Akala ko normal na araw lang… hanggang sa marinig ko yung washing machine namin na parang nakikipag-away sa multo.
“DUGDUGDUGDUGDUG!!!”
Napatalon ako sa gulat. Sabi ko, “Bakit parang may ginugulpi sa loob ng washing machine?!”
Takbo agad ako sa laundry area… at pagdating ko—
HALOS ATACKEHIN AKO SA NAKITA KO
Yung anak ko, chill lang, nakaupo sa gilid, habang umiikot ang washing machine na parang may bagyong nasa loob.
“Ano ‘yan?!” sigaw ko.
Ngumiti siya, proud na proud.
“Ma, nag-innovate po ako.”
“ANONG INNOVATE?!”
Binuksan ko yung washing machine—
At doon ko nakita ang trahedya.
Nasa loob… ANG MGA PLATO NAMIN
Plato, baso, mangkok—kumpleto! Parang naghugas siya ng pinggan pero ginawang “automatic”
“ANAK!!! BAKIT NASA WASHING MACHINE ANG MGA PINGGAN?!”
“Eh Ma, pareho lang naman diba? Nilalagyan ng sabon tapos iniikot… mas mabilis pa!”
Hindi pa siya tapos mag-explain nang—
CRAAASH! TING! KLANG!
Parang fireworks ng kabobohan.
Pagbukas ko ulit…
WALA NA.
As in wala nang buo.
Parang naging museum ng basag na pinggan yung loob. Yung paborito kong plato na may bulaklak? DUROG. Yung baso na souvenir? PIRA-PIROSO. Kahit yung mangkok na minana ko pa kay Mama? WALA NA.
Tapos yung washing machine…
Tahimik na.
Yung tipong parang napagod na siya sa kalokohan.
Tinry ko paandarin ulit—ayaw na.
“Patay… pati washing machine nadamay pa…”
Napaupo na lang ako sa sahig, hawak ang isang basag na plato.
“Lord… bakit ganito…”
Yung anak ko, lumapit.
“Ma… mali po ba?”
TININGNAN KO SIYA.
Gusto kong magalit… pero ang innocent ng mukha.
“Anak… ang washing machine… para sa damit.”
“Ahh… akala ko po ‘multi-purpose’…”
“Hindi ‘yan blender ng bahay!!!”
Dumating si Papa niya, nakita ang eksena.
“Anong nangyari dito? May lindol?”
“Hindi…” sabi ko, “may scientist.”
Tumingin siya sa anak namin.
“Anak… ikaw ba gumawa nito?”
“Experiment lang po…”
Napakamot ulo si Papa.
“Parang may future ka sa… engineering… pero delikado sa bahay.”
Ako naman, napaisip.
“Saan ba ‘to nagmana?”
Tumingin ako sa asawa ko.
“Naalala mo nung nilagay mo yung cellphone mo sa freezer kasi akala mo overheating?”
“Eh gumana naman!” depensa niya
“AT YUNG NILAGYAN MO NG SABON ANG ELECTRIC FAN PARA ‘SELF-CLEANING’ DAW?!”
Tahimik siya bigla.
Napatingin ulit ako sa anak ko…
“Ahh… gets ko na.”
Simula noon, may bagong rules na sa bahay:
Bawal mag-experiment nang walang permiso Hindi lahat ng may sabon at umiikot ay pareho ang purpose At higit sa lahat…
Ang washing machine ay hindi dishwasher… at ang anak ko ay hindi pa ready maging inventor.
Pero akala ko doon na nagtapos ang lahat.
Lumipas ang isang linggo, at habang naglalaba ako (gamit ang bagong washing machine na kinuha sa installment dahil sa “science project” ng anak ko), napansin ko ang isang kakaibang katahimikan sa sala.
Masyadong tahimik. At kapag tahimik ang bata, alam nating lahat na may masamang balak.
Dahan-dahan akong sumilip sa kusina. Nakita ko ang anak ko, seryosong-seryoso, hawak ang vacuum cleaner sa harap ng aming aso na si Brownie.
“Anak, itigil mo ’yan! Huwag mong sabihing iba-vacuum mo ang aso?!” sigaw ko.
Lumingon siya sa akin, may hawak na notebook at ballpen.
“Hindi po, Ma. Sinusubukan ko lang kung kaya ng vacuum na higupin ang bad breath ni Brownie. Sabi niyo po kasi, ang vacuum ay para sa dumi… eh ang baho po ng hininga niya!”
Napahawak na lang ako sa noo ko. Lumingon ako sa asawa ko na noon ay kakapasok lang ng pinto, bitbit ang isang rice cooker.
“O, bakit may dala kang bagong rice cooker?” tanong ko.
“Kasi…” kamot-ulo niyang sagot, “sinubukan kong magluto ng popcorn gamit ’yung luma. Akala ko kasi, basta mainit, puwede na.”
Tumingin ako sa kanilang dalawa—ang mag-ama kong “henyo.” Doon ko narealize na hindi pala sa school natututo ang anak ko ng mga kakaibang experiment. Nasa DNA pala talaga nila ang pagiging malikhain sa maling paraan.
Kaya ngayon, may bago na kaming tradisyon. Tuwing Sabado, bago ako maglinis ng bahay, may “Briefing Session” muna kami.
“Ulitin natin ang rules,” sabi ko habang nakaturo sa kanila.
-
Ang washing machine ay para sa: “DAMIT!” (sabay nilang sagot).
-
Ang rice cooker ay para sa: “KANIN!”
-
Ang vacuum cleaner ay para sa: “ALABOK!”
“At ano ang gagawin bago mag-innovate?” tanong ko.
“Magtanong kay Mama kung ayaw naming matulog sa labas!” sagot ng anak ko habang tumatawa.
Napangiti na lang ako. Magastos man at nakaka-high blood ang pagkakaroon ng pamilyang “scientist,” kahit kailan naman ay hindi naging boring ang buhay namin.
Kinuha ko ang cellphone ko at pinicturan silang dalawa habang nag-aaral ng tamang paggamit ng toaster. Caption ko sa Facebook: “The Future Inventors of the Philippines… o baka ‘The Future Reason Why We’re Broke’.”
Minsan, ang pinakamahal na leksyon ay hindi yung nababayaran ng pera—ito ’yung mga basag na plato na nagpapaalala sa atin na ang saya ng pamilya ay hindi nasusukat sa buong gamit, kundi sa mga kuwentong hindi mo malilimutan.