KAAALIS LANG NG ASAWA KO PAPUNTANG SUPERMARKET, NANG BIGLANG BUMULONG ANG AKING 7-TAONG-GULANG NA ANAK NA KAILANGAN NA NAMING TUMAKAS—AT NANG MALAMAN KO ANG DAHILAN, PARA BANG GUMUHO ANG BUONG MUNDO KO!
Tahimik ang Sabadong hapon na iyon. Marahang bumabagsak ang ulan sa aming subdivision sa Jakarta. Kakabalik ko lang sa sala matapos ihatid ang asawa kong si Maya hanggang sa pinto. Hinalikan niya ako sa pisngi at sinabing sandali lang siyang lalabas para bumili ng mga sangkap para sa hapunan. Maya-maya, narinig ko na ang tunog ng kanyang sasakyan na papalayo sa aming bahay.
Bumalik ako sa sofa upang manood ng telebisyon. Ngunit wala pang isang minuto, naramdaman ko ang may humihila sa laylayan ng aking T-shirt.
Pagyuko ko, nakita ko ang aking pitong taong gulang na anak na si Alya. Maputla ang kanyang mukha, malalaki ang mga mata, at nanginginig ang buong katawan niya.
“Daddy…” mahinang bulong niya, na para bang may kinatatakutang makarinig.
“Kailangan nating umalis. Ngayon na.”
Napangiti ako nang bahagya, inisip na baka naglalaro lang siya o kaya’y sobra lang ang napanood niyang nakakatakot na palabas.
“Bakit naman, anak? Kakalis lang ni Mommy. Tayong dalawa lang ang nasa bahay.”
Pero hindi siya ngumiti. Itinaas niya ang nanginginig niyang kamay at itinuro ang madilim na pasilyo sa itaas, malapit sa hagdan ng aming bahay.
“Wala na tayong oras, Daddy. Kailangan nating lumabas sa bahay na ito ngayon din.”
ANG TUNOG SA LOOB NG KADILIMAN
Agad na nawala ang ngiti ko nang makita kong nagsisimula nang mapuno ng luha ang mga mata ng anak ko. Hindi ito biro. Bilang ama, alam ko kung kailan tunay na natatakot ang aking anak.
Bago pa ako makapagsalita, bigla akong nakarinig ng isang tunog—isang tunog na halos nagpahinto sa tibok ng puso ko.
Gemini đã nói
Isang mahina, ngunit madiing kalasgas sa itaas. Kreeeek. Ang tunog ng sahig na kahoy sa aming kwarto—ang kwartong kakaalis lang ni Maya.
“Alya, baka pusa lang ‘yun sa labas ng bintana,” pagpapakalma ko, bagaman nararamdaman ko na ang pagtayo ng balahibo sa aking batok.
“Hindi, Daddy,” hikbi ni Alya, habang pilit akong hinihila papunta sa pinto. “Tumingin ako sa ilalim ng kama ni Mommy kanina para hanapin ‘yung manika ko. At nakita ko siya…”
“Sino ang nakita mo?” tanong ko, habang unti-unting lumalamig ang aking mga kamay.
“Si Mommy,” bulong ni Alya. “Nasa ilalim siya ng kama, Daddy. May tali ang bibig niya at umiiyak siya. Sabi niya sa akin, ‘Huwag kang maingay, anak… tumakas na kayo ni Daddy.’”
Ang Katotohanang Nakakasuka
Parang binuhusan ako ng kumukulong tubig. Kung si Maya ay nasa ilalim ng kama at nakatali… Sino ang hinalikan ko sa pisngi sa pinto? Sino ang babaeng kumuha ng susi ng kotse at umalis papuntang supermarket?
Biglang tumigil ang tunog sa itaas. Naramdaman ko ang isang presensya sa tuktok ng hagdan. Dahan-dahan akong tumingala.
Doon, sa gitna ng kadiliman ng pasilyo, nakatayo ang isang babae. Suot niya ang mismong damit ni Maya. Ang buhok niya ay gaya ng kay Maya. Ngunit nang tumama ang liwanag ng kidlat mula sa labas, nakita ko ang kanyang mukha.
Hindi siya si Maya.
Ang kanyang balat ay tila maluwag na maskara na pilit na iniaakma sa kanyang mukha. Ang kanyang mga mata ay nanlilisik at walang emosyon. Hawak niya ang isang mahabang kutsilyo na kinuha mula sa aming kusina.
Ang Pagtakas
“Daddy, takbo!” sigaw ni Alya.
Hindi na ako nag-isip. Binuhat ko si Alya at mabilis na tumakbo papunta sa likod ng bahay. Narinig ko ang mabilis at mabibigat na yabag ng babaeng iyon na bumababa sa hagdan—hindi na ito ang mahinhin na lakad ni Maya. Para itong hayop na humahabol sa biktima.
Nakarating kami sa garahe. Sa kamalas-malasan, ang susi ng kotse ay dala ng impostor. Wala kaming magagawa kundi tumakbo palabas ng gate at humingi ng tulong sa aming kapitbahay.
“TULONG! MAY MAGNANAKAW! MAY PUMASOK SA BAHAY!” sigaw ko habang yakap-yakap si Alya sa gitna ng malakas na ulan.
Rumesponde ang mga guwardiya ng subdivision. Pinasok nila ang bahay at doon ay natagpuan nila si Maya sa ilalim ng kama—bugbog, nanginginig, ngunit buhay. Ngunit ang impostor? Wala na siya. Ang bintana sa kusina ay bukas, at ang tanging naiwan ay ang suot na wig at ang damit na kamukha ng kay Maya.
Nalaman namin sa imbestigasyon ng pulisya na ang babaeng iyon ay si Siska, ang dati naming katulong na tinanggal namin tatlong taon na ang nakalilipas dahil sa pagiging obses sa aming pamilya. Nagpa-plastic surgery siya para magmukhang si Maya at nagmanman sa amin ng ilang buwan para pag-aralan ang bawat kilos ng asawa ko.
Ang balak niya? Patayin si Maya, itapon ang bangkay, at palitan ito nang tuluyan bilang asawa ko at ina ni Alya
Hanggang ngayon, hindi ko makalimutan ang lamig ng pisngi ng babaeng hinalikan ko sa pinto. Kung hindi dahil sa talas ng paningin at tapang ng pitong taong gulang kong anak, baka sa hapunan na iyon ay tuluyan na kaming naubos ng taong akala namin ay mahal namin sa buhay.