PART 2
Nang marinig ni Gabriel ang mahihinang daing mula sa likod-bahay, agad siyang tumakbo roon. Nanlamig ang kanyang dugo nang makita ang sariling kapatid—duguan, nangangatog sa lamig, at nakakulong sa hawla habang nag-aagaw-buhay sa panganganak.
“Maria!” Sigaw ni Gabriel. Gamit ang kanyang lakas at ang dala-dalang bayoneta, nawakwak niya ang lumang padlock at mabilis na pinalabas si Maria. Agad niyang tinawagan ang kanyang mga kasamahang sundalo sa kampo upang magpadala ng ambulansya at tulong-medikal.
Habang nilalapatan ng paunang lunas si Maria, dumating si Hector. May bahid pa ng lipstick sa kanyang leeg at may malawak na ngiti sa labi dahil mula lamang siya sa marangyang hapunan kasama si Sheila.
Ngunit napawi ang ngiti ni Hector nang makita ang dalawang sasakyang militar at si Gabriel na nakatayo sa pintuan, masama ang titig sa kanya.
“G-Gabriel? Kailan ka pa nakauwi?” nauutal na tanong ni Hector habang sinusubukang ngumiti.
Walang salita: isang matinding suntok ang ibinagsak ni Gabriel sa mukha ni Hector na nagpalagpak dito sa semento.
“Walanghiya ka!” galit na sigaw ni Gabriel. “Ikinulong mo ang kapatid ko habang isinisilang ang anak mo?!”
“M-maling akala lang ‘yan, Gabriel! Ginusto niya ‘yon!” pagdedepensa ni Hector habang hawak ang panga.
Lalong tumindi ang galit ni Gabriel. Inilabas niya ang kulay kayumangging sobre at itinapon ito sa mukha ni Hector. Sumabog ang mga litrato at dokumento sa semento—mga patunay ng pagnanakaw ni Hector sa pera ng kumpanya ng pamilya nina Maria, ang tunay na testamento ng yumaong ama ni Maria kung saan nakapangalan ang lahat ng ari-arian sa kanya, at mga larawan ng lihim na relasyon at transaksyon nina Hector at Sheila.
“Hindi lang buhay ng kapatid ko ang sinira mo, Hector. Nagnakaw ka pa sa aming pamilya,” sabi ni Gabriel sa malamig ngunit nakakatakot na boses. “Ang mga pulis-militar ay nasa bahay na ngayon ng kabit mo para arestuhin din siya.”
Sa sandaling iyon, dumating ang ambulansya kasama ang mga pulis. Lumabas ang medic na karga ang isang malusog na sanggol, habang si Maria ay ligtas at nakatitig kay Hector nang may buong poot at kawalan ng awa.
Pinaingay ng mga pulis ang pambato ng posas. Sa harap ng buong kapitbahayan, pinalabas si Hector na nakaposas, nawalan ng ari-arian, nawalan ng karangalan, at haharap sa habambuhay na pagkabilanggo. At sa huling pagkakataon, habang isinasakay siya sa patrol car, natanto ni Hector na ang hawlang ginawa niya para sa kanyang asawa ay siya mismong kulungan na papasukan niya habambuhay.