PART 2:

“At ito po ang ating Master Bedroom—” biglang napahinto si Cathy sa kanyang pagsasalita.

Nasa loob ng kwarto si Vanessa, abalang-abala sa pag-aayos ng mga gamit.

May 2 malalaking maleta ang nakalatag sa ibabaw ng aming kama.

Ipinapasok niya ang mga mamahaling damit at ang mga alahas na binili ko para sa kanya.

“Oo, Hon! Excited na rin akong makasama ka doon,” sabi ni Vanessa sa telepono habang nakatalikod sa amin.

“Matatapos na ang bentahan ng bahay ngayong araw na ito.”

“Sigurado ako, pag-uwi ng tanga kong asawa mula sa Cebu, wala na siyang madaratnan dito.”

“Nasa eroplano na tayo bago pa niya malaman na wala na siyang bahay at asawa.”

Narinig ng 2 mamimili ang bawat salitang binitawan niya.

Napatakip ng bibig ang babaeng buyer sa sobrang gulat.

Naramdaman ni Vanessa na may mga tao sa kanyang likuran kaya dahan-dahan siyang lumingon.

Nakangiti siya noong una, akala niya ay mga ordinaryong kliyente lang ang kasama ni Cathy.

Subalit nang magtagpo ang aming mga mata, biglang nawala ang kulay sa kanyang mukha.

Bumitaw ang hawak niyang cellphone at bumagsak ito sa sahig.

Nanginig ang kanyang mga labi at lumaki ang kanyang mga mata sa takot.

 

“J-Joel?!” ang tanging boses na lumabas sa kanyang lalamunan.

Humakbang ako pumasok sa loob ng kwarto habang ang mga buyer at si Cathy ay nakatayo lang sa pinto.

“Kamusta, Vanessa?” ang bati ko sa kanya gamit ang isang malamig na tono.

“Sabi ng ahente mo, iresponsable at sugarol daw ako na nananakit sa iyo?”

“At ayon naman sa narinig ko ngayon, ako pala ang tangang asawa na iiwan mo?”

“Joel… sandali lang… hindi ganyan ‘yon… hayaan mo akong magpaliwanag…” pautal-utal niyang sabi.

Humarap ako sa 2 mamimili at kay Cathy na halatang nalilito sa nangyayari.

“Mga Ma’am at Sir, ako po si Joel,” ang pahayag ko habang kinukuha ang aking pitaka.

“Ako ang asawa ng babaeng ito, at ako ang nag-iisang legal na may-ari ng buong ari-ariang ito.”

Inilabas ko ang aking 1 wallet at ipinakita ang aking PRC ID at Driver’s License.

“Ang lupang ito at ang 2-floor na bahay ay nakapangalan sa akin, at hawak ko ang orihinal na titulo sa aking safe office.”

Nanlaki ang mga mata ni Cathy at napatingin kay Vanessa nang may galit.

“Ma’am Vanessa! Ang sabi mo sa akin ay aprubado ng ex-husband mo ang pagbebenta nito!”

“Wala po akong kinalaman dito, Sir Joel! Nagtatrabaho lang po ako!” ang depensa ni Cathy.

“Alam ko, Cathy,” sagot ko nang mahinahon. “Ginamit ka lang ng babaeng ito para sa kanyang pansariling interes.”

“Kaya pakiusap ko sa inyo, umalis na kayo sa aking bahay ngayon din.”

“Walang anumang transaksyon o bentahan na mangyayari dito.”

“Ikaw naman, Vanessa, huwag mo nang subukang tumawag ng tulong.”

Nagmamadaling lumabas ang 2 buyer at si Cathy, takot na madamay sa isang malaking kaso ng panloloko.

Naiwan kaming 2 ni Vanessa sa loob ng Master Bedroom.

“Hon, please… nagkamali lang ako… natakot lang ako sa buhay natin kaya ko nagawa ito…” lumapit siya at tinangkang hawakan ang aking kamay.

Mabilis ko itong itinabig at tumingin ako sa kanya nang may buong poot.

“Huwag mo akong mahawakan kahit kailan,” ang mariin kong utos sa kanya.

“Narinig ko ang lahat ng plano niyo ng lalaki mo gamit ang pera mula sa pagbenta ng aking bahay.”

Kinuha ko ang 1 maleta niyang puno ng mga damit at gamit.

“Gusto mong umalis at pumunta sa New Zealand? Sige, ngayon na.”

Lumapit ako sa malaking bintana ng kwarto sa 2nd floor at binuksan ito nang malawak.

Inihagis ko ang 1 unang maleta palabas ng bintana.

Bumagsak ito sa sementadong kalsada sa harap ng bahay, dahilan para magbukas ito at kumalat ang mga damit.

“Joel! Ano ba ang ginagawa mo?! Ang mga gamit ko!” tili ni Vanessa habang umiiyak.

Hindi ko siya pinansin at kinuha ko ang 2nd na maleta at inihagis din ito pababa.

“Lumayas ka sa pamamahay ko ngayon din, Vanessa,” ang utos ko habang itinuturo ang pinto.

“Wala kang makukuhang kahit 1 sentimo sa akin o sa bahay na ito.”

“Tawagan mo na ang lalaki mo dahil sa mga susunod na araw, haharapin niyo ang kasong Adultery at Qualified Theft.”

“Akala mo ba ay madadaig mo ako sa iyong mga patagong kilos?”

“Ang totoong walang isip ay ang taong nagbebenta ng ari-arian habang ang tunay na may-ari ay buhay at handang lumaban.”

Tumakbo pababa si Vanessa habang umiiyak para pulutin ang kanyang mga nagkalat na gamit sa labas.

Pinapanood siya ng aming 3 kapitbahay na lumabas dahil sa ingay ng pagbagsak ng mga maleta.

Isinara ko ang pinto ng aking bahay at ini-lock ito nang maigi gamit ang aking mga susi.

Naupo ako sa gilid ng kama at doon ko naramdaman ang bigat ng buong pangyayari.

Pumatak ang aking mga luha habang nakatitig sa kawalan.

Nailigtas ko ang aking 1 bahay, nasa akin ang titulo, at hindi ito nabenta ng iba.

Ngunit sa araw na ito, alam kong wala na akong pamilyang babalikan sa loob ng gusaling ito.

Ang tao na pinagkatiwalaan ko ng aking buhay sa loob ng 3 taon ang siya palang wawasak sa aking buong pagkatao.