ตอนที่ 3 (จบ): มรดกที่แท้จริง และเกียรติยศที่คืนสู่หัวใจ
ตอนที่ 3 (จบ): มรดกที่แท้จริง และเกียรติยศที่คืนสู่หัวใจ คำสารภาพของพ่อทำให้หัวใจของผมแหลกสลายและพองโตไปพร้อมๆ กัน ตลอดเวลายี่สิบห้าปีที่ผ่านมา ผมมองเห็นเพียงชายคนหนึ่งที่กลับบ้านมาพร้อมกลิ่นเหงื่อไคล เสื้อผ้าที่เลอะคราบซีเมนต์ และมือที่แตกกร้านจนเลือดซึมในฤดูหนาว ผมจำได้ดีถึงคืนที่ฝนตกหนัก หลังคาบ้านสังกะสีของเรารั่วจนน้ำหยดลงมาบนโต๊ะทำการบ้าน พ่อเอาแผ่นพลาสติกมายืนกางบังให้ผมอ่านหนังสือจนถึงตีสอง โดยที่ตัวเองเปียกปอนไปทั้งตัว ผมจำวันที่ผมสอบติดปริญญาโทได้ พ่อแอบไปรับจ้างขนซากตึกในกะดึกเพิ่มอีกหนึ่งกะ ร่างกายของเขาทรุดโทรมลงอย่างรวดเร็ว สายตาเริ่มฝ้าฟาง และหลังเริ่มค่อมลง แต่เขากลับไม่เคยปริปากบ่นแม้แต่คำเดียว ทุกบาททุกสตางค์ที่เขาหามาได้ด้วยหยาดเหงื่อ ถูกส่งมาให้ผมเป็นค่าหนังสือ ค่าอุปกรณ์การเรียน และค่าใช้จ่ายในการทำวิจัย “พ่อครับ…” เสียงของผมสั่นเครือ น้ำตาไหลพรากออกมาอย่างไม่อาจกลั้น “ทำไมพ่อไม่เคยบอกผมเลย? ทำไมพ่อต้องทนลำบากขนาดนี้ ทั้งที่พ่อมีความรู้ ทั้งที่พ่อเป็นถึง…” “เพราะความรู้ของพ่อในอดีต มันมีแต่กลิ่นคาวเลือดและความล้มเหลวลูก” พ่อลูบหัวผมอย่างอ่อนโยนเหมือนตอนที่ผมยังเป็นเด็ก “พ่อไม่อยากให้เงามืดของพ่อตามมาหลอกหลอนชีวิตของเอ็ง พ่ออยากให้เอ็งเติบโตขึ้นมาด้วยความสามารถของตัวเองอย่างบริสุทธิ์ผุดผ่อง ไม่ต้องมารับรู้เรื่องเลวร้ายพวกนั้น” ศาสตราจารย์ธีรเดชลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินตรงไปที่ตู้เซฟด้านหลังโต๊ะทำงาน เขาเปิดมันออกและหยิบแฟ้มเอกสารหนาเตอะเล่มหนึ่งออกมา วางลงตรงหน้าพ่อ “ธนา… โลกเปลี่ยนไปแล้ว คนชั่วพวกนั้น คนที่เคยโกงกินและสั่งฆ่าปิดปากคนอื่น เมื่อห้าปีก่อน พวกมันถูกดำเนินคดีในคดีทุจริตระดับชาติและตายไปในคุกเกือบหมดแล้ว” อาจารย์ธีรเดชกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันไม่เคยหยุดรวบรวมหลักฐาน ฉันพยายามกู้คืนความจริงเพื่อล้างมลทินให้เธอ แฟ้มนี้คือเอกสารทางวิศวกรรมทั้งหมดที่พิสูจน์ได้ว่า โครงสร้างสะพานตัวนั้นไม่ได้พังเพราะการคำนวณของเธอ แต่พังเพราะวัสดุที่ต่ำกว่ามาตรฐานอย่างสิ้นเชิง … Read more