para harapin ang aking kinabukasan. Ang m\/a\/s\/a\/m\/a\/n\/g p\/a\/n\/a\/g\/i\/n\/i\/p ay tapos na.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Matapos kaming sabay na m\/a\/d\/u\/k\/o\/t kasama si\u00a0Tanya, gaya ng inaasahan ko, si Tanya ang pinili ni\u00a0Vincent. Tahimik ko lang siyang pinanood habang kalong si Tanya…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":506,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-505","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/505","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=505"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/505\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":507,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/505\/revisions\/507"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/506"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=505"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=505"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=505"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}