ALAS-TRES NG MADALING ARAW NANG TUMAWAG ANG 8-BUWANG BUNTIS KONG KAMBAL. UMIYAK SIYA AT BUMULONG NG, “ATE, SUNDUIN MO AKO… ANG ASAWA KO…” BAGO NAMATAY ANG TAWAG. NANG PUMUNTA AKO, HINARANG AKO NG PAMILYA NILA, PERO ANG NADATNAN KO SA KWARTO AY ISANG NAKAKAGIMBAL NA SIKRETONG TULUYAN WUMASAK SA KANILA!
Sinasabi nila na ang mga kambal daw ay may kakaibang koneksyon. Kapag nasasaktan ang isa, nararamdaman ito ng kabila. Ako si Clara, at ang kambal kong si Chloe ang pinakamahalagang tao sa buhay ko. Nang magpakasal siya sa mayamang negosyante na si Roman, inakala kong magiging isang prinsesa siya. Ngunit ang palasyong pinasukan niya ay isa palang malamig na hawla.
ANG TAWAG SA MADALING-ARAW
Alas-tres ng madaling-araw (3:00 AM). Nagising ako sa sunud-sunod na pag-vibrate ng aking telepono. Nang tingnan ko ang screen, pangalan ni Chloe ang nakarehistro. Walong buwan na siyang buntis sa unang anak nila ni Roman.
Sinagot ko ang tawag, inaasahang baka pumutok na ang kanyang panubigan. Ngunit sa halip na balita ng panganganak, isang nanginginig at humahagulgol na boses ang narinig ko.
“Ate…” pabulong at hirap na hirap na sabi ni Chloe. “Ate, tulungan mo ako… parang awa mo na, sunduin mo ako… Ang asawa ko… si Roman at ang pamilya niya…”
Bumilis ang tibok ng puso ko. “Chloe? Anong nangyayari? Nasaan ka?!”
“Ate, ayoko pa… gusto nilang kunin ang—”
Click.
Namatay ang tawag. Sinubukan kong tawagan muli ang numero niya ng sampung beses, ngunit cannot be reached na ito. Hindi na ako nag-aksaya ng panahon. Kinuha ko ang susi ng kotse ko at mabilis na nagmaneho papunta sa malaking mansyon nina Roman.
Habang nagmamaneho, hindi ko maiwasang makaramdam ng matinding kaba. Lihim ko nang pinindot ang emergency SOS button sa telepono ko upang i-share ang live location ko sa kaibigan kong pulis na si Inspector Vargas.
ANG HARANG NG MGA HALIMAW
Pagdating ko sa mansyon, madilim ang kabuuan nito, ngunit bukas ang ilaw sa Master’s Bedroom sa ikalawang palapag. Malakas akong nag-doorbell at kinalampag ang malaking pinto.
Makalipas ang ilang minuto, bumukas ito. Bumungad sa akin ang biyenan ni Chloe na si Donya Agatha, kasama ang dalawang malalaking bodyguard. Nakasuot ang matanda ng eleganteng robe, kalmado ngunit may malamig na tingin.
“Anong ginagawa mo rito ng ganitong oras, Clara? Nambubulabog ka ng mga taong natutulog,” mataray na bungad niya.
“Nasaan si Chloe?! Tumawag siya sa akin, umiiyak! Gusto kong makita ang kapatid ko!” sigaw ko, akmang papasok ngunit hinarang ako ng mga guwardiya.
“Huwag kang gumawa ng eskandalo sa pamamahay ko!” bulyaw ni Donya Agatha. “Nag-aaway lang sila ni Roman dahil sa hormones niya. Buntis ang kapatid mo, nag-iinarte lang ‘yon. Umuwi ka na, natutulog na sila.”
Hindi ako naniwala. Mula sa itaas, narinig ko ang isang mahinang kalabog—isang tunog ng basong nabasag, kasunod ang isang pamilyar at mahinang impit ng sakit. Boses ni Chloe.
Hindi na ako nag-isip. Kinuha ko ang mabigat na metal flashlight mula sa bag ko at buong-lakas kong inihampas ito sa braso ng isang guwardiya. Sa gulat nila, nakalusot ako at mabilis na tumakbo paakyat ng hagdan.
“Hulihin niyo ang baliw na ‘yan!” sigaw ni Donya Agatha mula sa ibaba.
ANG NAKAKAGIMBAL NA KATOTOHANAN
Sinipa ko nang buong lakas ang pinto ng Master’s Bedroom. Ang bumungad sa akin ay isang eksenang hindi ko kailanman makakalimutan. Isang eksenang nagpatunay na hindi ito isang simpleng away-mag-asawa.
Ang kwarto ay ginawang isang makeshift delivery room. Nakatali ang mga kamay at paa ni Chloe sa mga poste ng kama. Umiiyak siya, namumutla, at halos mawalan na ng malay.
Sa tabi niya ay ang asawa niyang si Roman, walang emosyon habang hawak ang balikat ni Chloe. At sa paanan ng kama, may isang hindi kilalang lalaki na nakasuot ng scrub suit at may hawak na isang malaking hiringgilya (syringe).
“Anong ginagawa niyo sa kapatid ko?!” sumisigaw kong tanong, itinututok ang flashlight na parang armas.
Gulat na lumingon si Roman. “Clara?! Paano ka nakapasok dito?!”
“Ate… tulungan mo ako…” humahagulgol na usal ni Chloe. “Gusto nilang pilitin ilabas ang bata… hindi pa oras, Ate… mamamatay ang anak ko!”
Doon ko napagtanto ang nakakakilabot na katotohanan. Nakita ko ang isang legal na dokumento sa ibabaw ng mesa. Isa itong Last Will and Testament ng lolo ni Roman, ang bilyonaryong nagmamay-ari ng kanilang korporasyon.
Nakasaad doon ang isang baliw na kondisyon: Ang buong 10 Bilyong Pisong yaman ay mapupunta lamang kay Roman kung magkakaroon siya ng lalaking tagapagmana bago sumapit ang ika-80 kaarawan ng matanda.
Ang kaarawan ng lolo niya ay ngayon mismo. Dahil walong buwan pa lang ang sanggol, nagbayad sila ng underground doctor upang turukan si Chloe ng matapang na oxytocin at puwersahing ipanganak ang bata ngayong madaling-araw, kahit pa manganib ang buhay ng sanggol at ng sarili niyang asawa.
“Wag kang makialam dito, Clara!” galit na sigaw ni Roman. “Para sa kinabukasan namin ito! Kung hindi lalabas ang bata ngayon, mapupunta sa pinsan ko ang buong mana! Hindi pwedeng mamatay kaming mahirap!”
ANG PAGLIGTAS AT HUSTISYA
“Hayop ka! Papatayin mo ang mag-ina mo dahil lang sa pera?!”
Akmang susugurin ako ni Roman, ngunit bago pa man siya makalapit, umalingawngaw ang malakas na sirena ng mga pulis sa labas ng mansyon.
Bumukas nang malakas ang pinto at pumasok si Inspector Vargas kasama ang isang pangkat ng mga armadong pulis. Nakita nila ang nakataling si Chloe, ang doktor na may hawak na hiringgilya, at ang nag-papanic na si Roman.
“Walang kikilos! Itaas ninyo ang inyong mga kamay!” utos ng mga pulis.
Mabilis akong tumakbo palapit kay Chloe, kinuha ko ang gunting sa medical tray, at pinutol ang mga tali sa kanyang kamay. Niyakap ko nang mahigpit ang nanginginig kong kapatid. Ligtas na siya.
Sa mismong madaling-araw na iyon, inaresto si Roman, si Donya Agatha, at ang pekeng doktor. Kinasuhan sila ng Kidnapping, Illegal Detention, Attempted Murder, at Medical Malpractice.
Hindi nakuha ni Roman ang kanyang inaasam na bilyun-bilyong mana. Sa halip na palasyo, sa isang malamig na selda siya natulog. Isang buwan pagkatapos ng trahedyang iyon, nanganak si Chloe sa tamang oras at naging isang malusog na batang lalaki ang kanyang isinilang.
Natutunan ko na ang mga halimaw ay hindi nagtatago sa ilalim ng kama; minsan, nakasuot sila ng mamahaling damit, nagtatago sa likod ng malalaking mansyon, at pinapakasalan mo pa. Ngunit gaano man sila kayaman, walang demonyo ang makakatalo sa tapang at pagmamahal ng isang magkapatid.