Ako si Elara. Para mailigtas ang pamilya ko sa pagka-bankrupt, napilitan akong magpakasal kay Don Hugo.

Kilala si Don Hugo sa buong siyudad hindi dahil sa yaman niya, kundi dahil sa itsura niya. Ang tawag sa kanya ng mga tao ay “The Billionaire Pig”. Siya ay sobrang taba, may malalaking peklat sa mukha, kalbo, at kuba.

Sa araw ng kasal namin, rinig na rinig ko ang tawanan ng mga bisita. “Grabe, Beauty and the Beast ang peg! Pero mukhang hindi magiging prince charming ang beast na ‘yan!” “Pera lang talaga ang habol ng babae. Imagine, katabi mo matulog ang baboy?”

Iyak ako nang iyak habang naglalakad sa altar. Nandidiri ako. Takot ako.

Pero sa unang gabi namin, hindi ako ginalaw ni Don Hugo.

“Huwag kang mag-alala, Elara,” sabi niya. Ang boses niya ay malalim at paos. “Hindi kita pipilitin. Matulog ka sa kama, dito ako sa sofa. Hihintayin kong matanggap mo ako.”

Lumipas ang isang taon.

Sa loob ng panahong iyon, nakilala ko ang tunay na Don Hugo. Napakabait niya. Ipinagluluto niya ako. Binibigyan niya ako ng bulaklak araw-araw. At kapag may nang-iinsulto sa akin, siya ang unang nagtatanggol.

Unti-unti, nakalimutan ko ang itsura niya. Minahal ko ang puso niya. Narealize ko na mas lalaki pa siya kaysa sa mga gwapong nanloko sa akin noon.

Dumating ang aming 1st Wedding Anniversary.

Nasa loob kami ng aming kwarto. Naka-upo si Hugo sa gilid ng kama.

“Elara,” sabi niya. “Isang taon na tayo. Masaya ka ba sa piling ng isang… baboy?”

“Hugo,” lumapit ako sa kanya at hinawakan ang kanyang magaspang na kamay. “Huwag mong sabihin ‘yan. Sa loob ng isang taon, ipinaramdam mo sa akin kung paano mahalin nang buong-buo. Hindi ka baboy. Ikaw ang aking asawa, ang aking bayani.”

Ngumiti siya nang bahagya, ngunit may lungkot sa kanyang mga mata. “Salamat, Elara. Dahil pinatunayan mo na totoo ang iyong puso, oras na para malaman mo ang katotohanan.”

Tumayo siya at lumakad patingon sa salamin. Huminga siya nang malalim, at laking gulat ko nang makitang hinawakan niya ang ilalim ng kanyang panga. May hinila siyang manipis na tahi na halos hindi mapapansin ng sinuman.

“Hugo, anong ginagawa mo?!” napasigaw ako sa takot at gulat.

Dahan-dahan niyang hinubad ang “balat” sa kanyang mukha—isang napakatitising hyper-realistic prosthetics! Kasabay nito, tinanggal niya ang artificial na taba sa kanyang katawan at ang pekeng kuba sa kanyang likod.

Nang tuluyan niyang maiharap ang kanyang sarili sa akin, napatakip ako sa aking bibig. Ang aking mga tuhod ay nanginig.

Ang lalaking nasa harap ko ngayon ay hindi si “The Billionaire Pig.”

Siya ay may matikas na tindig, matangos na ilong, matangos na panga, at mga matang kasing-ningning ng mga bituin. Siya ang lalaking madalas makita sa mga pabalat ng mga internasyonal na magasin—ang pinakaguwapo at pinakahahangaring bilyonaryo sa buong bansa na matagal nang balitang nagtatago sa publiko.

“Patawarin mo ako, Elara,” sabi niya gamit ang kanyang tunay na boses—malalim, swabe, at nakakatunaw ng puso. “Ako si Hugo Sebastian. Ginamit ko ang anyong ‘yan para protektahan ang aking sarili. Ang dating pamilya at mga naging kasintahan ko ay minahal lang ang pera at mukha ko. Noong nabaon sa utang ang pamilya mo, sinadya kong bilhin ka… para subukin kung may babae pa bang may busilak na puso.”

Lumapit siya sa akin, hinawakan ang aking mukha, at pinunasan ang mga luhang pumatak sa aking pisngi.

“At ikaw, Elara… minahal mo ang ‘baboy’ na tulad ko nang walang hininging kapalit. Binigyan mo ako ng totoong pagmamahal.”

Napaiyak ako, hindi dahil sa gulat, kundi dahil sa labis na kaligayahan. Ang lalaking minahal ko dahil sa kanyang ginto at busilak na puso ay ang lalaki rin palang pinapangarap ng lahat.

Niyakap ko siya nang mahigpit. “Kahit sino ka pa, Hugo… kahit hubarin mo ang balat na ‘yan o ibalik mo muli, ikaw lang ang mamahalin ko.”

Ang Wakas

Kinabukasan, nagdaos kami ng isang malaking party para sa aming anniversary. Doon ay ipinakilala ni Hugo ang kanyang tunay na anyo sa buong mundo. Ang aking pamilya na nagbenta sa akin ay napanga-nga sa panghihinayang at hiya, habang ang mga taong nang-insulto sa amin noon ay hindi makapagsalita sa inggit.

Hawak-kamay kaming naglakad ni Hugo sa gitna ng karamihan. Ang “Billionaire Pig” na kinatatakutan ng lahat ay ang mismong “Prince Charming” na habambuhay na magmamahal at mag-aalaga sa akin.