Pinindot ko ang play.<\/p>\n
At sa unang frame pa lang ng video, nakita ko si Nico\u2026<\/p>\n
nakaluhod sa harap ni Tricia Lim.<\/p>\n
PARTE2<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/av.weeknews247.com\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/cats-337-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n
Nakaluhod si Nico sa harap ni Tricia Lim.<\/p>\n
Pero hindi iyon proposal.<\/p>\n
Hindi iyon eksenang puno ng pag-ibig.<\/p>\n
Nasa loob sila ng isang private room, halatang kuha ilang taon na ang nakaraan. Mas bata pa si Nico. Mas maikli ang buhok. Mas mayabang ang ngiti.<\/p>\n
Si Tricia, nakaupo sa isang velvet chair, naka-cross ang paa, parang reyna na nag-uutos sa alipin.<\/p>\n
Narinig ko ang boses niya.<\/p>\n
\u201cGusto kong maramdaman ni Mara Dela Cruz kung paano maging tanga.\u201d<\/p>\n
\u201cKailangan niyang maniwala na may isang taong mamahalin siya kahit wala siyang halaga.\u201d<\/p>\n
Tumawa ang mga lalaki sa likod ng camera.<\/p>\n
Pagkatapos, narinig ko si Nico.<\/p>\n
\u201cGaano katagal?\u201d<\/p>\n
\u201cTatlong buwan,\u201d sagot ni Tricia. \u201cPag na-in love na siya, iwan mo. Sa harap ng marami kung kaya.\u201d<\/p>\n
Nico laughed.<\/p>\n
\u201cTatlong buwan lang? Madali iyon.\u201d<\/p>\n
Tumayo siya at kumuha ng baso.<\/p>\n
\u201cPero kung gusto mong talagang masira siya\u2026\u201d<\/p>\n
Huminto ang hininga ko.<\/p>\n
\u201c\u2026huwag tatlong buwan.\u201d<\/p>\n
Tumingin siya kay Tricia.<\/p>\n
\u201cPahabain natin. Mas maniniwala siya kapag matagal.\u201d<\/p>\n
\u201cKahit gaano katagal?\u201d tanong ni Tricia.<\/p>\n
Ngumisi si Nico.<\/p>\n
\u201cKahit limang taon.\u201d<\/p>\n
Nabitawan ko ang phone.<\/p>\n
Tumama iyon sa sahig pero hindi nabasag.<\/p>\n
Ako ang nabasag.<\/p>\n
Umupo ako sa malamig na tiles ng kusina. Sa paligid ko, basag na mangkok, itlog na natapon, kanin na hindi na naluto, at ang amoy ng bawang na unti-unting nasusunog sa kawali.<\/p>\n
Limang taon.<\/p>\n
Hindi pala siya basta napasama sa laro.<\/p>\n
Siya ang nagpalalim nito.<\/p>\n
Siya ang nagmungkahi na pahabain.<\/p>\n
Siya ang nagdesisyon na gawing bahay ang kulungan ko, gawing yakap ang patibong, gawing pag-ibig ang paghihiganti.<\/p>\n
Ilang minuto akong hindi gumalaw.<\/p>\n
Tapos may isa pang mensahe.<\/p>\n
\u201cHindi lang iyan. May group chat sila. Ikaw ang tawag nila sa\u2019yo: charity project.\u201d<\/strong><\/p>\n Sumunod ang screenshots.<\/p>\n Mga mensahe mula limang taon na ang nakaraan.<\/p>\n \u201cNico, kumusta na ang project?\u201d<\/em><\/p>\n \u201cKumakain na kami ng kwek-kwek sa kanto. Very masa experience.\u201d<\/em><\/p>\n \u201cYuck. Kaya mo ba talaga tiisin?\u201d<\/em><\/p>\n \u201cKaya. Magaling ako umarte.\u201d<\/em><\/p>\n May sumunod pang screenshot.<\/p>\n Isang taon na ang lumipas.<\/p>\n \u201cBoss, seryoso ka na ba sa kanya?\u201d<\/em><\/p>\n Sagot ni Nico:<\/p>\n \u201cTahimik siya. Mabait. Hindi kagaya ng mga babaeng kilala natin.\u201d<\/em><\/p>\n May tumawa.<\/p>\n \u201cUy, naawa na.\u201d<\/em><\/p>\n Sagot ni Nico:<\/p>\n \u201cHindi ako naaawa. Sanay lang ako sa kanya.\u201d<\/em><\/p>\n Masakit.<\/p>\n Pero ang pinakamasakit ay hindi ang insulto.<\/p>\n Ang pinakamasakit ay ang katotohanang sa ilang bahagi ng mga mensahe, nagbago ang tono niya.<\/p>\n Noong ikatlong taon namin, may chat siya kay Jasper, isa sa mga kaibigan niya.<\/p>\n \u201cAyoko na itong ituloy.\u201d<\/em><\/p>\n \u201cSabihin mo na lang kay Mara.\u201d<\/em><\/p>\n Sagot ni Nico:<\/p>\n \u201cKapag nalaman niya, mawawala siya.\u201d<\/em><\/p>\n \u201cMahal mo?\u201d<\/em><\/p>\n Matagal bago siya sumagot.<\/p>\n \u201cOo.\u201d<\/em><\/p>\n Pinikit ko ang mga mata ko.<\/p>\n Dapat ba akong matuwa roon?<\/p>\n Dapat ba akong maawa?<\/p>\n Dapat bang mabawasan ang sakit dahil sa dulo, natutunan niya raw akong mahalin?<\/p>\n Hindi.<\/p>\n Dahil ang pagmamahal na itinanim sa kasinungalingan ay hindi kusang nagiging totoo dahil lang tumagal.<\/p>\n Kinabukasan, umalis ako bago siya makabalik.<\/p>\n Hindi ako nagdala ng marami.<\/p>\n Ilang damit. Mga dokumento. Lumang notebook. At ang litrato namin sa Luneta noong unang taon naming magkasama.<\/p>\n Matagal kong tinitigan ang litrato bago ko iniwan sa mesa.<\/p>\n Sa likod nito, sumulat ako:<\/p>\n \u201cHindi ako premyo ng pagsisisi mo.\u201d<\/strong><\/p>\n Pagkatapos, lumabas ako.<\/p>\n Pumunta ako sa bahay ng dati kong katrabaho, si Leah, sa Pasig. Hindi ko sinabi ang lahat. Sabi ko lang kailangan ko ng matutulugan.<\/p>\n Hindi siya nagtanong.<\/p>\n Niyakap lang niya ako.<\/p>\n Iyon ang unang yakap na hindi ko kinailangang pagdudahan.<\/p>\n Tatlong araw kong pinatay ang phone ko.<\/p>\n Nang binuksan ko, halos malunod ako sa tawag at mensahe ni Nico.<\/p>\n Mara, nasaan ka?<\/em><\/p>\n Pakinggan mo muna ako.<\/em><\/p>\n Mahal kita.<\/em><\/p>\n Hindi ko kayang mawala ka.<\/em><\/p>\n May mensahe rin mula sa unknown number.<\/p>\n \u201cPupunta sila lahat bukas sa Sarmiento Hotel sa Makati. Iaanunsyo ni Nico na ikaw ang pakakasalan niya. Kung gusto mong tapusin ito sa harap ng lahat, pumunta ka.\u201d<\/strong><\/p>\n Matagal akong nakatitig sa screen.<\/p>\n Hindi ako mahilig sa gulo.<\/p>\n Buong buhay ko, tinuruan ko ang sarili kong manahimik para makaligtas.<\/p>\n Noong high school, nanahimik ako nang ikalat ni Tricia na nagnakaw ako ng bracelet niya.<\/p>\n Nanahimik ako nang pinagpasa-pasahan nila ang litrato kong umiiyak sa CR.<\/p>\n Nanahimik ako nang sabihan akong bagay lang akong maging katulong ng mga tulad nila.<\/p>\n Kaya siguro akala nila hanggang ngayon, tatahimik pa rin ako.<\/p>\n Pero sa gabing iyon, tumayo ako sa harap ng salamin sa banyo ni Leah.<\/p>\n Namamaga ang mata ko.<\/p>\n Maputla ang mukha ko.<\/p>\n Pero buhay ako.<\/p>\n At sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon, hindi ako natakot sa mukha kong nakikita ko.<\/p>\n Kinabukasan, pumunta ako sa Sarmiento Hotel.<\/p>\n Nasa Makati iyon, mataas, maliwanag, at malamig ang lobby. May chandeliers, may mga taong naka-amerikana, may mga babaeng kumikislap ang alahas.<\/p>\n Nandoon si Nico sa gitna ng function hall.<\/p>\n Hindi na siya ang Nico kong naka-lumang t-shirt.<\/p>\n Nakasuot siya ng itim na suit. Malinis. Makinis. Parang ibang tao.<\/p>\n Sa tabi niya, naroon si Tricia Lim, naka-red dress, hawak ang champagne glass.<\/p>\n Nang makita niya ako, ngumiti siya.<\/p>\n Ngiting matagal ko nang kilala.<\/p>\n Ngiting nagsasabing,\u00a0tingnan mo, nandito ka na naman sa lugar kung saan wala kang laban.<\/em><\/p>\n Tumahimik ang ilang tao nang pumasok ako.<\/p>\n Si Nico, namutla.<\/p>\n \u201cMara\u2026\u201d<\/p>\n Lumapit siya agad.<\/p>\n Pero umatras ako.<\/p>\n \u201cDito mo sabihin,\u201d sabi ko.<\/p>\n Napalunok siya.<\/p>\n \u201cMara, hindi mo kailangang gawin ito dito.\u201d<\/p>\n \u201cBakit?\u201d tanong ko. \u201cNoong ginawa ninyo akong katatawanan, hindi ba maraming tao rin ang nakakaalam?\u201d<\/p>\n May mga bisitang nagbulungan.<\/p>\n Tumawa si Tricia.<\/p>\n \u201cAng drama mo pa rin pala, Mara.\u201d<\/p>\n \u201cHanggang ngayon, feeling bida.\u201d<\/p>\n Tumingin ako sa kanya.<\/p>\n Dati, isang titig lang niya, nanginginig na ako.<\/p>\n Ngayon, wala na.<\/p>\n \u201cTricia,\u201d sabi ko. \u201cPagod ka na ba?\u201d<\/p>\n Kumunot ang noo niya.<\/p>\n \u201cSa ano?\u201d<\/p>\n \u201cSa paghabol sa babaeng sabi mo wala namang halaga.\u201d<\/p>\n Tumigas ang mukha niya.<\/p>\n \u201cExcuse me?\u201d<\/p>\n \u201cKung wala akong halaga, bakit limang taon mo pa akong pinabantayan?\u201d<\/p>\n \u201cKung talunan ako, bakit kailangan mo pa akong ipatalo?\u201d<\/p>\n May mga tao nang nakikinig.<\/p>\n Nico tried to speak.<\/p>\n \u201cMara, please. Let me explain.\u201d<\/p>\n \u201cFine,\u201d sabi ko. \u201cIpaliwanag mo.\u201d<\/p>\n Tumingin siya sa paligid.<\/p>\n Nandoon ang mga magulang niya. Si Don Alfonso Sarmiento, tahimik pero matalim ang tingin. Si Do\u00f1a Celeste, hawak ang pearls sa leeg, halatang hindi alam ang nangyayari.<\/p>\n Nico lowered his head.<\/p>\n \u201cAt first,\u201d mahina niyang sabi, \u201cit was a bet.\u201d<\/p>\n May napasinghap.<\/p>\n \u201cBut I was stupid. I was arrogant. I thought it was harmless.\u201d<\/p>\n \u201cHarmless?\u201d napatawa ako.<\/p>\n Itinaas ko ang braso ko, hindi para ipakita ang sugat, kundi para ipakita ang nanginginig kong kamay.<\/p>\n \u201cYou entered my life knowing I was already broken.\u201d<\/p>\n \u201cYou made me trust you.\u201d<\/p>\n \u201cYou made me believe that someone could love me without laughing behind my back.\u201d<\/p>\n \u201cTapos sasabihin mong harmless?\u201d<\/p>\n Hindi siya makatingin sa akin.<\/p>\n \u201cMahal kita, Mara.\u201d<\/p>\n \u201cHindi sa umpisa,\u201d sagot ko.<\/p>\n Tahimik.<\/p>\n \u201cAt noong minahal mo ako, pinili mo pa ring magsinungaling.\u201d<\/p>\n Tila may tumama sa kanya.<\/p>\n Iyon ang katotohanang hindi niya kayang kontrahin.<\/p>\n Biglang sumabat si Tricia.<\/p>\n \u201cOh please. Kung nasaktan ka, edi umiyak ka. Hindi ka naman namin pinilit maniwala.\u201d<\/p>\n May ilang bisita na napatingin sa kanya nang masama.<\/p>\n Ngumiti ako.<\/p>\n \u201cSalamat.\u201d<\/p>\n \u201cFor what?\u201d she snapped.<\/p>\n \u201cDahil hanggang ngayon, hindi ka pa rin marunong manahimik.\u201d<\/p>\n Kinuha ko ang phone ko at ikinonekta sa screen ng function hall.<\/p>\n Hindi ko alam kung sino ang nagpadala ng video. Pero noong gabing iyon, hindi na mahalaga.<\/p>\n Pinindot ko ang play.<\/p>\n Lumabas sa malaking screen si Tricia, mas bata, nakaupo sa private room.<\/p>\n \u201cGusto kong maramdaman ni Mara Dela Cruz kung paano maging tanga.\u201d<\/p>\n Nang marinig iyon ng mga tao, parang may malamig na hangin na dumaan sa buong hall.<\/p>\n Sumunod ang boses ni Nico.<\/p>\n \u201cKung gusto mong talagang masira siya, huwag tatlong buwan. Pahabain natin. Kahit limang taon.\u201d<\/p>\n May babaeng napabulong, \u201cDiyos ko.\u201d<\/p>\n Si Do\u00f1a Celeste napahawak sa mesa.<\/p>\n Si Don Alfonso, tumingin sa anak niya na parang ngayon lang niya ito nakilala.<\/p>\n Namula si Tricia sa galit.<\/p>\n \u201cTurn that off!\u201d<\/p>\n \u201cBakit?\u201d tanong ko. \u201cAkala ko ba laro lang?\u201d<\/p>\n Lumapit siya sa akin, pero hinarang siya ni Jasper.<\/p>\n Oo.<\/p>\n Si Jasper pala ang nagpadala ng video.<\/p>\n Nandoon siya sa gilid, seryoso ang mukha.<\/p>\n \u201cEnough, Tricia,\u201d sabi niya. \u201cMatagal na itong dapat matapos.\u201d<\/p>\n Tumingin ako sa kanya.<\/p>\n Hindi ako nagpasalamat.<\/p>\n Dahil kahit siya ang nagpadala ng ebidensya, bahagi pa rin siya ng limang taon kong impiyerno.<\/p>\n Pero tumango ako.<\/p>\n Iyon lang ang kaya kong ibigay.<\/p>\n Nagpatuloy ang video.<\/p>\n Lumabas ang group chat screenshots.<\/p>\n Ang tawag nila sa akin.<\/p>\n Charity project.<\/em><\/p>\n Cheap bride.<\/em><\/p>\n Pampalipas oras.<\/em><\/p>\n Nang lumitaw ang mensahe tungkol sa \u20b188,000 na pamamanhikan, may ilang lalaking dati\u2019y nakikitawa ang biglang yumuko.<\/p>\n Pagkatapos, lumabas ang huling screenshot.<\/p>\n Si Nico, noong ikatlong taon.<\/p>\n Ayoko na itong ituloy.<\/em><\/p>\n Kapag nalaman niya, mawawala siya.<\/em><\/p>\n Oo. Mahal ko siya.<\/em><\/p>\n Tahimik ang buong hall.<\/p>\n Tumingin sa akin si Nico, luhaan.<\/p>\n \u201cPlease,\u201d sabi niya. \u201cThat part is true.\u201d<\/p>\n \u201cMahal kita.\u201d<\/p>\n Tumango ako.<\/p>\n \u201cNaniniwala ako.\u201d<\/p>\n For the first time, may pag-asa sa mukha niya.<\/p>\n Kaya mas lalo siyang nasaktan nang ipagpatuloy ko.<\/p>\n \u201cNaniniwala akong minahal mo ako sa paraan mong makasarili.\u201d<\/p>\n \u201cMinahal mo ako habang pinoprotektahan mo ang sarili mo.\u201d<\/p>\n \u201cMinahal mo ako habang hinahayaan mong araw-araw akong mabuhay sa kasinungalingan.\u201d<\/p>\n \u201cMinahal mo ako, pero noong kailangan kong piliin mo ako\u2026\u201d<\/p>\n Tumingin ako sa pinto.<\/p>\n \u201cPumunta ka pa rin kay Tricia.\u201d<\/p>\n Napaluhod siya sa harap ko.<\/p>\n Sa parehong paraan na nakita ko sa video.<\/p>\n Pero ngayon, hindi na siya nakaluhod sa harap ni Tricia.<\/p>\n Sa akin na.<\/p>\n \u201cMara, please. I\u2019ll fix everything.\u201d<\/p>\n \u201cHindi ako sirang gamit, Nico.\u201d<\/p>\n Tumulo ang luha niya.<\/p>\n \u201cTell me what to do.\u201d<\/p>\n Huminga ako nang malalim.<\/p>\n \u201cSabihin mo ang totoo.\u201d<\/p>\n \u201cSa lahat.\u201d<\/p>\n \u201cTungkol sa akin.\u201d<\/p>\n \u201cTungkol kay Tricia.\u201d<\/p>\n \u201cTungkol sa ginawa ninyo.\u201d<\/p>\n \u201cAnd then?\u201d he whispered.<\/p>\n \u201cAnd then live with it.\u201d<\/p>\n Hindi ko siya sinampal.<\/p>\n Hindi ko siya minura.<\/p>\n Hindi ko siya niyakap.<\/p>\n Iniwan ko lang siya roon, sa gitna ng lahat ng taong minsang akala niya ay mundo niya.<\/p>\n Bago ako makalabas, narinig ko ang boses ni Don Alfonso.<\/p>\n \u201cNicolas.\u201d<\/p>\n Hindi ako lumingon.<\/p>\n Pero narinig ko ang bigat ng boses niya.<\/p>\n \u201cStarting today, you will step down from every company role until this matter is investigated.\u201d<\/p>\n Si Tricia naman, nagsisigaw.<\/p>\n \u201cThis is unfair! She\u2019s nobody!\u201d<\/p>\n Doon ako huminto.<\/p>\n Lumingon ako sa kanya sa huling pagkakataon.<\/p>\n \u201cTricia.\u201d<\/p>\n \u201cNakakatawa, no?\u201d<\/p>\n \u201cBuong buhay mo, pinilit mong patunayan na wala akong halaga.\u201d<\/p>\n \u201cPero kailangan mo ng limang taon, isang tagapagmana, at isang buong barkada para lang pabagsakin ako.\u201d<\/p>\n Ngumiti ako.<\/p>\n \u201cKung nobody ako, bakit takot na takot ka pa rin sa akin?\u201d<\/p>\n Wala siyang naisagot.<\/p>\n Pagkalabas ko ng hotel, umulan.<\/p>\n Hindi malakas.<\/p>\n Sapat lang para maramdaman kong may nahuhugas sa akin.<\/p>\n Hindi agad gumanda ang buhay ko pagkatapos noon.<\/p>\n Hindi viral movie ang totoong buhay.<\/p>\n May mga araw pa ring umiiyak ako sa CR ng opisina.<\/p>\n May mga gabing hinahanap ng katawan ko ang yakap ni Nico kahit alam ng utak kong hindi na dapat.<\/p>\n May mga umagang gigising ako at tatanungin ang sarili ko kung may mali ba sa akin kaya nagawa nilang paglaruan ako.<\/p>\n Pero unti-unti, natutunan kong hindi lahat ng sugat kailangang gawing lihim.<\/p>\n Nag-file ako ng reklamo laban sa online harassment at paninirang ginawa nila noon at ngayon. Hindi naging madali. Hindi mabilis. Pero sa unang pagkakataon, lumaban ako nang hindi humihingi ng permiso sa kahit sino.<\/p>\n Si Tricia, natanggal sa board ng foundation ng pamilya nila matapos kumalat ang video sa mga taong dapat makakita. Hindi ko alam kung tuluyan siyang nagbago.<\/p>\n At hindi na iyon mahalaga sa akin.<\/p>\n Si Nico naman, ilang beses nagpunta sa apartment ni Leah. Hindi ko siya hinarap.<\/p>\n Pagkalipas ng anim na buwan, isang kahon ang dumating.<\/p>\n Nasa loob ang e-bike ko.<\/p>\n Ayos na.<\/p>\n Bagong side mirror. Bagong pintura. May maliit na sobre sa basket.<\/p>\n Binuksan ko.<\/p>\n Nakasulat sa papel:<\/p>\n \u201cHindi ito para bumalik ka. Para lang ibalik ang isang bagay na sinira ko. Pasensya na, Mara. Sa lahat.\u201d<\/strong><\/p>\n Umiyak ako noong araw na iyon.<\/p>\n Hindi dahil gusto ko siyang balikan.<\/p>\n Kundi dahil sa wakas, natanggap kong kahit humingi ng tawad ang taong nanakit sa atin, hindi ibig sabihin kailangang ibalik natin ang dati.<\/p>\n Minsan, ang pagpapatawad ay hindi pagbukas muli ng pinto.<\/p>\n Minsan, ito ay ang tahimik na pagsasara nito nang hindi na nanginginig ang kamay mo.<\/p>\n Pagkalipas ng dalawang taon, nagbukas ako ng maliit na hair care studio sa Marikina.<\/p>\n Pinangalanan ko itong\u00a0Malaya<\/strong>.<\/p>\n Nakakatawa, dahil nagsimula ang lahat sa shampoo.<\/p>\n Pero hindi ang shampoo ang nagpaganda ng buhay ko.<\/p>\n Ako iyon.<\/p>\n Ako ang unti-unting nag-ayos ng sarili kong wasak na bahagi.<\/p>\n Ako ang natutong magsuklay muli ng buhok na minsan ay ginulo ng takot.<\/p>\n Ako ang tumayo sa salamin at nagsabing, \u201cHindi ka laruan. Hindi ka biro. Hindi ka project ng kahit sino.\u201d<\/p>\n Isang hapon, may dumating na bulaklak sa studio.<\/p>\n Walang pangalan.<\/p>\n Pero kilala ko ang sulat.<\/p>\n \u201cProud ako sa\u2019yo.\u201d<\/strong><\/p>\n Hindi ko itinapon.<\/p>\n Hindi ko rin itinago sa tabi ng kama.<\/p>\n Nilagay ko lang sa reception table, kasama ng ibang bulaklak mula sa mga customer.<\/p>\n Dahil ganoon na lang siya sa buhay ko.<\/p>\n Hindi na sugat.<\/p>\n Hindi na mundo.<\/p>\n Isang bahagi na lang ng nakaraan.<\/p>\n At sa bawat babaeng nauupo sa salon chair ko, dala ang sariling bigat, sariling luha, sariling kuwentong hindi masabi, lagi kong sinasabi ang natutunan ko:<\/p>\n Huwag mong hayaan na ang taong nanakit sa\u2019yo ang magtakda ng halaga mo.<\/p>\n Hindi porke pinili kang lokohin, ibig sabihin hindi ka karapat-dapat mahalin.<\/p>\n Minsan, ang pinakamatapang na pag-ibig ay hindi ang manatili.<\/p>\n Kundi ang lumayo, buuin ang sarili, at piliing mabuhay nang malaya.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" NANG MAKA-SHAMPOO AKO SA MAMAHALING BOTE NG NOBYO KONG NAGPAPANGGAP NA MAHIRAP, NABUKING KO ANG LIMANG TAONG PANLILINLANG NA SINIMULAN NG BABAENG SUMIRA SA BUHAY KO NOONG HIGH SCHOOL Isang… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":83,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-82","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/82","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=82"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/82\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":84,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/82\/revisions\/84"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/83"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=82"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=82"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=82"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}