Sa tuwing nag-uuwi si **Gabriel Santiago** ng isang batang babae sa bahay para sa kanyang mga kalokohan, may isa pa siyang laging isinasama\u2014isang lalaking estudyante sa kolehiyo na ipinapakilala sa akin.<\/p>\n
Palagi niyang sinasabi iyon na parang napakakaraniwang bagay lamang.<\/p>\n
\u201cKailangan ko ng kaligayahan sa labas ng bahay. Sigurado akong may mga pangangailangan ka rin.\u201d<\/p>\n
\u201cLahat tayo may gusto sa buhay. Wala tayong utang na loob sa isa\u2019t isa.\u201d<\/p>\n
Ilang taon kong narinig ang mga salitang iyon.<\/p>\n
Hanggang sa huling pagkakataon.<\/p>\n
Sa araw na iyon, tuluyan nang napuno ang salop.<\/p>\n
Muli na namang may dinalang estudyante si Gabriel.<\/p>\n
Tumayo siya sa harap ko, kalmado at mahinahon.<\/p>\n
\u201cHindi ko na ito maitatago.\u201d<\/p>\n
\u201cBuntis si Camille.\u201d<\/p>\n
\u201cKailangan niyang magkaroon ng legal na katayuan bago isilang ang bata.\u201d<\/p>\n
\u201cMaghiwalay muna tayo.\u201d<\/p>\n
\u201cAt habang hindi pa tayo muling nagkakabalikan, puwede mong subukang makasama ang batang ito. Hindi ako makikialam.\u201d<\/p>\n
Pagkasabi niya noon, may tumawa agad sa likod ko.<\/p>\n
\u201cKuya Gabriel, hindi ba ito ang babaeng minsan mong pinaghirapang ligawan nang sobra para mapangasawa?\u201d<\/p>\n
\u201cNapakalawak naman yata ng pang-unawa mo ngayon.\u201d<\/p>\n
May sumingit din.<\/p>\n
\u201cTama nga.\u201d<\/p>\n
\u201cDinala mo ang lalaki rito pero wala ka man lang bilin?\u201d<\/p>\n
\u201cHalimbawa\u2026 bawal lapitan ang asawa mo?\u201d<\/p>\n
Kalmadong nagsindi ng sigarilyo si Gabriel.<\/p>\n
Saglit na kumislap ang apoy.<\/p>\n
Unti-unting kumalat ang usok sa hangin.<\/p>\n
\u201cHindi ko gusto ang pagtataksil.\u201d<\/p>\n
Pagkatapos ay ngumiti siya nang bahagya.<\/p>\n
\u201cAlam naman ng lahat na may matinding prinsipyo si **Danica Reyes** pagdating sa pag-ibig.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi niya kailanman papansinin ang mga lalaking ito.\u201d<\/p>\n
Agad na napuno ng tawanan ang sala.<\/p>\n
\u201cKilalang-kilala talaga ni Kuya Gabriel ang asawa niya.\u201d<\/p>\n
\u201cKung hindi niya tatanggapin ang lalaking dinala mo, kasalanan na niya iyon.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi ka puwedeng sisihin.\u201d<\/p>\n
\u201cNapakagaling mong maglaro.\u201d<\/p>\n
Sa paningin ng lahat, pareho lang ang magiging wakas nito gaya ng dati.<\/p>\n
Bibigyan ko ng pera ang estudyante.<\/p>\n
Pagkatapos ay papaalisin.<\/p>\n
Ngunit sa pagkakataong ito, dahan-dahan akong nagtaas ng ulo.<\/p>\n
At bahagyang ngumiti.<\/p>\n
\u201cSige.\u201d<\/p>\n
\u201cSusundin ko ang gusto mo.\u201d<\/p>\n
\u2026<\/p>\n
Biglang natigilan si Gabriel.<\/p>\n
Naging mabigat ang hangin sa buong sala.<\/p>\n
Pagkaraan ng ilang segundo, si Aling Rosa ang unang nakabawi.<\/p>\n
\u201cDanica\u2026 ano ang sinabi mo?\u201d<\/p>\n
Ibinalik ko ang telepono sa mesa.<\/p>\n
Sumulyap ako kay Gabriel bago tumingin sa estudyante.<\/p>\n
\u201cSabi ko, pumapayag ako.\u201d<\/p>\n
Pinagmasdan ko siya mula ulo hanggang paa.<\/p>\n
\u201cGwapo naman talaga siya.\u201d<\/p>\n
Kaagad na narinig ang sabay-sabay na paghinga ng pagkagulat.<\/p>\n
\u201cHindi nga?\u201d<\/p>\n
\u201cPumayag talaga si Ate Danica?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi niya palalayasin?\u201d<\/p>\n
\u201cKuya Gabriel, narinig mo ba iyon?\u201d<\/p>\n
Nanatiling kalmado si Gabriel.<\/p>\n
Ngunit si Camille ay kitang-kitang kinakabahan.<\/p>\n
Mas lalo niyang hinawakan ang braso ng lalaki.<\/p>\n
\u201cKuya Gabriel, dapat matuwa ka nga. Mukhang tanggap na niya.\u201d<\/p>\n
Hindi sumagot si Gabriel.<\/p>\n
Pinatay niya ang sigarilyo sa ashtray.<\/p>\n
Pagkatapos ay lumapit sa estudyante.<\/p>\n
Marahang tinapik ang balikat nito.<\/p>\n
\u201cAlagaan mo siya.\u201d<\/p>\n
Pagkasabi noon, niyakap niya si Camille at sabay silang umakyat sa ikalawang palapag.<\/p>\n
Tahimik kong binawi ang tingin ko.<\/p>\n
At tumingin sa estudyanteng tila hindi pa rin makapaniwala.<\/p>\n
Namumula ang kanyang mga tainga.<\/p>\n
\u201cNakatira ka ba sa dormitoryo?\u201d<\/p>\n
Bahagya siyang napalunok.<\/p>\n
\u201cOpo\u2026 puwede po kahit saan.\u201d<\/p>\n
\u201cKung ganoon, dito ka na muna.\u201d<\/p>\n
Pagkasabi ko, tumalikod ako at naglakad papunta sa pasilyo.<\/p>\n
Kaagad namang nagsimula ang bulungan sa likuran ko.<\/p>\n
\u201cHindi ako makapaniwala.\u201d<\/p>\n
\u201cSa lahat ng pagkakataon dati, pinalalayas niya ang mga dinala rito.\u201d<\/p>\n
\u201cHuwag kayong mag-alala.\u201d<\/p>\n
\u201cMagtiwala kayo kay Kuya Gabriel.\u201d<\/p>\n
\u201cPalagi namang ganoon ang nangyayari.\u201d<\/p>\n
\u201cNaalala ninyo iyong atleta noong nakaraan?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi man lang binigyan ng pera.\u201d<\/p>\n
\u201cDiretsong pinalabas ng mga guwardiya.\u201d<\/p>\n
\u201cPakiramdam ko nagpapanggap lang siya para inisin si Gabriel.\u201d<\/p>\n
Patuloy lang akong naglakad.<\/p>\n
Parang maliliit na karayom ang bawat salita.<\/p>\n
Hindi sapat para saktan nang matindi.<\/p>\n
Ngunit sapat para unti-unting sumakal.<\/p>\n
Hindi sila nagkakamali.<\/p>\n
Dati, ganoon nga ako.<\/p>\n
Mataas ang tingin sa sarili.<\/p>\n
Matigas ang prinsipyo.<\/p>\n
At sobra akong naniwala sa ideya ng katapatan.<\/p>\n
Akala ko, kapag nanatili akong tapat at malinis sa pag-ibig, may maililigtas pa sa isang relasyong matagal nang wasak.<\/p>\n
Sa tuwing may dinadalang lalaki si Gabriel sa harap ko, pareho lang ang ginagawa ko.<\/p>\n
Binibigyan ko sila ng pera.<\/p>\n
At pinapaalis.<\/p>\n
Akala ko noon, panalo ako.<\/p>\n
Hindi bababa sa sirang pagsasamang iyon, ako pa rin ang may dignidad.<\/p>\n
Ngunit ano ang napala ko?<\/p>\n
Buntis pa rin si Camille.<\/p>\n
At ang mga taong minsan kong pinanghahawakan ay matagal nang nawala.<\/p>\n
Pagdating namin sa silid sa ikalawang palapag, binuksan ko ang pinto.<\/p>\n
\u201cNarito na tayo.\u201d<\/p>\n
Pagkatapos ay sumandal ako sa hamba ng pinto at tumingin sa binata.<\/p>\n
Ang pangalan niya ay **Marco Villareal**.<\/p>\n
Isang metro at walumpu\u2019t lima ang taas.<\/p>\n
Valedictorian sa kanilang probinsya.<\/p>\n
Champion sa mga debate sa unibersidad.<\/p>\n
Direktang tinanggap sa graduate studies.<\/p>\n
Paulit-ulit na scholar ng gobyerno.<\/p>\n
Mukhang malaki talaga ang ginastos ni Gabriel sa pagkakataong ito.<\/p>\n
Hindi na siya gaya ng mga lalaking dati niyang kinukuha kung saan-saan.<\/p>\n
\u201cTinatanggap mo ba ito dahil sa pera?\u201d<\/p>\n
tanong ko.<\/p>\n
Tumango si Marco.<\/p>\n
Walang pag-aalinlangan.<\/p>\n
Walang paliwanag.<\/p>\n
Kung ako ang dating Danica, malamang ay tatawa lang ako nang mapanghusga.<\/p>\n
At sasabihin:<\/p>\n
\u201cMagkano ba ang kailangan mo? Kunin mo at umalis ka.\u201d<\/p>\n
Ngunit ngayon, iba na.<\/p>\n
\u201cKung may kailangan ka, sabihin mo lang kay Aling Nena.\u201d<\/p>\n
Pagkasabi ko noon, pumasok ako sa loob.<\/p>\n
Tahimik naman siyang sumunod.<\/p>\n
\u201cAte\u2026 Marco po ang pangalan ko.\u201d<\/p>\n
\u201cAlam ko.\u201d<\/p>\n
Hindi ako lumingon.<\/p>\n
\u201cNasabi na ni Gabriel.\u201d<\/p>\n
Lumabas ako sa balkonahe.<\/p>\n
Hindi ko siya tinawag.<\/p>\n
At hindi rin siya nang-abala.<\/p>\n
Habang unti-unting natatapos ang salu-salo sa ibaba, tahimik kong pinanood ang mga bisitang isa-isang umaalis.<\/p>\n
Hindi ko na maalala kung ilang beses nila akong ginawang katatawanan.<\/p>\n
Nang bumalik ako sa silid, napahinto ang tingin ko sa dokumentong nasa tabi ng kama.<\/p>\n
Mga papeles ng diborsyo.<\/p>\n
Tatlong taon kong piniling magbulag-bulagan.<\/p>\n
Dahil sa isang pangyayaring minsang naglayo sa amin.<\/p>\n
May mga sugat siyang hindi maipaliwanag.<\/p>\n
May mga lihim din akong hindi masabi.<\/p>\n
Ngunit ang lahat ng utang sa nakaraan ay may panahon ng pagsingil.<\/p>\n
Noong una, isa lang ang hiling ko.<\/p>\n
Huwag siyang mag-uuwi ng ibang babae.<\/p>\n
Kalaunan, umatras ako.<\/p>\n
Huwag lang siyang magkaroon ng anak sa iba.<\/p>\n
Habang umaatras ako, lalo naman siyang sumusulong.<\/p>\n
Hanggang sa araw na ito.<\/p>\n
Pagod na pagod na kaming pareho.<\/p>\n
At wala nang saysay ang pagpipigil.<\/p>\n
Kinuha ko ang panulat.<\/p>\n
At mahinahong nilagdaan ang aking pangalan sa mga papeles.<\/p>\n
Sa mismong sandaling iyon\u2014<\/p>\n
bumukas ang pinto ng banyo.<\/p>\n
Lumabas si Marco.<\/p>\n
Basa pa ang kanyang buhok.<\/p>\n
At ang mga patak ng tubig ay dahan-dahang bumabagsak mula sa kanyang mga hibla ng buhok\u2026<\/p>\n
\u2026
\nIpagpapatuloy.<\/p>\n
Ito ang kapana-panabik, madamdamin, at makapigil-hiningang wakas ng iyong kuwento:<\/p>\n
Napatigil si Marco nang makita ang hawak kong panulat at ang dokumentong may pirma ko na sa ibabaw ng kama. Agad niyang kinuha ang tuwalya para patuyuin ang kanyang buhok, ngunit ang kanyang mga mata\u2014mga matang matatalas na sumasalamin sa kanyang pagiging kampeon sa debate\u2014ay nanatiling nakatitig sa akin. Walang bakas ng takot o hiya sa kanya, iba sa lahat ng mga lalaking dinala ni Gabriel noon.<\/p>\n
\u201cTapos ka na po ba, Ate Danica?\u201d mahina ngunit baritono niyang tanong.<\/p>\n
\u201cTapos na ako, Marco. Sa lahat ng bagay,\u201d sagot ko habang maingat kong itinutupi ang mga papeles ng diborsyo at isinusubo sa isang brown envelope. Tumingin ako sa kanya nang diretso. \u201cAlam kong matalino ka. Alam kong hindi ka basta-basta magpapagamit kay Gabriel bilang panakot sa akin kung pera lang ang dahilan. Magkano ang ibinayad niya sa \u2018yo?\u201d<\/p>\n
Isang tipid na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Marco. Ibinaba niya ang tuwalya at humakbang papalapit sa akin. \u201c\u20b1500,000 po, para sa operasyon ng puso ng kapatid ko. Pero mali po kayo, Ate. Hindi ako napilitan. Pangarap ko talagang makapasok sa bahay na ito.\u201d<\/p>\n
Napakunot ang noo ko. bago ko pa man maitanong kung ano ang ibig niyang sabihin, dahan-dahang binuksan ni Marco ang kanyang dalang backpack. Inilabas niya ang isang lumang kuwaderno mula sa unibersidad\u2014isang kuwadernong pamilyar na pamilyar sa akin dahil ako ang nagmamay-ari niyon pitong taon na ang nakalipas noong ako ay nagtuturo pa bilang isang substitute professor. Sa loob nito ay may nakasingit na lumang litrato naming dalawa, noong siya ay isang payat at mahirap na estudyante na tinulungan kong makakuha ng scholarship.<\/p>\n
\u201cLabindalawang taon akong nagsumikap para maabot ang antas na ito, para lang maging karapat-dapat na tumayo sa tabi mo,\u201d bulong ni Marco, ang kanyang boses ay puno ng emosyon na matagal niyang kinimkim. \u201cAlam ko ang lahat ng ginagawa ni Gabriel sa \u2018yo. Alam ko kung paano ka niya sinisira. Kaya nang maghanap siya ng lalaking gagamitin para saktan ka, ako ang boluntaryong nagprisinta. Hindi para maging kasangkapan niya, kundi para maging daan ng paglaya mo.\u201d<\/p>\n
Parang tumigil ang tibok ng puso ko. Ang akala kong patibong ni Gabriel ay ang mismong kamay pala na sasagip sa akin mula sa impiyernong ito.<\/p>\n
Kinabukasan, bumaba kami ni Marco sa sala kung saan nag-aalmusal si Gabriel at ang pamilya nito kasama si Camille. Nakangiti si Gabriel, kampante na naman na nagtagumpay ang kanyang laro at magmamakaawa ako sa kanya.<\/p>\n
\u201cO, kamusta ang gabi, Danica? Mukhang masaya ang naging pag-uusap ninyo ng bago mong\u2026 kaibigan?\u201d mayabang na bati ni Gabriel, sabay hithit ng kanyang sigarilyo.<\/p>\n
Inilapag ko ang brown envelope sa harap ng kanyang plato. \u201cNilagdaan ko na, Gabriel. Ang diborsyo at ang paghahati ng ari-arian. Pero bago ako umalis, gusto kong basahin mo muna ito.\u201d<\/p>\n
Ibinaba ni Marco ang isa pang makapal na file sa tabi ng envelope. Pagkabukas ni Gabriel, agad na naitapon nito ang hawak na tinidor. Ang laman ng dokumento ay ang buong audit report ng kumpanyang pinamamahalaan ni Gabriel\u2014ang kumpanyang nakapangalan sa akin at sa pamilya ko, na palihim niyang binubulsa ang pondo para isustento sa mga luho niya at ni Camille. Dahil sa katalinuhan ni Marco sa batas at pananaliksik, nakuha niya ang lahat ng mga nakatagong bank transfers at pekeng pirma na ginawa ni Gabriel sa loob ng tatlong taon.<\/p>\n
\u201cPaano\u2026 paano mo nakuha ito?!\u201d Sigaw ni Gabriel, namumula ang mukha sa galit habang nakatitig kay Marco.<\/p>\n
\u201cSimple lang, Kuya Gabriel,\u201d malamig na sumagot si Marco, habang inaayos ang kanyang salamin. \u201cGinamit mo ang pera mo para bilhin ang oras ko, pero nakalimutan mong bilang isang scholar ng batas, mas alam ko kung paano ka pananagutin sa mga krimen mo. Ang lahat ng ebidensyang ito ay nasa opisina na ng prosekutor. Bukas na bukas, haharapin mo ang kasong\u00a0Plunder<\/i>\u00a0at\u00a0Grand Theft<\/i>.\u201d<\/p>\n
Umiyak at nagwala si Camille, habang si Gabriel naman ay tuluyang nanghina sa kanyang upuan, napagtanto na ang lalaking dinala niya para sirain ang kanyang asawa ang siya palang wawasak sa kanyang buong buhay.<\/p>\n
Tinalikuran ko ang mansyon, hawak ang aking maleta, habang si Marco ay nakatayo sa tabi ko, hawak ang payong upang isilong ako sa init ng umaga. Ang matagal na gabi ng aking pagtitiis ay opisyal nang natapos. Habang naglalakad kami papalayo, naramdaman ko ang tunay na kahulugan ng katapatan\u2014hindi ang pananatili sa isang taong sumisira sa \u2018yo, kundi ang pagbibigay ng pagkakataon sa iyong sarili na mahalin ng isang taong handang itaya ang lahat para lamang makita kang muling ngumiti.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Sa tuwing nag-uuwi si **Gabriel Santiago** ng isang batang babae sa bahay para sa kanyang mga kalokohan, may isa pa siyang laging isinasama\u2014isang lalaking estudyante sa kolehiyo na ipinapakilala sa… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":579,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-578","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/578","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=578"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/578\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":580,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/578\/revisions\/580"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/579"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=578"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=578"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=578"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}