![\"\"](\"https:\/\/viralvideos168.video\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/\u1792\u17d2\u179c\u17be\u179a\u17bc\u1794\u1793\u17c1\u17c7\u17a2\u17c4\u1799\u178a\u17bc\u1785\u1798\u1793\u17bb\u179f\u17d2\u179f\u1796\u17b7\u178f\u17d7_202606121032-300x224.jpeg\")
<\/div>\n<\/p>\n
Walang paliwanag.<\/p>\n
Walang paalam.<\/p>\n
Naglaho ako sa buhay niya na parang hindi ako kailanman umiral.<\/p>\n
Pitong taon ang lumipas.<\/p>\n
Bumalik ako.<\/p>\n
At siya naman ay naging isa sa pinakamakapangyarihang tao sa mundo ng negosyo.<\/p>\n
Nagkikislapan ang mga kristal na ilaw sa loob ng marangyang hotel ballroom.<\/p>\n
Umaalingawngaw ang banayad na musika habang nagaganap ang charity gala ng mga pinakamayayaman at pinakaimpluwensiyang tao sa bansa.<\/p>\n
Tahimik akong nakatayo sa likod ng exhibit area.<\/p>\n
Pinipilit iwasan ang mga mata ng mga tao.<\/p>\n
May iisa lang akong dahilan kung bakit ako narito.<\/p>\n
Kailangan kong makahanap ng investor.<\/p>\n
Kapag nabigo ako ngayong gabi, mawawala ang maliit na kumpanyang ilang taon kong pinaghirapan.<\/p>\n
Ngunit hindi ko inaasahan na ang unang taong makikita ko ay siya.<\/p>\n
Si Marco Reyes.<\/p>\n
Ang lalaking pitong taon ko nang pilit kinakalimutan.<\/p>\n
Ang lalaking iniwan ko sa pinakamadilim na gabi ng kanyang buhay.<\/p>\n
Nakatayo siya sa gitna ng mga bisita.<\/p>\n
Nakasuot ng itim na suit.<\/p>\n
Malamig at makapangyarihan ang kanyang presensya.<\/p>\n
Parang hindi na siya ang lalaking minahal ko noon.<\/p>\n
Katabi niya ang isang sikat na artista.<\/p>\n
Si Bianca Villanueva.<\/p>\n
Naririnig ko ang usapan ng mga tao.<\/p>\n
\u201cNapakagenerous talaga ni Marco.\u201d<\/p>\n
\u201cSiguradong para kay Bianca ang diamond necklace na binili niya.\u201d<\/p>\n
\u201cMukhang malapit na silang ikasal.\u201d<\/p>\n
Ngumiti si Bianca habang nakahawak sa kanyang braso.<\/p>\n
\u201cNarinig mo ba? Binabati na nila tayo.\u201d<\/p>\n
Humigop lamang si Marco ng alak.<\/p>\n
\u201cHayaan mo silang magsalita.\u201d<\/p>\n
\u201cWala naman akong balak pakasalan ang kahit sino.\u201d<\/p>\n
Natawa ang lahat.<\/p>\n
Wala nang naglakas-loob na magtanong pa.<\/p>\n
Dahil alam ng buong lipunan na ayaw ni Marco Reyes na pinapakialaman ang kanyang personal na buhay.<\/p>\n
Huminga ako nang malalim.<\/p>\n
At tahimik na tumalikod.<\/p>\n
Aalis na sana ako.<\/p>\n
Ngunit eksaktong sandaling iyon\u2026<\/p>\n
Nag-angat siya ng tingin.<\/p>\n
At nakita niya ako.<\/p>\n
Parang tumigil ang buong mundo.<\/p>\n
Nawala ang ngiti sa kanyang labi.<\/p>\n
Napatigil ang hawak niyang baso.<\/p>\n
Naramdaman ko ang panlalamig sa buong katawan.<\/p>\n
Gusto kong tumakbo.<\/p>\n
Gusto kong mawala.<\/p>\n
Ngunit hindi gumalaw ang aking mga paa.<\/p>\n
Dahan-dahan siyang tumayo.<\/p>\n
Tumahimik ang buong ballroom.<\/p>\n
Lahat ay nakatingin sa kanya.<\/p>\n
At sa akin.<\/p>\n
Isa-isa siyang naglakad papalapit.<\/p>\n
Bawat hakbang ay parang bumabagsak sa puso ko.<\/p>\n
Hanggang sa tuluyan siyang tumigil sa harap ko.<\/p>\n
Halos isang metro lang ang pagitan namin.<\/p>\n
Naamoy ko ang pamilyar niyang pabango.<\/p>\n
Ang parehong amoy na minsang naging tahanan ko.<\/p>\n
Tahimik ang buong paligid.<\/p>\n
Naghihintay ang lahat.<\/p>\n
Pinilit kong ngumiti.<\/p>\n
\u201cMatagal-tagal na rin.\u201d<\/p>\n
Ngumiti siya.<\/p>\n
Ngunit hindi iyon masayang ngiti.<\/p>\n
Nakakatakot iyon.<\/p>\n
\u201cOo.\u201d<\/p>\n
\u201cPitong taon.\u201d<\/p>\n
\u201cAkala ko patay ka na.\u201d<\/p>\n
Nanginig ang mga kamay ko.<\/p>\n
Hindi makapaniwala ang mga taong nakapaligid sa amin.<\/p>\n
Wala silang ideya na magkakilala kami.<\/p>\n
\u201cLumipas na ang lahat.\u201d<\/p>\n
Mahina kong sabi.<\/p>\n
\u201cPatawad.\u201d<\/p>\n
Tumawa siya.<\/p>\n
\u201cPatawad?\u201d<\/p>\n
\u201cIyan lang ba ang sasabihin mo pagkatapos ng pitong taon?\u201d<\/p>\n
Hindi ako makasagot.<\/p>\n
Dahil kahit ako, hindi ko alam kung paano ipaliliwanag ang lahat.<\/p>\n
Lumapit si Bianca.<\/p>\n
\u201cMarco, sino ba siya?\u201d<\/p>\n
Hindi siya tumingin kay Bianca.<\/p>\n
Ako pa rin ang nakatitig sa kanya.<\/p>\n
\u201cKilala ko siya.\u201d<\/p>\n
\u201cNapakakilala ko.\u201d<\/p>\n
\u201cSiya ang babaeng nangakong hindi ako iiwan kahit kailan.\u201d<\/p>\n
Huminto siya.<\/p>\n
At saka malamig na ngumiti.<\/p>\n
\u201cPagkatapos ay naglaho sa gabi mismo ng plano kong mag-propose.\u201d<\/p>\n
Biglang umugong ang buong ballroom.<\/p>\n
Nagbulungan ang lahat.<\/p>\n
Nanlumo si Bianca.<\/p>\n
\u201cAno?\u201d<\/p>\n
\u201cSiya pala iyon?\u201d<\/p>\n
Hindi sumagot si Marco.<\/p>\n
Sa halip ay lumapit pa siya.<\/p>\n
\u201cBakit ka bumalik?\u201d<\/p>\n
Tahimik ako.<\/p>\n
\u201cKailangan mo ng pera?\u201d<\/p>\n
Mariin kong kinagat ang labi ko.<\/p>\n
\u201cHindi.\u201d<\/p>\n
Tumango siya.<\/p>\n
\u201cIbig sabihin may ibang dahilan.\u201d<\/p>\n
Malamig ang kanyang mga mata.<\/p>\n
\u201cBibigyan kita ng tatlong segundo.\u201d<\/p>\n
\u201cSabihin mo ang totoo.\u201d<\/p>\n
\u201cO umalis ka sa harapan ko habang kaya mo pa.\u201d<\/p>\n
Eksakto noon ay nag-vibrate ang cellphone ko.<\/p>\n
Mensahe mula sa ospital.<\/p>\n
Pagkabasa ko pa lang ay namutla na ako.<\/p>\n
Nanginig ang mga kamay ko.<\/p>\n
Lumala ang kondisyon ng kapatid kong lalaki.<\/p>\n
Kailangan siyang operahan agad ngayong gabi.<\/p>\n
Ngunit kulang pa rin kami ng malaking halaga.<\/p>\n
Nataranta ako.<\/p>\n
Agad akong tumalikod.<\/p>\n
Ngunit hinawakan ni Marco ang aking pulso.<\/p>\n
\u201cSaan ka pupunta?\u201d<\/p>\n
\u201cMay emergency ako.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi pa kita pinapayagang umalis.\u201d<\/p>\n
Mababa ngunit mapanganib ang kanyang boses.<\/p>\n
Sinubukan kong kumawala.<\/p>\n
At sa unang pagkakataon matapos ang pitong taon\u2026<\/p>\n
Direkta ko siyang tiningnan.<\/p>\n
\u201cBitawan mo ako.\u201d<\/p>\n
Bigla siyang natigilan.<\/p>\n
Dahil sa loob ng pitong taon, ngayon lang muli nagtama ang aming mga mata.<\/p>\n
Walang galit.<\/p>\n
Walang takot.<\/p>\n
Puro desperasyon lamang.<\/p>\n
At sa mismong sandaling iyon\u2026<\/p>\n
May isang lalaking nasa edad singkwenta ang nagmamadaling pumasok sa ballroom.<\/p>\n
Pawis na pawis.<\/p>\n
Hingal na hingal.<\/p>\n
Pagkakita niya sa akin ay agad siyang sumigaw.<\/p>\n
\u201cAngela!\u201d<\/p>\n
\u201cSa wakas nakita rin kita!\u201d<\/p>\n
\u201cLigtas na siya!\u201d<\/p>\n
\u201cNagising na siya!\u201d<\/p>\n
Napatigil ang buong ballroom.<\/p>\n
Ako rin.<\/p>\n
\u201cAno ang ibig mong sabihin?\u201d<\/p>\n
Humihingal siyang lumapit.<\/p>\n
\u201cNaalala na niya ang lahat.\u201d<\/p>\n
\u201cAt gusto ka niyang makita agad.\u201d<\/p>\n
Nabitiwan ni Marco ang hawak niyang wine glass.<\/p>\n
Bumagsak iyon sa sahig.<\/p>\n
At nabasag.<\/p>\n
Sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon\u2026<\/p>\n
Nawala ang pagiging kalmado sa kanyang mukha.<\/p>\n
Namutla siya.<\/p>\n
\u201cAno ang sinasabi mo?\u201d<\/p>\n
Ang lalaki ay tumingin sa kanya.<\/p>\n
\u201cHindi ba ninyo alam?\u201d<\/p>\n
At saka itinuro ako.<\/p>\n
\u201cSi Angela ang nag-donate ng bone marrow para iligtas ang nakababatang kapatid ninyo pitong taon na ang nakalipas.\u201d<\/p>\n
Natigilan si Marco.<\/p>\n
Hindi siya makapagsalita.<\/p>\n
Patuloy ang lalaki.<\/p>\n
\u201cIbinenta niya lahat ng mayroon siya.\u201d<\/p>\n
\u201cAt matapos ang operasyon, nawalan siya ng malay.\u201d<\/p>\n
\u201cSa mismong gabing iniwan niya kayo.\u201d<\/p>\n
\u201cAng pamilya ninyo ang nagtago ng buong katotohanan.\u201d<\/p>\n
Biglang nabalot ng katahimikan ang buong ballroom.<\/p>\n
Namutla si Marco.<\/p>\n
Namula ang kanyang mga mata habang nakatitig sa akin.<\/p>\n
At ako\u2026<\/p>\n
Pakiramdam ko ay tumigil ang tibok ng puso ko.<\/p>\n
Dahil sa pintuan ng ballroom\u2026<\/p>\n
May isang matandang babaeng nakaupo sa wheelchair na dahan-dahang pumasok.<\/p>\n
Siya ang taong ayaw ko nang makita pa kailanman.<\/p>\n
Si Do\u00f1a Carmen Reyes.<\/p>\n
Ang ina ni Marco.<\/p>\n
Ang babaeng nagbayad sa akin noon upang mawala sa buhay ng kanyang anak.<\/p>\n
Pagkakita niya sa akin ay agad siyang namutla.<\/p>\n
At saka sumigaw.<\/p>\n
\u201cHuwag!\u201d<\/p>\n
\u201cWalang magsasalita!\u201d<\/p>\n
Ngunit huli na ang lahat.<\/p>\n
Dahan-dahang inilabas ng matandang lalaki ang isang lumang USB.<\/p>\n
At iniabot iyon kay Marco.<\/p>\n
\u201cSir.\u201d<\/p>\n
\u201cNandito ang recording ng pag-uusap nila pitong taon na ang nakalipas.\u201d<\/p>\n
\u201cItinago ko ito sa lahat ng panahon.\u201d<\/p>\n
\u201cAt ngayon lang ako nagkaroon ng pagkakataong ibigay ito sa inyo.\u201d<\/p>\n
Tahimik na tinanggap ni Marco ang USB.<\/p>\n
Napakahigpit ng pagkakahawak niya rito hanggang sa mamuti ang kanyang mga daliri.<\/p>\n
Unti-unti siyang lumingon.<\/p>\n
Tumingin sa kanyang ina.<\/p>\n
Puno ng galit ang kanyang mga mata.<\/p>\n
At sa malamig na katahimikan ng buong ballroom, mababa niyang tinanong:<\/p>\n
\u201cMom\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cAno ba talaga ang ginawa ninyo kay Angela pitong taon na ang nakalipas?\u201d<\/p>\n
Tahimik ang buong ballroom.<\/p>\n
Walang sinuman ang nangahas magsalita.<\/p>\n
Nakatingin lamang silang lahat kay Do\u00f1a Carmen.<\/p>\n
Samantalang si Marco ay tila ibang tao na.<\/p>\n
Ang lalaking dating malamig at kontrolado ang bawat emosyon ay ngayon nanginginig ang mga kamay habang hawak ang lumang USB.<\/p>\n
\u201cMom.\u201d<\/p>\n
Muli niyang tinawag.<\/p>\n
Mas mababa ang boses.<\/p>\n
Mas nakakatakot.<\/p>\n
\u201cAno ang ginawa ninyo kay Angela?\u201d<\/p>\n
Namutla si Do\u00f1a Carmen.<\/p>\n
Sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon, nakita ng lahat ang takot sa kanyang mukha.<\/p>\n
\u201cMarco\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cHindi mo naiintindihan.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi ko naiintindihan?\u201d<\/p>\n
Tumawa si Marco.<\/p>\n
Ngunit walang bahid ng saya ang pagtawang iyon.<\/p>\n
\u201cPitong taon.\u201d<\/p>\n
\u201cPitong taon akong nabuhay sa galit.\u201d<\/p>\n
\u201cPitong taon kong inisip na iniwan niya ako para sa pera.\u201d<\/p>\n
\u201cPitong taon kong kinamuhian ang babaeng pinakamamahal ko.\u201d<\/p>\n
Bawat salita niya ay parang kutsilyong bumabaon sa puso ko.<\/p>\n
Dahan-dahan niyang isinaksak ang USB sa laptop na ibinigay ng staff.<\/p>\n
Ilang segundo ang lumipas.<\/p>\n
Pagkatapos ay umalingawngaw ang isang pamilyar na boses sa buong ballroom.<\/p>\n
Boses ni Do\u00f1a Carmen.<\/p>\n
\u201cNarito ang pera.\u201d<\/p>\n
\u201cKunin mo at lumayo ka sa anak ko.\u201d<\/p>\n
Kasunod noon ay ang mahina kong boses.<\/p>\n
\u201cHindi ko siya iniwan dahil sa pera.\u201d<\/p>\n
\u201cNgunit kailangan kong iligtas ang kapatid niya.\u201d<\/p>\n
\u201cKapag nalaman niyang ako ang donor, hindi siya papayag.\u201d<\/p>\n
Tahimik ang lahat.<\/p>\n
Patuloy ang recording.<\/p>\n
\u201cKapag talagang mahal mo siya, mawawala ka.\u201d<\/p>\n
\u201cNararapat siyang magkaroon ng mas mabuting buhay kaysa sa isang babaeng walang maibibigay.\u201d<\/p>\n
Tumigil ang recording.<\/p>\n
Parang huminto rin ang oras.<\/p>\n
Nabagsak ang laptop sa mesa.<\/p>\n
Hindi na mapigilan ni Marco ang sarili.<\/p>\n
Namula ang kanyang mga mata.<\/p>\n
Tumulo ang unang luha.<\/p>\n
Hindi dahil sa negosyo.<\/p>\n
Hindi dahil sa pagkatalo.<\/p>\n
Kundi dahil sa katotohanang pitong taon niyang sinaktan sa isip ang isang babaeng buong pusong nagsakripisyo para sa kanya.<\/p>\n
Dahan-dahan siyang lumapit sa akin.<\/p>\n
Hindi ko alam kung ano ang sasabihin.<\/p>\n
Hindi ko rin alam kung ano ang mararamdaman.<\/p>\n
Napakaraming taon ang nasayang.<\/p>\n
Napakaraming gabi ang ginugol naming pareho sa sakit.<\/p>\n
Huminto siya sa harap ko.<\/p>\n
\u201cAngela\u2026\u201d<\/p>\n
Basag ang kanyang boses.<\/p>\n
Napayuko ako.<\/p>\n
\u201cPasensya ka na.\u201d<\/p>\n
Napapikit ako.<\/p>\n
Dahil iyon ang salitang matagal ko nang gustong marinig.<\/p>\n
Ngunit nang dumating ito, parang wala nang natitirang lakas sa akin.<\/p>\n
\u201cAngela.\u201d<\/p>\n
Muli niya akong tinawag.<\/p>\n
Nang mag-angat ako ng tingin, nakita ko ang luha sa kanyang mga mata.<\/p>\n
\u201cPwede bang humingi ako ng pagkakataon?\u201d<\/p>\n
Hindi ako nakasagot.<\/p>\n
Sa halip ay tumunog ang telepono ko.<\/p>\n
Mula sa ospital.<\/p>\n
Agad kong sinagot.<\/p>\n
At sa kabilang linya ay ang masayang boses ng doktor.<\/p>\n
\u201cMiss Angela.\u201d<\/p>\n
\u201cSuccessful ang operasyon.\u201d<\/p>\n
\u201cStable na ang kapatid ninyo.\u201d<\/p>\n
Napahawak ako sa bibig.<\/p>\n
Unti-unting pumatak ang mga luha ko.<\/p>\n
Sa wakas.<\/p>\n
Pagkatapos ng napakaraming taon.<\/p>\n
May isang bagay na naging maayos.<\/p>\n
Napansin iyon ni Marco.<\/p>\n
At nang malaman niyang ligtas na ang kapatid ko, para siyang nabunutan ng tinik.<\/p>\n
Kinagabihan.<\/p>\n
Tahimik akong umalis sa ballroom.<\/p>\n
Akala ko ay matatapos na roon ang lahat.<\/p>\n
Ngunit kinabukasan.<\/p>\n
Paglabas ko ng ospital.<\/p>\n
Nakita ko siyang naghihintay sa labas.<\/p>\n
May dalang kape.<\/p>\n
At may malalaking eyebags sa ilalim ng kanyang mga mata.<\/p>\n
Halatang hindi siya natulog.<\/p>\n
\u201cAno\u2019ng ginagawa mo rito?\u201d<\/p>\n
Ngumiti siya.<\/p>\n
Yung ngiting matagal ko nang hindi nakita.<\/p>\n
\u201cNaniningil ng pitong taon.\u201d<\/p>\n
Napailing ako.<\/p>\n
Ngunit sa unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon, napangiti rin ako.<\/p>\n
Mula noon.<\/p>\n
Araw-araw siyang naroon.<\/p>\n
Hatid-sundo.<\/p>\n
Pag-aalaga sa kapatid ko.<\/p>\n
Pagdadala ng pagkain.<\/p>\n
Pagtulong sa kumpanya ko.<\/p>\n
Hindi niya kailanman ginamit ang kapangyarihan niya para pilitin akong bumalik.<\/p>\n
Sa halip.<\/p>\n
Araw-araw niya akong pinatutunayang seryoso siya.<\/p>\n
Lumipas ang anim na buwan.<\/p>\n
Unti-unti ring gumaling ang kapatid ko.<\/p>\n
Samantala.<\/p>\n
Tuluyang bumagsak ang reputasyon ni Do\u00f1a Carmen matapos lumabas ang buong katotohanan.<\/p>\n
Nagbitiw siya sa lahat ng posisyon niya sa mga foundation.<\/p>\n
At kusang lumayo sa buhay namin.<\/p>\n
Hindi dahil itinaboy siya ni Marco.<\/p>\n
Kundi dahil alam niyang hindi na niya mababawi ang pagkakamaling nagawa niya.<\/p>\n
Isang taon matapos ang muling pagkikita namin.<\/p>\n
Nagdaos ang kumpanya ko ng pinakamalaking jewelry exhibition sa kasaysayan nito.<\/p>\n
Dumalo ang maraming negosyante.<\/p>\n
Mga mamamahayag.<\/p>\n
At mga kilalang personalidad.<\/p>\n
Sa gitna ng event.<\/p>\n
Inanunsyo ko ang bagong koleksiyon.<\/p>\n
Palakpakan ang buong hall.<\/p>\n
Akala ko iyon na ang pinakamasayang bahagi ng gabi.<\/p>\n
Nagkamali pala ako.<\/p>\n
Dahil biglang namatay ang mga ilaw.<\/p>\n
At nang muling bumukas.<\/p>\n
Nakita ko si Marco sa gitna ng entablado.<\/p>\n
May hawak na mikropono.<\/p>\n
At isang maliit na kahon.<\/p>\n
Natawa ang lahat.<\/p>\n
May ilan pang nagsimulang sumigaw.<\/p>\n
\u201cProposal!\u201d<\/p>\n
\u201cProposal!\u201d<\/p>\n
Namula ang mukha ko.<\/p>\n
Ngunit hindi ko maalis ang tingin sa kanya.<\/p>\n
Lumapit siya.<\/p>\n
At lumuhod.<\/p>\n
Katulad ng plano niyang gawin pitong taon na ang nakalipas.<\/p>\n
Ngunit ngayon.<\/p>\n
Wala nang lihim.<\/p>\n
Wala nang hadlang.<\/p>\n
Wala nang kasinungalingan.<\/p>\n
\u201cAngela Santos.\u201d<\/p>\n
\u201cPitong taon kitang hinanap.\u201d<\/p>\n
\u201cIsang taon kitang niligawan ulit.\u201d<\/p>\n
\u201cAt habang buhay kitang mamahalin.\u201d<\/p>\n
Napaluha ako.<\/p>\n
Samantalang siya naman ay nanginginig ang boses.<\/p>\n
\u201cPwede mo ba akong bigyan ng pagkakataong itama ang lahat?\u201d<\/p>\n
\u201cDahil sa pagkakataong ito\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cHindi na kita bibitawan.\u201d<\/p>\n
Tahimik ang buong hall.<\/p>\n
Lahat naghihintay.<\/p>\n
At sa gitna ng mga luha ko.<\/p>\n
Ngumiti ako.<\/p>\n
Yung ngiting matagal nang nawala.<\/p>\n
Pagkatapos ay iniabot ko ang kamay ko.<\/p>\n
\u201cOo.\u201d<\/p>\n
Kasabay noon ang malakas na palakpakan.<\/p>\n
At ang sigawan ng buong hall.<\/p>\n
Makalipas ang isang taon.<\/p>\n
Ikinasal kami sa isang simpleng seremonya sa tabing-dagat.<\/p>\n
Naroon ang mga taong tunay na nagmamahal sa amin.<\/p>\n
Naroon ang kapatid kong ganap nang malusog.<\/p>\n
At naroon si Marco.<\/p>\n
Ang lalaking minsang inakala kong tuluyan ko nang nawala.<\/p>\n
Habang pinapanood namin ang paglubog ng araw.<\/p>\n
Mahigpit niyang hinawakan ang kamay ko.<\/p>\n
\u201cAlam mo ba?\u201d<\/p>\n
\u201cAno?\u201d<\/p>\n
\u201cKung may isang bagay akong ipinagpapasalamat sa lahat ng sakit na pinagdaanan natin\u2026\u201d<\/p>\n
Napangiti ako.<\/p>\n
\u201cAno iyon?\u201d<\/p>\n
Marahan niya akong hinalikan sa noo.<\/p>\n
\u201cNa sa dulo ng pitong taon\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cIkaw pa rin ang naging tahanan ko.\u201d<\/p>\n
At sa wakas.<\/p>\n
Matapos ang lahat ng luha.<\/p>\n
Lahat ng paghihintay.<\/p>\n
At lahat ng sakit.<\/p>\n
Natagpuan din namin ang masayang wakas na matagal nang ipinagkait sa amin.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
PITONG TAON AKONG NAGLAHO SA BUHAY NIYA NANG WALANG PAALAM Nang muli kaming magkita, itinutok niya ang kanyang mamahaling sports car sa akin sa gitna ng mataong kalsada. Ngunit isang… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":87,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-85","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/85","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=85"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/85\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":88,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/85\/revisions\/88"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/87"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=85"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=85"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/viralvideos168.video\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=85"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}